Ang 1418 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੪੧੮)

ਨਾਨਕ ਕੀ ਪ੍ਰਭ ਬੇਨਤੀ ਹਰਿ ਭਾਵੈ ਬਖਸਿ ਮਿਲਾਇ ॥੪੧॥naanak kee prabh benatee har bhaavai bakhas milai ||41||नानक की प्रभ बेनती हरि भावै बखसि मिलाइ ॥४१॥نانک کیِ پربھ بےنتیِ هر بھاوَے بکھس ملاا ۔۔۴۱۔۔

ਮਨ ਆਵਣ ਜਾਣੁ ਨ ਸੁਝਈ ਨਾ ਸੁਝੈ ਦਰਬਾਰੁ ॥man aavan jaan na sujhiee naa sujhai dharabaar ||मन आवण जाणु न सुझई ना सुझै दरबारु ॥من آوݨ جاݨ ن سُجھای نا سُجھَے دربار ۔۔

ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਪਲੇਟਿਆ ਅੰਤਰਿ ਅਗਿਆਨੁ ਗੁਬਾਰੁ ॥maiaa moh paleTiaa a(n)tar agiaan gubaar ||माइआ मोहि पलेटिआ अंतरि अगिआनु गुबारु ॥مااآ موه پلےٹآ اںتر اگآن گُبار ۔۔

ਤਬ ਨਰੁ ਸੁਤਾ ਜਾਗਿਆ ਸਿਰਿ ਡੰਡੁ ਲਗਾ ਬਹੁ ਭਾਰੁ ॥tab nar sutaa jaagiaa sir dda(n)dd lagaa bahu bhaar ||तब नरु सुता जागिआ सिरि डंडु लगा बहु भारु ॥تب نر سُتا جاگآ سر ڈںڈ لگا بهُ بھار ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਾਂ ਕਰਾਂ ਉਪਰਿ ਹਰਿ ਚੇਤਿਆ ਸੇ ਪਾਇਨਿ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥gurmukhaa(n) karaa(n) upar har chetiaa se pain mokh dhuaar ||गुरमुखाँ कराँ उपरि हरि चेतिआ से पाइनि मोख दुआरु ॥گُرمکھاں کراں اُپر هر چےتآ سے پاان موکھ دُآر ۔۔

ਨਾਨਕ ਆਪਿ ਓਹਿ ਉਧਰੇ ਸਭ ਕੁਟੰਬ ਤਰੇ ਪਰਵਾਰ ॥੪੨॥naanak aap oh udhare sabh kuTa(n)b tare paravaar ||42||नानक आपि ओहि उधरे सभ कुटंब तरे परवार ॥४२॥نانک آپ اوهِ اُدھرے سبھ کُٹںب ترے پروار ۔۔۴۲۔۔

ਸਬਦਿ ਮਰੈ ਸੋ ਮੁਆ ਜਾਪੈ ॥sabadh marai so muaa jaapai ||सबदि मरै सो मुआ जापै ॥سبد مرَے سو مُآ جاپَے ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਹਰਿ ਰਸਿ ਧ੍ਰਾਪੈ ॥gur parasaadhee har ras dhraapai ||गुर परसादी हरि रसि ध्रापै ॥گُر پرسادیِ هر رسِ دھراپَے ۔۔

ਹਰਿ ਦਰਗਹਿ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਸਿਞਾਪੈ ॥har dharageh gur sabadh sin(j)aapai ||हरि दरगहि गुर सबदि सिञापै ॥هر درگه گُر سبد سنجاپَے ۔۔

ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਮੁਆ ਹੈ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥bin sabadhai muaa hai sabh koi ||बिनु सबदै मुआ है सभु कोइ ॥بٍن سبدَے مُآ هَے سبھ کوا ۔۔

ਮਨਮੁਖੁ ਮੁਆ ਅਪੁਨਾ ਜਨਮੁ ਖੋਇ ॥manmukh muaa apunaa janam khoi ||मनमुखु मुआ अपुना जनमु खोइ ॥منمکھ مُآ اپنا جنم کھوا ۔۔

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤਹਿ ਅੰਤਿ ਦੁਖੁ ਰੋਇ ॥har naam na cheteh a(n)t dhukh roi ||हरि नामु न चेतहि अंति दुखु रोइ ॥هر نام ن چےته اںت دُکھ روا ۔۔

ਨਾਨਕ ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਸੁ ਹੋਇ ॥੪੩॥naanak karataa kare su hoi ||43||नानक करता करे सु होइ ॥४३॥نانک کرتا کرے سُ هوا ۔۔۴۳۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੁਢੇ ਕਦੇ ਨਾਹੀ ਜਿਨੑਾ ਅੰਤਰਿ ਸੁਰਤਿ ਗਿਆਨੁ ॥gurmukh budde kadhe naahee jin(h)aa a(n)tar surat giaan ||गुरमुखि बुढे कदे नाही जिन्ना अंतरि सुरति गिआनु ॥گُرمکھ بُڈھے کدے ناهیِ جنھا اںتر سُرت گآن ۔۔

ਸਦਾ ਸਦਾ ਹਰਿ ਗੁਣ ਰਵਹਿ ਅੰਤਰਿ ਸਹਜ ਧਿਆਨੁ ॥sadhaa sadhaa har gun raveh a(n)tar sahaj dhiaan ||सदा सदा हरि गुण रवहि अंतरि सहज धिआनु ॥سدا سدا هر گُݨ روه اںتر سهج دھآن ۔۔

ਓਇ ਸਦਾ ਅਨੰਦਿ ਬਿਬੇਕ ਰਹਹਿ ਦੁਖਿ ਸੁਖਿ ਏਕ ਸਮਾਨਿ ॥oi sadhaa ana(n)dh bibek raheh dhukh sukh ek samaan ||ओइ सदा अनंदि बिबेक रहहि दुखि सुखि एक समानि ॥اوِا سدا انµد ببےک رههِ دُکھ سُکھ اےک سمان ۔۔

ਤਿਨਾ ਨਦਰੀ ਇਕੋ ਆਇਆ ਸਭੁ ਆਤਮ ਰਾਮੁ ਪਛਾਨੁ ॥੪੪॥tinaa nadharee iko aaiaa sabh aatam raam pachhaan ||44||तिना नदरी इको आइआ सभु आतम रामु पछानु ॥४४॥تٍنا ندریِ اکو آایا سبھ آتم رام پچھان ۔۔۴۴۔۔

ਮਨਮੁਖੁ ਬਾਲਕੁ ਬਿਰਧਿ ਸਮਾਨਿ ਹੈ ਜਿਨੑਾ ਅੰਤਰਿ ਹਰਿ ਸੁਰਤਿ ਨਾਹੀ ॥manmukh baalak biradh samaan hai jin(h)aa a(n)tar har surat naahee ||मनमुखु बालकु बिरधि समानि है जिन्ना अंतरि हरि सुरति नाही ॥منمکھ بالک بردھ سمان هَے جنھا اںتر هر سُرت ناهیِ ۔۔

ਵਿਚਿ ਹਉਮੈ ਕਰਮ ਕਮਾਵਦੇ ਸਭ ਧਰਮ ਰਾਇ ਕੈ ਜਾਂਹੀ ॥vich haumai karam kamaavadhe sabh dharam rai kai jaa(n)hee ||विचि हउमै करम कमावदे सभ धरम राइ कै जाँही ॥وِچ هامَے کرم کماودے سبھ دھرم راا کَے جاںهیِ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਛੇ ਨਿਰਮਲੇ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸੁਭਾਇ ॥gurmukh hachhe niramale gur kai sabadh subhai ||गुरमुखि हछे निरमले गुर कै सबदि सुभाइ ॥گُرمکھ هچھے نرملے گُر کَے سبد سُبھاا ۔۔

ਓਨਾ ਮੈਲੁ ਪਤੰਗੁ ਨ ਲਗਈ ਜਿ ਚਲਨਿ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਇ ॥onaa mail pata(n)g na lagiee j chalan satigur bhai ||ओना मैलु पतंगु न लगई जि चलनि सतिगुर भाइ ॥اونا مَےل پتںگ ن لگای ج چلن ستگر بھاا ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਜੂਠਿ ਨ ਉਤਰੈ ਜੇ ਸਉ ਧੋਵਣ ਪਾਇ ॥manmukh jooTh na utarai je sau dhovan pai ||मनमुख जूठि न उतरै जे सउ धोवण पाइ ॥منمکھ جُوٹھ ن اُترَے جے سا دھووݨ پاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੇਲਿਅਨੁ ਗੁਰ ਕੈ ਅੰਕਿ ਸਮਾਇ ॥੪੫॥naanak gurmukh melian gur kai a(n)k samai ||45||नानक गुरमुखि मेलिअनु गुर कै अंकि समाइ ॥४५॥نانک گُرمکھ مےلان گُر کَے اںک سماا ۔۔۴۵۔۔

ਬੁਰਾ ਕਰੇ ਸੁ ਕੇਹਾ ਸਿਝੈ ॥buraa kare su kehaa sijhai ||बुरा करे सु केहा सिझै ॥بُرا کرے سُ کےها سجھَے ۔۔

ਆਪਣੈ ਰੋਹਿ ਆਪੇ ਹੀ ਦਝੈ ॥aapanai roh aape hee dhajhai ||आपणै रोहि आपे ही दझै ॥آپݨَے روه آپے هیِ دجھَے ۔۔

ਮਨਮੁਖਿ ਕਮਲਾ ਰਗੜੈ ਲੁਝੈ ॥manmukh kamalaa ragaRai lujhai ||मनमुखि कमला रगड़ै लुझै ॥منمکھ کملا رگڑَے لُجھَے ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਇ ਤਿਸੁ ਸਭ ਕਿਛੁ ਸੁਝੈ ॥gurmukh hoi tis sabh kichh sujhai ||गुरमुखि होइ तिसु सभ किछु सुझै ॥گُرمکھ هوا تس سبھ کچھ سُجھَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਨ ਸਿਉ ਲੁਝੈ ॥੪੬॥naanak gurmukh man siau lujhai ||46||नानक गुरमुखि मन सिउ लुझै ॥४६॥نانک گُرمکھ من سا لُجھَے ۔۔۴۶۔۔

ਜਿਨਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਨ ਸੇਵਿਓ ਸਬਦਿ ਨ ਕੀਤੋ ਵੀਚਾਰੁ ॥jinaa satigur purakh na sevio sabadh na keeto veechaar ||जिना सतिगुरु पुरखु न सेविओ सबदि न कीतो वीचारु ॥جٍنا ستگر پُرکھ ن سےواو سبد ن کیِتو ویِچار ۔۔

ਓਇ ਮਾਣਸ ਜੂਨਿ ਨ ਆਖੀਅਨਿ ਪਸੂ ਢੋਰ ਗਾਵਾਰ ॥oi maanas joon na aakheean pasoo ddor gaavaar ||ओइ माणस जूनि न आखीअनि पसू ढोर गावार ॥اوِا ماݨس جٌ ن آکھیِان پسُو ڈھور گاوار ۔۔

ਓਨਾ ਅੰਤਰਿ ਗਿਆਨੁ ਨ ਧਿਆਨੁ ਹੈ ਹਰਿ ਸਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਨ ਪਿਆਰੁ ॥onaa a(n)tar giaan na dhiaan hai har sau preet na piaar ||ओना अंतरि गिआनु न धिआनु है हरि सउ प्रीति न पिआरु ॥اونا اںتر گآن ن دھآن هَے هر سا پریِت ن پآر ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਮੁਏ ਵਿਕਾਰ ਮਹਿ ਮਰਿ ਜੰਮਹਿ ਵਾਰੋ ਵਾਰ ॥manmukh mue vikaar meh mar ja(n)meh vaaro vaar ||मनमुख मुए विकार महि मरि जंमहि वारो वार ॥منمکھ مُاے وکار مهِ مر جںمه وارو وار ۔۔

ਜੀਵਦਿਆ ਨੋ ਮਿਲੈ ਸੁ ਜੀਵਦੇ ਹਰਿ ਜਗਜੀਵਨ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥jeevadhiaa no milai su jeevadhe har jagajeevan ur dhaar ||जीवदिआ नो मिलै सु जीवदे हरि जगजीवन उर धारि ॥جیِودآ نو ملَے سُ جیِودے هر جگجیِون اُر دھار ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੋਹਣੇ ਤਿਤੁ ਸਚੈ ਦਰਬਾਰਿ ॥੪੭॥naanak gurmukh sohane tit sachai dharabaar ||47||नानक गुरमुखि सोहणे तितु सचै दरबारि ॥४७॥نانک گُرمکھ سوهݨے تت سچَے دربار ۔۔۴۷۔۔

ਹਰਿ ਮੰਦਰੁ ਹਰਿ ਸਾਜਿਆ ਹਰਿ ਵਸੈ ਜਿਸੁ ਨਾਲਿ ॥har ma(n)dhar har saajiaa har vasai jis naal ||हरि मंदरु हरि साजिआ हरि वसै जिसु नालि ॥هر مںدر هرِ ساجآ هرِ وسَے جس نال ۔۔

ਗੁਰਮਤੀ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਪਰਜਾਲਿ ॥gurmatee har paiaa maiaa moh parajaal ||गुरमती हरि पाइआ माइआ मोह परजालि ॥گُرمتیِ هر پااآ ماایا موه پرجال ۔۔

ਹਰਿ ਮੰਦਰਿ ਵਸਤੁ ਅਨੇਕ ਹੈ ਨਵ ਨਿਧਿ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲਿ ॥har ma(n)dhar vasat anek hai nav nidh naam samaal ||हरि मंदरि वसतु अनेक है नव निधि नामु समालि ॥هر مںدر وست انےک هَے نو ندھِ نام سمال ۔۔

ਧਨੁ ਭਗਵੰਤੀ ਨਾਨਕਾ ਜਿਨਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਲਧਾ ਹਰਿ ਭਾਲਿ ॥dhan bhagava(n)tee naanakaa jinaa gurmukh ladhaa har bhaal ||धनु भगवंती नानका जिना गुरमुखि लधा हरि भालि ॥دھن بھگوںتیِ نانکا جنا گُرمکھ لدھا هر بھال ۔۔

ਵਡਭਾਗੀ ਗੜ ਮੰਦਰੁ ਖੋਜਿਆ ਹਰਿ ਹਿਰਦੈ ਪਾਇਆ ਨਾਲਿ ॥੪੮॥vaddabhaagee gaR ma(n)dhar khojiaa har hiradhai paiaa naal ||48||वडभागी गड़ मंदरु खोजिआ हरि हिरदै पाइआ नालि ॥४८॥وڈبھاگیِ گڑ مںدر کھوجآ هر هردَے پاایا نال ۔۔۴۸۔۔

ਮਨਮੁਖ ਦਹ ਦਿਸਿ ਫਿਰਿ ਰਹੇ ਅਤਿ ਤਿਸਨਾ ਲੋਭ ਵਿਕਾਰ ॥manmukh dheh dhis fir rahe at tisanaa lobh vikaar ||मनमुख दह दिसि फिरि रहे अति तिसना लोभ विकार ॥منمکھ ده دس پھرِ رهے اتِ تسنا لوبھ وکار ۔۔