Ang 150 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੫੦)

ਦਯਿ ਵਿਗੋਏ ਫਿਰਹਿ ਵਿਗੁਤੇ ਫਿਟਾ ਵਤੈ ਗਲਾ ॥dhay vigoe fireh vigute fiTaa vatai galaa ||दयि विगोए फिरहि विगुते फिटा वतै गला ॥دے وگواے پھره وگتے پھٹا وتَے گلا ۔۔

ਜੀਆ ਮਾਰਿ ਜੀਵਾਲੇ ਸੋਈ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ਰਖੈ ॥jeeaa maar jeevaale soiee avar na koiee rakhai ||जीआ मारि जीवाले सोई अवरु न कोई रखै ॥جیِآ مار جیِوالے سوای اور ن کوای رکھَے ۔۔

ਦਾਨਹੁ ਤੈ ਇਸਨਾਨਹੁ ਵੰਜੇ ਭਸੁ ਪਈ ਸਿਰਿ ਖੁਥੈ ॥dhaanahu tai isanaanahu va(n)je bhas piee sir khuthai ||दानहु तै इसनानहु वंजे भसु पई सिरि खुथै ॥دانهُ تَے اسنانهُ وںجے بھس پای سر کھُتھَے ۔۔

ਪਾਣੀ ਵਿਚਹੁ ਰਤਨ ਉਪੰਨੇ ਮੇਰੁ ਕੀਆ ਮਾਧਾਣੀ ॥paanee vichahu ratan upa(n)ne mer keeaa maadhaanee ||पाणी विचहु रतन उपंने मेरु कीआ माधाणी ॥پاݨیِ وچهُ رتن اُپنّے مےر کیِآ مادھاݨیِ ۔۔

ਅਠਸਠਿ ਤੀਰਥ ਦੇਵੀ ਥਾਪੇ ਪੁਰਬੀ ਲਗੈ ਬਾਣੀ ॥aThasaTh teerath dhevee thaape purabee lagai baanee ||अठसठि तीरथ देवी थापे पुरबी लगै बाणी ॥اٹھسٹھ تیِرتھ دےویِ تھاپے پُربیِ لگَے باݨیِ ۔۔

ਨਾਇ ਨਿਵਾਜਾ ਨਾਤੈ ਪੂਜਾ ਨਾਵਨਿ ਸਦਾ ਸੁਜਾਣੀ ॥nai nivaajaa naatai poojaa naavan sadhaa sujaanee ||नाइ निवाजा नातै पूजा नावनि सदा सुजाणी ॥ناا نواجا ناتَے پُوجا ناون سدا سُجاݨیِ ۔۔

ਮੁਇਆ ਜੀਵਦਿਆ ਗਤਿ ਹੋਵੈ ਜਾਂ ਸਿਰਿ ਪਾਈਐ ਪਾਣੀ ॥muiaa jeevadhiaa gat hovai jaa(n) sir paieeaai paanee ||मुइआ जीवदिआ गति होवै जाँ सिरि पाईऐ पाणी ॥مُاآ جیِودآ گت هووَے جاں سرِ پاایاَے پاݨیِ ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਿਰਖੁਥੇ ਸੈਤਾਨੀ ਏਨਾ ਗਲ ਨ ਭਾਣੀ ॥naanak sirakhuthe saitaanee enaa gal na bhaanee ||नानक सिरखुथे सैतानी एना गल न भाणी ॥نانک سرکھتھے سَےتانیِ اےنا گل ن بھاݨیِ ۔۔

ਵੁਠੈ ਹੋਇਐ ਹੋਇ ਬਿਲਾਵਲੁ ਜੀਆ ਜੁਗਤਿ ਸਮਾਣੀ ॥vuThai hoiaai hoi bilaaval jeeaa jugat samaanee ||वुठै होइऐ होइ बिलावलु जीआ जुगति समाणी ॥وُٹھَے هوااَے هوا بلاول جیِآ جُگت سماݨیِ ۔۔

ਵੁਠੈ ਅੰਨੁ ਕਮਾਦੁ ਕਪਾਹਾ ਸਭਸੈ ਪੜਦਾ ਹੋਵੈ ॥vuThai a(n)n kamaadh kapaahaa sabhasai paRadhaa hovai ||वुठै अंनु कमादु कपाहा सभसै पड़दा होवै ॥وُٹھَے انّ کماد کپاها سبھسَے پڑدا هووَے ۔۔

ਵੁਠੈ ਘਾਹੁ ਚਰਹਿ ਨਿਤਿ ਸੁਰਹੀ ਸਾ ਧਨ ਦਹੀ ਵਿਲੋਵੈ ॥vuThai ghaahu chareh nit surahee saa dhan dhahee vilovai ||वुठै घाहु चरहि निति सुरही सा धन दही विलोवै ॥وُٹھَے گھاهُ چره نت سُرهیِ سا دھن دهیِ ولووَے ۔۔

ਤਿਤੁ ਘਿਇ ਹੋਮ ਜਗ ਸਦ ਪੂਜਾ ਪਇਐ ਕਾਰਜੁ ਸੋਹੈ ॥tit ghi hom jag sadh poojaa piaai kaaraj sohai ||तितु घिइ होम जग सद पूजा पइऐ कारजु सोहै ॥تِت گھِا هوم جگ سد پُوجا پِااَے کارج سوهَے ۔۔

ਗੁਰੂ ਸਮੁੰਦੁ ਨਦੀ ਸਭਿ ਸਿਖੀ ਨਾਤੈ ਜਿਤੁ ਵਡਿਆਈ ॥guroo samu(n)dh nadhee sabh sikhee naatai jit vaddiaaiee ||गुरू समुँदु नदी सभि सिखी नातै जितु वडिआई ॥گُرُو سمںد ندیِ سبھ سکھیِ ناتَے جت وڈِآای ۔۔

ਨਾਨਕ ਜੇ ਸਿਰਖੁਥੇ ਨਾਵਨਿ ਨਾਹੀ ਤਾ ਸਤ ਚਟੇ ਸਿਰਿ ਛਾਈ ॥੧॥naanak je sirakhuthe naavan naahee taa sat chaTe sir chhaiee ||1||नानक जे सिरखुथे नावनि नाही ता सत चटे सिरि छाई ॥१॥نانک جے سرکھتھے ناون ناهیِ تا ست چٹے سر چھاای ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੨ ॥mahalaa doojaa ||म: २ ॥مÚ ۲ ۔۔

ਅਗੀ ਪਾਲਾ ਕਿ ਕਰੇ ਸੂਰਜ ਕੇਹੀ ਰਾਤਿ ॥agee paalaa k kare sooraj kehee raat ||अगी पाला कि करे सूरज केही राति ॥اگیِ پالا ک کرے سُورج کےهیِ رات ۔۔

ਚੰਦ ਅਨੇਰਾ ਕਿ ਕਰੇ ਪਉਣ ਪਾਣੀ ਕਿਆ ਜਾਤਿ ॥cha(n)dh aneraa k kare paun paanee kiaa jaat ||चंद अनेरा कि करे पउण पाणी किआ जाति ॥چںد انےرا ک کرے پاݨ پاݨیِ کآ جات ۔۔

ਧਰਤੀ ਚੀਜੀ ਕਿ ਕਰੇ ਜਿਸੁ ਵਿਚਿ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਹੋਇ ॥dharatee cheejee k kare jis vich sabh kichh hoi ||धरती चीजी कि करे जिसु विचि सभु किछु होइ ॥دھرتیِ چیِجیِ ک کرے جس وچ سبھ کچھ هوِا ۔۔

ਨਾਨਕ ਤਾ ਪਤਿ ਜਾਣੀਐ ਜਾ ਪਤਿ ਰਖੈ ਸੋਇ ॥੨॥naanak taa pat jaaneeaai jaa pat rakhai soi ||2||नानक ता पति जाणीऐ जा पति रखै सोइ ॥२॥نانک تا پت جاݨیِاَے جا پتِ رکھَے سوا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਤੁਧੁ ਸਚੇ ਸੁਬਹਾਨੁ ਸਦਾ ਕਲਾਣਿਆ ॥tudh sache subahaan sadhaa kalaaniaa ||तुधु सचे सुबहानु सदा कलाणिआ ॥تُدھ سچے سُبهان سدا کلاݨآ ۔۔

ਤੂੰ ਸਚਾ ਦੀਬਾਣੁ ਹੋਰਿ ਆਵਣ ਜਾਣਿਆ ॥too(n) sachaa dheebaan hor aavan jaaniaa ||तूँ सचा दीबाणु होरि आवण जाणिआ ॥تُوں سچا دیِباݨ هور آوݨ جاݨآ ۔۔

ਸਚੁ ਜਿ ਮੰਗਹਿ ਦਾਨੁ ਸਿ ਤੁਧੈ ਜੇਹਿਆ ॥sach j ma(n)geh dhaan s tudhai jehiaa ||सचु जि मंगहि दानु सि तुधै जेहिआ ॥سچ ج مںگه دان س تُدھَے جےهآ ۔۔

ਸਚੁ ਤੇਰਾ ਫੁਰਮਾਨੁ ਸਬਦੇ ਸੋਹਿਆ ॥sach teraa furamaan sabadhe sohiaa ||सचु तेरा फुरमानु सबदे सोहिआ ॥سچ تےرا پھُرمان سبدے سوهآ ۔۔

ਮੰਨਿਐ ਗਿਆਨੁ ਧਿਆਨੁ ਤੁਧੈ ਤੇ ਪਾਇਆ ॥ma(n)niaai giaan dhiaan tudhai te paiaa ||मंनिऐ गिआनु धिआनु तुधै ते पाइआ ॥منّاَے گآن دھآن تُدھَے تے پاایا ۔۔

ਕਰਮਿ ਪਵੈ ਨੀਸਾਨੁ ਨ ਚਲੈ ਚਲਾਇਆ ॥karam pavai neesaan na chalai chalaiaa ||करमि पवै नीसानु न चलै चलाइआ ॥کرم پوَے نیِسان ن چلَے چلاایا ۔۔

ਤੂੰ ਸਚਾ ਦਾਤਾਰੁ ਨਿਤ ਦੇਵਹਿ ਚੜਹਿ ਸਵਾਇਆ ॥too(n) sachaa dhaataar nit dheveh chaReh savaiaa ||तूँ सचा दातारु नित देवहि चड़हि सवाइआ ॥تُوں سچا داتار نت دےوه چڑه سواایا ۔۔

ਨਾਨਕੁ ਮੰਗੈ ਦਾਨੁ ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਇਆ ॥੨੬॥naanak ma(n)gai dhaan jo tudh bhaiaa ||26||नानकु मंगै दानु जो तुधु भाइआ ॥२६॥نانک مںگَے دان جو تُدھ بھاایا ۔۔۲۶۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੨ ॥salok mahalaa doojaa ||सलोकु म: २ ॥سلوک مÚ ۲ ۔۔

ਦੀਖਿਆ ਆਖਿ ਬੁਝਾਇਆ ਸਿਫਤੀ ਸਚਿ ਸਮੇਉ ॥dheekhiaa aakh bujhaiaa sifatee sach sameau ||दीखिआ आखि बुझाइआ सिफती सचि समेउ ॥دیِکھآ آکھ بُجھاایا سپھتیِ سچ سمےا ۔۔

ਤਿਨ ਕਉ ਕਿਆ ਉਪਦੇਸੀਐ ਜਿਨ ਗੁਰੁ ਨਾਨਕ ਦੇਉ ॥੧॥tin kau kiaa upadheseeaai jin gur naanak dheau ||1||तिन कउ किआ उपदेसीऐ जिन गुरु नानक देउ ॥१॥تٍن کا کآ اُپدےسیِاَے جن گُر نانک دےا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਆਪਿ ਬੁਝਾਏ ਸੋਈ ਬੂਝੈ ॥aap bujhaae soiee boojhai ||आपि बुझाए सोई बूझै ॥آپ بُجھااے سوای بُوجھَے ۔۔

ਜਿਸੁ ਆਪਿ ਸੁਝਾਏ ਤਿਸੁ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਸੂਝੈ ॥jis aap sujhaae tis sabh kichh soojhai ||जिसु आपि सुझाए तिसु सभु किछु सूझै ॥جِس آپ سُجھااے تس سبھ کچھ سُوجھَے ۔۔

ਕਹਿ ਕਹਿ ਕਥਨਾ ਮਾਇਆ ਲੂਝੈ ॥keh keh kathanaa maiaa loojhai ||कहि कहि कथना माइआ लूझै ॥کهِ کهِ کتھنا مااآ لُوجھَے ۔۔

ਹੁਕਮੀ ਸਗਲ ਕਰੇ ਆਕਾਰ ॥hukamee sagal kare aakaar ||हुकमी सगल करे आकार ॥هُکمیِ سگل کرے آکار ۔۔

ਆਪੇ ਜਾਣੈ ਸਰਬ ਵੀਚਾਰ ॥aape jaanai sarab veechaar ||आपे जाणै सरब वीचार ॥آپے جاݨَے سرب ویِچار ۔۔

ਅਖਰ ਨਾਨਕ ਅਖਿਓ ਆਪਿ ॥akhar naanak akhio aap ||अखर नानक अखिओ आपि ॥اکھر نانک اکھاو آپ ۔۔

ਲਹੈ ਭਰਾਤਿ ਹੋਵੈ ਜਿਸੁ ਦਾਤਿ ॥੨॥lahai bharaat hovai jis dhaat ||2||लहै भराति होवै जिसु दाति ॥२॥لهَے بھرات هووَے جس دات ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਹਉ ਢਾਢੀ ਵੇਕਾਰੁ ਕਾਰੈ ਲਾਇਆ ॥hau ddaaddee vekaar kaarai laiaa ||हउ ढाढी वेकारु कारै लाइआ ॥ها ڈھاڈھیِ وےکار کارَے لاایا ۔۔

ਰਾਤਿ ਦਿਹੈ ਕੈ ਵਾਰ ਧੁਰਹੁ ਫੁਰਮਾਇਆ ॥raat dhihai kai vaar dhurahu furamaiaa ||राति दिहै कै वार धुरहु फुरमाइआ ॥رات دهَے کَے وار دھُرهُ پھُرماایا ۔۔

ਢਾਢੀ ਸਚੈ ਮਹਲਿ ਖਸਮਿ ਬੁਲਾਇਆ ॥ddaaddee sachai mahal khasam bulaiaa ||ढाढी सचै महलि खसमि बुलाइआ ॥ڈھاڈھیِ سچَے مهل کھسم بُلاایا ۔۔

ਸਚੀ ਸਿਫਤਿ ਸਾਲਾਹ ਕਪੜਾ ਪਾਇਆ ॥sachee sifat saalaeh kapaRaa paiaa ||सची सिफति सालाह कपड़ा पाइआ ॥سچیِ سپھت سالاه کپڑا پاایا ۔۔

ਸਚਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਭੋਜਨੁ ਆਇਆ ॥sachaa a(n)mirat naam bhojan aaiaa ||सचा अंमृत नामु भोजनु आइआ ॥سچا اںمرت نام بھوجن آایا ۔۔

ਗੁਰਮਤੀ ਖਾਧਾ ਰਜਿ ਤਿਨਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥gurmatee khaadhaa raj tin sukh paiaa ||गुरमती खाधा रजि तिनि सुखु पाइआ ॥گُرمتیِ کھادھا رج تنِ سُکھ پاایا ۔۔

ਢਾਢੀ ਕਰੇ ਪਸਾਉ ਸਬਦੁ ਵਜਾਇਆ ॥ddaaddee kare pasaau sabadh vajaiaa ||ढाढी करे पसाउ सबदु वजाइआ ॥ڈھاڈھیِ کرے پساا سبد وجاایا ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਚੁ ਸਾਲਾਹਿ ਪੂਰਾ ਪਾਇਆ ॥੨੭॥ ਸੁਧੁnaanak sach saalaeh pooraa paiaa ||27|| sudhuनानक सचु सालाहि पूरा पाइआ ॥२७॥ सुधुنانک سچ سالاه پُورا پاایا ۔۔۲۷۔۔ سُدھ