Ang 1414 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੪੧੪)

ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਵੇਪਰਵਾਹੁ ਹੈ ਕਿਤੁ ਖਾਧੈ ਤਿਪਤਾਇ ॥har prabh veparavaahu hai kit khaadhai tipatai ||हरि प्रभु वेपरवाहु है कितु खाधै तिपताइ ॥هر پربھ وےپرواهُ هَے کت کھادھَے تپتاا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਭਾਣੈ ਜੋ ਚਲੈ ਤਿਪਤਾਸੈ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇ ॥satigur kai bhaanai jo chalai tipataasai har gun gai ||सतिगुर कै भाणै जो चलै तिपतासै हरि गुण गाइ ॥ستگر کَے بھاݨَے جو چلَے تپتاسَے هرِ گُݨ گاا ۔۔

ਧਨੁ ਧਨੁ ਕਲਜੁਗਿ ਨਾਨਕਾ ਜਿ ਚਲੇ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਇ ॥੧੨॥dhan dhan kalajug naanakaa j chale satigur bhai ||12||धनु धनु कलजुगि नानका जि चले सतिगुर भाइ ॥१२॥دھن دھن کلجگ نانکا ج چلے ستگر بھاِا ۔۔۱۲۔۔

ਸਤਿਗੁਰੂ ਨ ਸੇਵਿਓ ਸਬਦੁ ਨ ਰਖਿਓ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥satiguroo na sevio sabadh na rakhio ur dhaar ||सतिगुरू न सेविओ सबदु न रखिओ उर धारि ॥ستگرُو ن سےواو سبد ن رکھِاو اُر دھار ۔۔

ਧਿਗੁ ਤਿਨਾ ਕਾ ਜੀਵਿਆ ਕਿਤੁ ਆਏ ਸੰਸਾਰਿ ॥dhig tinaa kaa jeeviaa kit aae sa(n)saar ||धिगु तिना का जीविआ कितु आए संसारि ॥دھِگ تنا کا جیِوآ کت آاے سںسار ۔۔

ਗੁਰਮਤੀ ਭਉ ਮਨਿ ਪਵੈ ਤਾਂ ਹਰਿ ਰਸਿ ਲਗੈ ਪਿਆਰਿ ॥gurmatee bhau man pavai taa(n) har ras lagai piaar ||गुरमती भउ मनि पवै ताँ हरि रसि लगै पिआरि ॥گُرمتیِ بھا من پوَے تاں هرِ رسِ لگَے پآر ۔۔

ਨਾਉ ਮਿਲੈ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਜਨ ਨਾਨਕ ਪਾਰਿ ਉਤਾਰਿ ॥੧੩॥naau milai dhur likhiaa jan naanak paar utaar ||13||नाउ मिलै धुरि लिखिआ जन नानक पारि उतारि ॥१३॥ناا ملَے دھُر لکھآ جن نانک پار اُتار ۔۔۱۳۔۔

ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਜਗੁ ਭਰਮਿਆ ਘਰੁ ਮੁਸੈ ਖਬਰਿ ਨ ਹੋਇ ॥maiaa moh jag bharamiaa ghar musai khabar na hoi ||माइआ मोहि जगु भरमिआ घरु मुसै खबरि न होइ ॥مااآ موه جگ بھرمآ گھر مُسَے کھبر ن هوِا ۔۔

ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧਿ ਮਨੁ ਹਿਰਿ ਲਇਆ ਮਨਮੁਖ ਅੰਧਾ ਲੋਇ ॥kaam karodh man hir liaa manmukh a(n)dhaa loi ||काम क्रोधि मनु हिरि लइआ मनमुख अंधा लोइ ॥کام ک®ودھ من هر لایا منمکھ اںدھا لوا ۔۔

ਗਿਆਨ ਖੜਗ ਪੰਚ ਦੂਤ ਸੰਘਾਰੇ ਗੁਰਮਤਿ ਜਾਗੈ ਸੋਇ ॥giaan khaRag pa(n)ch dhoot sa(n)ghaare gurmat jaagai soi ||गिआन खड़ग पंच दूत संघारे गुरमति जागै सोइ ॥گِآن کھڑگ پںچ دُوت سںگھارے گُرمت جاگَے سوا ۔۔

ਨਾਮ ਰਤਨੁ ਪਰਗਾਸਿਆ ਮਨੁ ਤਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਇ ॥naam ratan paragaasiaa man tan niramal hoi ||नाम रतनु परगासिआ मनु तनु निरमलु होइ ॥نام رتن پرگاسآ من تن نرمل هوِا ۔۔

ਨਾਮਹੀਨ ਨਕਟੇ ਫਿਰਹਿ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਬਹਿ ਰੋਇ ॥naamaheen nakaTe fireh bin naavai beh roi ||नामहीन नकटे फिरहि बिनु नावै बहि रोइ ॥نامهیٍن نکٹے پھره بن ناوَے بهِ روا ۔۔

ਨਾਨਕ ਜੋ ਧੁਰਿ ਕਰਤੈ ਲਿਖਿਆ ਸੁ ਮੇਟਿ ਨ ਸਕੈ ਕੋਇ ॥੧੪॥naanak jo dhur karatai likhiaa su meT na sakai koi ||14||नानक जो धुरि करतै लिखिआ सु मेटि न सकै कोइ ॥१४॥نانک جو دھُر کرتَے لکھآ سُ مےٹ ن سکَے کوا ۔۔۱۴۔۔

ਗੁਰਮੁਖਾ ਹਰਿ ਧਨੁ ਖਟਿਆ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰਿ ॥gurmukhaa har dhan khaTiaa gur kai sabadh veechaar ||गुरमुखा हरि धनु खटिआ गुर कै सबदि वीचारि ॥گُرمکھا هر دھن کھٹِآ گُر کَے سبد ویِچار ۔۔

ਨਾਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਪਾਇਆ ਅਤੁਟ ਭਰੇ ਭੰਡਾਰ ॥naam padhaarath paiaa atuT bhare bha(n)ddaar ||नामु पदारथु पाइआ अतुट भरे भंडार ॥نام پدارتھ پاایا اتٹ بھرے بھںڈار ۔۔

ਹਰਿ ਗੁਣ ਬਾਣੀ ਉਚਰਹਿ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰਾਵਾਰੁ ॥har gun baanee uchareh a(n)t na paaraavaar ||हरि गुण बाणी उचरहि अंतु न पारावारु ॥هر گُݨ باݨیِ اُچره اںت ن پاراوار ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਭ ਕਾਰਣ ਕਰਤਾ ਕਰੈ ਵੇਖੈ ਸਿਰਜਨਹਾਰੁ ॥੧੫॥naanak sabh kaaran karataa karai vekhai sirajanahaar ||15||नानक सभ कारण करता करै वेखै सिरजनहारु ॥१५॥نانک سبھ کارݨ کرتا کرَے وےکھَے سرجنهار ۔۔۱۵۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਅੰਤਰਿ ਸਹਜੁ ਹੈ ਮਨੁ ਚੜਿਆ ਦਸਵੈ ਆਕਾਸਿ ॥gurmukh a(n)tar sahaj hai man chaRiaa dhasavai aakaas ||गुरमुखि अंतरि सहजु है मनु चड़िआ दसवै आकासि ॥گُرمکھ اںتر سهج هَے من چڑآ دسوَے آکاس ۔۔

ਤਿਥੈ ਊਂਘ ਨ ਭੁਖ ਹੈ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਸੁਖ ਵਾਸੁ ॥tithai uoo(n)gh na bhukh hai har a(n)mirat naam sukh vaas ||तिथै ऊंघ न भुख है हरि अंमृत नामु सुख वासु ॥تِتھَے اُوںگھ ن بھُکھ هَے هر اںمرت نام سُکھ واس ۔۔

ਨਾਨਕ ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਵਿਆਪਤ ਨਹੀ ਜਿਥੈ ਆਤਮ ਰਾਮ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ॥੧੬॥naanak dhukh sukh viaapat nahee jithai aatam raam pragaas ||16||नानक दुखु सुखु विआपत नही जिथै आतम राम प्रगासु ॥१६॥نانک دُکھ سُکھ وآپت نهیِ جتھَے آتم رام پرگاس ۔۔۱۶۔۔

ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਕਾ ਚੋਲੜਾ ਸਭ ਗਲਿ ਆਏ ਪਾਇ ॥kaam karodh kaa cholaRaa sabh gal aae pai ||काम क्रोध का चोलड़ा सभ गलि आए पाइ ॥کام ک®ودھ کا چولڑا سبھ گل آاے پاا ۔۔

ਇਕਿ ਉਪਜਹਿ ਇਕਿ ਬਿਨਸਿ ਜਾਂਹਿ ਹੁਕਮੇ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥eik upajeh ik binas jaa(n)h hukame aavai jai ||इकि उपजहि इकि बिनसि जाँहि हुकमे आवै जाइ ॥ِاک اُپجه اک بنس جاںه هُکمے آوَے جاِا ۔۔

ਜੰਮਣੁ ਮਰਣੁ ਨ ਚੁਕਈ ਰੰਗੁ ਲਗਾ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥ja(n)man maran na chukiee ra(n)g lagaa dhoojai bhai ||जंमणु मरणु न चुकई रंगु लगा दूजै भाइ ॥جںمݨ مرݨ ن چُکای رںگ لگا دُوجَے بھاا ۔۔

ਬੰਧਨਿ ਬੰਧਿ ਭਵਾਈਅਨੁ ਕਰਣਾ ਕਛੂ ਨ ਜਾਇ ॥੧੭॥ba(n)dhan ba(n)dh bhavaieean karanaa kachhoo na jai ||17||बंधनि बंधि भवाईअनु करणा कछू न जाइ ॥१७॥بںدھن بںدھ بھواایان کرݨا کچھُو ن جاا ۔۔۱۷۔۔

ਜਿਨ ਕਉ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੀਅਨੁ ਤਿਨਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲਿਆ ਆਇ ॥jin kau kirapaa dhaareean tinaa satigur miliaa aai ||जिन कउ किरपा धारीअनु तिना सतिगुरु मिलिआ आइ ॥جٍن کا کرپا دھاریِان تنا ستگر ملِآ آِا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲੇ ਉਲਟੀ ਭਈ ਮਰਿ ਜੀਵਿਆ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥satigur mile ulaTee bhiee mar jeeviaa sahaj subhai ||सतिगुरि मिले उलटी भई मरि जीविआ सहजि सुभाइ ॥ستگر ملے اُلٹیِ بھای مرِ جیِوآ سهجِ سُبھاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਭਗਤੀ ਰਤਿਆ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇ ॥੧੮॥naanak bhagatee ratiaa har har naam samai ||18||नानक भगती रतिआ हरि हरि नामि समाइ ॥१८॥نانک بھگتیِ رتآ هرِ هرِ نام سماا ۔۔۱۸۔۔

ਮਨਮੁਖ ਚੰਚਲ ਮਤਿ ਹੈ ਅੰਤਰਿ ਬਹੁਤੁ ਚਤੁਰਾਈ ॥manmukh cha(n)chal mat hai a(n)tar bahut chaturaiee ||मनमुख चंचल मति है अंतरि बहुतु चतुराई ॥منمکھ چںچل مت هَے اںتر بهُت چتراای ۔۔

ਕੀਤਾ ਕਰਤਿਆ ਬਿਰਥਾ ਗਇਆ ਇਕੁ ਤਿਲੁ ਥਾਇ ਨ ਪਾਈ ॥keetaa karatiaa birathaa giaa ik til thai na paiee ||कीता करतिआ बिरथा गइआ इकु तिलु थाइ न पाई ॥کیِتا کرتآ برتھا گایا اک تل تھاِا ن پاای ۔۔

ਪੁੰਨ ਦਾਨੁ ਜੋ ਬੀਜਦੇ ਸਭ ਧਰਮ ਰਾਇ ਕੈ ਜਾਈ ॥pu(n)n dhaan jo beejadhe sabh dharam rai kai jaiee ||पुँन दानु जो बीजदे सभ धरम राइ कै जाई ॥پُنّ دان جو بیِجدے سبھ دھرم راا کَے جاای ۔۔

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜਮਕਾਲੁ ਨ ਛੋਡਈ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਆਈ ॥bin satiguroo jamakaal na chhoddiee dhoojai bhai khuaaiee ||बिनु सतिगुरू जमकालु न छोडई दूजै भाइ खुआई ॥بٍن ستگرُو جمکال ن چھوڈای دُوجَے بھاا کھُآای ۔۔

ਜੋਬਨੁ ਜਾਂਦਾ ਨਦਰਿ ਨ ਆਵਈ ਜਰੁ ਪਹੁਚੈ ਮਰਿ ਜਾਈ ॥joban jaa(n)dhaa nadhar na aaviee jar pahuchai mar jaiee ||जोबनु जाँदा नदरि न आवई जरु पहुचै मरि जाई ॥جوبن جاںدا ندر ن آوای جر پهُچَے مر جاای ۔۔

ਪੁਤੁ ਕਲਤੁ ਮੋਹੁ ਹੇਤੁ ਹੈ ਅੰਤਿ ਬੇਲੀ ਕੋ ਨ ਸਖਾਈ ॥put kalat moh het hai a(n)t belee ko na sakhaiee ||पुतु कलतु मोहु हेतु है अंति बेली को न सखाई ॥پُت کلت موهُ هےت هَے اںت بےلیِ کو ن سکھاای ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਸੋ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ਨਾਉ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਈ ॥satigur seve so sukh paae naau vasai man aaiee ||सतिगुरु सेवे सो सुखु पाए नाउ वसै मनि आई ॥ستگر سےوے سو سُکھ پااے ناا وسَے منِ آای ۔۔

ਨਾਨਕ ਸੇ ਵਡੇ ਵਡਭਾਗੀ ਜਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਈ ॥੧੯॥naanak se vadde vaddabhaagee j gurmukh naam samaiee ||19||नानक से वडे वडभागी जि गुरमुखि नामि समाई ॥१९॥نانک سے وڈے وڈبھاگیِ ج گُرمکھ نام سماای ۔۔۱۹۔۔

ਮਨਮੁਖ ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤਨੀ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਦੁਖ ਰੋਇ ॥manmukh naam na chetanee bin naavai dhukh roi ||मनमुख नामु न चेतनी बिनु नावै दुख रोइ ॥منمکھ نام ن چےتنیِ بن ناوَے دُکھ روا ۔۔