Ang 142 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੪੨)

ਪਰਬਤੁ ਸੁਇਨਾ ਰੁਪਾ ਹੋਵੈ ਹੀਰੇ ਲਾਲ ਜੜਾਉ ॥parabat suinaa rupaa hovai heere laal jaRaau ||परबतु सुइना रुपा होवै हीरे लाल जड़ाउ ॥پربت سُانا رُپا هووَے هیِرے لال جڑاا ۔۔

ਭੀ ਤੂੰਹੈ ਸਾਲਾਹਣਾ ਆਖਣ ਲਹੈ ਨ ਚਾਉ ॥੧॥bhee too(n)hai saalaahanaa aakhan lahai na chaau ||1||भी तूँहै सालाहणा आखण लहै न चाउ ॥१॥بھیِ تُوںهَے سالاهݨا آکھݨ لهَے ن چاا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਭਾਰ ਅਠਾਰਹ ਮੇਵਾ ਹੋਵੈ ਗਰੁੜਾ ਹੋਇ ਸੁਆਉ ॥bhaar aThaareh mevaa hovai garuRaa hoi suaau ||भार अठारह मेवा होवै गरुड़ा होइ सुआउ ॥بھار اٹھاره مےوا هووَے گرڑا هوا سُآا ۔۔

ਚੰਦੁ ਸੂਰਜੁ ਦੁਇ ਫਿਰਦੇ ਰਖੀਅਹਿ ਨਿਹਚਲੁ ਹੋਵੈ ਥਾਉ ॥cha(n)dh sooraj dhui firadhe rakhe'eeh nihachal hovai thaau ||चंदु सूरजु दुइ फिरदे रखीअहि निहचलु होवै थाउ ॥چںد سُورج دُا پھردے رکھیِاه نهچل هووَے تھااُ ۔۔

ਭੀ ਤੂੰਹੈ ਸਾਲਾਹਣਾ ਆਖਣ ਲਹੈ ਨ ਚਾਉ ॥੨॥bhee too(n)hai saalaahanaa aakhan lahai na chaau ||2||भी तूँहै सालाहणा आखण लहै न चाउ ॥२॥بھیِ تُوںهَے سالاهݨا آکھݨ لهَے ن چاا ۔۔۲۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਜੇ ਦੇਹੈ ਦੁਖੁ ਲਾਈਐ ਪਾਪ ਗਰਹ ਦੁਇ ਰਾਹੁ ॥je dhehai dhukh laieeaai paap gareh dhui raahu ||जे देहै दुखु लाईऐ पाप गरह दुइ राहु ॥جے دےهَے دُکھ لاایاَے پاپ گره دُا راهُ ۔۔

ਰਤੁ ਪੀਣੇ ਰਾਜੇ ਸਿਰੈ ਉਪਰਿ ਰਖੀਅਹਿ ਏਵੈ ਜਾਪੈ ਭਾਉ ॥rat peene raaje sirai upar rakhe'eeh evai jaapai bhaau ||रतु पीणे राजे सिरै उपरि रखीअहि एवै जापै भाउ ॥رت پیِݨے راجے سرَے اُپر رکھیِاه اےوَے جاپَے بھاا ۔۔

ਭੀ ਤੂੰਹੈ ਸਾਲਾਹਣਾ ਆਖਣ ਲਹੈ ਨ ਚਾਉ ॥੩॥bhee too(n)hai saalaahanaa aakhan lahai na chaau ||3||भी तूँहै सालाहणा आखण लहै न चाउ ॥३॥بھیِ تُوںهَے سالاهݨا آکھݨ لهَے ن چاا ۔۔۳۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਅਗੀ ਪਾਲਾ ਕਪੜੁ ਹੋਵੈ ਖਾਣਾ ਹੋਵੈ ਵਾਉ ॥agee paalaa kapaR hovai khaanaa hovai vaau ||अगी पाला कपड़ु होवै खाणा होवै वाउ ॥اگیِ پالا کپڑ هووَے کھاݨا هووَے واا ۔۔

ਸੁਰਗੈ ਦੀਆ ਮੋਹਣੀਆ ਇਸਤਰੀਆ ਹੋਵਨਿ ਨਾਨਕ ਸਭੋ ਜਾਉ ॥suragai dheeaa mohaneeaa isatareeaa hovan naanak sabho jaau ||सुरगै दीआ मोहणीआ इसतरीआ होवनि नानक सभो जाउ ॥سُرگَے دیِآ موهݨیِآ استریِآ هوون نانک سبھو جاا ۔۔

ਭੀ ਤੂਹੈ ਸਾਲਾਹਣਾ ਆਖਣ ਲਹੈ ਨ ਚਾਉ ॥੪॥bhee toohai saalaahanaa aakhan lahai na chaau ||4||भी तूहै सालाहणा आखण लहै न चाउ ॥४॥بھیِ تُوهَے سالاهݨا آکھݨ لهَے ن چاا ۔۔۴۔۔

ਪਵੜੀ ॥pavaRee ||पवड़ी ॥پوڑیِ ۔۔

ਬਦਫੈਲੀ ਗੈਬਾਨਾ ਖਸਮੁ ਨ ਜਾਣਈ ॥badhafailee gaibaanaa khasam na jaaniee ||बदफैली गैबाना खसमु न जाणई ॥بدپھَےلیِ گَےبانا کھسم ن جاݨای ۔۔

ਸੋ ਕਹੀਐ ਦੇਵਾਨਾ ਆਪੁ ਨ ਪਛਾਣਈ ॥so kaheeaai dhevaanaa aap na pachhaaniee ||सो कहीऐ देवाना आपु न पछाणई ॥سو کهیِاَے دےوانا آپ ن پچھاݨای ۔۔

ਕਲਹਿ ਬੁਰੀ ਸੰਸਾਰਿ ਵਾਦੇ ਖਪੀਐ ॥kaleh buree sa(n)saar vaadhe khapeeaai ||कलहि बुरी संसारि वादे खपीऐ ॥کله بُریِ سںسار وادے کھپیِاَے ۔۔

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਵੇਕਾਰਿ ਭਰਮੇ ਪਚੀਐ ॥vin naavai vekaar bharame pacheeaai ||विणु नावै वेकारि भरमे पचीऐ ॥وِݨ ناوَے وےکار بھرمے پچیِاَے ۔۔

ਰਾਹ ਦੋਵੈ ਇਕੁ ਜਾਣੈ ਸੋਈ ਸਿਝਸੀ ॥raeh dhovai ik jaanai soiee sijhasee ||राह दोवै इकु जाणै सोई सिझसी ॥راه دووَے اک جاݨَے سوای سجھسیِ ۔۔

ਕੁਫਰ ਗੋਅ ਕੁਫਰਾਣੈ ਪਇਆ ਦਝਸੀ ॥kufar goa kufaraanai piaa dhajhasee ||कुफर गोअ कुफराणै पइआ दझसी ॥کُپھر گوا کُپھراݨَے پایا دجھسیِ ۔۔

ਸਭ ਦੁਨੀਆ ਸੁਬਹਾਨੁ ਸਚਿ ਸਮਾਈਐ ॥sabh dhuneeaa subahaan sach samaieeaai ||सभ दुनीआ सुबहानु सचि समाईऐ ॥سبھ دُنیِآ سُبهان سچ سماایاَے ۔۔

ਸਿਝੈ ਦਰਿ ਦੀਵਾਨਿ ਆਪੁ ਗਵਾਈਐ ॥੯॥sijhai dhar dheevaan aap gavaieeaai ||9||सिझै दरि दीवानि आपु गवाईऐ ॥९॥سِجھَے در دیِوان آپ گواایاَے ۔۔۹۔۔

ਮਃ ੧ ਸਲੋਕੁ ॥mahalaa pehilaa salok ||म: १ सलोकु ॥مÚ ۱ سلوک ۔۔

ਸੋ ਜੀਵਿਆ ਜਿਸੁ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਸੋਇ ॥so jeeviaa jis man vasiaa soi ||सो जीविआ जिसु मनि वसिआ सोइ ॥سو جیِوآ جس من وسِآ سوا ۔۔

ਨਾਨਕ ਅਵਰੁ ਨ ਜੀਵੈ ਕੋਇ ॥naanak avar na jeevai koi ||नानक अवरु न जीवै कोइ ॥نانک اور ن جیِوَے کوا ۔۔

ਜੇ ਜੀਵੈ ਪਤਿ ਲਥੀ ਜਾਇ ॥je jeevai pat lathee jai ||जे जीवै पति लथी जाइ ॥جے جیِوَے پت لتھیِ جاا ۔۔

ਸਭੁ ਹਰਾਮੁ ਜੇਤਾ ਕਿਛੁ ਖਾਇ ॥sabh haraam jetaa kichh khai ||सभु हरामु जेता किछु खाइ ॥سبھ هرام جےتا کچھ کھاا ۔۔

ਰਾਜਿ ਰੰਗੁ ਮਾਲਿ ਰੰਗੁ ॥ ਰੰਗਿ ਰਤਾ ਨਚੈ ਨੰਗੁ ॥raaj ra(n)g maal ra(n)g || ra(n)g rataa nachai na(n)g ||राजि रंगु मालि रंगु ॥ रंगि रता नचै नंगु ॥راج رںگ مال رںگ ۔۔ رںگ رتا نچَے نµگ ۔۔

ਨਾਨਕ ਠਗਿਆ ਮੁਠਾ ਜਾਇ ॥naanak Thagiaa muThaa jai ||नानक ठगिआ मुठा जाइ ॥نانک ٹھگآ مُٹھا جاا ۔۔

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਪਤਿ ਗਇਆ ਗਵਾਇ ॥੧॥vin naavai pat giaa gavai ||1||विणु नावै पति गइआ गवाइ ॥१॥وِݨ ناوَے پت گایا گواا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਕਿਆ ਖਾਧੈ ਕਿਆ ਪੈਧੈ ਹੋਇ ॥kiaa khaadhai kiaa paidhai hoi ||किआ खाधै किआ पैधै होइ ॥کِآ کھادھَے کآ پَےدھَے هوا ۔۔

ਜਾ ਮਨਿ ਨਾਹੀ ਸਚਾ ਸੋਇ ॥jaa man naahee sachaa soi ||जा मनि नाही सचा सोइ ॥جا من ناهیِ سچا سوا ۔۔

ਕਿਆ ਮੇਵਾ ਕਿਆ ਘਿਉ ਗੁੜੁ ਮਿਠਾ ਕਿਆ ਮੈਦਾ ਕਿਆ ਮਾਸੁ ॥kiaa mevaa kiaa ghiau guR miThaa kiaa maidhaa kiaa maas ||किआ मेवा किआ घिउ गुड़ु मिठा किआ मैदा किआ मासु ॥کِآ مےوا کآ گھا گُڑ مٹھا کآ مَےدا کآ ماس ۔۔

ਕਿਆ ਕਪੜੁ ਕਿਆ ਸੇਜ ਸੁਖਾਲੀ ਕੀਜਹਿ ਭੋਗ ਬਿਲਾਸ ॥kiaa kapaR kiaa sej sukhaalee keejeh bhog bilaas ||किआ कपड़ु किआ सेज सुखाली कीजहि भोग बिलास ॥کِآ کپڑ کآ سےج سُکھالیِ کیِجه بھوگ بلاس ۔۔

ਕਿਆ ਲਸਕਰ ਕਿਆ ਨੇਬ ਖਵਾਸੀ ਆਵੈ ਮਹਲੀ ਵਾਸੁ ॥kiaa lasakar kiaa neb khavaasee aavai mahalee vaas ||किआ लसकर किआ नेब खवासी आवै महली वासु ॥کِآ لسکر کآ نےب کھواسیِ آوَے مهلیِ واس ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਚੇ ਨਾਮ ਵਿਣੁ ਸਭੇ ਟੋਲ ਵਿਣਾਸੁ ॥੨॥naanak sache naam vin sabhe Tol vinaas ||2||नानक सचे नाम विणु सभे टोल विणासु ॥२॥نانک سچے نام وݨ سبھے ٹول وݨاس ۔۔۲۔۔

ਪਵੜੀ ॥pavaRee ||पवड़ी ॥پوڑیِ ۔۔

ਜਾਤੀ ਦੈ ਕਿਆ ਹਥਿ ਸਚੁ ਪਰਖੀਐ ॥jaatee dhai kiaa hath sach parakheeaai ||जाती दै किआ हथि सचु परखीऐ ॥جاتیِ دَے کآ هتھ سچ پرکھیِاَے ۔۔

ਮਹੁਰਾ ਹੋਵੈ ਹਥਿ ਮਰੀਐ ਚਖੀਐ ॥mahuraa hovai hath mareeaai chakheeaai ||महुरा होवै हथि मरीऐ चखीऐ ॥مهُرا هووَے هتھ مریِاَے چکھیِاَے ۔۔

ਸਚੇ ਕੀ ਸਿਰਕਾਰ ਜੁਗੁ ਜੁਗੁ ਜਾਣੀਐ ॥sache kee sirakaar jug jug jaaneeaai ||सचे की सिरकार जुगु जुगु जाणीऐ ॥سچے کیِ سرکار جُگ جُگ جاݨیِاَے ۔۔

ਹੁਕਮੁ ਮੰਨੇ ਸਿਰਦਾਰੁ ਦਰਿ ਦੀਬਾਣੀਐ ॥hukam ma(n)ne siradhaar dhar dheebaaneeaai ||हुकमु मंने सिरदारु दरि दीबाणीऐ ॥هُکم منّے سردار در دیِباݨیِاَے ۔۔

ਫੁਰਮਾਨੀ ਹੈ ਕਾਰ ਖਸਮਿ ਪਠਾਇਆ ॥furamaanee hai kaar khasam paThaiaa ||फुरमानी है कार खसमि पठाइआ ॥پھُرمانیِ هَے کار کھسم پٹھاایا ۔۔

ਤਬਲਬਾਜ ਬੀਚਾਰ ਸਬਦਿ ਸੁਣਾਇਆ ॥tabalabaaj beechaar sabadh sunaiaa ||तबलबाज बीचार सबदि सुणाइआ ॥تبلباج بیِچار سبد سُݨاایا ۔۔

ਇਕਿ ਹੋਏ ਅਸਵਾਰ ਇਕਨਾ ਸਾਖਤੀ ॥eik hoe asavaar ikanaa saakhatee ||इकि होए असवार इकना साखती ॥ِاک هواے اسوار اکنا ساکھتیِ ۔۔

ਇਕਨੀ ਬਧੇ ਭਾਰ ਇਕਨਾ ਤਾਖਤੀ ॥੧੦॥eikanee badhe bhaar ikanaa taakhatee ||10||इकनी बधे भार इकना ताखती ॥१०॥ِاکنیِ بدھے بھار اکنا تاکھتیِ ۔۔۱۰۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥salok mahalaa pehilaa ||सलोकु म: १ ॥سلوک مÚ ۱ ۔۔

ਜਾ ਪਕਾ ਤਾ ਕਟਿਆ ਰਹੀ ਸੁ ਪਲਰਿ ਵਾੜਿ ॥jaa pakaa taa kaTiaa rahee su palar vaaR ||जा पका ता कटिआ रही सु पलरि वाड़ि ॥جا پکا تا کٹآ رهیِ سُ پلر واڑ ۔۔

ਸਣੁ ਕੀਸਾਰਾ ਚਿਥਿਆ ਕਣੁ ਲਇਆ ਤਨੁ ਝਾੜਿ ॥san keesaaraa chithiaa kan liaa tan jhaaR ||सणु कीसारा चिथिआ कणु लइआ तनु झाड़ि ॥سݨ کیِسارا چتھآ کݨ لایا تن جھاڑ ۔۔

ਦੁਇ ਪੁੜ ਚਕੀ ਜੋੜਿ ਕੈ ਪੀਸਣ ਆਇ ਬਹਿਠੁ ॥dhui puR chakee joR kai peesan aai bahiTh ||दुइ पुड़ चकी जोड़ि कै पीसण आइ बहिठु ॥دُا پُڑ چکیِ جوڑ کَے پیِسݨ آا بهِٹھ ۔۔

ਜੋ ਦਰਿ ਰਹੇ ਸੁ ਉਬਰੇ ਨਾਨਕ ਅਜਬੁ ਡਿਠੁ ॥੧॥jo dhar rahe su ubare naanak ajab ddiTh ||1||जो दरि रहे सु उबरे नानक अजबु डिठु ॥१॥جو در رهے سُ اُبرے نانک اجب ڈٹھ ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਵੇਖੁ ਜਿ ਮਿਠਾ ਕਟਿਆ ਕਟਿ ਕੁਟਿ ਬਧਾ ਪਾਇ ॥vekh j miThaa kaTiaa kaT kuT badhaa pai ||वेखु जि मिठा कटिआ कटि कुटि बधा पाइ ॥وےکھ ج مٹھا کٹآ کٹِ کُٹ بدھا پاا ۔۔