Ang 154 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੫੪)

ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥gauRee mahalaa pehilaa ||गउड़ी महला १ ॥گاڑیِ مهلا ۱ ۔۔

ਕਿਰਤੁ ਪਇਆ ਨਹ ਮੇਟੈ ਕੋਇ ॥kirat piaa neh meTai koi ||किरतु पइआ नह मेटै कोइ ॥کِرت پایا نه مےٹَے کوا ۔۔

ਕਿਆ ਜਾਣਾ ਕਿਆ ਆਗੈ ਹੋਇ ॥kiaa jaanaa kiaa aagai hoi ||किआ जाणा किआ आगै होइ ॥کِآ جاݨا کآ آگَے هوا ۔۔

ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਣਾ ਸੋਈ ਹੂਆ ॥jo tis bhaanaa soiee hooaa ||जो तिसु भाणा सोई हूआ ॥جو تس بھاݨا سوای هُوآ ۔۔

ਅਵਰੁ ਨ ਕਰਣੈ ਵਾਲਾ ਦੂਆ ॥੧॥avar na karanai vaalaa dhooaa ||1||अवरु न करणै वाला दूआ ॥१॥اور ن کرݨَے والا دُوآ ۔۔۱۔۔

ਨਾ ਜਾਣਾ ਕਰਮ ਕੇਵਡ ਤੇਰੀ ਦਾਤਿ ॥naa jaanaa karam kevadd teree dhaat ||ना जाणा करम केवड तेरी दाति ॥نا جاݨا کرم کےوڈ تےریِ دات ۔۔

ਕਰਮੁ ਧਰਮੁ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਕੀ ਜਾਤਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥karam dharam tere naam kee jaat ||1|| rahaau ||करमु धरमु तेरे नाम की जाति ॥१॥ रहाउ ॥کرم دھرم تےرے نام کیِ جات ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਤੂ ਏਵਡੁ ਦਾਤਾ ਦੇਵਣਹਾਰੁ ॥too evadd dhaataa dhevanahaar ||तू एवडु दाता देवणहारु ॥تُو اےوڈ داتا دےوݨهار ۔۔

ਤੋਟਿ ਨਾਹੀ ਤੁਧੁ ਭਗਤਿ ਭੰਡਾਰ ॥toT naahee tudh bhagat bha(n)ddaar ||तोटि नाही तुधु भगति भंडार ॥توٹ ناهیِ تُدھ بھگت بھںڈار ۔۔

ਕੀਆ ਗਰਬੁ ਨ ਆਵੈ ਰਾਸਿ ॥keeaa garab na aavai raas ||कीआ गरबु न आवै रासि ॥کیِآ گرب ن آوَے راس ۔۔

ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਸਭੁ ਤੇਰੈ ਪਾਸਿ ॥੨॥jeeau pi(n)dd sabh terai paas ||2||जीउ पिंडु सभु तेरै पासि ॥२॥جیِا پںڈ سبھ تےرَے پاس ۔۔۲۔۔

ਤੂ ਮਾਰਿ ਜੀਵਾਲਹਿ ਬਖਸਿ ਮਿਲਾਇ ॥too maar jeevaaleh bakhas milai ||तू मारि जीवालहि बखसि मिलाइ ॥تُو مار جیِواله بکھس ملاا ۔۔

ਜਿਉ ਭਾਵੀ ਤਿਉ ਨਾਮੁ ਜਪਾਇ ॥jiau bhaavee tiau naam japai ||जिउ भावी तिउ नामु जपाइ ॥جِا بھاویِ تا نام جپاا ۔۔

ਤੂੰ ਦਾਨਾ ਬੀਨਾ ਸਾਚਾ ਸਿਰਿ ਮੇਰੈ ॥too(n) dhaanaa beenaa saachaa sir merai ||तूँ दाना बीना साचा सिरि मेरै ॥تُوں دانا بیٍنا ساچا سر مےرَے ۔۔

ਗੁਰਮਤਿ ਦੇਇ ਭਰੋਸੈ ਤੇਰੈ ॥੩॥gurmat dhei bharosai terai ||3||गुरमति देइ भरोसै तेरै ॥३॥گُرمت دےا بھروسَے تےرَے ۔۔۳۔۔

ਤਨ ਮਹਿ ਮੈਲੁ ਨਾਹੀ ਮਨੁ ਰਾਤਾ ॥tan meh mail naahee man raataa ||तन महि मैलु नाही मनु राता ॥تن مهِ مَےل ناهیِ من راتا ۔۔

ਗੁਰ ਬਚਨੀ ਸਚੁ ਸਬਦਿ ਪਛਾਤਾ ॥gur bachanee sach sabadh pachhaataa ||गुर बचनी सचु सबदि पछाता ॥گُر بچنیِ سچ سبد پچھاتا ۔۔

ਤੇਰਾ ਤਾਣੁ ਨਾਮ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ॥teraa taan naam kee vaddiaaiee ||तेरा ताणु नाम की वडिआई ॥تےرا تاݨ نام کیِ وڈآای ۔۔

ਨਾਨਕ ਰਹਣਾ ਭਗਤਿ ਸਰਣਾਈ ॥੪॥੧੦॥naanak rahanaa bhagat saranaiee ||4||10||नानक रहणा भगति सरणाई ॥४॥१०॥نانک رهݨا بھگت سرݨاای ۔۔۴۔۔۱۰۔۔

ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥gauRee mahalaa pehilaa ||गउड़ी महला १ ॥گاڑیِ مهلا ۱ ۔۔

ਜਿਨਿ ਅਕਥੁ ਕਹਾਇਆ ਅਪਿਓ ਪੀਆਇਆ ॥jin akath kahaiaa apio peeaaiaa ||जिनि अकथु कहाइआ अपिओ पीआइआ ॥جٍن اکتھ کهاایا اپاو پیِآایا ۔۔

ਅਨ ਭੈ ਵਿਸਰੇ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇਆ ॥੧॥an bhai visare naam samaiaa ||1||अन भै विसरे नामि समाइआ ॥१॥ان بھَے وسرے نام سماایا ۔۔۱۔۔

ਕਿਆ ਡਰੀਐ ਡਰੁ ਡਰਹਿ ਸਮਾਨਾ ॥kiaa ddareeaai ddar ddareh samaanaa ||किआ डरीऐ डरु डरहि समाना ॥کِآ ڈریِاَے ڈر ڈره سمانا ۔۔

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਪਛਾਨਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥poore gur kai sabadh pachhaanaa ||1|| rahaau ||पूरे गुर कै सबदि पछाना ॥१॥ रहाउ ॥پُورے گُر کَے سبد پچھانا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਿਸੁ ਨਰ ਰਾਮੁ ਰਿਦੈ ਹਰਿ ਰਾਸਿ ॥ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ਮਿਲੇ ਸਾਬਾਸਿ ॥੨॥jis nar raam ridhai har raas || sahaj subhai mile saabaas ||2||जिसु नर रामु रिदै हरि रासि ॥ सहजि सुभाइ मिले साबासि ॥२॥جِس نر رام ردَے هر راس ۔۔ سهجِ سُبھاا ملے ساباس ۔۔۲۔۔

ਜਾਹਿ ਸਵਾਰੈ ਸਾਝ ਬਿਆਲ ॥jaeh savaarai saajh biaal ||जाहि सवारै साझ बिआल ॥جاه سوارَے ساجھ بآل ۔۔

ਇਤ ਉਤ ਮਨਮੁਖ ਬਾਧੇ ਕਾਲ ॥੩॥eit ut manmukh baadhe kaal ||3||इत उत मनमुख बाधे काल ॥३॥ِات اُت منمکھ بادھے کال ۔۔۳۔۔

ਅਹਿਨਿਸਿ ਰਾਮੁ ਰਿਦੈ ਸੇ ਪੂਰੇ ॥ahinis raam ridhai se poore ||अहिनिसि रामु रिदै से पूरे ॥اهٍنس رام ردَے سے پُورے ۔۔

ਨਾਨਕ ਰਾਮ ਮਿਲੇ ਭ੍ਰਮ ਦੂਰੇ ॥੪॥੧੧॥naanak raam mile bhram dhoore ||4||11||नानक राम मिले भ्रम दूरे ॥४॥११॥نانک رام ملے بھرم دُورے ۔۔۴۔۔۱۱۔۔

ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥gauRee mahalaa pehilaa ||गउड़ी महला १ ॥گاڑیِ مهلا ۱ ۔۔

ਜਨਮਿ ਮਰੈ ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਹਿਤਕਾਰੁ ॥janam marai trai gun hitakaar ||जनमि मरै त्रै गुण हितकारु ॥جنم مرَے ترَے گُݨ هتکار ۔۔

ਚਾਰੇ ਬੇਦ ਕਥਹਿ ਆਕਾਰੁ ॥chaare bedh katheh aakaar ||चारे बेद कथहि आकारु ॥چارے بےد کتھه آکار ۔۔

ਤੀਨਿ ਅਵਸਥਾ ਕਹਹਿ ਵਖਿਆਨੁ ॥teen avasathaa kaheh vakhiaan ||तीनि अवसथा कहहि वखिआनु ॥تیٍن اوستھا کههِ وکھآن ۔۔

ਤੁਰੀਆਵਸਥਾ ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਹਰਿ ਜਾਨੁ ॥੧॥tureeaavasathaa satigur te har jaan ||1||तुरीआवसथा सतिगुर ते हरि जानु ॥१॥تُریِآوستھا ستگر تے هرِ جان ۔۔۱۔۔

ਰਾਮ ਭਗਤਿ ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤਰਣਾ ॥raam bhagat gur sevaa taranaa ||राम भगति गुर सेवा तरणा ॥رام بھگت گُر سےوا ترݨا ۔۔

ਬਾਹੁੜਿ ਜਨਮੁ ਨ ਹੋਇ ਹੈ ਮਰਣਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥baahuR janam na hoi hai maranaa ||1|| rahaau ||बाहुड़ि जनमु न होइ है मरणा ॥१॥ रहाउ ॥باهُڑ جنم ن هوا هَے مرݨا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਚਾਰਿ ਪਦਾਰਥ ਕਹੈ ਸਭੁ ਕੋਈ ॥chaar padhaarath kahai sabh koiee ||चारि पदारथ कहै सभु कोई ॥چار پدارتھ کهَے سبھ کوای ۔۔

ਸਿੰਮ੍ਰਿਤਿ ਸਾਸਤ ਪੰਡਿਤ ਮੁਖਿ ਸੋਈ ॥si(n)mirat saasat pa(n)ddit mukh soiee ||सिंमृति सासत पंडित मुखि सोई ॥سِںمرت ساست پںڈت مُکھ سوای ۔۔

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਅਰਥੁ ਬੀਚਾਰੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥bin gur arath beechaar na paiaa ||बिनु गुर अरथु बीचारु न पाइआ ॥بٍن گُر ارتھ بیِچار ن پاایا ۔۔

ਮੁਕਤਿ ਪਦਾਰਥੁ ਭਗਤਿ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ॥੨॥mukat padhaarath bhagat har paiaa ||2||मुकति पदारथु भगति हरि पाइआ ॥२॥مُکت پدارتھ بھگت هر پاایا ۔۔۲۔۔

ਜਾ ਕੈ ਹਿਰਦੈ ਵਸਿਆ ਹਰਿ ਸੋਈ ॥jaa kai hiradhai vasiaa har soiee ||जा कै हिरदै वसिआ हरि सोई ॥جا کَے هردَے وسآ هرِ سوای ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਭਗਤਿ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਈ ॥gurmukh bhagat paraapat hoiee ||गुरमुखि भगति परापति होई ॥گُرمکھ بھگت پراپت هوای ۔۔

ਹਰਿ ਕੀ ਭਗਤਿ ਮੁਕਤਿ ਆਨੰਦੁ ॥har kee bhagat mukat aana(n)dh ||हरि की भगति मुकति आनंदु ॥هر کیِ بھگت مُکت آنµد ۔۔

ਗੁਰਮਤਿ ਪਾਏ ਪਰਮਾਨੰਦੁ ॥੩॥gurmat paae paramaana(n)dh ||3||गुरमति पाए परमानंदु ॥३॥گُرمت پااے پرمانµد ۔۔۳۔۔

ਜਿਨਿ ਪਾਇਆ ਗੁਰਿ ਦੇਖਿ ਦਿਖਾਇਆ ॥jin paiaa gur dhekh dhikhaiaa ||जिनि पाइआ गुरि देखि दिखाइआ ॥جٍن پاایا گُر دےکھ دکھاایا ۔۔

ਆਸਾ ਮਾਹਿ ਨਿਰਾਸੁ ਬੁਝਾਇਆ ॥aasaa maeh niraas bujhaiaa ||आसा माहि निरासु बुझाइआ ॥آسا ماه نراس بُجھاایا ۔۔

ਦੀਨਾ ਨਾਥੁ ਸਰਬ ਸੁਖਦਾਤਾ ॥dheenaa naath sarab sukhadhaataa ||दीना नाथु सरब सुखदाता ॥دیٍنا ناتھ سرب سُکھداتا ۔۔

ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਚਰਣੀ ਮਨੁ ਰਾਤਾ ॥੪॥੧੨॥naanak har charanee man raataa ||4||12||नानक हरि चरणी मनु राता ॥४॥१२॥نانک هر چرݨیِ من راتا ۔۔۴۔۔۱۲۔۔

ਗਉੜੀ ਚੇਤੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥gauRee chetee mahalaa pehilaa ||गउड़ी चेती महला १ ॥گاڑیِ چےتیِ مهلا ۱ ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਕਾਇਆ ਰਹੈ ਸੁਖਾਲੀ ਬਾਜੀ ਇਹੁ ਸੰਸਾਰੋ ॥a(n)mirat kaiaa rahai sukhaalee baajee ih sa(n)saaro ||अंमृत काइआ रहै सुखाली बाजी इहु संसारो ॥اںمرت کاایا رهَے سُکھالیِ باجیِ اهُ سںسارو ۔۔

ਲਬੁ ਲੋਭੁ ਮੁਚੁ ਕੂੜੁ ਕਮਾਵਹਿ ਬਹੁਤੁ ਉਠਾਵਹਿ ਭਾਰੋ ॥lab lobh much kooR kamaaveh bahut uThaaveh bhaaro ||लबु लोभु मुचु कूड़ु कमावहि बहुतु उठावहि भारो ॥لب لوبھ مُچ کُوڑ کماوه بهُت اُٹھاوه بھارو ۔۔

ਤੂੰ ਕਾਇਆ ਮੈ ਰੁਲਦੀ ਦੇਖੀ ਜਿਉ ਧਰ ਉਪਰਿ ਛਾਰੋ ॥੧॥too(n) kaiaa mai ruladhee dhekhee jiau dhar upar chhaaro ||1||तूँ काइआ मै रुलदी देखी जिउ धर उपरि छारो ॥१॥تُوں کااآ مَے رُلدیِ دےکھیِ جا دھر اُپر چھارو ۔۔۱۔۔

ਸੁਣਿ ਸੁਣਿ ਸਿਖ ਹਮਾਰੀ ॥sun sun sikh hamaaree ||सुणि सुणि सिख हमारी ॥سُݨ سُݨ سکھ هماریِ ۔۔

ਸੁਕ੍ਰਿਤੁ ਕੀਤਾ ਰਹਸੀ ਮੇਰੇ ਜੀਅੜੇ ਬਹੁੜਿ ਨ ਆਵੈ ਵਾਰੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥sukirat keetaa rahasee mere jeeaRe bahuR na aavai vaaree ||1|| rahaau ||सुकृतु कीता रहसी मेरे जीअड़े बहुड़ि न आवै वारी ॥१॥ रहाउ ॥سُک®ت کیِتا رهسیِ مےرے جیِاڑے بهُڑ ن آوَے واریِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔