Ang 144 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੪੪)

ਏਕ ਤੁਈ ਏਕ ਤੁਈ ॥੨॥ek tuiee ek tuiee ||2||एक तुई एक तुई ॥२॥اےک تُای اےک تُای ۔۔۲۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਨ ਦਾਦੇ ਦਿਹੰਦ ਆਦਮੀ ॥ ਨ ਸਪਤ ਜੇਰ ਜਿਮੀ ॥n dhaadhe dhiha(n)dh aadhamee || na sapat jer jimee ||न दादे दिहंद आदमी ॥ न सपत जेर जिमी ॥ن دادے دهںد آدمیِ ۔۔ ن سپت جےر جمیِ ۔۔

ਅਸਤਿ ਏਕ ਦਿਗਰਿ ਕੁਈ ॥asat ek dhigar kuiee ||असति एक दिगरि कुई ॥است اےک دگر کُای ۔۔

ਏਕ ਤੁਈ ਏਕ ਤੁਈ ॥੩॥ek tuiee ek tuiee ||3||एक तुई एक तुई ॥३॥اےک تُای اےک تُای ۔۔۳۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਨ ਸੂਰ ਸਸਿ ਮੰਡਲੋ ॥ ਨ ਸਪਤ ਦੀਪ ਨਹ ਜਲੋ ॥ ਅੰਨ ਪਉਣ ਥਿਰੁ ਨ ਕੁਈ ॥n soor sas ma(n)ddalo || na sapat dheep neh jalo || a(n)n paun thir na kuiee ||न सूर ससि मंडलो ॥ न सपत दीप नह जलो ॥ अंन पउण थिरु न कुई ॥ن سُور سس مںڈلو ۔۔ ن سپت دیِپ نه جلو ۔۔ انّ پاݨ تھر ن کُای ۔۔

ਏਕੁ ਤੁਈ ਏਕੁ ਤੁਈ ॥੪॥ek tuiee ek tuiee ||4||एकु तुई एकु तुई ॥४॥اےک تُای اےک تُای ۔۔۴۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਨ ਰਿਜਕੁ ਦਸਤ ਆ ਕਸੇ ॥n rijak dhasat aa kase ||न रिजकु दसत आ कसे ॥ن رجک دست آ کسے ۔۔

ਹਮਾ ਰਾ ਏਕੁ ਆਸ ਵਸੇ ॥hamaa raa ek aas vase ||हमा रा एकु आस वसे ॥هما را اےک آس وسے ۔۔

ਅਸਤਿ ਏਕੁ ਦਿਗਰ ਕੁਈ ॥asat ek dhigar kuiee ||असति एकु दिगर कुई ॥است اےک دگر کُای ۔۔

ਏਕ ਤੁਈ ਏਕੁ ਤੁਈ ॥੫॥ek tuiee ek tuiee ||5||एक तुई एकु तुई ॥५॥اےک تُای اےک تُای ۔۔۵۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਪਰੰਦਏ ਨ ਗਿਰਾਹ ਜਰ ॥para(n)dhe na giraeh jar ||परंदए न गिराह जर ॥پرںداے ن گراه جر ۔۔

ਦਰਖਤ ਆਬ ਆਸ ਕਰ ॥dharakhat aab aas kar ||दरखत आब आस कर ॥درکھت آب آس کر ۔۔

ਦਿਹੰਦ ਸੁਈ ॥dhiha(n)dh suiee ||दिहंद सुई ॥دِهںد سُای ۔۔

ਏਕ ਤੁਈ ਏਕ ਤੁਈ ॥੬॥ek tuiee ek tuiee ||6||एक तुई एक तुई ॥६॥اےک تُای اےک تُای ۔۔۶۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਨਾਨਕ ਲਿਲਾਰਿ ਲਿਖਿਆ ਸੋਇ ॥naanak lilaar likhiaa soi ||नानक लिलारि लिखिआ सोइ ॥نانک للار لکھآ سوا ۔۔

ਮੇਟਿ ਨ ਸਾਕੈ ਕੋਇ ॥meT na saakai koi ||मेटि न साकै कोइ ॥مےٹ ن ساکَے کوا ۔۔

ਕਲਾ ਧਰੈ ਹਿਰੈ ਸੁਈ ॥kalaa dharai hirai suiee ||कला धरै हिरै सुई ॥کلا دھرَے هرَے سُای ۔۔

ਏਕੁ ਤੁਈ ਏਕੁ ਤੁਈ ॥੭॥ek tuiee ek tuiee ||7||एकु तुई एकु तुई ॥७॥اےک تُای اےک تُای ۔۔۷۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਸਚਾ ਤੇਰਾ ਹੁਕਮੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਣਿਆ ॥sachaa teraa hukam gurmukh jaaniaa ||सचा तेरा हुकमु गुरमुखि जाणिआ ॥سچا تےرا هُکم گُرمکھ جاݨآ ۔۔

ਗੁਰਮਤੀ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ਸਚੁ ਪਛਾਣਿਆ ॥gurmatee aap gavai sach pachhaaniaa ||गुरमती आपु गवाइ सचु पछाणिआ ॥گُرمتیِ آپ گواا سچ پچھاݨآ ۔۔

ਸਚੁ ਤੇਰਾ ਦਰਬਾਰੁ ਸਬਦੁ ਨੀਸਾਣਿਆ ॥sach teraa dharabaar sabadh neesaaniaa ||सचु तेरा दरबारु सबदु नीसाणिआ ॥سچ تےرا دربار سبد نیِساݨآ ۔۔

ਸਚਾ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ਸਚਿ ਸਮਾਣਿਆ ॥sachaa sabadh veechaar sach samaaniaa ||सचा सबदु वीचारि सचि समाणिआ ॥سچا سبد ویِچار سچ سماݨآ ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਸਦਾ ਕੂੜਿਆਰ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਣਿਆ ॥manmukh sadhaa kooRiaar bharam bhulaaniaa ||मनमुख सदा कूड़िआर भरमि भुलाणिआ ॥منمکھ سدا کُوڑآر بھرم بھُلاݨآ ۔۔

ਵਿਸਟਾ ਅੰਦਰਿ ਵਾਸੁ ਸਾਦੁ ਨ ਜਾਣਿਆ ॥visaTaa a(n)dhar vaas saadh na jaaniaa ||विसटा अंदरि वासु सादु न जाणिआ ॥وِسٹا اںدر واس ساد ن جاݨآ ۔۔

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਦੁਖੁ ਪਾਇ ਆਵਣ ਜਾਣਿਆ ॥vin naavai dhukh pai aavan jaaniaa ||विणु नावै दुखु पाइ आवण जाणिआ ॥وِݨ ناوَے دُکھ پاا آوݨ جاݨآ ۔۔

ਨਾਨਕ ਪਾਰਖੁ ਆਪਿ ਜਿਨਿ ਖੋਟਾ ਖਰਾ ਪਛਾਣਿਆ ॥੧੩॥naanak paarakh aap jin khoTaa kharaa pachhaaniaa ||13||नानक पारखु आपि जिनि खोटा खरा पछाणिआ ॥१३॥نانک پارکھ آپ جن کھوٹا کھرا پچھاݨآ ۔۔۱۳۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥salok mahalaa pehilaa ||सलोकु म: १ ॥سلوک مÚ ۱ ۔۔

ਸੀਹਾ ਬਾਜਾ ਚਰਗਾ ਕੁਹੀਆ ਏਨਾ ਖਵਾਲੇ ਘਾਹ ॥seehaa baajaa charagaa kuheeaa enaa khavaale ghaeh ||सीहा बाजा चरगा कुहीआ एना खवाले घाह ॥سیِها باجا چرگا کُهیِآ اےنا کھوالے گھاه ۔۔

ਘਾਹੁ ਖਾਨਿ ਤਿਨਾ ਮਾਸੁ ਖਵਾਲੇ ਏਹਿ ਚਲਾਏ ਰਾਹ ॥ghaahu khaan tinaa maas khavaale eh chalaae raeh ||घाहु खानि तिना मासु खवाले एहि चलाए राह ॥گھاهُ کھان تنا ماس کھوالے اےه چلااے راه ۔۔

ਨਦੀਆ ਵਿਚਿ ਟਿਬੇ ਦੇਖਾਲੇ ਥਲੀ ਕਰੇ ਅਸਗਾਹ ॥nadheeaa vich Tibe dhekhaale thalee kare asagaeh ||नदीआ विचि टिबे देखाले थली करे असगाह ॥ندیِآ وچ ٹبے دےکھالے تھلیِ کرے اسگاه ۔۔

ਕੀੜਾ ਥਾਪਿ ਦੇਇ ਪਾਤਿਸਾਹੀ ਲਸਕਰ ਕਰੇ ਸੁਆਹ ॥keeRaa thaap dhei paatisaahee lasakar kare suaaeh ||कीड़ा थापि देइ पातिसाही लसकर करे सुआह ॥کیِڑا تھاپ دےا پاتساهیِ لسکر کرے سُآه ۔۔

ਜੇਤੇ ਜੀਅ ਜੀਵਹਿ ਲੈ ਸਾਹਾ ਜੀਵਾਲੇ ਤਾ ਕਿ ਅਸਾਹ ॥jete jeea jeeveh lai saahaa jeevaale taa k asaeh ||जेते जीअ जीवहि लै साहा जीवाले ता कि असाह ॥جےتے جیِا جیِوه لَے ساها جیِوالے تا ک اساه ۔۔

ਨਾਨਕ ਜਿਉ ਜਿਉ ਸਚੇ ਭਾਵੈ ਤਿਉ ਤਿਉ ਦੇਇ ਗਿਰਾਹ ॥੧॥naanak jiau jiau sache bhaavai tiau tiau dhei giraeh ||1||नानक जिउ जिउ सचे भावै तिउ तिउ देइ गिराह ॥१॥نانک جا جا سچے بھاوَے تا تاُ دےِا گراه ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਇਕਿ ਮਾਸਹਾਰੀ ਇਕਿ ਤ੍ਰਿਣੁ ਖਾਹਿ ॥eik maasahaaree ik tiran khaeh ||इकि मासहारी इकि तृणु खाहि ॥ِاک ماسهاریِ اک ترݨ کھاه ۔۔

ਇਕਨਾ ਛਤੀਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪਾਹਿ ॥eikanaa chhateeh a(n)mirat paeh ||इकना छतीह अंमृत पाहि ॥ِاکنا چھتیِه اںمرت پاه ۔۔

ਇਕਿ ਮਿਟੀਆ ਮਹਿ ਮਿਟੀਆ ਖਾਹਿ ॥eik miTeeaa meh miTeeaa khaeh ||इकि मिटीआ महि मिटीआ खाहि ॥ِاک مٹیِآ مهِ مٹیِآ کھاه ۔۔

ਇਕਿ ਪਉਣ ਸੁਮਾਰੀ ਪਉਣ ਸੁਮਾਰਿ ॥eik paun sumaaree paun sumaar ||इकि पउण सुमारी पउण सुमारि ॥ِاک پاݨ سُماریِ پاݨ سُمار ۔۔

ਇਕਿ ਨਿਰੰਕਾਰੀ ਨਾਮ ਆਧਾਰਿ ॥eik nira(n)kaaree naam aadhaar ||इकि निरंकारी नाम आधारि ॥ِاک نرںکاریِ نام آدھار ۔۔

ਜੀਵੈ ਦਾਤਾ ਮਰੈ ਨ ਕੋਇ ॥jeevai dhaataa marai na koi ||जीवै दाता मरै न कोइ ॥جیِوَے داتا مرَے ن کوا ۔۔

ਨਾਨਕ ਮੁਠੇ ਜਾਹਿ ਨਾਹੀ ਮਨਿ ਸੋਇ ॥੨॥naanak muThe jaeh naahee man soi ||2||नानक मुठे जाहि नाही मनि सोइ ॥२॥نانک مُٹھے جاه ناهیِ من سوا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਕੀ ਕਾਰ ਕਰਮਿ ਕਮਾਈਐ ॥poore gur kee kaar karam kamaieeaai ||पूरे गुर की कार करमि कमाईऐ ॥پُورے گُر کیِ کار کرم کماایاَے ۔۔

ਗੁਰਮਤੀ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ॥gurmatee aap gavai naam dhiaaieeaai ||गुरमती आपु गवाइ नामु धिआईऐ ॥گُرمتیِ آپ گواا نام دھآایاَے ۔۔

ਦੂਜੀ ਕਾਰੈ ਲਗਿ ਜਨਮੁ ਗਵਾਈਐ ॥dhoojee kaarai lag janam gavaieeaai ||दूजी कारै लगि जनमु गवाईऐ ॥دُوجیِ کارَے لگ جنم گواایاَے ۔۔

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਸਭ ਵਿਸੁ ਪੈਝੈ ਖਾਈਐ ॥vin naavai sabh vis paijhai khaieeaai ||विणु नावै सभ विसु पैझै खाईऐ ॥وِݨ ناوَے سبھ وس پَےجھَے کھاایاَے ۔۔

ਸਚਾ ਸਬਦੁ ਸਾਲਾਹਿ ਸਚਿ ਸਮਾਈਐ ॥sachaa sabadh saalaeh sach samaieeaai ||सचा सबदु सालाहि सचि समाईऐ ॥سچا سبد سالاه سچ سماایاَے ۔۔

ਵਿਣੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਨਾਹੀ ਸੁਖਿ ਨਿਵਾਸੁ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਆਈਐ ॥vin satigur seve naahee sukh nivaas fir fir aaieeaai ||विणु सतिगुरु सेवे नाही सुखि निवासु फिरि फिरि आईऐ ॥وِݨ ستگر سےوے ناهیِ سُکھ نواس پھرِ پھرِ آایاَے ۔۔

ਦੁਨੀਆ ਖੋਟੀ ਰਾਸਿ ਕੂੜੁ ਕਮਾਈਐ ॥dhuneeaa khoTee raas kooR kamaieeaai ||दुनीआ खोटी रासि कूड़ु कमाईऐ ॥دُنیِآ کھوٹیِ راس کُوڑ کماایاَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਚੁ ਖਰਾ ਸਾਲਾਹਿ ਪਤਿ ਸਿਉ ਜਾਈਐ ॥੧੪॥naanak sach kharaa saalaeh pat siau jaieeaai ||14||नानक सचु खरा सालाहि पति सिउ जाईऐ ॥१४॥نانک سچ کھرا سالاه پت سا جاایاَے ۔۔۱۴۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥salok mahalaa pehilaa ||सलोकु म: १ ॥سلوک مÚ ۱ ۔۔

ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਤਾ ਵਾਵਹਿ ਗਾਵਹਿ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਜਲਿ ਨਾਵਹਿ ॥tudh bhaavai taa vaaveh gaaveh tudh bhaavai jal naaveh ||तुधु भावै ता वावहि गावहि तुधु भावै जलि नावहि ॥تُدھ بھاوَے تا واوه گاوه تُدھ بھاوَے جل ناوه ۔۔