Ang 156 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੫੬)

ਏਕਸੁ ਚਰਣੀ ਜੇ ਚਿਤੁ ਲਾਵਹਿ ਲਬਿ ਲੋਭਿ ਕੀ ਧਾਵਸਿਤਾ ॥੩॥ekas charanee je chit laaveh lab lobh kee dhaavasitaa ||3||एकसु चरणी जे चितु लावहि लबि लोभि की धावसिता ॥३॥اےکس چرݨیِ جے چت لاوه لب لوبھ کیِ دھاوستا ۔۔۳۔۔

ਜਪਸਿ ਨਿਰੰਜਨੁ ਰਚਸਿ ਮਨਾ ॥japas nira(n)jan rachas manaa ||जपसि निरंजनु रचसि मना ॥جپس نرںجن رچس منا ۔۔

ਕਾਹੇ ਬੋਲਹਿ ਜੋਗੀ ਕਪਟੁ ਘਨਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥kaahe boleh jogee kapaT ghanaa ||1|| rahaau ||काहे बोलहि जोगी कपटु घना ॥१॥ रहाउ ॥کاهے بوله جوگیِ کپٹ گھنا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਾਇਆ ਕਮਲੀ ਹੰਸੁ ਇਆਣਾ ਮੇਰੀ ਮੇਰੀ ਕਰਤ ਬਿਹਾਣੀਤਾ ॥kaiaa kamalee ha(n)s iaanaa meree meree karat bihaaneetaa ||काइआ कमली हंसु इआणा मेरी मेरी करत बिहाणीता ॥کااآ کملیِ هںس ایاݨا مےریِ مےریِ کرت بهاݨیِتا ۔۔

ਪ੍ਰਣਵਤਿ ਨਾਨਕੁ ਨਾਗੀ ਦਾਝੈ ਫਿਰਿ ਪਾਛੈ ਪਛੁਤਾਣੀਤਾ ॥੪॥੩॥੧੫॥pranavat naanak naagee dhaajhai fir paachhai pachhutaaneetaa ||4||3||15||प्रणवति नानकु नागी दाझै फिरि पाछै पछुताणीता ॥४॥३॥१५॥پرݨوت نانک ناگیِ داجھَے پھر پاچھَے پچھتاݨیِتا ۔۔۴۔۔۳۔۔۱۵۔۔

ਗਉੜੀ ਚੇਤੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥gauRee chetee mahalaa pehilaa ||गउड़ी चेती महला १ ॥گاڑیِ چےتیِ مهلا ۱ ۔۔

ਅਉਖਧ ਮੰਤ੍ਰ ਮੂਲੁ ਮਨ ਏਕੈ ਜੇ ਕਰਿ ਦ੍ਰਿੜੁ ਚਿਤੁ ਕੀਜੈ ਰੇ ॥aaukhadh ma(n)tr mool man ekai je kar dhiraR chit keejai re ||अउखध मंत्र मूलु मन एकै जे करि दृड़ु चितु कीजै रे ॥ااکھدھ مںتر مُول من اےکَے جے کر درڑ چت کیِجَے رے ۔۔

ਜਨਮ ਜਨਮ ਕੇ ਪਾਪ ਕਰਮ ਕੇ ਕਾਟਨਹਾਰਾ ਲੀਜੈ ਰੇ ॥੧॥janam janam ke paap karam ke kaaTanahaaraa leejai re ||1||जनम जनम के पाप करम के काटनहारा लीजै रे ॥१॥جنم جنم کے پاپ کرم کے کاٹنهارا لیِجَے رے ۔۔۱۔۔

ਮਨ ਏਕੋ ਸਾਹਿਬੁ ਭਾਈ ਰੇ ॥man eko saahib bhaiee re ||मन एको साहिबु भाई रे ॥من اےکو ساهب بھاای رے ۔۔

ਤੇਰੇ ਤੀਨਿ ਗੁਣਾ ਸੰਸਾਰਿ ਸਮਾਵਹਿ ਅਲਖੁ ਨ ਲਖਣਾ ਜਾਈ ਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥tere teen gunaa sa(n)saar samaaveh alakh na lakhanaa jaiee re ||1|| rahaau ||तेरे तीनि गुणा संसारि समावहि अलखु न लखणा जाई रे ॥१॥ रहाउ ॥تےرے تیٍن گُݨا سںسار سماوه الکھ ن لکھݨا جاای رے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਕਰ ਖੰਡੁ ਮਾਇਆ ਤਨਿ ਮੀਠੀ ਹਮ ਤਉ ਪੰਡ ਉਚਾਈ ਰੇ ॥sakar kha(n)dd maiaa tan meeThee ham tau pa(n)dd uchaiee re ||सकर खंडु माइआ तनि मीठी हम तउ पंड उचाई रे ॥سکر کھںڈ ماایا تن میِٹھیِ هم تا پںڈ اُچاای رے ۔۔

ਰਾਤਿ ਅਨੇਰੀ ਸੂਝਸਿ ਨਾਹੀ ਲਜੁ ਟੂਕਸਿ ਮੂਸਾ ਭਾਈ ਰੇ ॥੨॥raat aneree soojhas naahee laj Tookas moosaa bhaiee re ||2||राति अनेरी सूझसि नाही लजु टूकसि मूसा भाई रे ॥२॥رات انےریِ سُوجھس ناهیِ لج ٹُوکس مُوسا بھاای رے ۔۔۲۔۔

ਮਨਮੁਖਿ ਕਰਹਿ ਤੇਤਾ ਦੁਖੁ ਲਾਗੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਿਲੈ ਵਡਾਈ ਰੇ ॥manmukh kareh tetaa dhukh laagai gurmukh milai vaddaiee re ||मनमुखि करहि तेता दुखु लागै गुरमुखि मिलै वडाई रे ॥منمکھ کره تےتا دُکھ لاگَے گُرمکھ ملَے وڈاای رے ۔۔

ਜੋ ਤਿਨਿ ਕੀਆ ਸੋਈ ਹੋਆ ਕਿਰਤੁ ਨ ਮੇਟਿਆ ਜਾਈ ਰੇ ॥੩॥jo tin keeaa soiee hoaa kirat na meTiaa jaiee re ||3||जो तिनि कीआ सोई होआ किरतु न मेटिआ जाई रे ॥३॥جو تن کیِآ سوای هوآ کرت ن مےٹآ جاای رے ۔۔۳۔۔

ਸੁਭਰ ਭਰੇ ਨ ਹੋਵਹਿ ਊਣੇ ਜੋ ਰਾਤੇ ਰੰਗੁ ਲਾਈ ਰੇ ॥subhar bhare na hoveh uoone jo raate ra(n)g laiee re ||सुभर भरे न होवहि ऊणे जो राते रंगु लाई रे ॥سُبھر بھرے ن هووه اُوݨے جو راتے رںگ لاای رے ۔۔

ਤਿਨ ਕੀ ਪੰਕ ਹੋਵੈ ਜੇ ਨਾਨਕੁ ਤਉ ਮੂੜਾ ਕਿਛੁ ਪਾਈ ਰੇ ॥੪॥੪॥੧੬॥tin kee pa(n)k hovai je naanak tau mooRaa kichh paiee re ||4||4||16||तिन की पंक होवै जे नानकु तउ मूड़ा किछु पाई रे ॥४॥४॥१६॥تٍن کیِ پںک هووَے جے نانک تا مُوڑا کچھ پاای رے ۔۔۴۔۔۴۔۔۱۶۔۔

ਗਉੜੀ ਚੇਤੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥gauRee chetee mahalaa pehilaa ||गउड़ी चेती महला १ ॥گاڑیِ چےتیِ مهلا ۱ ۔۔

ਕਤ ਕੀ ਮਾਈ ਬਾਪੁ ਕਤ ਕੇਰਾ ਕਿਦੂ ਥਾਵਹੁ ਹਮ ਆਏ ॥kat kee maiee baap kat keraa kidhoo thaavahu ham aae ||कत की माई बापु कत केरा किदू थावहु हम आए ॥کت کیِ ماای باپ کت کےرا کدُو تھاوهُ هم آاے ۔۔

ਅਗਨਿ ਬਿੰਬ ਜਲ ਭੀਤਰਿ ਨਿਪਜੇ ਕਾਹੇ ਕੰਮਿ ਉਪਾਏ ॥੧॥agan bi(n)b jal bheetar nipaje kaahe ka(n)m upaae ||1||अगनि बिंब जल भीतरि निपजे काहे कंमि उपाए ॥१॥اگن بںب جل بھیِتر نپجے کاهے کںم اُپااے ۔۔۱۔۔

ਮੇਰੇ ਸਾਹਿਬਾ ਕਉਣੁ ਜਾਣੈ ਗੁਣ ਤੇਰੇ ॥mere saahibaa kaun jaanai gun tere ||मेरे साहिबा कउणु जाणै गुण तेरे ॥مےرے ساهبا کاݨ جاݨَے گُݨ تےرے ۔۔

ਕਹੇ ਨ ਜਾਨੀ ਅਉਗਣ ਮੇਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥kahe na jaanee aaugan mere ||1|| rahaau ||कहे न जानी अउगण मेरे ॥१॥ रहाउ ॥کهے ن جانیِ ااگݨ مےرے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕੇਤੇ ਰੁਖ ਬਿਰਖ ਹਮ ਚੀਨੇ ਕੇਤੇ ਪਸੂ ਉਪਾਏ ॥kete rukh birakh ham cheene kete pasoo upaae ||केते रुख बिरख हम चीने केते पसू उपाए ॥کےتے رُکھ برکھ هم چیٍنے کےتے پسُو اُپااے ۔۔

ਕੇਤੇ ਨਾਗ ਕੁਲੀ ਮਹਿ ਆਏ ਕੇਤੇ ਪੰਖ ਉਡਾਏ ॥੨॥kete naag kulee meh aae kete pa(n)kh uddaae ||2||केते नाग कुली महि आए केते पंख उडाए ॥२॥کےتے ناگ کُلیِ مهِ آاے کےتے پںکھ اُڈااے ۔۔۲۔۔

ਹਟ ਪਟਣ ਬਿਜ ਮੰਦਰ ਭੰਨੈ ਕਰਿ ਚੋਰੀ ਘਰਿ ਆਵੈ ॥haT paTan bij ma(n)dhar bha(n)nai kar choree ghar aavai ||हट पटण बिज मंदर भंनै करि चोरी घरि आवै ॥هٹ پٹݨ بج مںدر بھنَّے کر چوریِ گھرِ آوَے ۔۔

ਅਗਹੁ ਦੇਖੈ ਪਿਛਹੁ ਦੇਖੈ ਤੁਝ ਤੇ ਕਹਾ ਛਪਾਵੈ ॥੩॥agahu dhekhai pichhahu dhekhai tujh te kahaa chhapaavai ||3||अगहु देखै पिछहु देखै तुझ ते कहा छपावै ॥३॥اگهُ دےکھَے پچھهُ دےکھَے تُجھ تے کها چھپاوَے ۔۔۳۔۔

ਤਟ ਤੀਰਥ ਹਮ ਨਵ ਖੰਡ ਦੇਖੇ ਹਟ ਪਟਣ ਬਾਜਾਰਾ ॥taT teerath ham nav kha(n)dd dhekhe haT paTan baajaaraa ||तट तीरथ हम नव खंड देखे हट पटण बाजारा ॥تٹ تیِرتھ هم نو کھںڈ دےکھے هٹ پٹݨ باجارا ۔۔

ਲੈ ਕੈ ਤਕੜੀ ਤੋਲਣਿ ਲਾਗਾ ਘਟ ਹੀ ਮਹਿ ਵਣਜਾਰਾ ॥੪॥lai kai takaRee tolan laagaa ghaT hee meh vanajaaraa ||4||लै कै तकड़ी तोलणि लागा घट ही महि वणजारा ॥४॥لَے کَے تکڑیِ تولݨ لاگا گھٹ هیِ مهِ وݨجارا ۔۔۴۔۔

ਜੇਤਾ ਸਮੁੰਦੁ ਸਾਗਰੁ ਨੀਰਿ ਭਰਿਆ ਤੇਤੇ ਅਉਗਣ ਹਮਾਰੇ ॥jetaa samu(n)dh saagar neer bhariaa tete aaugan hamaare ||जेता समुँदु सागरु नीरि भरिआ तेते अउगण हमारे ॥جےتا سمںد ساگر نیِر بھرآ تےتے ااگݨ همارے ۔۔

ਦਇਆ ਕਰਹੁ ਕਿਛੁ ਮਿਹਰ ਉਪਾਵਹੁ ਡੁਬਦੇ ਪਥਰ ਤਾਰੇ ॥੫॥dhiaa karahu kichh mihar upaavahu ddubadhe pathar taare ||5||दइआ करहु किछु मिहर उपावहु डुबदे पथर तारे ॥५॥دایا کرهُ کچھ مهر اُپاوهُ ڈُبدے پتھر تارے ۔۔۵۔۔

ਜੀਅੜਾ ਅਗਨਿ ਬਰਾਬਰਿ ਤਪੈ ਭੀਤਰਿ ਵਗੈ ਕਾਤੀ ॥jeeaRaa agan baraabar tapai bheetar vagai kaatee ||जीअड़ा अगनि बराबरि तपै भीतरि वगै काती ॥جیِاڑا اگن برابر تپَے بھیِتر وگَے کاتیِ ۔۔

ਪ੍ਰਣਵਤਿ ਨਾਨਕੁ ਹੁਕਮੁ ਪਛਾਣੈ ਸੁਖੁ ਹੋਵੈ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ॥੬॥੫॥੧੭॥pranavat naanak hukam pachhaanai sukh hovai dhin raatee ||6||5||17||प्रणवति नानकु हुकमु पछाणै सुखु होवै दिनु राती ॥६॥५॥१७॥پرݨوت نانک هُکم پچھاݨَے سُکھ هووَے دن راتیِ ۔۔۶۔۔۵۔۔۱۷۔۔

ਗਉੜੀ ਬੈਰਾਗਣਿ ਮਹਲਾ ੧ ॥gauRee bairaagan mahalaa pehilaa ||गउड़ी बैरागणि महला १ ॥گاڑیِ بَےراگݨ مهلا ۱ ۔۔

ਰੈਣਿ ਗਵਾਈ ਸੋਇ ਕੈ ਦਿਵਸੁ ਗਵਾਇਆ ਖਾਇ ॥rain gavaiee soi kai dhivas gavaiaa khai ||रैणि गवाई सोइ कै दिवसु गवाइआ खाइ ॥رَےݨ گواای سوا کَے دوس گواایا کھاا ۔۔

ਹੀਰੇ ਜੈਸਾ ਜਨਮੁ ਹੈ ਕਉਡੀ ਬਦਲੇ ਜਾਇ ॥੧॥heere jaisaa janam hai kauddee badhale jai ||1||हीरे जैसा जनमु है कउडी बदले जाइ ॥१॥هیِرے جَےسا جنم هَے کاڈیِ بدلے جاا ۔۔۱۔۔

ਨਾਮੁ ਨ ਜਾਨਿਆ ਰਾਮ ਕਾ ॥naam na jaaniaa raam kaa ||नामु न जानिआ राम का ॥نام ن جانآ رام کا ۔۔

ਮੂੜੇ ਫਿਰਿ ਪਾਛੈ ਪਛੁਤਾਹਿ ਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥mooRe fir paachhai pachhutaeh re ||1|| rahaau ||मूड़े फिरि पाछै पछुताहि रे ॥१॥ रहाउ ॥مُوڑے پھر پاچھَے پچھتاه رے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਅਨਤਾ ਧਨੁ ਧਰਣੀ ਧਰੇ ਅਨਤ ਨ ਚਾਹਿਆ ਜਾਇ ॥anataa dhan dharanee dhare anat na chaahiaa jai ||अनता धनु धरणी धरे अनत न चाहिआ जाइ ॥انتا دھن دھرݨیِ دھرے انت ن چاهآ جاا ۔۔

ਅਨਤ ਕਉ ਚਾਹਨ ਜੋ ਗਏ ਸੇ ਆਏ ਅਨਤ ਗਵਾਇ ॥੨॥anat kau chaahan jo ge se aae anat gavai ||2||अनत कउ चाहन जो गए से आए अनत गवाइ ॥२॥انت کا چاهن جو گاے سے آاے انت گواا ۔۔۲۔۔

ਆਪਣ ਲੀਆ ਜੇ ਮਿਲੈ ਤਾ ਸਭੁ ਕੋ ਭਾਗਠੁ ਹੋਇ ॥aapan leeaa je milai taa sabh ko bhaagaTh hoi ||आपण लीआ जे मिलै ता सभु को भागठु होइ ॥آپݨ لیِآ جے ملَے تا سبھ کو بھاگٹھ هوا ۔۔