Ang 158 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੫੮)

ਮਨਿ ਨਿਰਮਲਿ ਵਸੈ ਸਚੁ ਸੋਇ ॥man niramal vasai sach soi ||मनि निरमलि वसै सचु सोइ ॥من نرمل وسَے سچ سوا ۔۔

ਸਾਚਿ ਵਸਿਐ ਸਾਚੀ ਸਭ ਕਾਰ ॥saach vasiaai saachee sabh kaar ||साचि वसिऐ साची सभ कार ॥ساچ وساَے ساچیِ سبھ کار ۔۔

ਊਤਮ ਕਰਣੀ ਸਬਦ ਬੀਚਾਰ ॥੩॥uootam karanee sabadh beechaar ||3||ऊतम करणी सबद बीचार ॥३॥اُوتم کرݨیِ سبد بیِچار ۔۔۳۔۔

ਗੁਰ ਤੇ ਸਾਚੀ ਸੇਵਾ ਹੋਇ ॥gur te saachee sevaa hoi ||गुर ते साची सेवा होइ ॥گُر تے ساچیِ سےوا هوا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਪਛਾਣੈ ਕੋਇ ॥gurmukh naam pachhaanai koi ||गुरमुखि नामु पछाणै कोइ ॥گُرمکھ نام پچھاݨَے کوا ۔۔

ਜੀਵੈ ਦਾਤਾ ਦੇਵਣਹਾਰੁ ॥jeevai dhaataa dhevanahaar ||जीवै दाता देवणहारु ॥جیِوَے داتا دےوݨهار ۔۔

ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਨਾਮੇ ਲਗੈ ਪਿਆਰੁ ॥੪॥੧॥੨੧॥naanak har naame lagai piaar ||4||1||21||नानक हरि नामे लगै पिआरु ॥४॥१॥२१॥نانک هر نامے لگَے پآر ۔۔۴۔۔۱۔۔۲۱۔۔

ਗਉੜੀ ਗੁਆਰੇਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥gauRee guaareree mahalaa teejaa ||गउड़ी गुआरेरी महला ३ ॥گاڑیِ گُآرےریِ مهلا ۳ ۔۔

ਗੁਰ ਤੇ ਗਿਆਨੁ ਪਾਏ ਜਨੁ ਕੋਇ ॥gur te giaan paae jan koi ||गुर ते गिआनु पाए जनु कोइ ॥گُر تے گآن پااے جن کوا ۔۔

ਗੁਰ ਤੇ ਬੂਝੈ ਸੀਝੈ ਸੋਇ ॥gur te boojhai seejhai soi ||गुर ते बूझै सीझै सोइ ॥گُر تے بُوجھَے سیِجھَے سوا ۔۔

ਗੁਰ ਤੇ ਸਹਜੁ ਸਾਚੁ ਬੀਚਾਰੁ ॥gur te sahaj saach beechaar ||गुर ते सहजु साचु बीचारु ॥گُر تے سهج ساچ بیِچار ۔۔

ਗੁਰ ਤੇ ਪਾਏ ਮੁਕਤਿ ਦੁਆਰੁ ॥੧॥gur te paae mukat dhuaar ||1||गुर ते पाए मुकति दुआरु ॥१॥گُر تے پااے مُکت دُآر ۔۔۱۔۔

ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਮਿਲੈ ਗੁਰੁ ਆਇ ॥poorai bhaag milai gur aai ||पूरै भागि मिलै गुरु आइ ॥پُورَے بھاگ ملَے گُر آا ۔۔

ਸਾਚੈ ਸਹਜਿ ਸਾਚਿ ਸਮਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥saachai sahaj saach samai ||1|| rahaau ||साचै सहजि साचि समाइ ॥१॥ रहाउ ॥ساچَے سهج ساچ سماا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਅਗਨਿ ਬੁਝਾਏ ॥gur miliaai tirasanaa agan bujhaae ||गुरि मिलिऐ तृसना अगनि बुझाए ॥گُر ملاَے ترسنا اگن بُجھااے ۔۔

ਗੁਰ ਤੇ ਸਾਂਤਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਏ ॥gur te saa(n)t vasai man aae ||गुर ते साँति वसै मनि आए ॥گُر تے ساںت وسَے من آاے ۔۔

ਗੁਰ ਤੇ ਪਵਿਤ ਪਾਵਨ ਸੁਚਿ ਹੋਇ ॥gur te pavit paavan such hoi ||गुर ते पवित पावन सुचि होइ ॥گُر تے پوت پاون سُچ هوا ۔۔

ਗੁਰ ਤੇ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥੨॥gur te sabadh milaavaa hoi ||2||गुर ते सबदि मिलावा होइ ॥२॥گُر تے سبد ملاوا هوا ۔۔۲۔۔

ਬਾਝੁ ਗੁਰੂ ਸਭ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਈ ॥baajh guroo sabh bharam bhulaiee ||बाझु गुरू सभ भरमि भुलाई ॥باجھ گُرُو سبھ بھرم بھُلاای ۔۔

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਬਹੁਤਾ ਦੁਖੁ ਪਾਈ ॥bin naavai bahutaa dhukh paiee ||बिनु नावै बहुता दुखु पाई ॥بٍن ناوَے بهُتا دُکھ پاای ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈ ॥gurmukh hovai su naam dhiaaiee ||गुरमुखि होवै सु नामु धिआई ॥گُرمکھ هووَے سُ نام دھآای ۔۔

ਦਰਸਨਿ ਸਚੈ ਸਚੀ ਪਤਿ ਹੋਈ ॥੩॥dharasan sachai sachee pat hoiee ||3||दरसनि सचै सची पति होई ॥३॥درسن سچَے سچیِ پت هوای ۔۔۳۔۔

ਕਿਸ ਨੋ ਕਹੀਐ ਦਾਤਾ ਇਕੁ ਸੋਈ ॥kis no kaheeaai dhaataa ik soiee ||किस नो कहीऐ दाता इकु सोई ॥کِس نو کهیِاَے داتا اک سوای ۔۔

ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਵਾ ਹੋਈ ॥kirapaa kare sabadh milaavaa hoiee ||किरपा करे सबदि मिलावा होई ॥کِرپا کرے سبد ملاوا هوای ۔۔

ਮਿਲਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸਾਚੇ ਗੁਣ ਗਾਵਾ ॥mil preetam saache gun gaavaa ||मिलि प्रीतम साचे गुण गावा ॥مِل پریِتم ساچے گُݨ گاوا ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਾਚੇ ਸਾਚਿ ਸਮਾਵਾ ॥੪॥੨॥੨੨॥naanak saache saach samaavaa ||4||2||22||नानक साचे साचि समावा ॥४॥२॥२२॥نانک ساچے ساچ سماوا ۔۔۴۔۔۲۔۔۲۲۔۔

ਗਉੜੀ ਗੁਆਰੇਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥gauRee guaareree mahalaa teejaa ||गउड़ी गुआरेरी महला ३ ॥گاڑیِ گُآرےریِ مهلا ۳ ۔۔

ਸੁ ਥਾਉ ਸਚੁ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਇ ॥s thaau sach man niramal hoi ||सु थाउ सचु मनु निरमलु होइ ॥سُ تھاا سچ من نرمل هوا ۔۔

ਸਚਿ ਨਿਵਾਸੁ ਕਰੇ ਸਚੁ ਸੋਇ ॥sach nivaas kare sach soi ||सचि निवासु करे सचु सोइ ॥سچ نواس کرے سچ سوا ۔۔

ਸਚੀ ਬਾਣੀ ਜੁਗ ਚਾਰੇ ਜਾਪੈ ॥sachee baanee jug chaare jaapai ||सची बाणी जुग चारे जापै ॥سچیِ باݨیِ جُگ چارے جاپَے ۔۔

ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਸਾਚਾ ਆਪੇ ਆਪੈ ॥੧॥sabh kichh saachaa aape aapai ||1||सभु किछु साचा आपे आपै ॥१॥سبھ کچھ ساچا آپے آپَے ۔۔۱۔۔

ਕਰਮੁ ਹੋਵੈ ਸਤਸੰਗਿ ਮਿਲਾਏ ॥karam hovai satasa(n)g milaae ||करमु होवै सतसंगि मिलाए ॥کرم هووَے ستسںگ ملااے ۔۔

ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਬੈਸਿ ਸੁ ਥਾਏ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥har gun gaavai bais su thaae ||1|| rahaau ||हरि गुण गावै बैसि सु थाए ॥१॥ रहाउ ॥هر گُݨ گاوَے بَےس سُ تھااے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਲਉ ਇਹ ਜਿਹਵਾ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥jalau ieh jihavaa dhoojai bhai ||जलउ इह जिहवा दूजै भाइ ॥جلا اه جهوا دُوجَے بھاا ۔۔

ਹਰਿ ਰਸੁ ਨ ਚਾਖੈ ਫੀਕਾ ਆਲਾਇ ॥har ras na chaakhai feekaa aalai ||हरि रसु न चाखै फीका आलाइ ॥هر رس ن چاکھَے پھیِکا آلاا ۔۔

ਬਿਨੁ ਬੂਝੇ ਤਨੁ ਮਨੁ ਫੀਕਾ ਹੋਇ ॥bin boojhe tan man feekaa hoi ||बिनु बूझे तनु मनु फीका होइ ॥بٍن بُوجھے تن من پھیِکا هوا ۔۔

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਦੁਖੀਆ ਚਲਿਆ ਰੋਇ ॥੨॥bin naavai dhukheeaa chaliaa roi ||2||बिनु नावै दुखीआ चलिआ रोइ ॥२॥بٍن ناوَے دُکھیِآ چلآ روا ۔۔۲۔۔

ਰਸਨਾ ਹਰਿ ਰਸੁ ਚਾਖਿਆ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥ ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਸਚਿ ਸਮਾਇ ॥rasanaa har ras chaakhiaa sahaj subhai || gur kirapaa te sach samai ||रसना हरि रसु चाखिआ सहजि सुभाइ ॥ गुर किरपा ते सचि समाइ ॥رسنا هر رس چاکھآ سهجِ سُبھاا ۔۔ گُر کرپا تے سچِ سماا ۔۔

ਸਾਚੇ ਰਾਤੀ ਗੁਰ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰ ॥saache raatee gur sabadh veechaar ||साचे राती गुर सबदु वीचार ॥ساچے راتیِ گُر سبد ویِچار ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਵੈ ਨਿਰਮਲ ਧਾਰ ॥੩॥a(n)mrit peevai niramal dhaar ||3||अंमृतु पीवै निरमल धार ॥३॥اںمرت پیِوَے نرمل دھار ۔۔۳۔۔

ਨਾਮਿ ਸਮਾਵੈ ਜੋ ਭਾਡਾ ਹੋਇ ॥naam samaavai jo bhaaddaa hoi ||नामि समावै जो भाडा होइ ॥نام سماوَے جو بھاڈا هوا ۔۔

ਊਂਧੈ ਭਾਂਡੈ ਟਿਕੈ ਨ ਕੋਇ ॥uoo(n)dhai bhaa(n)ddai Tikai na koi ||ऊंधै भाँडै टिकै न कोइ ॥اُوںدھَے بھاںڈَے ٹکَے ن کوا ۔۔

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਮਨਿ ਨਾਮਿ ਨਿਵਾਸੁ ॥gur sabadhee man naam nivaas ||गुर सबदी मनि नामि निवासु ॥گُر سبدیِ من نام نواس ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਚੁ ਭਾਂਡਾ ਜਿਸੁ ਸਬਦ ਪਿਆਸ ॥੪॥੩॥੨੩॥naanak sach bhaa(n)ddaa jis sabadh piaas ||4||3||23||नानक सचु भाँडा जिसु सबद पिआस ॥४॥३॥२३॥نانک سچ بھاںڈا جس سبد پآس ۔۔۴۔۔۳۔۔۲۳۔۔

ਗਉੜੀ ਗੁਆਰੇਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥gauRee guaareree mahalaa teejaa ||गउड़ी गुआरेरी महला ३ ॥گاڑیِ گُآرےریِ مهلا ۳ ۔۔

ਇਕਿ ਗਾਵਤ ਰਹੇ ਮਨਿ ਸਾਦੁ ਨ ਪਾਇ ॥eik gaavat rahe man saadh na pai ||इकि गावत रहे मनि सादु न पाइ ॥ِاک گاوت رهے من ساد ن پاا ۔۔

ਹਉਮੈ ਵਿਚਿ ਗਾਵਹਿ ਬਿਰਥਾ ਜਾਇ ॥haumai vich gaaveh birathaa jai ||हउमै विचि गावहि बिरथा जाइ ॥هامَے وچ گاوه برتھا جاا ۔۔

ਗਾਵਣਿ ਗਾਵਹਿ ਜਿਨ ਨਾਮ ਪਿਆਰੁ ॥gaavan gaaveh jin naam piaar ||गावणि गावहि जिन नाम पिआरु ॥گاوݨ گاوه جن نام پآر ۔۔

ਸਾਚੀ ਬਾਣੀ ਸਬਦ ਬੀਚਾਰੁ ॥੧॥saachee baanee sabadh beechaar ||1||साची बाणी सबद बीचारु ॥१॥ساچیِ باݨیِ سبد بیِچار ۔۔۱۔۔

ਗਾਵਤ ਰਹੈ ਜੇ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਵੈ ॥gaavat rahai je satigur bhaavai ||गावत रहै जे सतिगुर भावै ॥گاوت رهَے جے ستگر بھاوَے ۔۔

ਮਨੁ ਤਨੁ ਰਾਤਾ ਨਾਮਿ ਸੁਹਾਵੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥man tan raataa naam suhaavai ||1|| rahaau ||मनु तनु राता नामि सुहावै ॥१॥ रहाउ ॥من تن راتا نام سُهاوَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਇਕਿ ਗਾਵਹਿ ਇਕਿ ਭਗਤਿ ਕਰੇਹਿ ॥eik gaaveh ik bhagat kareh ||इकि गावहि इकि भगति करेहि ॥ِاک گاوه اک بھگت کرےه ۔۔

ਨਾਮੁ ਨ ਪਾਵਹਿ ਬਿਨੁ ਅਸਨੇਹ ॥naam na paaveh bin asaneh ||नामु न पावहि बिनु असनेह ॥نام ن پاوه بن اسنےه ۔۔

ਸਚੀ ਭਗਤਿ ਗੁਰ ਸਬਦ ਪਿਆਰਿ ॥sachee bhagat gur sabadh piaar ||सची भगति गुर सबद पिआरि ॥سچیِ بھگت گُر سبد پآر ۔۔

ਅਪਨਾ ਪਿਰੁ ਰਾਖਿਆ ਸਦਾ ਉਰਿ ਧਾਰਿ ॥੨॥apanaa pir raakhiaa sadhaa ur dhaar ||2||अपना पिरु राखिआ सदा उरि धारि ॥२॥اپنا پر راکھآ سدا اُر دھار ۔۔۲۔۔