Ang 1421 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੪੨੧)

ਨਦਰਿ ਕਰਹਿ ਜੇ ਆਪਣੀ ਤਾਂ ਆਪੇ ਲੈਹਿ ਸਵਾਰਿ ॥nadhar kareh je aapanee taa(n) aape laih savaar ||नदरि करहि जे आपणी ताँ आपे लैहि सवारि ॥ندر کره جے آپݨیِ تاں آپے لَےه سوار ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਿਨੑੀ ਧਿਆਇਆ ਆਏ ਸੇ ਪਰਵਾਣੁ ॥੬੩॥naanak gurmukh jin(h)ee dhiaaiaa aae se paravaan ||63||नानक गुरमुखि जिन्नी धिआइआ आए से परवाणु ॥६३॥نانک گُرمکھ جنھیِ دھآایا آاے سے پرواݨ ۔۔۶۳۔۔

ਜੋਗੁ ਨ ਭਗਵੀ ਕਪੜੀ ਜੋਗੁ ਨ ਮੈਲੇ ਵੇਸਿ ॥jog na bhagavee kapaRee jog na maile ves ||जोगु न भगवी कपड़ी जोगु न मैले वेसि ॥جوگ ن بھگویِ کپڑیِ جوگ ن مَےلے وےس ۔۔

ਨਾਨਕ ਘਰਿ ਬੈਠਿਆ ਜੋਗੁ ਪਾਈਐ ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਉਪਦੇਸਿ ॥੬੪॥naanak ghar baiThiaa jog paieeaai satigur kai upadhes ||64||नानक घरि बैठिआ जोगु पाईऐ सतिगुर कै उपदेसि ॥६४॥نانک گھر بَےٹھآ جوگ پاایاَے ستِگر کَے اُپدےس ۔۔۶۴۔۔

ਚਾਰੇ ਕੁੰਡਾ ਜੇ ਭਵਹਿ ਬੇਦ ਪੜਹਿ ਜੁਗ ਚਾਰਿ ॥chaare ku(n)ddaa je bhaveh bedh paReh jug chaar ||चारे कुँडा जे भवहि बेद पड़हि जुग चारि ॥چارے کُںڈا جے بھوه بےد پڑه جُگ چار ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਾਚਾ ਭੇਟੈ ਹਰਿ ਮਨਿ ਵਸੈ ਪਾਵਹਿ ਮੋਖ ਦੁਆਰ ॥੬੫॥naanak saachaa bheTai har man vasai paaveh mokh dhuaar ||65||नानक साचा भेटै हरि मनि वसै पावहि मोख दुआर ॥६५॥نانک ساچا بھےٹَے هر منِ وسَے پاوه موکھ دُآر ۔۔۶۵۔۔

ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੁ ਵਰਤੈ ਖਸਮ ਕਾ ਮਤਿ ਭਵੀ ਫਿਰਹਿ ਚਲ ਚਿਤ ॥naanak hukam varatai khasam kaa mat bhavee fireh chal chit ||नानक हुकमु वरतै खसम का मति भवी फिरहि चल चित ॥نانک هُکم ورتَے کھسم کا مت بھویِ پھره چل چت ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਸਉ ਕਰਿ ਦੋਸਤੀ ਸੁਖ ਕਿ ਪੁਛਹਿ ਮਿਤ ॥manmukh sau kar dhosatee sukh k puchheh mit ||मनमुख सउ करि दोसती सुख कि पुछहि मित ॥منمکھ سا کر دوستیِ سُکھ ک پُچھه مت ۔۔

ਗੁਰਮੁਖ ਸਉ ਕਰਿ ਦੋਸਤੀ ਸਤਿਗੁਰ ਸਉ ਲਾਇ ਚਿਤੁ ॥gurmukh sau kar dhosatee satigur sau lai chit ||गुरमुख सउ करि दोसती सतिगुर सउ लाइ चितु ॥گُرمکھ سا کر دوستیِ ستِگر سا لاا چت ۔۔

ਜੰਮਣ ਮਰਣ ਕਾ ਮੂਲੁ ਕਟੀਐ ਤਾਂ ਸੁਖੁ ਹੋਵੀ ਮਿਤ ॥੬੬॥ja(n)man maran kaa mool kaTeeaai taa(n) sukh hovee mit ||66||जंमण मरण का मूलु कटीऐ ताँ सुखु होवी मित ॥६६॥جںمݨ مرݨ کا مُول کٹیِاَے تاں سُکھ هوویِ مت ۔۔۶۶۔۔

ਭੁਲਿਆਂ ਆਪਿ ਸਮਝਾਇਸੀ ਜਾ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ॥bhuliaa(n) aap samajhaisee jaa kau nadhar kare ||भुलिआँ आपि समझाइसी जा कउ नदरि करे ॥بھُلآں آپ سمجھااسیِ جا کا ندر کرے ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਬਾਹਰੀ ਕਰਣ ਪਲਾਹ ਕਰੇ ॥੬੭॥naanak nadharee baaharee karan palaeh kare ||67||नानक नदरी बाहरी करण पलाह करे ॥६७॥نانک ندریِ باهریِ کرݨ پلاه کرے ۔۔۶۷۔۔

ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੪salok mahalaa chauthhaaसलोक महला ४سلوک مهلا ۴

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਵਡਭਾਗੀਆ ਸੋਹਾਗਣੀ ਜਿਨੑਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਿਲਿਆ ਹਰਿ ਰਾਇ ॥vaddabhaageeaa sohaaganee jin(h)aa gurmukh miliaa har rai ||वडभागीआ सोहागणी जिन्ना गुरमुखि मिलिआ हरि राइ ॥وڈبھاگیِآ سوهاگݨیِ جنھا گُرمکھ ملآ هرِ راا ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਜੋਤਿ ਪਰਗਾਸੀਆ ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇ ॥੧॥a(n)tar jot paragaaseeaa naanak naam samai ||1||अंतरि जोति परगासीआ नानक नामि समाइ ॥१॥اںتر جوت پرگاسیِآ نانک نام سماا ۔۔۱۔۔

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਹੈ ਜਿਨਿ ਸਚੁ ਜਾਤਾ ਸੋਇ ॥vaahu vaahu satigur purakh hai jin sach jaataa soi ||वाहु वाहु सतिगुरु पुरखु है जिनि सचु जाता सोइ ॥واهُ واهُ ستگر پُرکھ هَے جنِ سچ جاتا سوا ۔۔

ਜਿਤੁ ਮਿਲਿਐ ਤਿਖ ਉਤਰੈ ਤਨੁ ਮਨੁ ਸੀਤਲੁ ਹੋਇ ॥jit miliaai tikh utarai tan man seetal hoi ||जितु मिलिऐ तिख उतरै तनु मनु सीतलु होइ ॥جِت ملاَے تکھ اُترَے تن من سیِتل هوِا ۔۔

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਤਿ ਪੁਰਖੁ ਹੈ ਜਿਸ ਨੋ ਸਮਤੁ ਸਭ ਕੋਇ ॥vaahu vaahu satigur sat purakh hai jis no samat sabh koi ||वाहु वाहु सतिगुरु सति पुरखु है जिस नो समतु सभ कोइ ॥واهُ واهُ ستگر ستِ پُرکھ هَے جس نو سمت سبھ کوا ۔۔

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਨਿਰਵੈਰੁ ਹੈ ਜਿਸੁ ਨਿੰਦਾ ਉਸਤਤਿ ਤੁਲਿ ਹੋਇ ॥vaahu vaahu satigur niravair hai jis ni(n)dhaa usatat tul hoi ||वाहु वाहु सतिगुरु निरवैरु है जिसु निंदा उसतति तुलि होइ ॥واهُ واهُ ستگر نروَےر هَے جس نںدا اُستت تُل هوِا ۔۔

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੁਜਾਣੁ ਹੈ ਜਿਸੁ ਅੰਤਰਿ ਬ੍ਰਹਮੁ ਵੀਚਾਰੁ ॥vaahu vaahu satigur sujaan hai jis a(n)tar braham veechaar ||वाहु वाहु सतिगुरु सुजाणु है जिसु अंतरि ब्रहमु वीचारु ॥واهُ واهُ ستگر سُجاݨ هَے جس اںتر برهم ویِچار ۔۔

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਨਿਰੰਕਾਰੁ ਹੈ ਜਿਸੁ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰਾਵਾਰੁ ॥vaahu vaahu satigur nira(n)kaar hai jis a(n)t na paaraavaar ||वाहु वाहु सतिगुरु निरंकारु है जिसु अंतु न पारावारु ॥واهُ واهُ ستگر نرںکار هَے جس اںت ن پاراوار ۔۔

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਸਤਿਗੁਰੂ ਹੈ ਜਿ ਸਚੁ ਦ੍ਰਿੜਾਏ ਸੋਇ ॥vaahu vaahu satiguroo hai j sach dhiraRaae soi ||वाहु वाहु सतिगुरू है जि सचु दृड़ाए सोइ ॥واهُ واهُ ستگرُو هَے ج سچ درڑااے سوا ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰ ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਜਿਸ ਤੇ ਨਾਮੁ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥੨॥naanak satigur vaahu vaahu jis te naam paraapat hoi ||2||नानक सतिगुर वाहु वाहु जिस ते नामु परापति होइ ॥२॥نانک ستگر واهُ واهُ جس تے نام پراپت هوا ۔۔۲۔۔

ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਸਚਾ ਸੋਹਿਲਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਗੋਵਿੰਦੁ ॥har prabh sachaa sohilaa gurmukh naam govi(n)dh ||हरि प्रभ सचा सोहिला गुरमुखि नामु गोविंदु ॥هر پربھ سچا سوهلا گُرمکھ نام گووںد ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਣਾ ਹਰਿ ਜਪਿਆ ਮਨਿ ਆਨੰਦੁ ॥anadhin naam salaahanaa har japiaa man aana(n)dh ||अनदिनु नामु सलाहणा हरि जपिआ मनि आनंदु ॥اندن نام سلاهݨا هر جپِآ منِ آنµد ۔۔

ਵਡਭਾਗੀ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ਪੂਰਨ ਪਰਮਾਨੰਦੁ ॥vaddabhaagee har paiaa pooran paramaana(n)dh ||वडभागी हरि पाइआ पूरन परमानंदु ॥وڈبھاگیِ هر پااآ پُورن پرمانµد ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਿਆ ਬਹੁੜਿ ਨ ਮਨਿ ਤਨਿ ਭੰਗੁ ॥੩॥jan naanak naam salaahiaa bahuR na man tan bha(n)g ||3||जन नानक नामु सलाहिआ बहुड़ि न मनि तनि भंगु ॥३॥جن نانک نام سلاهآ بهُڑ ن من تنِ بھںگ ۔۔۳۔۔

ਮੂੰ ਪਿਰੀਆ ਸਉ ਨੇਹੁ ਕਿਉ ਸਜਣ ਮਿਲਹਿ ਪਿਆਰਿਆ ॥moo(n) pireeaa sau neh kiau sajan mileh piaariaa ||मूँ पिरीआ सउ नेहु किउ सजण मिलहि पिआरिआ ॥مُوں پریِآ سا نےهُ کا سجݨ مله پآرآ ۔۔

ਹਉ ਢੂਢੇਦੀ ਤਿਨ ਸਜਣ ਸਚਿ ਸਵਾਰਿਆ ॥hau ddooddedhee tin sajan sach savaariaa ||हउ ढूढेदी तिन सजण सचि सवारिआ ॥ها ڈھُوڈھےدیِ تن سجݨ سچ سوارآ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੈਡਾ ਮਿਤੁ ਹੈ ਜੇ ਮਿਲੈ ਤ ਇਹੁ ਮਨੁ ਵਾਰਿਆ ॥satigur maiddaa mit hai je milai ta ih man vaariaa ||सतिगुरु मैडा मितु है जे मिलै त इहु मनु वारिआ ॥ستگر مَےڈا مت هَے جے ملَے ت اهُ من وارآ ۔۔

ਦੇਂਦਾ ਮੂੰ ਪਿਰੁ ਦਸਿ ਹਰਿ ਸਜਣੁ ਸਿਰਜਣਹਾਰਿਆ ॥dhe(n)dhaa moo(n) pir dhas har sajan sirajanahaariaa ||देंदा मूँ पिरु दसि हरि सजणु सिरजणहारिआ ॥دےںدا مُوں پر دس هرِ سجݨ سرجݨهارآ ۔۔

ਨਾਨਕ ਹਉ ਪਿਰੁ ਭਾਲੀ ਆਪਣਾ ਸਤਿਗੁਰ ਨਾਲਿ ਦਿਖਾਲਿਆ ॥੪॥naanak hau pir bhaalee aapanaa satigur naal dhikhaaliaa ||4||नानक हउ पिरु भाली आपणा सतिगुर नालि दिखालिआ ॥४॥نانک ها پر بھالیِ آپݨا ستگر نال دکھالآ ۔۔۴۔۔

ਹਉ ਖੜੀ ਨਿਹਾਲੀ ਪੰਧੁ ਮਤੁ ਮੂੰ ਸਜਣੁ ਆਵਏ ॥hau khaRee nihaalee pa(n)dh mat moo(n) sajan aave ||हउ खड़ी निहाली पंधु मतु मूँ सजणु आवए ॥ها کھڑیِ نهالیِ پںدھ مت مُوں سجݨ آواے ۔۔

ਕੋ ਆਣਿ ਮਿਲਾਵੈ ਅਜੁ ਮੈ ਪਿਰੁ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਵਏ ॥ko aan milaavai aj mai pir mel milaave ||को आणि मिलावै अजु मै पिरु मेलि मिलावए ॥کو آݨ ملاوَے اج مَے پر مےل ملاواے ۔۔