Ang 1426 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੪੨੬)

ਜਿਸਹਿ ਉਧਾਰੇ ਨਾਨਕਾ ਸੋ ਸਿਮਰੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰੁ ॥੧੫॥jiseh udhaare naanakaa so simare sirajanahaar ||15||जिसहि उधारे नानका सो सिमरे सिरजणहारु ॥१५॥جِسه اُدھارے نانکا سو سمرے سرجݨهار ۔۔۱۵۔۔

ਦੂਜੀ ਛੋਡਿ ਕੁਵਾਟੜੀ ਇਕਸ ਸਉ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥dhoojee chhodd kuvaaTaRee ikas sau chit lai ||दूजी छोडि कुवाटड़ी इकस सउ चितु लाइ ॥دُوجیِ چھوڈ کُواٹڑیِ اکس سا چت لاا ۔۔

ਦੂਜੈ ਭਾਵਂੀ ਨਾਨਕਾ ਵਹਣਿ ਲੁੜੑੰਦੜੀ ਜਾਇ ॥੧੬॥dhoojai bhaava(n)ee naanakaa vahan luR(h)(n)dhaRee jai ||16||दूजै भावीं नानका वहणि लुड़्ड़ंदड़ी जाइ ॥१६॥دُوجَے بھاوˆØیِ نانکا وهݨ لُڑھںدڑیِ جاا ۔۔۱۶۔۔

ਤਿਹਟੜੇ ਬਾਜਾਰ ਸਉਦਾ ਕਰਨਿ ਵਣਜਾਰਿਆ ॥tihaTaRe baajaar saudhaa karan vanajaariaa ||तिहटड़े बाजार सउदा करनि वणजारिआ ॥تِهٹڑے باجار سادا کرن وݨجارآ ۔۔

ਸਚੁ ਵਖਰੁ ਜਿਨੀ ਲਦਿਆ ਸੇ ਸਚੜੇ ਪਾਸਾਰ ॥੧੭॥sach vakhar jinee ladhiaa se sachaRe paasaar ||17||सचु वखरु जिनी लदिआ से सचड़े पासार ॥१७॥سچ وکھر جنیِ لدآ سے سچڑے پاسار ۔۔۱۷۔۔

ਪੰਥਾ ਪ੍ਰੇਮ ਨ ਜਾਣਈ ਭੂਲੀ ਫਿਰੈ ਗਵਾਰਿ ॥pa(n)thaa prem na jaaniee bhoolee firai gavaar ||पंथा प्रेम न जाणई भूली फिरै गवारि ॥پںتھا پرےم ن جاݨای بھُولیِ پھرَے گوار ۔۔

ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਬਿਸਰਾਇ ਕੈ ਪਉਦੇ ਨਰਕਿ ਅੰਧੵਾਰ ॥੧੮॥naanak har bisarai kai paudhe narak a(n)dhayeaar ||18||नानक हरि बिसराइ कै पउदे नरकि अंध्यार ॥१८॥نانک هر بسراا کَے پادے نرک اںدھےار ۔۔۱۸۔۔

ਮਾਇਆ ਮਨਹੁ ਨ ਵੀਸਰੈ ਮਾਂਗੈ ਦੰਮਾਂ ਦੰਮ ॥maiaa manahu na veesarai maa(n)gai dha(n)maa(n) dha(n)m ||माइआ मनहु न वीसरै माँगै दंमाँ दंम ॥مااآ منهُ ن ویِسرَے ماںگَے دںماں دںم ۔۔

ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵਈ ਨਾਨਕ ਨਹੀ ਕਰੰਮਿ ॥੧੯॥so prabh chit na aaviee naanak nahee kara(n)m ||19||सो प्रभु चिति न आवई नानक नही करंमि ॥१९॥سو پربھ چت ن آوای نانک نهیِ کرںم ۔۔۱۹۔۔

ਤਿਚਰੁ ਮੂਲਿ ਨ ਥੁੜਂੀਦੋ ਜਿਚਰੁ ਆਪਿ ਕ੍ਰਿਪਾਲੁ ॥tichar mool na thuRa(n)eedho jichar aap kirapaal ||तिचरु मूलि न थुड़ींदो जिचरु आपि कृपालु ॥تِچر مُول ن تھُڑˆØیِدو جچر آپ ک®پال ۔۔

ਸਬਦੁ ਅਖੁਟੁ ਬਾਬਾ ਨਾਨਕਾ ਖਾਹਿ ਖਰਚਿ ਧਨੁ ਮਾਲੁ ॥੨੦॥sabadh akhuT baabaa naanakaa khaeh kharach dhan maal ||20||सबदु अखुटु बाबा नानका खाहि खरचि धनु मालु ॥२०॥سبد اکھٹ بابا نانکا کھاه کھرچ دھن مال ۔۔۲۰۔۔

ਖੰਭ ਵਿਕਾਂਦੜੇ ਜੇ ਲਹਾਂ ਘਿੰਨਾ ਸਾਵੀ ਤੋਲਿ ॥kha(n)bh vikaa(n)dhaRe je lahaa(n) ghi(n)naa saavee tol ||खंभ विकाँदड़े जे लहाँ घिंना सावी तोलि ॥کھںبھ وکاںدڑے جے لهاں گھنّا ساویِ تول ۔۔

ਤੰਨਿ ਜੜਾਂਈ ਆਪਣੈ ਲਹਾਂ ਸੁ ਸਜਣੁ ਟੋਲਿ ॥੨੧॥ta(n)n jaRaa(n)iee aapanai lahaa(n) su sajan Tol ||21||तंनि जड़ाँई आपणै लहाँ सु सजणु टोलि ॥२१॥تنّ جڑاںای آپݨَے لهاں سُ سجݨ ٹول ۔۔۲۱۔۔

ਸਜਣੁ ਸਚਾ ਪਾਤਿਸਾਹੁ ਸਿਰਿ ਸਾਹਾਂ ਦੈ ਸਾਹੁ ॥sajan sachaa paatisaahu sir saahaa(n) dhai saahu ||सजणु सचा पातिसाहु सिरि साहाँ दै साहु ॥سجݨ سچا پاتساهُ سر ساهاں دَے ساهُ ۔۔

ਜਿਸੁ ਪਾਸਿ ਬਹਿਠਿਆ ਸੋਹੀਐ ਸਭਨਾਂ ਦਾ ਵੇਸਾਹੁ ॥੨੨॥jis paas bahiThiaa soheeaai sabhanaa(n) dhaa vesaahu ||22||जिसु पासि बहिठिआ सोहीऐ सभनाँ दा वेसाहु ॥२२॥جِس پاس بهِٹھآ سوهیِاَے سبھناں دا وےساهُ ۔۔۲۲۔۔

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੯ ॥salok mahalaa nauvaa ||सलोक महला ९ ॥سلوک مهلا ۹ ۔۔

ਗੁਨ ਗੋਬਿੰਦ ਗਾਇਓ ਨਹੀ ਜਨਮੁ ਅਕਾਰਥ ਕੀਨੁ ॥gun gobi(n)dh gaio nahee janam akaarath keen ||गुन गोबिंद गाइओ नही जनमु अकारथ कीनु ॥گُن گوبںد گاااو نهیِ جنم اکارتھ کیٍن ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਭਜੁ ਮਨਾ ਜਿਹ ਬਿਧਿ ਜਲ ਕਉ ਮੀਨੁ ॥੧॥kahu naanak har bhaj manaa jeh bidh jal kau meen ||1||कहु नानक हरि भजु मना जिह बिधि जल कउ मीनु ॥१॥کهُ نانک هر بھج منا جه بدھِ جل کا میٍن ۔۔۱۔۔

ਬਿਖਿਅਨ ਸਿਉ ਕਾਹੇ ਰਚਿਓ ਨਿਮਖ ਨ ਹੋਹਿ ਉਦਾਸੁ ॥bikhian siau kaahe rachio nimakh na hoh udhaas ||बिखिअन सिउ काहे रचिओ निमख न होहि उदासु ॥بِکھان سا کاهے رچاو نمکھ ن هوه اُداس ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਭਜੁ ਹਰਿ ਮਨਾ ਪਰੈ ਨ ਜਮ ਕੀ ਫਾਸ ॥੨॥kahu naanak bhaj har manaa parai na jam kee faas ||2||कहु नानक भजु हरि मना परै न जम की फास ॥२॥کهُ نانک بھج هر منا پرَے ن جم کیِ پھاس ۔۔۲۔۔

ਤਰਨਾਪੋ ਇਉ ਹੀ ਗਇਓ ਲੀਓ ਜਰਾ ਤਨੁ ਜੀਤਿ ॥taranaapo iau hee gio leeo jaraa tan jeet ||तरनापो इउ ही गइओ लीओ जरा तनु जीति ॥ترناپو اا هیِ گِااو لیِاو جرا تن جیِت ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਭਜੁ ਹਰਿ ਮਨਾ ਅਉਧ ਜਾਤੁ ਹੈ ਬੀਤਿ ॥੩॥kahu naanak bhaj har manaa aaudh jaat hai beet ||3||कहु नानक भजु हरि मना अउध जातु है बीति ॥३॥کهُ نانک بھج هر منا اادھ جات هَے بیِت ۔۔۳۔۔

ਬਿਰਧਿ ਭਇਓ ਸੂਝੈ ਨਹੀ ਕਾਲੁ ਪਹੂਚਿਓ ਆਨਿ ॥biradh bhio soojhai nahee kaal pahoochio aan ||बिरधि भइओ सूझै नही कालु पहूचिओ आनि ॥بِردھ بھِااو سُوجھَے نهیِ کال پهُوچاو آن ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਨਰ ਬਾਵਰੇ ਕਿਉ ਨ ਭਜੈ ਭਗਵਾਨੁ ॥੪॥kahu naanak nar baavare kiau na bhajai bhagavaan ||4||कहु नानक नर बावरे किउ न भजै भगवानु ॥४॥کهُ نانک نر باورے کا ن بھجَے بھگوان ۔۔۴۔۔

ਧਨੁ ਦਾਰਾ ਸੰਪਤਿ ਸਗਲ ਜਿਨਿ ਅਪੁਨੀ ਕਰਿ ਮਾਨਿ ॥dhan dhaaraa sa(n)pat sagal jin apunee kar maan ||धनु दारा संपति सगल जिनि अपुनी करि मानि ॥دھن دارا سمپت سگل جن اپنیِ کرِ مان ۔۔

ਇਨ ਮੈ ਕਛੁ ਸੰਗੀ ਨਹੀ ਨਾਨਕ ਸਾਚੀ ਜਾਨਿ ॥੫॥ein mai kachh sa(n)gee nahee naanak saachee jaan ||5||इन मै कछु संगी नही नानक साची जानि ॥५॥ِان مَے کچھ سںگیِ نهیِ نانک ساچیِ جان ۔۔۵۔۔

ਪਤਿਤ ਉਧਾਰਨ ਭੈ ਹਰਨ ਹਰਿ ਅਨਾਥ ਕੇ ਨਾਥ ॥patit udhaaran bhai haran har anaath ke naath ||पतित उधारन भै हरन हरि अनाथ के नाथ ॥پتت اُدھارن بھَے هرن هرِ اناتھ کے ناتھ ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਤਿਹ ਜਾਨੀਐ ਸਦਾ ਬਸਤੁ ਤੁਮ ਸਾਥਿ ॥੬॥kahu naanak teh jaaneeaai sadhaa basat tum saath ||6||कहु नानक तिह जानीऐ सदा बसतु तुम साथि ॥६॥کهُ نانک ته جانیِاَے سدا بست تُم ساتھ ۔۔۶۔۔

ਤਨੁ ਧਨੁ ਜਿਹ ਤੋ ਕਉ ਦੀਓ ਤਾਂ ਸਿਉ ਨੇਹੁ ਨ ਕੀਨ ॥tan dhan jeh to kau dheeo taa(n) siau neh na keen ||तनु धनु जिह तो कउ दीओ ताँ सिउ नेहु न कीन ॥تن دھن جه تو کا دیِاو تاں سا نےهُ ن کیٍن ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਨਰ ਬਾਵਰੇ ਅਬ ਕਿਉ ਡੋਲਤ ਦੀਨ ॥੭॥kahu naanak nar baavare ab kiau ddolat dheen ||7||कहु नानक नर बावरे अब किउ डोलत दीन ॥७॥کهُ نانک نر باورے اب کا ڈولت دیٍن ۔۔۷۔۔

ਤਨੁ ਧਨੁ ਸੰਪੈ ਸੁਖ ਦੀਓ ਅਰੁ ਜਿਹ ਨੀਕੇ ਧਾਮ ॥tan dhan sa(n)pai sukh dheeo ar jeh neeke dhaam ||तनु धनु संपै सुख दीओ अरु जिह नीके धाम ॥تن دھن سمپَے سُکھ دیِاو ار جه نیِکے دھام ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸੁਨੁ ਰੇ ਮਨਾ ਸਿਮਰਤ ਕਾਹਿ ਨ ਰਾਮੁ ॥੮॥kahu naanak sun re manaa simarat kaeh na raam ||8||कहु नानक सुनु रे मना सिमरत काहि न रामु ॥८॥کهُ نانک سُن رے منا سمرت کاه ن رام ۔۔۸۔۔

ਸਭ ਸੁਖ ਦਾਤਾ ਰਾਮੁ ਹੈ ਦੂਸਰ ਨਾਹਿਨ ਕੋਇ ॥sabh sukh dhaataa raam hai dhoosar naahin koi ||सभ सुख दाता रामु है दूसर नाहिन कोइ ॥سبھ سُکھ داتا رام هَے دُوسر ناهن کوا ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸੁਨਿ ਰੇ ਮਨਾ ਤਿਹ ਸਿਮਰਤ ਗਤਿ ਹੋਇ ॥੯॥kahu naanak sun re manaa teh simarat gat hoi ||9||कहु नानक सुनि रे मना तिह सिमरत गति होइ ॥९॥کهُ نانک سُن رے منا ته سمرت گت هوا ۔۔۹۔۔