Ang 152 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੫੨)

ਸਰਮ ਸੁਰਤਿ ਦੁਇ ਸਸੁਰ ਭਏ ॥saram surat dhui sasur bhe ||सरम सुरति दुइ ससुर भए ॥سرم سُرت دُا سسر بھاے ۔۔

ਕਰਣੀ ਕਾਮਣਿ ਕਰਿ ਮਨ ਲਏ ॥੨॥karanee kaaman kar man le ||2||करणी कामणि करि मन लए ॥२॥کرݨیِ کامݨ کر من لاے ۔۔۲۔۔

ਸਾਹਾ ਸੰਜੋਗੁ ਵੀਆਹੁ ਵਿਜੋਗੁ ॥saahaa sa(n)jog veeaahu vijog ||साहा संजोगु वीआहु विजोगु ॥ساها سںجوگ ویِآهُ وجوگ ۔۔

ਸਚੁ ਸੰਤਤਿ ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਜੋਗੁ ॥੩॥੩॥sach sa(n)tat kahu naanak jog ||3||3||सचु संतति कहु नानक जोगु ॥३॥३॥سچ سںتت کهُ نانک جوگ ۔۔۳۔۔۳۔۔

ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥gauRee mahalaa pehilaa ||गउड़ी महला १ ॥گاڑیِ مهلا ۱ ۔۔

ਪਉਣੈ ਪਾਣੀ ਅਗਨੀ ਕਾ ਮੇਲੁ ॥paunai paanee aganee kaa mel ||पउणै पाणी अगनी का मेलु ॥پاݨَے پاݨیِ اگنیِ کا مےل ۔۔

ਚੰਚਲ ਚਪਲ ਬੁਧਿ ਕਾ ਖੇਲੁ ॥cha(n)chal chapal budh kaa khel ||चंचल चपल बुधि का खेलु ॥چںچل چپل بُدھ کا کھےل ۔۔

ਨਉ ਦਰਵਾਜੇ ਦਸਵਾ ਦੁਆਰੁ ॥nau dharavaaje dhasavaa dhuaar ||नउ दरवाजे दसवा दुआरु ॥نا درواجے دسوا دُآر ۔۔

ਬੁਝੁ ਰੇ ਗਿਆਨੀ ਏਹੁ ਬੀਚਾਰੁ ॥੧॥bujh re giaanee eh beechaar ||1||बुझु रे गिआनी एहु बीचारु ॥१॥بُجھ رے گآنیِ اےهُ بیِچار ۔۔۱۔۔

ਕਥਤਾ ਬਕਤਾ ਸੁਨਤਾ ਸੋਈ ॥kathataa bakataa sunataa soiee ||कथता बकता सुनता सोई ॥کتھتا بکتا سُنتا سوای ۔۔

ਆਪੁ ਬੀਚਾਰੇ ਸੁ ਗਿਆਨੀ ਹੋਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥aap beechaare su giaanee hoiee ||1|| rahaau ||आपु बीचारे सु गिआनी होई ॥१॥ रहाउ ॥آپ بیِچارے سُ گآنیِ هوای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਦੇਹੀ ਮਾਟੀ ਬੋਲੈ ਪਉਣੁ ॥dhehee maaTee bolai paun ||देही माटी बोलै पउणु ॥دےهیِ ماٹیِ بولَے پاݨ ۔۔

ਬੁਝੁ ਰੇ ਗਿਆਨੀ ਮੂਆ ਹੈ ਕਉਣੁ ॥bujh re giaanee mooaa hai kaun ||बुझु रे गिआनी मूआ है कउणु ॥بُجھ رے گآنیِ مُوآ هَے کاݨ ۔۔

ਮੂਈ ਸੁਰਤਿ ਬਾਦੁ ਅਹੰਕਾਰੁ ॥mooiee surat baadh aha(n)kaar ||मूई सुरति बादु अहंकारु ॥مُوای سُرت باد اهںکار ۔۔

ਓਹੁ ਨ ਮੂਆ ਜੋ ਦੇਖਣਹਾਰੁ ॥੨॥oh na mooaa jo dhekhanahaar ||2||ओहु न मूआ जो देखणहारु ॥२॥اوهُ ن مُوآ جو دےکھݨهار ۔۔۲۔۔

ਜੈ ਕਾਰਣਿ ਤਟਿ ਤੀਰਥ ਜਾਹੀ ॥jai kaaran taT teerath jaahee ||जै कारणि तटि तीरथ जाही ॥جَے کارݨ تٹ تیِرتھ جاهیِ ۔۔

ਰਤਨ ਪਦਾਰਥ ਘਟ ਹੀ ਮਾਹੀ ॥ratan padhaarath ghaT hee maahee ||रतन पदारथ घट ही माही ॥رتن پدارتھ گھٹ هیِ ماهیِ ۔۔

ਪੜਿ ਪੜਿ ਪੰਡਿਤੁ ਬਾਦੁ ਵਖਾਣੈ ॥paR paR pa(n)ddit baadh vakhaanai ||पड़ि पड़ि पंडितु बादु वखाणै ॥پڑ پڑِ پںڈت باد وکھاݨَے ۔۔

ਭੀਤਰਿ ਹੋਦੀ ਵਸਤੁ ਨ ਜਾਣੈ ॥੩॥bheetar hodhee vasat na jaanai ||3||भीतरि होदी वसतु न जाणै ॥३॥بھیِتر هودیِ وست ن جاݨَے ۔۔۳۔۔

ਹਉ ਨ ਮੂਆ ਮੇਰੀ ਮੁਈ ਬਲਾਇ ॥hau na mooaa meree muiee balai ||हउ न मूआ मेरी मुई बलाइ ॥ها ن مُوآ مےریِ مُای بلاا ۔۔

ਓਹੁ ਨ ਮੂਆ ਜੋ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥oh na mooaa jo rahiaa samai ||ओहु न मूआ जो रहिआ समाइ ॥اوهُ ن مُوآ جو رهِآ سماا ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਗੁਰਿ ਬ੍ਰਹਮੁ ਦਿਖਾਇਆ ॥kahu naanak gur braham dhikhaiaa ||कहु नानक गुरि ब्रहमु दिखाइआ ॥کهُ نانک گُر برهم دکھاایا ۔۔

ਮਰਤਾ ਜਾਤਾ ਨਦਰਿ ਨ ਆਇਆ ॥੪॥੪॥marataa jaataa nadhar na aaiaa ||4||4||मरता जाता नदरि न आइआ ॥४॥४॥مرتا جاتا ندر ن آایا ۔۔۴۔۔۴۔۔

ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੧ ਦਖਣੀ ॥gauRee mahalaa pehilaa dhakhanee ||गउड़ी महला १ दखणी ॥گاڑیِ مهلا ۱ دکھݨیِ ۔۔

ਸੁਣਿ ਸੁਣਿ ਬੂਝੈ ਮਾਨੈ ਨਾਉ ॥ ਤਾ ਕੈ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਉ ॥sun sun boojhai maanai naau || taa kai sadh balihaarai jaau ||सुणि सुणि बूझै मानै नाउ ॥ ता कै सद बलिहारै जाउ ॥سُݨ سُݨ بُوجھَے مانَے ناا ۔۔ تا کَے سد بلهارَے جاا ۔۔

ਆਪਿ ਭੁਲਾਏ ਠਉਰ ਨ ਠਾਉ ॥aap bhulaae Thaur na Thaau ||आपि भुलाए ठउर न ठाउ ॥آپ بھُلااے ٹھار ن ٹھاا ۔۔

ਤੂੰ ਸਮਝਾਵਹਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਉ ॥੧॥too(n) samajhaaveh mel milaau ||1||तूँ समझावहि मेलि मिलाउ ॥१॥تُوں سمجھاوه مےل ملاا ۔۔۱۔۔

ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਚਲੈ ਮੈ ਨਾਲਿ ॥naam milai chalai mai naal ||नामु मिलै चलै मै नालि ॥نام ملَے چلَے مَے نال ۔۔

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਬਾਧੀ ਸਭ ਕਾਲਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥bin naavai baadhee sabh kaal ||1|| rahaau ||बिनु नावै बाधी सभ कालि ॥१॥ रहाउ ॥بٍن ناوَے بادھیِ سبھ کال ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਖੇਤੀ ਵਣਜੁ ਨਾਵੈ ਕੀ ਓਟ ॥khetee vanaj naavai kee oT ||खेती वणजु नावै की ओट ॥کھےتیِ وݨج ناوَے کیِ اوٹ ۔۔

ਪਾਪੁ ਪੁੰਨੁ ਬੀਜ ਕੀ ਪੋਟ ॥paap pu(n)n beej kee poT ||पापु पुँनु बीज की पोट ॥پاپ پُنّ بیِج کیِ پوٹ ۔۔

ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਜੀਅ ਮਹਿ ਚੋਟ ॥kaam karodh jeea meh choT ||कामु क्रोधु जीअ महि चोट ॥کام ک®ودھ جیِا مهِ چوٹ ۔۔

ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿ ਚਲੇ ਮਨਿ ਖੋਟ ॥੨॥naam visaar chale man khoT ||2||नामु विसारि चले मनि खोट ॥२॥نام وسار چلے من کھوٹ ۔۔۲۔۔

ਸਾਚੇ ਗੁਰ ਕੀ ਸਾਚੀ ਸੀਖ ॥saache gur kee saachee seekh ||साचे गुर की साची सीख ॥ساچے گُر کیِ ساچیِ سیِکھ ۔۔

ਤਨੁ ਮਨੁ ਸੀਤਲੁ ਸਾਚੁ ਪਰੀਖ ॥tan man seetal saach pareekh ||तनु मनु सीतलु साचु परीख ॥تن من سیِتل ساچ پریِکھ ۔۔

ਜਲ ਪੁਰਾਇਨਿ ਰਸ ਕਮਲ ਪਰੀਖ ॥jal purain ras kamal pareekh ||जल पुराइनि रस कमल परीख ॥جل پُراان رس کمل پریِکھ ۔۔

ਸਬਦਿ ਰਤੇ ਮੀਠੇ ਰਸ ਈਖ ॥੩॥sabadh rate meeThe ras ieekh ||3||सबदि रते मीठे रस ईख ॥३॥سبد رتے میِٹھے رس ایکھ ۔۔۳۔۔

ਹੁਕਮਿ ਸੰਜੋਗੀ ਗੜਿ ਦਸ ਦੁਆਰ ॥hukam sa(n)jogee gaR dhas dhuaar ||हुकमि संजोगी गड़ि दस दुआर ॥هُکم سںجوگیِ گڑ دس دُآر ۔۔

ਪੰਚ ਵਸਹਿ ਮਿਲਿ ਜੋਤਿ ਅਪਾਰ ॥pa(n)ch vaseh mil jot apaar ||पंच वसहि मिलि जोति अपार ॥پںچ وسه مل جوت اپار ۔۔

ਆਪਿ ਤੁਲੈ ਆਪੇ ਵਣਜਾਰ ॥aap tulai aape vanajaar ||आपि तुलै आपे वणजार ॥آپ تُلَے آپے وݨجار ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਸਵਾਰਣਹਾਰ ॥੪॥੫॥naanak naam savaaranahaar ||4||5||नानक नामि सवारणहार ॥४॥५॥نانک نام سوارݨهار ۔۔۴۔۔۵۔۔

ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥gauRee mahalaa pehilaa ||गउड़ी महला १ ॥گاڑیِ مهلا ۱ ۔۔

ਜਾਤੋ ਜਾਇ ਕਹਾ ਤੇ ਆਵੈ ॥jaato jai kahaa te aavai ||जातो जाइ कहा ते आवै ॥جاتو جاا کها تے آوَے ۔۔

ਕਹ ਉਪਜੈ ਕਹ ਜਾਇ ਸਮਾਵੈ ॥keh upajai keh jai samaavai ||कह उपजै कह जाइ समावै ॥که اُپجَے که جاا سماوَے ۔۔

ਕਿਉ ਬਾਧਿਓ ਕਿਉ ਮੁਕਤੀ ਪਾਵੈ ॥kiau baadhio kiau mukatee paavai ||किउ बाधिओ किउ मुकती पावै ॥کِا بادھاو کا مُکتیِ پاوَے ۔۔

ਕਿਉ ਅਬਿਨਾਸੀ ਸਹਜਿ ਸਮਾਵੈ ॥੧॥kiau abinaasee sahaj samaavai ||1||किउ अबिनासी सहजि समावै ॥१॥کِا ابناسیِ سهجِ سماوَے ۔۔۱۔۔

ਨਾਮੁ ਰਿਦੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ॥naam ridhai a(n)mrit mukh naam ||नामु रिदै अंमृतु मुखि नामु ॥نام ردَے اںمرت مُکھ نام ۔۔

ਨਰਹਰ ਨਾਮੁ ਨਰਹਰ ਨਿਹਕਾਮੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥narahar naam narahar nihakaam ||1|| rahaau ||नरहर नामु नरहर निहकामु ॥१॥ रहाउ ॥نرهر نام نرهر نهکام ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਹਜੇ ਆਵੈ ਸਹਜੇ ਜਾਇ ॥sahaje aavai sahaje jai ||सहजे आवै सहजे जाइ ॥سهجے آوَے سهجے جاا ۔۔

ਮਨ ਤੇ ਉਪਜੈ ਮਨ ਮਾਹਿ ਸਮਾਇ ॥man te upajai man maeh samai ||मन ते उपजै मन माहि समाइ ॥من تے اُپجَے من ماه سماا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੁਕਤੋ ਬੰਧੁ ਨ ਪਾਇ ॥gurmukh mukato ba(n)dh na pai ||गुरमुखि मुकतो बंधु न पाइ ॥گُرمکھ مُکتو بںدھ ن پاا ۔۔

ਸਬਦੁ ਬੀਚਾਰਿ ਛੁਟੈ ਹਰਿ ਨਾਇ ॥੨॥sabadh beechaar chhuTai har nai ||2||सबदु बीचारि छुटै हरि नाइ ॥२॥سبد بیِچار چھُٹَے هر ناا ۔۔۲۔۔

ਤਰਵਰ ਪੰਖੀ ਬਹੁ ਨਿਸਿ ਬਾਸੁ ॥taravar pa(n)khee bahu nis baas ||तरवर पंखी बहु निसि बासु ॥ترور پںکھیِ بهُ نس باس ۔۔

ਸੁਖ ਦੁਖੀਆ ਮਨਿ ਮੋਹ ਵਿਣਾਸੁ ॥sukh dhukheeaa man moh vinaas ||सुख दुखीआ मनि मोह विणासु ॥سُکھ دُکھیِآ من موه وݨاس ۔۔

ਸਾਝ ਬਿਹਾਗ ਤਕਹਿ ਆਗਾਸੁ ॥saajh bihaag takeh aagaas ||साझ बिहाग तकहि आगासु ॥ساجھ بهاگ تکه آگاس ۔۔

ਦਹ ਦਿਸਿ ਧਾਵਹਿ ਕਰਮਿ ਲਿਖਿਆਸੁ ॥੩॥dheh dhis dhaaveh karam likhiaas ||3||दह दिसि धावहि करमि लिखिआसु ॥३॥ده دس دھاوه کرم لکھِآس ۔۔۳۔۔