Ang 1422 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੪੨੨)

ਹਉ ਜੀਉ ਕਰੀ ਤਿਸ ਵਿਟਉ ਚਉ ਖੰਨੀਐ ਜੋ ਮੈ ਪਿਰੀ ਦਿਖਾਵਏ ॥hau jeeau karee tis viTau chau kha(n)neeaai jo mai piree dhikhaave ||हउ जीउ करी तिस विटउ चउ खंनीऐ जो मै पिरी दिखावए ॥ها جیِا کریِ تس وٹا چا کھنّیِاَے جو مَے پریِ دکھاواے ۔۔

ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਹੋਇ ਦਇਆਲੁ ਤਾਂ ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਮੇਲਾਵਏ ॥੫॥naanak har hoi dhiaal taa(n) gur pooraa melaave ||5||नानक हरि होइ दइआलु ताँ गुरु पूरा मेलावए ॥५॥نانک هر هوا دایال تاں گُر پُورا مےلاواے ۔۔۵۔۔

ਅੰਤਰਿ ਜੋਰੁ ਹਉਮੈ ਤਨਿ ਮਾਇਆ ਕੂੜੀ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥a(n)tar jor haumai tan maiaa kooRee aavai jai ||अंतरि जोरु हउमै तनि माइआ कूड़ी आवै जाइ ॥اںتر جور هامَے تن ماایا کُوڑیِ آوَے جاا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਫੁਰਮਾਇਆ ਮੰਨਿ ਨ ਸਕੀ ਦੁਤਰੁ ਤਰਿਆ ਨ ਜਾਇ ॥satigur kaa furamaiaa ma(n)n na sakee dhutar tariaa na jai ||सतिगुर का फुरमाइआ मंनि न सकी दुतरु तरिआ न जाइ ॥ستگر کا پھُرماایا منّ ن سکیِ دُتر ترِآ ن جاا ۔۔

ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਜਿਸੁ ਆਪਣੀ ਸੋ ਚਲੈ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਇ ॥nadhar kare jis aapanee so chalai satigur bhai ||नदरि करे जिसु आपणी सो चलै सतिगुर भाइ ॥ندر کرے جس آپݨیِ سو چلَے ستگر بھاا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਦਰਸਨੁ ਸਫਲੁ ਹੈ ਜੋ ਇਛੈ ਸੋ ਫਲੁ ਪਾਇ ॥satigur kaa dharasan safal hai jo ichhai so fal pai ||सतिगुर का दरसनु सफलु है जो इछै सो फलु पाइ ॥ستگر کا درسن سپھل هَے جو اچھَے سو پھل پاا ۔۔

ਜਿਨੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੰਨਿਆਂ ਹਉ ਤਿਨ ਕੇ ਲਾਗਉ ਪਾਇ ॥jinee satigur ma(n)niaa(n) hau tin ke laagau pai ||जिनी सतिगुरु मंनिआँ हउ तिन के लागउ पाइ ॥جٍنیِ ستگر منّآں ها تن کے لاگا پاِا ۔۔

ਨਾਨਕੁ ਤਾ ਕਾ ਦਾਸੁ ਹੈ ਜਿ ਅਨਦਿਨੁ ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੬॥naanak taa kaa dhaas hai j anadhin rahai liv lai ||6||नानकु ता का दासु है जि अनदिनु रहै लिव लाइ ॥६॥نانک تا کا داس هَے ج اندن رهَے لو لاِا ۔۔۶۔۔

ਜਿਨਾ ਪਿਰੀ ਪਿਆਰੁ ਬਿਨੁ ਦਰਸਨ ਕਿਉ ਤ੍ਰਿਪਤੀਐ ॥jinaa piree piaar bin dharasan kiau tirapateeaai ||जिना पिरी पिआरु बिनु दरसन किउ तृपतीऐ ॥جٍنا پریِ پآر بن درسن کا ترپتیِاَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਮਿਲੇ ਸੁਭਾਇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਇਹੁ ਮਨੁ ਰਹਸੀਐ ॥੭॥naanak mile subhai gurmukh ih man rahaseeaai ||7||नानक मिले सुभाइ गुरमुखि इहु मनु रहसीऐ ॥७॥نانک ملے سُبھاا گُرمکھ اهُ من رهسیِاَے ۔۔۷۔۔

ਜਿਨਾ ਪਿਰੀ ਪਿਆਰੁ ਕਿਉ ਜੀਵਨਿ ਪਿਰ ਬਾਹਰੇ ॥jinaa piree piaar kiau jeevan pir baahare ||जिना पिरी पिआरु किउ जीवनि पिर बाहरे ॥جٍنا پریِ پآر کا جیِون پر باهرے ۔۔

ਜਾਂ ਸਹੁ ਦੇਖਨਿ ਆਪਣਾ ਨਾਨਕ ਥੀਵਨਿ ਭੀ ਹਰੇ ॥੮॥jaa(n) sahu dhekhan aapanaa naanak theevan bhee hare ||8||जाँ सहु देखनि आपणा नानक थीवनि भी हरे ॥८॥جاں سهُ دےکھن آپݨا نانک تھیِون بھیِ هرے ۔۔۸۔۔

ਜਿਨਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਅੰਦਰਿ ਨੇਹੁ ਤੈ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸਚੈ ਲਾਇਆ ॥jinaa gurmukh a(n)dhar neh tai preetam sachai laiaa ||जिना गुरमुखि अंदरि नेहु तै प्रीतम सचै लाइआ ॥جٍنا گُرمکھ اںدر نےهُ تَے پریِتم سچَے لاایا ۔۔

ਰਾਤੀ ਅਤੈ ਡੇਹੁ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰੇਮਿ ਸਮਾਇਆ ॥੯॥raatee atai ddeh naanak prem samaiaa ||9||राती अतै डेहु नानक प्रेमि समाइआ ॥९॥راتیِ اتَے ڈےهُ نانک پرےم سماایا ۔۔۹۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚੀ ਆਸਕੀ ਜਿਤੁ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਸਚਾ ਪਾਈਐ ॥gurmukh sachee aasakee jit preetam sachaa paieeaai ||गुरमुखि सची आसकी जितु प्रीतमु सचा पाईऐ ॥گُرمکھ سچیِ آسکیِ جت پریِتم سچا پاایاَے ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਰਹਹਿ ਅਨੰਦਿ ਨਾਨਕ ਸਹਜਿ ਸਮਾਈਐ ॥੧੦॥anadhin raheh ana(n)dh naanak sahaj samaieeaai ||10||अनदिनु रहहि अनंदि नानक सहजि समाईऐ ॥१०॥اندن رههِ انµد نانک سهج سماایاَے ۔۔۱۰۔۔

ਸਚਾ ਪ੍ਰੇਮ ਪਿਆਰੁ ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਤੇ ਪਾਈਐ ॥sachaa prem piaar gur poore te paieeaai ||सचा प्रेम पिआरु गुर पूरे ते पाईऐ ॥سچا پرےم پآر گُر پُورے تے پاایاَے ۔۔

ਕਬਹੂ ਨ ਹੋਵੈ ਭੰਗੁ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਈਐ ॥੧੧॥kabahoo na hovai bha(n)g naanak har gun gaieeaai ||11||कबहू न होवै भंगु नानक हरि गुण गाईऐ ॥११॥کبهُو ن هووَے بھںگ نانک هر گُݨ گاایاَے ۔۔۱۱۔۔

ਜਿਨੑਾ ਅੰਦਰਿ ਸਚਾ ਨੇਹੁ ਕਿਉ ਜੀਵਨਿੑ ਪਿਰੀ ਵਿਹੂਣਿਆ ॥jin(h)aa a(n)dhar sachaa neh kiau jeevani(h) piree vihooniaa ||जिन्ना अंदरि सचा नेहु किउ जीवनि्ि पिरी विहूणिआ ॥جٍنھا اںدر سچا نےهُ کا جیِونھ پریِ وهُوݨآ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੇਲੇ ਆਪਿ ਨਾਨਕ ਚਿਰੀ ਵਿਛੁੰਨਿਆ ॥੧੨॥gurmukh mele aap naanak chiree vichhu(n)niaa ||12||गुरमुखि मेले आपि नानक चिरी विछुँनिआ ॥१२॥گُرمکھ مےلے آپ نانک چریِ وچھںنآ ۔۔۱۲۔۔

ਜਿਨ ਕਉ ਪ੍ਰੇਮ ਪਿਆਰੁ ਤਉ ਆਪੇ ਲਾਇਆ ਕਰਮੁ ਕਰਿ ॥jin kau prem piaar tau aape laiaa karam kar ||जिन कउ प्रेम पिआरु तउ आपे लाइआ करमु करि ॥جٍن کا پرےم پآر تا آپے لاایا کرم کر ۔۔

ਨਾਨਕ ਲੇਹੁ ਮਿਲਾਇ ਮੈ ਜਾਚਿਕ ਦੀਜੈ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ॥੧੩॥naanak leh milai mai jaachik dheejai naam har ||13||नानक लेहु मिलाइ मै जाचिक दीजै नामु हरि ॥१३॥نانک لےهُ ملاا مَے جاچک دیِجَے نام هر ۔۔۱۳۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਸੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਰੋਵੈ ॥gurmukh hasai gurmukh rovai ||गुरमुखि हसै गुरमुखि रोवै ॥گُرمکھ هسَے گُرمکھ رووَے ۔۔

ਜਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਰੇ ਸਾਈ ਭਗਤਿ ਹੋਵੈ ॥j gurmukh kare saiee bhagat hovai ||जि गुरमुखि करे साई भगति होवै ॥جِ گُرمکھ کرے ساای بھگت هووَے ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਕਰੇ ਵੀਚਾਰੁ ॥gurmukh hovai su kare veechaar ||गुरमुखि होवै सु करे वीचारु ॥گُرمکھ هووَے سُ کرے ویِچار ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਨਕ ਪਾਵੈ ਪਾਰੁ ॥੧੪॥gurmukh naanak paavai paar ||14||गुरमुखि नानक पावै पारु ॥१४॥گُرمکھ نانک پاوَے پار ۔۔۱۴۔۔

ਜਿਨਾ ਅੰਦਰਿ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਗੁਰਬਾਣੀ ਵੀਚਾਰਿ ॥jinaa a(n)dhar naam nidhaan hai gurbaanee veechaar ||जिना अंदरि नामु निधानु है गुरबाणी वीचारि ॥جٍنا اںدر نام ندھان هَے گُرباݨیِ ویِچار ۔۔

ਤਿਨ ਕੇ ਮੁਖ ਸਦ ਉਜਲੇ ਤਿਤੁ ਸਚੈ ਦਰਬਾਰਿ ॥tin ke mukh sadh ujale tit sachai dharabaar ||तिन के मुख सद उजले तितु सचै दरबारि ॥تٍن کے مُکھ سد اُجلے تت سچَے دربار ۔۔

ਤਿਨ ਬਹਦਿਆ ਉਠਦਿਆ ਕਦੇ ਨ ਵਿਸਰੈ ਜਿ ਆਪਿ ਬਖਸੇ ਕਰਤਾਰਿ ॥tin bahadhiaa uThadhiaa kadhe na visarai j aap bakhase karataar ||तिन बहदिआ उठदिआ कदे न विसरै जि आपि बखसे करतारि ॥تٍن بهدآ اُٹھدآ کدے ن وسرَے ج آپ بکھسے کرتار ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਿਲੇ ਨ ਵਿਛੁੜਹਿ ਜਿ ਮੇਲੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰਿ ॥੧੫॥naanak gurmukh mile na vichhuReh j mele sirajanahaar ||15||नानक गुरमुखि मिले न विछुड़हि जि मेले सिरजणहारि ॥१५॥نانک گُرمکھ ملے ن وچھڑه ج مےلے سرجݨهار ۔۔۱۵۔۔

ਗੁਰ ਪੀਰਾਂ ਕੀ ਚਾਕਰੀ ਮਹਾਂ ਕਰੜੀ ਸੁਖ ਸਾਰੁ ॥gur peeraa(n) kee chaakaree mahaa(n) karaRee sukh saar ||गुर पीराँ की चाकरी महाँ करड़ी सुख सारु ॥گُر پیِراں کیِ چاکریِ مهاں کرڑیِ سُکھ سار ۔۔

ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਜਿਸੁ ਆਪਣੀ ਤਿਸੁ ਲਾਏ ਹੇਤ ਪਿਆਰੁ ॥nadhar kare jis aapanee tis laae het piaar ||नदरि करे जिसु आपणी तिसु लाए हेत पिआरु ॥ندر کرے جس آپݨیِ تس لااے هےت پآر ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵੈ ਲਗਿਆ ਭਉਜਲੁ ਤਰੈ ਸੰਸਾਰੁ ॥satigur kee sevai lagiaa bhaujal tarai sa(n)saar ||सतिगुर की सेवै लगिआ भउजलु तरै संसारु ॥ستگر کیِ سےوَے لگِآ بھاجل ترَے سںسار ۔۔

ਮਨ ਚਿੰਦਿਆ ਫਲੁ ਪਾਇਸੀ ਅੰਤਰਿ ਬਿਬੇਕ ਬੀਚਾਰੁ ॥man chi(n)dhiaa fal paisee a(n)tar bibek beechaar ||मन चिंदिआ फलु पाइसी अंतरि बिबेक बीचारु ॥من چںدآ پھل پااسیِ اںتر ببےک بیِچار ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਈਐ ਸਭੁ ਦੂਖ ਨਿਵਾਰਣਹਾਰੁ ॥੧੬॥naanak satigur miliaai prabh paieeaai sabh dhookh nivaaranahaar ||16||नानक सतिगुरि मिलिऐ प्रभु पाईऐ सभु दूख निवारणहारु ॥१६॥نانک ستگر ملِاَے پربھ پاایاَے سبھ دُوکھ نوارݨهار ۔۔۱۶۔۔

ਮਨਮੁਖ ਸੇਵਾ ਜੋ ਕਰੇ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥manmukh sevaa jo kare dhoojai bhai chit lai ||मनमुख सेवा जो करे दूजै भाइ चितु लाइ ॥منمکھ سےوا جو کرے دُوجَے بھاا چت لاا ۔۔

ਪੁਤੁ ਕਲਤੁ ਕੁਟੰਬੁ ਹੈ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਵਧਾਇ ॥put kalat kuTa(n)b hai maiaa moh vadhai ||पुतु कलतु कुटंबु है माइआ मोहु वधाइ ॥پُت کلت کُٹںب هَے ماایا موهُ ودھاا ۔۔

ਦਰਗਹਿ ਲੇਖਾ ਮੰਗੀਐ ਕੋਈ ਅੰਤਿ ਨ ਸਕੀ ਛਡਾਇ ॥dharageh lekhaa ma(n)geeaai koiee a(n)t na sakee chhaddai ||दरगहि लेखा मंगीऐ कोई अंति न सकी छडाइ ॥درگه لےکھا مںگیِاَے کوای اںت ن سکیِ چھڈاا ۔۔