Ang 1415 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੪੧੫)

ਆਤਮਾ ਰਾਮੁ ਨ ਪੂਜਨੀ ਦੂਜੈ ਕਿਉ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥aatamaa raam na poojanee dhoojai kiau sukh hoi ||आतमा रामु न पूजनी दूजै किउ सुखु होइ ॥آتما رام ن پُوجنیِ دُوجَے کا سُکھ هوا ۔۔

ਹਉਮੈ ਅੰਤਰਿ ਮੈਲੁ ਹੈ ਸਬਦਿ ਨ ਕਾਢਹਿ ਧੋਇ ॥haumai a(n)tar mail hai sabadh na kaaddeh dhoi ||हउमै अंतरि मैलु है सबदि न काढहि धोइ ॥هامَے اںتر مَےل هَے سبد ن کاڈھه دھوا ۔۔

ਨਾਨਕ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਮੈਲਿਆ ਮੁਏ ਜਨਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਖੋਇ ॥੨੦॥naanak bin naavai mailiaa mue janam padhaarath khoi ||20||नानक बिनु नावै मैलिआ मुए जनमु पदारथु खोइ ॥२०॥نانک بن ناوَے مَےلآ مُاے جنم پدارتھ کھوا ۔۔۲۰۔۔

ਮਨਮੁਖ ਬੋਲੇ ਅੰਧੁਲੇ ਤਿਸੁ ਮਹਿ ਅਗਨੀ ਕਾ ਵਾਸੁ ॥manmukh bole a(n)dhule tis meh aganee kaa vaas ||मनमुख बोले अंधुले तिसु महि अगनी का वासु ॥منمکھ بولے اںدھلے تس مهِ اگنیِ کا واس ۔۔

ਬਾਣੀ ਸੁਰਤਿ ਨ ਬੁਝਨੀ ਸਬਦਿ ਨ ਕਰਹਿ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ॥baanee surat na bujhanee sabadh na kareh pragaas ||बाणी सुरति न बुझनी सबदि न करहि प्रगासु ॥باݨیِ سُرت ن بُجھنیِ سبد ن کره پرگاس ۔۔

ਓਨਾ ਆਪਣੀ ਅੰਦਰਿ ਸੁਧਿ ਨਹੀ ਗੁਰ ਬਚਨਿ ਨ ਕਰਹਿ ਵਿਸਾਸੁ ॥onaa aapanee a(n)dhar sudh nahee gur bachan na kareh visaas ||ओना आपणी अंदरि सुधि नही गुर बचनि न करहि विसासु ॥اونا آپݨیِ اںدر سُدھ نهیِ گُر بچن ن کره وساس ۔۔

ਗਿਆਨੀਆ ਅੰਦਰਿ ਗੁਰ ਸਬਦੁ ਹੈ ਨਿਤ ਹਰਿ ਲਿਵ ਸਦਾ ਵਿਗਾਸੁ ॥giaaneeaa a(n)dhar gur sabadh hai nit har liv sadhaa vigaas ||गिआनीआ अंदरि गुर सबदु है नित हरि लिव सदा विगासु ॥گِآنیِآ اںدر گُر سبد هَے نت هر لو سدا وگاس ۔۔

ਹਰਿ ਗਿਆਨੀਆ ਕੀ ਰਖਦਾ ਹਉ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰੀ ਤਾਸੁ ॥har giaaneeaa kee rakhadhaa hau sadh balihaaree taas ||हरि गिआनीआ की रखदा हउ सद बलिहारी तासु ॥هر گآنیِآ کیِ رکھدا ها سد بلِهاریِ تاس ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜੋ ਹਰਿ ਸੇਵਦੇ ਜਨ ਨਾਨਕੁ ਤਾ ਕਾ ਦਾਸੁ ॥੨੧॥gurmukh jo har sevadhe jan naanak taa kaa dhaas ||21||गुरमुखि जो हरि सेवदे जन नानकु ता का दासु ॥२१॥گُرمکھ جو هر سےودے جن نانک تا کا داس ۔۔۲۱۔۔

ਮਾਇਆ ਭੁਇਅੰਗਮੁ ਸਰਪੁ ਹੈ ਜਗੁ ਘੇਰਿਆ ਬਿਖੁ ਮਾਇ ॥maiaa bhuia(n)gam sarap hai jag gheriaa bikh mai ||माइआ भुइअंगमु सरपु है जगु घेरिआ बिखु माइ ॥مااآ بھُااںگم سرپ هَے جگ گھےرآ بکھ ماِا ۔۔

ਬਿਖੁ ਕਾ ਮਾਰਣੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹੈ ਗੁਰ ਗਰੁੜ ਸਬਦੁ ਮੁਖਿ ਪਾਇ ॥bikh kaa maaran har naam hai gur garuR sabadh mukh pai ||बिखु का मारणु हरि नामु है गुर गरुड़ सबदु मुखि पाइ ॥بِکھ کا مارݨ هر نام هَے گُر گرڑ سبد مُکھ پاِا ۔۔

ਜਿਨ ਕਉ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਤਿਨ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲਿਆ ਆਇ ॥jin kau poorab likhiaa tin satigur miliaa aai ||जिन कउ पूरबि लिखिआ तिन सतिगुरु मिलिआ आइ ॥جٍن کا پُورب لکھآ تن ستِگر ملِآ آِا ۔۔

ਮਿਲਿ ਸਤਿਗੁਰ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਇਆ ਬਿਖੁ ਹਉਮੈ ਗਇਆ ਬਿਲਾਇ ॥mil satigur niramal hoiaa bikh haumai giaa bilai ||मिलि सतिगुर निरमलु होइआ बिखु हउमै गइआ बिलाइ ॥مِل ستگر نرمل هوایا بکھ هامَے گایا بلاِا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਾ ਕੇ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਸੋਭਾ ਪਾਇ ॥gurmukhaa ke mukh ujale har dharageh sobhaa pai ||गुरमुखा के मुख उजले हरि दरगह सोभा पाइ ॥گُرمکھا کے مُکھ اُجلے هر درگه سوبھا پاا ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕੁ ਸਦਾ ਕੁਰਬਾਣੁ ਤਿਨ ਜੋ ਚਾਲਹਿ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਇ ॥੨੨॥jan naanak sadhaa kurabaan tin jo chaaleh satigur bhai ||22||जन नानकु सदा कुरबाणु तिन जो चालहि सतिगुर भाइ ॥२२॥جن نانک سدا کُرباݨ تن جو چاله ستگر بھاا ۔۔۲۲۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰਵੈਰੁ ਹੈ ਨਿਤ ਹਿਰਦੈ ਹਰਿ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥satigur purakh niravair hai nit hiradhai har liv lai ||सतिगुर पुरखु निरवैरु है नित हिरदै हरि लिव लाइ ॥ستگر پُرکھ نروَےر هَے نت هردَے هرِ لو لاِا ۔۔

ਨਿਰਵੈਰੈ ਨਾਲਿ ਵੈਰੁ ਰਚਾਇਦਾ ਅਪਣੈ ਘਰਿ ਲੂਕੀ ਲਾਇ ॥niravairai naal vair rachaidhaa apanai ghar lookee lai ||निरवैरै नालि वैरु रचाइदा अपणै घरि लूकी लाइ ॥نِروَےرَے نال وَےر رچاادا اپݨَے گھر لُوکیِ لاا ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਕ੍ਰੋਧੁ ਅਹੰਕਾਰੁ ਹੈ ਅਨਦਿਨੁ ਜਲੈ ਸਦਾ ਦੁਖੁ ਪਾਇ ॥a(n)tar karodh aha(n)kaar hai anadhin jalai sadhaa dhukh pai ||अंतरि क्रोधु अहंकारु है अनदिनु जलै सदा दुखु पाइ ॥اںتر ک®ودھ اهںکار هَے اندن جلَے سدا دُکھ پاِا ۔۔

ਕੂੜੁ ਬੋਲਿ ਬੋਲਿ ਨਿਤ ਭਉਕਦੇ ਬਿਖੁ ਖਾਧੇ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥kooR bol bol nit bhaukadhe bikh khaadhe dhoojai bhai ||कूड़ु बोलि बोलि नित भउकदे बिखु खाधे दूजै भाइ ॥کُوڑ بول بول نت بھاکدے بکھ کھادھے دُوجَے بھاِا ۔۔

ਬਿਖੁ ਮਾਇਆ ਕਾਰਣਿ ਭਰਮਦੇ ਫਿਰਿ ਘਰਿ ਘਰਿ ਪਤਿ ਗਵਾਇ ॥bikh maiaa kaaran bharamadhe fir ghar ghar pat gavai ||बिखु माइआ कारणि भरमदे फिरि घरि घरि पति गवाइ ॥بِکھ ماایا کارݨ بھرمدے پھر گھرِ گھرِ پتِ گواا ۔۔

ਬੇਸੁਆ ਕੇਰੇ ਪੂਤ ਜਿਉ ਪਿਤਾ ਨਾਮੁ ਤਿਸੁ ਜਾਇ ॥besuaa kere poot jiau pitaa naam tis jai ||बेसुआ केरे पूत जिउ पिता नामु तिसु जाइ ॥بےسآ کےرے پُوت جا پتا نام تس جاِا ۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤਨੀ ਕਰਤੈ ਆਪਿ ਖੁਆਇ ॥har har naam na chetanee karatai aap khuaai ||हरि हरि नामु न चेतनी करतै आपि खुआइ ॥هر هرِ نام ن چےتنیِ کرتَے آپ کھُآا ۔۔

ਹਰਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੀਅਨੁ ਜਨ ਵਿਛੁੜੇ ਆਪਿ ਮਿਲਾਇ ॥har gurmukh kirapaa dhaareean jan vichhuRe aap milai ||हरि गुरमुखि किरपा धारीअनु जन विछुड़े आपि मिलाइ ॥هر گُرمکھ کرپا دھاریِان جن وچھڑے آپ ملاِا ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕੁ ਤਿਸੁ ਬਲਿਹਾਰਣੈ ਜੋ ਸਤਿਗੁਰ ਲਾਗੇ ਪਾਇ ॥੨੩॥jan naanak tis balihaaranai jo satigur laage pai ||23||जन नानकु तिसु बलिहारणै जो सतिगुर लागे पाइ ॥२३॥جن نانک تس بلهارݨَے جو ستِگر لاگے پاا ۔۔۲۳۔۔

ਨਾਮਿ ਲਗੇ ਸੇ ਊਬਰੇ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਜਮ ਪੁਰਿ ਜਾਂਹਿ ॥naam lage se uoobare bin naavai jam pur jaa(n)h ||नामि लगे से ऊबरे बिनु नावै जम पुरि जाँहि ॥نام لگے سے اُوبرے بن ناوَے جم پُر جاںه ۔۔

ਨਾਨਕ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਸੁਖੁ ਨਹੀ ਆਇ ਗਏ ਪਛੁਤਾਹਿ ॥੨੪॥naanak bin naavai sukh nahee aai ge pachhutaeh ||24||नानक बिनु नावै सुखु नही आइ गए पछुताहि ॥२४॥نانک بن ناوَے سُکھ نهیِ آا گاے پچھتاه ۔۔۲۴۔۔

ਚਿੰਤਾ ਧਾਵਤ ਰਹਿ ਗਏ ਤਾਂ ਮਨਿ ਭਇਆ ਅਨੰਦੁ ॥chi(n)taa dhaavat reh ge taa(n) man bhiaa ana(n)dh ||चिंता धावत रहि गए ताँ मनि भइआ अनंदु ॥چِںتا دھاوت رهِ گاے تاں من بھایا انµد ۔۔

ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦੀ ਬੁਝੀਐ ਸਾ ਧਨ ਸੁਤੀ ਨਿਚਿੰਦ ॥gur prasaadhee bujheeaai saa dhan sutee nichi(n)dh ||गुर प्रसादी बुझीऐ सा धन सुती निचिंद ॥گُر پرسادیِ بُجھیِاَے سا دھن سُتیِ نچںد ۔۔

ਜਿਨ ਕਉ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਤਿਨੑਾ ਭੇਟਿਆ ਗੁਰ ਗੋਵਿੰਦੁ ॥jin kau poorab likhiaa tin(h)aa bheTiaa gur govi(n)dh ||जिन कउ पूरबि लिखिआ तिन्ना भेटिआ गुर गोविंदु ॥جٍن کا پُورب لکھآ تنھا بھےٹآ گُر گووںد ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਹਜੇ ਮਿਲਿ ਰਹੇ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ਪਰਮਾਨੰਦੁ ॥੨੫॥naanak sahaje mil rahe har paiaa paramaana(n)dh ||25||नानक सहजे मिलि रहे हरि पाइआ परमानंदु ॥२५॥نانک سهجے مل رهے هرِ پاایا پرمانµد ۔۔۲۵۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਨਿ ਆਪਣਾ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਵੀਚਾਰਿ ॥satigur sevan aapanaa gur sabadhee veechaar ||सतिगुरु सेवनि आपणा गुर सबदी वीचारि ॥ستگر سےون آپݨا گُر سبدیِ ویِچار ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਭਾਣਾ ਮੰਨਿ ਲੈਨਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਰਖਹਿ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥satigur kaa bhaanaa ma(n)n lain har naam rakheh ur dhaar ||सतिगुर का भाणा मंनि लैनि हरि नामु रखहि उर धारि ॥ستگر کا بھاݨا منّ لَےن هرِ نام رکھه اُر دھار ۔۔

ਐਥੈ ਓਥੈ ਮੰਨੀਅਨਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਲਗੇ ਵਾਪਾਰਿ ॥aaithai othai ma(n)neean har naam lage vaapaar ||ऐथै ओथै मंनीअनि हरि नामि लगे वापारि ॥اَےتھَے اوتھَے منّیِان هر نام لگے واپار ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦਿ ਸਿਞਾਪਦੇ ਤਿਤੁ ਸਾਚੈ ਦਰਬਾਰਿ ॥gurmukh sabadh sin(j)aapadhe tit saachai dharabaar ||गुरमुखि सबदि सिञापदे तितु साचै दरबारि ॥گُرمکھ سبد سنجاپدے تت ساچَے دربار ۔۔

ਸਚਾ ਸਉਦਾ ਖਰਚੁ ਸਚੁ ਅੰਤਰਿ ਪਿਰਮੁ ਪਿਆਰੁ ॥sachaa saudhaa kharach sach a(n)tar piram piaar ||सचा सउदा खरचु सचु अंतरि पिरमु पिआरु ॥سچا سادا کھرچ سچ اںتر پرم پآر ۔۔

ਜਮਕਾਲੁ ਨੇੜਿ ਨ ਆਵਈ ਆਪਿ ਬਖਸੇ ਕਰਤਾਰਿ ॥jamakaal neR na aaviee aap bakhase karataar ||जमकालु नेड़ि न आवई आपि बखसे करतारि ॥جمکال نےڑ ن آوای آپ بکھسے کرتار ۔۔