Ang 1427 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੪੨੭)

ਜਿਹ ਸਿਮਰਤ ਗਤਿ ਪਾਈਐ ਤਿਹ ਭਜੁ ਰੇ ਤੈ ਮੀਤ ॥jeh simarat gat paieeaai teh bhaj re tai meet ||जिह सिमरत गति पाईऐ तिह भजु रे तै मीत ॥جِه سمرت گت پاایاَے ته بھج رے تَے میِت ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸੁਨੁ ਰੇ ਮਨਾ ਅਉਧ ਘਟਤ ਹੈ ਨੀਤ ॥੧੦॥kahu naanak sun re manaa aaudh ghaTat hai neet ||10||कहु नानक सुनु रे मना अउध घटत है नीत ॥१०॥کهُ نانک سُن رے منا اادھ گھٹت هَے نیِت ۔۔۱۰۔۔

ਪਾਂਚ ਤਤ ਕੋ ਤਨੁ ਰਚਿਓ ਜਾਨਹੁ ਚਤੁਰ ਸੁਜਾਨ ॥paa(n)ch tat ko tan rachio jaanahu chatur sujaan ||पाँच तत को तनु रचिओ जानहु चतुर सुजान ॥پاںچ تت کو تن رچاو جانهُ چتر سُجان ۔۔

ਜਿਹ ਤੇ ਉਪਜਿਓ ਨਾਨਕਾ ਲੀਨ ਤਾਹਿ ਮੈ ਮਾਨੁ ॥੧੧॥jeh te upajio naanakaa leen taeh mai maan ||11||जिह ते उपजिओ नानका लीन ताहि मै मानु ॥११॥جِه تے اُپجاو نانکا لیٍن تاه مَے مان ۔۔۱۱۔۔

ਘਟ ਘਟ ਮੈ ਹਰਿ ਜੂ ਬਸੈ ਸੰਤਨ ਕਹਿਓ ਪੁਕਾਰਿ ॥ghaT ghaT mai har joo basai sa(n)tan kahio pukaar ||घट घट मै हरि जू बसै संतन कहिओ पुकारि ॥گھٹ گھٹ مَے هر جُو بسَے سںتن کهِاو پُکار ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਤਿਹ ਭਜੁ ਮਨਾ ਭਉ ਨਿਧਿ ਉਤਰਹਿ ਪਾਰਿ ॥੧੨॥kahu naanak teh bhaj manaa bhau nidh utareh paar ||12||कहु नानक तिह भजु मना भउ निधि उतरहि पारि ॥१२॥کهُ نانک ته بھج منا بھا ندھ اُتره پار ۔۔۱۲۔۔

ਸੁਖੁ ਦੁਖੁ ਜਿਹ ਪਰਸੈ ਨਹੀ ਲੋਭੁ ਮੋਹੁ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥sukh dhukh jeh parasai nahee lobh moh abhimaan ||सुखु दुखु जिह परसै नही लोभु मोहु अभिमानु ॥سُکھ دُکھ جه پرسَے نهیِ لوبھ موهُ ابھمان ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸੁਨੁ ਰੇ ਮਨਾ ਸੋ ਮੂਰਤਿ ਭਗਵਾਨ ॥੧੩॥kahu naanak sun re manaa so moorat bhagavaan ||13||कहु नानक सुनु रे मना सो मूरति भगवान ॥१३॥کهُ نانک سُن رے منا سو مُورت بھگوان ۔۔۱۳۔۔

ਉਸਤਤਿ ਨਿੰਦਿਆ ਨਾਹਿ ਜਿਹਿ ਕੰਚਨ ਲੋਹ ਸਮਾਨਿ ॥ausatat ni(n)dhiaa naeh jeh ka(n)chan loh samaan ||उसतति निंदिआ नाहि जिहि कंचन लोह समानि ॥اُستت نںدآ ناه جهِ کںچن لوه سمان ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸੁਨਿ ਰੇ ਮਨਾ ਮੁਕਤਿ ਤਾਹਿ ਤੈ ਜਾਨਿ ॥੧੪॥kahu naanak sun re manaa mukat taeh tai jaan ||14||कहु नानक सुनि रे मना मुकति ताहि तै जानि ॥१४॥کهُ نانک سُن رے منا مُکت تاه تَے جان ۔۔۱۴۔۔

ਹਰਖੁ ਸੋਗੁ ਜਾ ਕੈ ਨਹੀ ਬੈਰੀ ਮੀਤ ਸਮਾਨਿ ॥harakh sog jaa kai nahee bairee meet samaan ||हरखु सोगु जा कै नही बैरी मीत समानि ॥هرکھ سوگ جا کَے نهیِ بَےریِ میِت سمان ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸੁਨਿ ਰੇ ਮਨਾ ਮੁਕਤਿ ਤਾਹਿ ਤੈ ਜਾਨਿ ॥੧੫॥kahu naanak sun re manaa mukat taeh tai jaan ||15||कहु नानक सुनि रे मना मुकति ताहि तै जानि ॥१५॥کهُ نانک سُن رے منا مُکت تاه تَے جان ۔۔۱۵۔۔

ਭੈ ਕਾਹੂ ਕਉ ਦੇਤ ਨਹਿ ਨਹਿ ਭੈ ਮਾਨਤ ਆਨ ॥bhai kaahoo kau dhet neh neh bhai maanat aan ||भै काहू कउ देत नहि नहि भै मानत आन ॥بھَے کاهُو کا دےت نهِ نهِ بھَے مانت آن ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸੁਨਿ ਰੇ ਮਨਾ ਗਿਆਨੀ ਤਾਹਿ ਬਖਾਨਿ ॥੧੬॥kahu naanak sun re manaa giaanee taeh bakhaan ||16||कहु नानक सुनि रे मना गिआनी ताहि बखानि ॥१६॥کهُ نانک سُن رے منا گآنیِ تاه بکھان ۔۔۱۶۔۔

ਜਿਹਿ ਬਿਖਿਆ ਸਗਲੀ ਤਜੀ ਲੀਓ ਭੇਖ ਬੈਰਾਗ ॥jeh bikhiaa sagalee tajee leeo bhekh bairaag ||जिहि बिखिआ सगली तजी लीओ भेख बैराग ॥جِه بکھآ سگلیِ تجیِ لیِاو بھےکھ بَےراگ ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸੁਨੁ ਰੇ ਮਨਾ ਤਿਹ ਨਰ ਮਾਥੈ ਭਾਗੁ ॥੧੭॥kahu naanak sun re manaa teh nar maathai bhaag ||17||कहु नानक सुनु रे मना तिह नर माथै भागु ॥१७॥کهُ نانک سُن رے منا ته نر ماتھَے بھاگ ۔۔۱۷۔۔

ਜਿਹਿ ਮਾਇਆ ਮਮਤਾ ਤਜੀ ਸਭ ਤੇ ਭਇਓ ਉਦਾਸੁ ॥jeh maiaa mamataa tajee sabh te bhio udhaas ||जिहि माइआ ममता तजी सभ ते भइओ उदासु ॥جِه ماایا ممتا تجیِ سبھ تے بھِااو اُداس ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸੁਨੁ ਰੇ ਮਨਾ ਤਿਹ ਘਟਿ ਬ੍ਰਹਮ ਨਿਵਾਸੁ ॥੧੮॥kahu naanak sun re manaa teh ghaT braham nivaas ||18||कहु नानक सुनु रे मना तिह घटि ब्रहम निवासु ॥१८॥کهُ نانک سُن رے منا ته گھٹ برهم نواس ۔۔۱۸۔۔

ਜਿਹਿ ਪ੍ਰਾਨੀ ਹਉਮੈ ਤਜੀ ਕਰਤਾ ਰਾਮੁ ਪਛਾਨਿ ॥jeh praanee haumai tajee karataa raam pachhaan ||जिहि प्रानी हउमै तजी करता रामु पछानि ॥جِه پرانیِ هامَے تجیِ کرتا رام پچھان ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਵਹੁ ਮੁਕਤਿ ਨਰੁ ਇਹ ਮਨ ਸਾਚੀ ਮਾਨੁ ॥੧੯॥kahu naanak vahu mukat nar ieh man saachee maan ||19||कहु नानक वहु मुकति नरु इह मन साची मानु ॥१९॥کهُ نانک وهُ مُکت نر اه من ساچیِ مان ۔۔۱۹۔۔

ਭੈ ਨਾਸਨ ਦੁਰਮਤਿ ਹਰਨ ਕਲਿ ਮੈ ਹਰਿ ਕੋ ਨਾਮੁ ॥bhai naasan dhuramat haran kal mai har ko naam ||भै नासन दुरमति हरन कलि मै हरि को नामु ॥بھَے ناسن دُرمت هرن کل مَے هرِ کو نام ۔۔

ਨਿਸਿ ਦਿਨੁ ਜੋ ਨਾਨਕ ਭਜੈ ਸਫਲ ਹੋਹਿ ਤਿਹ ਕਾਮ ॥੨੦॥nis dhin jo naanak bhajai safal hoh teh kaam ||20||निसि दिनु जो नानक भजै सफल होहि तिह काम ॥२०॥نِس دن جو نانک بھجَے سپھل هوه ته کام ۔۔۲۰۔۔

ਜਿਹਬਾ ਗੁਨ ਗੋਬਿੰਦ ਭਜਹੁ ਕਰਨ ਸੁਨਹੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ॥jihabaa gun gobi(n)dh bhajahu karan sunahu har naam ||जिहबा गुन गोबिंद भजहु करन सुनहु हरि नामु ॥جِهبا گُن گوبںد بھجهُ کرن سُنهُ هر نام ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸੁਨਿ ਰੇ ਮਨਾ ਪਰਹਿ ਨ ਜਮ ਕੈ ਧਾਮ ॥੨੧॥kahu naanak sun re manaa pareh na jam kai dhaam ||21||कहु नानक सुनि रे मना परहि न जम कै धाम ॥२१॥کهُ نانک سُن رے منا پره ن جم کَے دھام ۔۔۲۱۔۔

ਜੋ ਪ੍ਰਾਨੀ ਮਮਤਾ ਤਜੈ ਲੋਭ ਮੋਹ ਅਹੰਕਾਰ ॥jo praanee mamataa tajai lobh moh aha(n)kaar ||जो प्रानी ममता तजै लोभ मोह अहंकार ॥جو پرانیِ ممتا تجَے لوبھ موه اهںکار ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਆਪਨ ਤਰੈ ਅਉਰਨ ਲੇਤ ਉਧਾਰ ॥੨੨॥kahu naanak aapan tarai aauran let udhaar ||22||कहु नानक आपन तरै अउरन लेत उधार ॥२२॥کهُ نانک آپن ترَے اارن لےت اُدھار ۔۔۲۲۔۔

ਜਿਉ ਸੁਪਨਾ ਅਰੁ ਪੇਖਨਾ ਐਸੇ ਜਗ ਕਉ ਜਾਨਿ ॥jiau supanaa ar pekhanaa aaise jag kau jaan ||जिउ सुपना अरु पेखना ऐसे जग कउ जानि ॥جِا سُپنا ار پےکھنا اَےسے جگ کا جان ۔۔

ਇਨ ਮੈ ਕਛੁ ਸਾਚੋ ਨਹੀ ਨਾਨਕ ਬਿਨੁ ਭਗਵਾਨ ॥੨੩॥ein mai kachh saacho nahee naanak bin bhagavaan ||23||इन मै कछु साचो नही नानक बिनु भगवान ॥२३॥ِان مَے کچھ ساچو نهیِ نانک بن بھگوان ۔۔۲۳۔۔

ਨਿਸਿ ਦਿਨੁ ਮਾਇਆ ਕਾਰਨੇ ਪ੍ਰਾਨੀ ਡੋਲਤ ਨੀਤ ॥nis dhin maiaa kaarane praanee ddolat neet ||निसि दिनु माइआ कारने प्रानी डोलत नीत ॥نِس دن ماایا کارنے پرانیِ ڈولت نیِت ۔۔

ਕੋਟਨ ਮੈ ਨਾਨਕ ਕੋਊ ਨਾਰਾਇਨੁ ਜਿਹ ਚੀਤਿ ॥੨੪॥koTan mai naanak kouoo naarain jeh cheet ||24||कोटन मै नानक कोऊ नाराइनु जिह चीति ॥२४॥کوٹن مَے نانک کواُو ناراان جه چیِت ۔۔۲۴۔۔

ਜੈਸੇ ਜਲ ਤੇ ਬੁਦਬੁਦਾ ਉਪਜੈ ਬਿਨਸੈ ਨੀਤ ॥jaise jal te budhabudhaa upajai binasai neet ||जैसे जल ते बुदबुदा उपजै बिनसै नीत ॥جَےسے جل تے بُدبدا اُپجَے بنسَے نیِت ۔۔

ਜਗ ਰਚਨਾ ਤੈਸੇ ਰਚੀ ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸੁਨਿ ਮੀਤ ॥੨੫॥jag rachanaa taise rachee kahu naanak sun meet ||25||जग रचना तैसे रची कहु नानक सुनि मीत ॥२५॥جگ رچنا تَےسے رچیِ کهُ نانک سُن میِت ۔۔۲۵۔۔

ਪ੍ਰਾਨੀ ਕਛੂ ਨ ਚੇਤਈ ਮਦਿ ਮਾਇਆ ਕੈ ਅੰਧੁ ॥praanee kachhoo na chetiee madh maiaa kai a(n)dh ||प्रानी कछू न चेतई मदि माइआ कै अंधु ॥پرانیِ کچھُو ن چےتای مد مااآ کَے اںدھ ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਭਜਨ ਪਰਤ ਤਾਹਿ ਜਮ ਫੰਧ ॥੨੬॥kahu naanak bin har bhajan parat taeh jam fa(n)dh ||26||कहु नानक बिनु हरि भजन परत ताहि जम फंध ॥२६॥کهُ نانک بن هر بھجن پرت تاه جم پھںدھ ۔۔۲۶۔۔

ਜਉ ਸੁਖ ਕਉ ਚਾਹੈ ਸਦਾ ਸਰਨਿ ਰਾਮ ਕੀ ਲੇਹ ॥jau sukh kau chaahai sadhaa saran raam kee leh ||जउ सुख कउ चाहै सदा सरनि राम की लेह ॥جا سُکھ کا چاهَے سدا سرن رام کیِ لےه ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸੁਨਿ ਰੇ ਮਨਾ ਦੁਰਲਭ ਮਾਨੁਖ ਦੇਹ ॥੨੭॥kahu naanak sun re manaa dhuralabh maanukh dheh ||27||कहु नानक सुनि रे मना दुरलभ मानुख देह ॥२७॥کهُ نانک سُن رے منا دُرلبھ مانکھ دےه ۔۔۲۷۔۔

ਮਾਇਆ ਕਾਰਨਿ ਧਾਵਹੀ ਮੂਰਖ ਲੋਗ ਅਜਾਨ ॥maiaa kaaran dhaavahee moorakh log ajaan ||माइआ कारनि धावही मूरख लोग अजान ॥مااآ کارن دھاوهیِ مُورکھ لوگ اجان ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਭਜਨ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਸਿਰਾਨ ॥੨੮॥kahu naanak bin har bhajan birathaa janam siraan ||28||कहु नानक बिनु हरि भजन बिरथा जनमु सिरान ॥२८॥کهُ نانک بن هر بھجن برتھا جنم سران ۔۔۲۸۔۔

ਜੋ ਪ੍ਰਾਨੀ ਨਿਸਿ ਦਿਨੁ ਭਜੈ ਰੂਪ ਰਾਮ ਤਿਹ ਜਾਨੁ ॥jo praanee nis dhin bhajai roop raam teh jaan ||जो प्रानी निसि दिनु भजै रूप राम तिह जानु ॥جو پرانیِ نس دن بھجَے رُوپ رام ته جان ۔۔