Ang 141 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੪੧)

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਹਕੁ ਪਰਾਇਆ ਨਾਨਕਾ ਉਸੁ ਸੂਅਰ ਉਸੁ ਗਾਇ ॥hak paraiaa naanakaa us sooar us gai ||हकु पराइआ नानका उसु सूअर उसु गाइ ॥هک پراایا نانکا اُس سُوار اُس گاا ۔۔

ਗੁਰੁ ਪੀਰੁ ਹਾਮਾ ਤਾ ਭਰੇ ਜਾ ਮੁਰਦਾਰੁ ਨ ਖਾਇ ॥gur peer haamaa taa bhare jaa muradhaar na khai ||गुरु पीरु हामा ता भरे जा मुरदारु न खाइ ॥گُر پیِر هاما تا بھرے جا مُردار ن کھاا ۔۔

ਗਲੀ ਭਿਸਤਿ ਨ ਜਾਈਐ ਛੁਟੈ ਸਚੁ ਕਮਾਇ ॥galee bhisat na jaieeaai chhuTai sach kamai ||गली भिसति न जाईऐ छुटै सचु कमाइ ॥گلیِ بھست ن جاایاَے چھُٹَے سچ کماا ۔۔

ਮਾਰਣ ਪਾਹਿ ਹਰਾਮ ਮਹਿ ਹੋਇ ਹਲਾਲੁ ਨ ਜਾਇ ॥maaran paeh haraam meh hoi halaal na jai ||मारण पाहि हराम महि होइ हलालु न जाइ ॥مارݨ پاه هرام مهِ هوا هلال ن جاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਗਲੀ ਕੂੜੀਈ ਕੂੜੋ ਪਲੈ ਪਾਇ ॥੨॥naanak galee kooReeiee kooRo palai pai ||2||नानक गली कूड़ीई कूड़ो पलै पाइ ॥२॥نانک گلیِ کُوڑیِای کُوڑو پلَے پاا ۔۔۲۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਪੰਜਿ ਨਿਵਾਜਾ ਵਖਤ ਪੰਜਿ ਪੰਜਾ ਪੰਜੇ ਨਾਉ ॥pa(n)j nivaajaa vakhat pa(n)j pa(n)jaa pa(n)je naau ||पंजि निवाजा वखत पंजि पंजा पंजे नाउ ॥پںج نواجا وکھت پںج پںجا پںجے ناا ۔۔

ਪਹਿਲਾ ਸਚੁ ਹਲਾਲ ਦੁਇ ਤੀਜਾ ਖੈਰ ਖੁਦਾਇ ॥pahilaa sach halaal dhui teejaa khair khudhai ||पहिला सचु हलाल दुइ तीजा खैर खुदाइ ॥پهِلا سچ هلال دُا تیِجا کھَےر کھُداا ۔۔

ਚਉਥੀ ਨੀਅਤਿ ਰਾਸਿ ਮਨੁ ਪੰਜਵੀ ਸਿਫਤਿ ਸਨਾਇ ॥chauthee neeat raas man pa(n)javee sifat sanai ||चउथी नीअति रासि मनु पंजवी सिफति सनाइ ॥چاتھیِ نیِات راس من پںجویِ سپھت سناِا ۔۔

ਕਰਣੀ ਕਲਮਾ ਆਖਿ ਕੈ ਤਾ ਮੁਸਲਮਾਣੁ ਸਦਾਇ ॥karanee kalamaa aakh kai taa musalamaan sadhai ||करणी कलमा आखि कै ता मुसलमाणु सदाइ ॥کرݨیِ کلما آکھ کَے تا مُسلماݨ سداا ۔۔

ਨਾਨਕ ਜੇਤੇ ਕੂੜਿਆਰ ਕੂੜੈ ਕੂੜੀ ਪਾਇ ॥੩॥naanak jete kooRiaar kooRai kooRee pai ||3||नानक जेते कूड़िआर कूड़ै कूड़ी पाइ ॥३॥نانک جےتے کُوڑآر کُوڑَے کُوڑیِ پاا ۔۔۳۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਇਕਿ ਰਤਨ ਪਦਾਰਥ ਵਣਜਦੇ ਇਕਿ ਕਚੈ ਦੇ ਵਾਪਾਰਾ ॥eik ratan padhaarath vanajadhe ik kachai dhe vaapaaraa ||इकि रतन पदारथ वणजदे इकि कचै दे वापारा ॥ِاک رتن پدارتھ وݨجدے اک کچَے دے واپارا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰਿ ਤੁਠੈ ਪਾਈਅਨਿ ਅੰਦਰਿ ਰਤਨ ਭੰਡਾਰਾ ॥satigur tuThai paieean a(n)dhar ratan bha(n)ddaaraa ||सतिगुरि तुठै पाईअनि अंदरि रतन भंडारा ॥ستگر تُٹھَے پاایان اںدر رتن بھںڈارا ۔۔

ਵਿਣੁ ਗੁਰ ਕਿਨੈ ਨ ਲਧਿਆ ਅੰਧੇ ਭਉਕਿ ਮੁਏ ਕੂੜਿਆਰਾ ॥vin gur kinai na ladhiaa a(n)dhe bhauk mue kooRiaaraa ||विणु गुर किनै न लधिआ अंधे भउकि मुए कूड़िआरा ॥وِݨ گُر کنَے ن لدھآ اںدھے بھاک مُاے کُوڑآرا ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਦੂਜੈ ਪਚਿ ਮੁਏ ਨਾ ਬੂਝਹਿ ਵੀਚਾਰਾ ॥manmukh dhoojai pach mue naa boojheh veechaaraa ||मनमुख दूजै पचि मुए ना बूझहि वीचारा ॥منمکھ دُوجَے پچ مُاے نا بُوجھه ویِچارا ۔۔

ਇਕਸੁ ਬਾਝਹੁ ਦੂਜਾ ਕੋ ਨਹੀ ਕਿਸੁ ਅਗੈ ਕਰਹਿ ਪੁਕਾਰਾ ॥eikas baajhahu dhoojaa ko nahee kis agai kareh pukaaraa ||इकसु बाझहु दूजा को नही किसु अगै करहि पुकारा ॥ِاکس باجھهُ دُوجا کو نهیِ کس اگَے کره پُکارا ۔۔

ਇਕਿ ਨਿਰਧਨ ਸਦਾ ਭਉਕਦੇ ਇਕਨਾ ਭਰੇ ਤੁਜਾਰਾ ॥eik niradhan sadhaa bhaukadhe ikanaa bhare tujaaraa ||इकि निरधन सदा भउकदे इकना भरे तुजारा ॥ِاک نردھن سدا بھاکدے اکنا بھرے تُجارا ۔۔

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਹੋਰੁ ਧਨੁ ਨਾਹੀ ਹੋਰੁ ਬਿਖਿਆ ਸਭੁ ਛਾਰਾ ॥vin naavai hor dhan naahee hor bikhiaa sabh chhaaraa ||विणु नावै होरु धनु नाही होरु बिखिआ सभु छारा ॥وِݨ ناوَے هور دھن ناهیِ هور بکھآ سبھ چھارا ۔۔

ਨਾਨਕ ਆਪਿ ਕਰਾਏ ਕਰੇ ਆਪਿ ਹੁਕਮਿ ਸਵਾਰਣਹਾਰਾ ॥੭॥naanak aap karaae kare aap hukam savaaranahaaraa ||7||नानक आपि कराए करे आपि हुकमि सवारणहारा ॥७॥نانک آپ کرااے کرے آپ هُکم سوارݨهارا ۔۔۷۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥salok mahalaa pehilaa ||सलोकु म: १ ॥سلوک مÚ ۱ ۔۔

ਮੁਸਲਮਾਣੁ ਕਹਾਵਣੁ ਮੁਸਕਲੁ ਜਾ ਹੋਇ ਤਾ ਮੁਸਲਮਾਣੁ ਕਹਾਵੈ ॥musalamaan kahaavan musakal jaa hoi taa musalamaan kahaavai ||मुसलमाणु कहावणु मुसकलु जा होइ ता मुसलमाणु कहावै ॥مُسلماݨ کهاوݨ مُسکل جا هوا تا مُسلماݨ کهاوَے ۔۔

ਅਵਲਿ ਅਉਲਿ ਦੀਨੁ ਕਰਿ ਮਿਠਾ ਮਸਕਲ ਮਾਨਾ ਮਾਲੁ ਮੁਸਾਵੈ ॥aval aaul dheen kar miThaa masakal maanaa maal musaavai ||अवलि अउलि दीनु करि मिठा मसकल माना मालु मुसावै ॥اول اال دیٍن کر مٹھا مسکل مانا مال مُساوَے ۔۔

ਹੋਇ ਮੁਸਲਿਮੁ ਦੀਨ ਮੁਹਾਣੈ ਮਰਣ ਜੀਵਣ ਕਾ ਭਰਮੁ ਚੁਕਾਵੈ ॥hoi musalim dheen muhaanai maran jeevan kaa bharam chukaavai ||होइ मुसलिमु दीन मुहाणै मरण जीवण का भरमु चुकावै ॥هوا مُسلم دیٍن مُهاݨَے مرݨ جیِوݨ کا بھرم چُکاوَے ۔۔

ਰਬ ਕੀ ਰਜਾਇ ਮੰਨੇ ਸਿਰ ਉਪਰਿ ਕਰਤਾ ਮੰਨੇ ਆਪੁ ਗਵਾਵੈ ॥rab kee rajai ma(n)ne sir upar karataa ma(n)ne aap gavaavai ||रब की रजाइ मंने सिर उपरि करता मंने आपु गवावै ॥رب کیِ رجاا منّے سر اُپر کرتا منّے آپ گواوَے ۔۔

ਤਉ ਨਾਨਕ ਸਰਬ ਜੀਆ ਮਿਹਰੰਮਤਿ ਹੋਇ ਤ ਮੁਸਲਮਾਣੁ ਕਹਾਵੈ ॥੧॥tau naanak sarab jeeaa mihara(n)mat hoi ta musalamaan kahaavai ||1||तउ नानक सरब जीआ मिहरंमति होइ त मुसलमाणु कहावै ॥१॥تا نانک سرب جیِآ مهرںمت هوا ت مُسلماݨ کهاوَے ۔۔۱۔۔

ਮਹਲਾ ੪ ॥mahalaa chauthhaa ||महला ४ ॥مهلا ۴ ۔۔

ਪਰਹਰਿ ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧੁ ਝੂਠੁ ਨਿੰਦਾ ਤਜਿ ਮਾਇਆ ਅਹੰਕਾਰੁ ਚੁਕਾਵੈ ॥parahar kaam karodh jhooTh ni(n)dhaa taj maiaa aha(n)kaar chukaavai ||परहरि काम क्रोधु झूठु निंदा तजि माइआ अहंकारु चुकावै ॥پرهر کام ک®ودھ جھُوٹھ نںدا تجِ ماایا اهںکار چُکاوَے ۔۔

ਤਜਿ ਕਾਮੁ ਕਾਮਿਨੀ ਮੋਹੁ ਤਜੈ ਤਾ ਅੰਜਨ ਮਾਹਿ ਨਿਰੰਜਨੁ ਪਾਵੈ ॥taj kaam kaaminee moh tajai taa a(n)jan maeh nira(n)jan paavai ||तजि कामु कामिनी मोहु तजै ता अंजन माहि निरंजनु पावै ॥تج کام کامنیِ موهُ تجَے تا اںجن ماه نرںجن پاوَے ۔۔

ਤਜਿ ਮਾਨੁ ਅਭਿਮਾਨੁ ਪ੍ਰੀਤਿ ਸੁਤ ਦਾਰਾ ਤਜਿ ਪਿਆਸ ਆਸ ਰਾਮ ਲਿਵ ਲਾਵੈ ॥taj maan abhimaan preet sut dhaaraa taj piaas aas raam liv laavai ||तजि मानु अभिमानु प्रीति सुत दारा तजि पिआस आस राम लिव लावै ॥تج مان ابھِمان پریِت سُت دارا تجِ پآس آس رام لو لاوَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਾਚਾ ਮਨਿ ਵਸੈ ਸਾਚ ਸਬਦਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਵੈ ॥੨॥naanak saachaa man vasai saach sabadh har naam samaavai ||2||नानक साचा मनि वसै साच सबदि हरि नामि समावै ॥२॥نانک ساچا من وسَے ساچ سبد هرِ نام سماوَے ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਰਾਜੇ ਰਯਤਿ ਸਿਕਦਾਰ ਕੋਇ ਨ ਰਹਸੀਓ ॥raaje rayat sikadhaar koi na rahaseeo ||राजे रयति सिकदार कोइ न रहसीओ ॥راجے رےت سکدار کوا ن رهسیِاو ۔۔

ਹਟ ਪਟਣ ਬਾਜਾਰ ਹੁਕਮੀ ਢਹਸੀਓ ॥haT paTan baajaar hukamee ddahaseeo ||हट पटण बाजार हुकमी ढहसीओ ॥هٹ پٹݨ باجار هُکمیِ ڈھهسیِاو ۔۔

ਪਕੇ ਬੰਕ ਦੁਆਰ ਮੂਰਖੁ ਜਾਣੈ ਆਪਣੇ ॥pake ba(n)k dhuaar moorakh jaanai aapane ||पके बंक दुआर मूरखु जाणै आपणे ॥پکے بںک دُآر مُورکھ جاݨَے آپݨے ۔۔

ਦਰਬਿ ਭਰੇ ਭੰਡਾਰ ਰੀਤੇ ਇਕਿ ਖਣੇ ॥dharab bhare bha(n)ddaar reete ik khane ||दरबि भरे भंडार रीते इकि खणे ॥درب بھرے بھںڈار ریِتے اک کھݨے ۔۔

ਤਾਜੀ ਰਥ ਤੁਖਾਰ ਹਾਥੀ ਪਾਖਰੇ ॥ ਬਾਗ ਮਿਲਖ ਘਰ ਬਾਰ ਕਿਥੈ ਸਿ ਆਪਣੇ ॥ ਤੰਬੂ ਪਲੰਘ ਨਿਵਾਰ ਸਰਾਇਚੇ ਲਾਲਤੀ ॥taajee rath tukhaar haathee paakhare || baag milakh ghar baar kithai s aapane || ta(n)boo pala(n)gh nivaar saraiche laalatee ||ताजी रथ तुखार हाथी पाखरे ॥ बाग मिलख घर बार किथै सि आपणे ॥ तंबू पलंघ निवार सराइचे लालती ॥تاجیِ رتھ تُکھار هاتھیِ پاکھرے ۔۔ باگ ملکھ گھر بار کتھَے س آپݨے ۔۔ تںبُو پلµگھ نوار سرااچے لالتیِ ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਚ ਦਾਤਾਰੁ ਸਿਨਾਖਤੁ ਕੁਦਰਤੀ ॥੮॥naanak sach dhaataar sinaakhat kudharatee ||8||नानक सच दातारु सिनाखतु कुदरती ॥८॥نانک سچ داتار سناکھت کُدرتیِ ۔۔۸۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥salok mahalaa pehilaa ||सलोकु म: १ ॥سلوک مÚ ۱ ۔۔

ਨਦੀਆ ਹੋਵਹਿ ਧੇਣਵਾ ਸੁੰਮ ਹੋਵਹਿ ਦੁਧੁ ਘੀਉ ॥nadheeaa hoveh dhenavaa su(n)m hoveh dhudh gheeau ||नदीआ होवहि धेणवा सुँम होवहि दुधु घीउ ॥ندیِآ هووه دھےݨوا سُںم هووه دُدھ گھیِا ۔۔

ਸਗਲੀ ਧਰਤੀ ਸਕਰ ਹੋਵੈ ਖੁਸੀ ਕਰੇ ਨਿਤ ਜੀਉ ॥sagalee dharatee sakar hovai khusee kare nit jeeau ||सगली धरती सकर होवै खुसी करे नित जीउ ॥سگلیِ دھرتیِ سکر هووَے کھُسیِ کرے نت جیِا ۔۔