Ang 155 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੫੫)

ਹਉ ਤੁਧੁ ਆਖਾ ਮੇਰੀ ਕਾਇਆ ਤੂੰ ਸੁਣਿ ਸਿਖ ਹਮਾਰੀ ॥hau tudh aakhaa meree kaiaa too(n) sun sikh hamaaree ||हउ तुधु आखा मेरी काइआ तूँ सुणि सिख हमारी ॥ها تُدھ آکھا مےریِ کاایا تُوں سُݨ سکھ هماریِ ۔۔

ਨਿੰਦਾ ਚਿੰਦਾ ਕਰਹਿ ਪਰਾਈ ਝੂਠੀ ਲਾਇਤਬਾਰੀ ॥ni(n)dhaa chi(n)dhaa kareh paraiee jhooThee laitabaaree ||निंदा चिंदा करहि पराई झूठी लाइतबारी ॥نِںدا چںدا کره پراای جھُوٹھیِ لااتباریِ ۔۔

ਵੇਲਿ ਪਰਾਈ ਜੋਹਹਿ ਜੀਅੜੇ ਕਰਹਿ ਚੋਰੀ ਬੁਰਿਆਰੀ ॥vel paraiee joheh jeeaRe kareh choree buriaaree ||वेलि पराई जोहहि जीअड़े करहि चोरी बुरिआरी ॥وےل پراای جوههِ جیِاڑے کره چوریِ بُرآریِ ۔۔

ਹੰਸੁ ਚਲਿਆ ਤੂੰ ਪਿਛੈ ਰਹੀਏਹਿ ਛੁਟੜਿ ਹੋਈਅਹਿ ਨਾਰੀ ॥੨॥ha(n)s chaliaa too(n) pichhai rahe'eeh chhuTaR hoie'eeh naaree ||2||हंसु चलिआ तूँ पिछै रहीएहि छुटड़ि होईअहि नारी ॥२॥هںس چلآ تُوں پچھَے رهیِاےه چھُٹڑ هوایاه ناریِ ۔۔۲۔۔

ਤੂੰ ਕਾਇਆ ਰਹੀਅਹਿ ਸੁਪਨੰਤਰਿ ਤੁਧੁ ਕਿਆ ਕਰਮ ਕਮਾਇਆ ॥too(n) kaiaa rahe'eeh supana(n)tar tudh kiaa karam kamaiaa ||तूँ काइआ रहीअहि सुपनंतरि तुधु किआ करम कमाइआ ॥تُوں کااآ رهیِاه سُپنµتر تُدھ کآ کرم کماایا ۔۔

ਕਰਿ ਚੋਰੀ ਮੈ ਜਾ ਕਿਛੁ ਲੀਆ ਤਾ ਮਨਿ ਭਲਾ ਭਾਇਆ ॥kar choree mai jaa kichh leeaa taa man bhalaa bhaiaa ||करि चोरी मै जा किछु लीआ ता मनि भला भाइआ ॥کر چوریِ مَے جا کچھ لیِآ تا منِ بھلا بھاایا ۔۔

ਹਲਤਿ ਨ ਸੋਭਾ ਪਲਤਿ ਨ ਢੋਈ ਅਹਿਲਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥੩॥halat na sobhaa palat na ddoiee ahilaa janam gavaiaa ||3||हलति न सोभा पलति न ढोई अहिला जनमु गवाइआ ॥३॥هلت ن سوبھا پلت ن ڈھوای اهِلا جنم گواایا ۔۔۳۔۔

ਹਉ ਖਰੀ ਦੁਹੇਲੀ ਹੋਈ ਬਾਬਾ ਨਾਨਕ ਮੇਰੀ ਬਾਤ ਨ ਪੁਛੈ ਕੋਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥hau kharee dhuhelee hoiee baabaa naanak meree baat na puchhai koiee ||1|| rahaau ||हउ खरी दुहेली होई बाबा नानक मेरी बात न पुछै कोई ॥१॥ रहाउ ॥ها کھریِ دُهےلیِ هوای بابا نانک مےریِ بات ن پُچھَے کوای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਤਾਜੀ ਤੁਰਕੀ ਸੁਇਨਾ ਰੁਪਾ ਕਪੜ ਕੇਰੇ ਭਾਰਾ ॥taajee turakee suinaa rupaa kapaR kere bhaaraa ||ताजी तुरकी सुइना रुपा कपड़ केरे भारा ॥تاجیِ تُرکیِ سُانا رُپا کپڑ کےرے بھارا ۔۔

ਕਿਸ ਹੀ ਨਾਲਿ ਨ ਚਲੇ ਨਾਨਕ ਝੜਿ ਝੜਿ ਪਏ ਗਵਾਰਾ ॥kis hee naal na chale naanak jhaR jhaR pe gavaaraa ||किस ही नालि न चले नानक झड़ि झड़ि पए गवारा ॥کِس هیِ نال ن چلے نانک جھڑ جھڑِ پاے گوارا ۔۔

ਕੂਜਾ ਮੇਵਾ ਮੈ ਸਭ ਕਿਛੁ ਚਾਖਿਆ ਇਕੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਨਾਮੁ ਤੁਮਾਰਾ ॥੪॥koojaa mevaa mai sabh kichh chaakhiaa ik a(n)mrit naam tumaaraa ||4||कूजा मेवा मै सभ किछु चाखिआ इकु अंमृतु नामु तुमारा ॥४॥کُوجا مےوا مَے سبھ کچھ چاکھآ اک اںمرت نام تُمارا ۔۔۴۔۔

ਦੇ ਦੇ ਨੀਵ ਦਿਵਾਲ ਉਸਾਰੀ ਭਸਮੰਦਰ ਕੀ ਢੇਰੀ ॥dhe dhe neev dhivaal usaaree bhasama(n)dhar kee dderee ||दे दे नीव दिवाल उसारी भसमंदर की ढेरी ॥دے دے نیِو دوال اُساریِ بھسمںدر کیِ ڈھےریِ ۔۔

ਸੰਚੇ ਸੰਚਿ ਨ ਦੇਈ ਕਿਸ ਹੀ ਅੰਧੁ ਜਾਣੈ ਸਭ ਮੇਰੀ ॥sa(n)che sa(n)ch na dheiee kis hee a(n)dh jaanai sabh meree ||संचे संचि न देई किस ही अंधु जाणै सभ मेरी ॥سںچے سںچ ن دےای کس هیِ اںدھ جاݨَے سبھ مےریِ ۔۔

ਸੋਇਨ ਲੰਕਾ ਸੋਇਨ ਮਾੜੀ ਸੰਪੈ ਕਿਸੈ ਨ ਕੇਰੀ ॥੫॥soin la(n)kaa soin maaRee sa(n)pai kisai na keree ||5||सोइन लंका सोइन माड़ी संपै किसै न केरी ॥५॥سوان لµکا سوان ماڑیِ سمپَے کسَے ن کےریِ ۔۔۵۔۔

ਸੁਣਿ ਮੂਰਖ ਮੰਨ ਅਜਾਣਾ ॥sun moorakh ma(n)n ajaanaa ||सुणि मूरख मंन अजाणा ॥سُݨ مُورکھ منّ اجاݨا ۔۔

ਹੋਗੁ ਤਿਸੈ ਕਾ ਭਾਣਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥hog tisai kaa bhaanaa ||1|| rahaau ||होगु तिसै का भाणा ॥१॥ रहाउ ॥هوگ تسَے کا بھاݨا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਾਹੁ ਹਮਾਰਾ ਠਾਕੁਰੁ ਭਾਰਾ ਹਮ ਤਿਸ ਕੇ ਵਣਜਾਰੇ ॥saahu hamaaraa Thaakur bhaaraa ham tis ke vanajaare ||साहु हमारा ठाकुरु भारा हम तिस के वणजारे ॥ساهُ همارا ٹھاکر بھارا هم تس کے وݨجارے ۔۔

ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਸਭ ਰਾਸਿ ਤਿਸੈ ਕੀ ਮਾਰਿ ਆਪੇ ਜੀਵਾਲੇ ॥੬॥੧॥੧੩॥jeeau pi(n)dd sabh raas tisai kee maar aape jeevaale ||6||1||13||जीउ पिंडु सभ रासि तिसै की मारि आपे जीवाले ॥६॥१॥१३॥جیِا پںڈ سبھ راس تسَے کیِ مار آپے جیِوالے ۔۔۶۔۔۱۔۔۱۳۔۔

ਗਉੜੀ ਚੇਤੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥gauRee chetee mahalaa pehilaa ||गउड़ी चेती महला १ ॥گاڑیِ چےتیِ مهلا ۱ ۔۔

ਅਵਰਿ ਪੰਚ ਹਮ ਏਕ ਜਨਾ ਕਿਉ ਰਾਖਉ ਘਰ ਬਾਰੁ ਮਨਾ ॥avar pa(n)ch ham ek janaa kiau raakhau ghar baar manaa ||अवरि पंच हम एक जना किउ राखउ घर बारु मना ॥اور پںچ هم اےک جنا کا راکھا گھر بار منا ۔۔

ਮਾਰਹਿ ਲੂਟਹਿ ਨੀਤ ਨੀਤ ਕਿਸੁ ਆਗੈ ਕਰੀ ਪੁਕਾਰ ਜਨਾ ॥੧॥maareh looTeh neet neet kis aagai karee pukaar janaa ||1||मारहि लूटहि नीत नीत किसु आगै करी पुकार जना ॥१॥ماره لُوٹه نیِت نیِت کس آگَے کریِ پُکار جنا ۔۔۱۔۔

ਸ੍ਰੀ ਰਾਮ ਨਾਮਾ ਉਚਰੁ ਮਨਾ ॥sree raam naamaa uchar manaa ||स्री राम नामा उचरु मना ॥سریِ رام ناما اُچر منا ۔۔

ਆਗੈ ਜਮ ਦਲੁ ਬਿਖਮੁ ਘਨਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥aagai jam dhal bikham ghanaa ||1|| rahaau ||आगै जम दलु बिखमु घना ॥१॥ रहाउ ॥آگَے جم دل بکھم گھنا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਉਸਾਰਿ ਮੜੋਲੀ ਰਾਖੈ ਦੁਆਰਾ ਭੀਤਰਿ ਬੈਠੀ ਸਾ ਧਨਾ ॥ausaar maRolee raakhai dhuaaraa bheetar baiThee saa dhanaa ||उसारि मड़ोली राखै दुआरा भीतरि बैठी सा धना ॥اُسار مڑولیِ راکھَے دُآرا بھیِتر بَےٹھیِ سا دھنا ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਕੇਲ ਕਰੇ ਨਿਤ ਕਾਮਣਿ ਅਵਰਿ ਲੁਟੇਨਿ ਸੁ ਪੰਚ ਜਨਾ ॥੨॥a(n)mirat kel kare nit kaaman avar luTen su pa(n)ch janaa ||2||अंमृत केल करे नित कामणि अवरि लुटेनि सु पंच जना ॥२॥اںمرت کےل کرے نت کامݨ اور لُٹےن سُ پںچ جنا ۔۔۲۔۔

ਢਾਹਿ ਮੜੋਲੀ ਲੂਟਿਆ ਦੇਹੁਰਾ ਸਾ ਧਨ ਪਕੜੀ ਏਕ ਜਨਾ ॥ddaeh maRolee looTiaa dhehuraa saa dhan pakaRee ek janaa ||ढाहि मड़ोली लूटिआ देहुरा सा धन पकड़ी एक जना ॥ڈھاه مڑولیِ لُوٹآ دےهُرا سا دھن پکڑیِ اےک جنا ۔۔

ਜਮ ਡੰਡਾ ਗਲਿ ਸੰਗਲੁ ਪੜਿਆ ਭਾਗਿ ਗਏ ਸੇ ਪੰਚ ਜਨਾ ॥੩॥jam dda(n)ddaa gal sa(n)gal paRiaa bhaag ge se pa(n)ch janaa ||3||जम डंडा गलि संगलु पड़िआ भागि गए से पंच जना ॥३॥جم ڈںڈا گل سںگل پڑِآ بھاگ گاے سے پںچ جنا ۔۔۳۔۔

ਕਾਮਣਿ ਲੋੜੈ ਸੁਇਨਾ ਰੁਪਾ ਮਿਤ੍ਰ ਲੁੜੇਨਿ ਸੁ ਖਾਧਾਤਾ ॥kaaman loRai suinaa rupaa mitr luRen su khaadhaataa ||कामणि लोड़ै सुइना रुपा मित्र लुड़ेनि सु खाधाता ॥کامݨ لوڑَے سُانا رُپا متر لُڑےن سُ کھادھاتا ۔۔

ਨਾਨਕ ਪਾਪ ਕਰੇ ਤਿਨ ਕਾਰਣਿ ਜਾਸੀ ਜਮਪੁਰਿ ਬਾਧਾਤਾ ॥੪॥੨॥੧੪॥naanak paap kare tin kaaran jaasee jamapur baadhaataa ||4||2||14||नानक पाप करे तिन कारणि जासी जमपुरि बाधाता ॥४॥२॥१४॥نانک پاپ کرے تن کارݨ جاسیِ جمپر بادھاتا ۔۔۴۔۔۲۔۔۱۴۔۔

ਗਉੜੀ ਚੇਤੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥gauRee chetee mahalaa pehilaa ||गउड़ी चेती महला १ ॥گاڑیِ چےتیِ مهلا ۱ ۔۔

ਮੁੰਦ੍ਰਾ ਤੇ ਘਟ ਭੀਤਰਿ ਮੁੰਦ੍ਰਾ ਕਾਂਇਆ ਕੀਜੈ ਖਿੰਥਾਤਾ ॥mu(n)dhraa te ghaT bheetar mu(n)dhraa kaa(n)iaa keejai khi(n)thaataa ||मुँद्रा ते घट भीतरि मुँद्रा काँइआ कीजै खिंथाता ॥مُںدرا تے گھٹ بھیِتر مُںدرا کاںایا کیِجَے کھںتھاتا ۔۔

ਪੰਚ ਚੇਲੇ ਵਸਿ ਕੀਜਹਿ ਰਾਵਲ ਇਹੁ ਮਨੁ ਕੀਜੈ ਡੰਡਾਤਾ ॥੧॥pa(n)ch chele vas keejeh raaval ih man keejai dda(n)ddaataa ||1||पंच चेले वसि कीजहि रावल इहु मनु कीजै डंडाता ॥१॥پںچ چےلے وس کیِجه راول اهُ من کیِجَے ڈںڈاتا ۔۔۱۔۔

ਜੋਗ ਜੁਗਤਿ ਇਵ ਪਾਵਸਿਤਾ ॥jog jugat iv paavasitaa ||जोग जुगति इव पावसिता ॥جوگ جُگت او پاوستا ۔۔

ਏਕੁ ਸਬਦੁ ਦੂਜਾ ਹੋਰੁ ਨਾਸਤਿ ਕੰਦ ਮੂਲਿ ਮਨੁ ਲਾਵਸਿਤਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ek sabadh dhoojaa hor naasat ka(n)dh mool man laavasitaa ||1|| rahaau ||एकु सबदु दूजा होरु नासति कंद मूलि मनु लावसिता ॥१॥ रहाउ ॥اےک سبد دُوجا هور ناست کںد مُول من لاوستا ۔۔۱۔۔ رهااُ ۔۔

ਮੂੰਡਿ ਮੁੰਡਾਇਐ ਜੇ ਗੁਰੁ ਪਾਈਐ ਹਮ ਗੁਰੁ ਕੀਨੀ ਗੰਗਾਤਾ ॥moo(n)dd mu(n)ddaiaai je gur paieeaai ham gur keenee ga(n)gaataa ||मूँडि मुँडाइऐ जे गुरु पाईऐ हम गुरु कीनी गंगाता ॥مُوںڈ مُںڈاااَے جے گُر پاایاَے هم گُر کیٍنیِ گںگاتا ۔۔

ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਤਾਰਣਹਾਰੁ ਸੁਆਮੀ ਏਕੁ ਨ ਚੇਤਸਿ ਅੰਧਾਤਾ ॥੨॥tirabhavan taaranahaar suaamee ek na chetas a(n)dhaataa ||2||तृभवण तारणहारु सुआमी एकु न चेतसि अंधाता ॥२॥تِربھوݨ تارݨهار سُآمیِ اےک ن چےتس اںدھاتا ۔۔۲۔۔

ਕਰਿ ਪਟੰਬੁ ਗਲੀ ਮਨੁ ਲਾਵਸਿ ਸੰਸਾ ਮੂਲਿ ਨ ਜਾਵਸਿਤਾ ॥kar paTa(n)b galee man laavas sa(n)saa mool na jaavasitaa ||करि पटंबु गली मनु लावसि संसा मूलि न जावसिता ॥کر پٹںب گلیِ من لاوس سںسا مُول ن جاوستا ۔۔