Ang 1413 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੪੧੩)

ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੩salok mahalaa teejaaसलोक महला ३سلوک مهلا ۳

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਅਭਿਆਗਤ ਏਹ ਨ ਆਖੀਅਹਿ ਜਿਨ ਕੈ ਮਨ ਮਹਿ ਭਰਮੁ ॥abhiaagat eh na aakhe'eeh jin kai man meh bharam ||अभिआगत एह न आखीअहि जिन कै मन महि भरमु ॥ابھآگت اےه ن آکھیِاه جن کَے من مهِ بھرم ۔۔

ਤਿਨ ਕੇ ਦਿਤੇ ਨਾਨਕਾ ਤੇਹੋ ਜੇਹਾ ਧਰਮੁ ॥੧॥tin ke dhite naanakaa teho jehaa dharam ||1||तिन के दिते नानका तेहो जेहा धरमु ॥१॥تٍن کے دتے نانکا تےهو جےها دھرم ۔۔۱۔۔

ਅਭੈ ਨਿਰੰਜਨ ਪਰਮ ਪਦੁ ਤਾ ਕਾ ਭੀਖਕੁ ਹੋਇ ॥abhai nira(n)jan param padh taa kaa bheekhak hoi ||अभै निरंजन परम पदु ता का भीखकु होइ ॥ابھَے نرںجن پرم پد تا کا بھیِکھک هوا ۔۔

ਤਿਸ ਕਾ ਭੋਜਨੁ ਨਾਨਕਾ ਵਿਰਲਾ ਪਾਏ ਕੋਇ ॥੨॥tis kaa bhojan naanakaa viralaa paae koi ||2||तिस का भोजनु नानका विरला पाए कोइ ॥२॥تِس کا بھوجن نانکا ورلا پااے کوا ۔۔۲۔۔

ਹੋਵਾ ਪੰਡਿਤੁ ਜੋਤਕੀ ਵੇਦ ਪੜਾ ਮੁਖਿ ਚਾਰਿ ॥hovaa pa(n)ddit jotakee vedh paRaa mukh chaar ||होवा पंडितु जोतकी वेद पड़ा मुखि चारि ॥هووا پںڈت جوتکیِ وےد پڑا مُکھ چار ۔۔

ਨਵਾ ਖੰਡਾ ਵਿਚਿ ਜਾਣੀਆ ਅਪਨੇ ਚਜ ਵੀਚਾਰ ॥੩॥navaa kha(n)ddaa vich jaaneeaa apane chaj veechaar ||3||नवा खंडा विचि जाणीआ अपने चज वीचार ॥३॥نوا کھںڈا وچ جاݨیِآ اپنے چج ویِچار ۔۔۳۔۔

ਬ੍ਰਹਮਣ ਕੈਲੀ ਘਾਤੁ ਕੰਞਕਾ ਅਣਚਾਰੀ ਕਾ ਧਾਨੁ ॥brahaman kailee ghaat ka(n)n(j)kaa anachaaree kaa dhaan ||ब्रहमण कैली घातु कंञका अणचारी का धानु ॥برهمݨ کَےلیِ گھات کںنجکا اݨچاریِ کا دھان ۔۔

ਫਿਟਕ ਫਿਟਕਾ ਕੋੜੁ ਬਦੀਆ ਸਦਾ ਸਦਾ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥fiTak fiTakaa koR badheeaa sadhaa sadhaa abhimaan ||फिटक फिटका कोड़ु बदीआ सदा सदा अभिमानु ॥پھِٹک پھٹکا کوڑ بدیِآ سدا سدا ابھمان ۔۔

ਪਾਹਿ ਏਤੇ ਜਾਹਿ ਵੀਸਰਿ ਨਾਨਕਾ ਇਕੁ ਨਾਮੁ ॥paeh ete jaeh veesar naanakaa ik naam ||पाहि एते जाहि वीसरि नानका इकु नामु ॥پاه اےتے جاه ویِسر نانکا اک نام ۔۔

ਸਭ ਬੁਧੀ ਜਾਲੀਅਹਿ ਇਕੁ ਰਹੈ ਤਤੁ ਗਿਆਨੁ ॥੪॥sabh budhee jaale'eeh ik rahai tat giaan ||4||सभ बुधी जालीअहि इकु रहै ततु गिआनु ॥४॥سبھ بُدھیِ جالیِاه اک رهَے تت گآن ۔۔۴۔۔

ਮਾਥੈ ਜੋ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਸੁ ਮੇਟਿ ਨ ਸਕੈ ਕੋਇ ॥maathai jo dhur likhiaa su meT na sakai koi ||माथै जो धुरि लिखिआ सु मेटि न सकै कोइ ॥ماتھَے جو دھُر لکھآ سُ مےٹ ن سکَے کوا ۔۔

ਨਾਨਕ ਜੋ ਲਿਖਿਆ ਸੋ ਵਰਤਦਾ ਸੋ ਬੂਝੈ ਜਿਸ ਨੋ ਨਦਰਿ ਹੋਇ ॥੫॥naanak jo likhiaa so varatadhaa so boojhai jis no nadhar hoi ||5||नानक जो लिखिआ सो वरतदा सो बूझै जिस नो नदरि होइ ॥५॥نانک جو لکھآ سو ورتدا سو بُوجھَے جس نو ندر هوا ۔۔۵۔۔

ਜਿਨੀ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ਕੂੜੈ ਲਾਲਚਿ ਲਗਿ ॥jinee naam visaariaa kooRai laalach lag ||जिनी नामु विसारिआ कूड़ै लालचि लगि ॥جٍنیِ نام وسارآ کُوڑَے لالچ لگ ۔۔

ਧੰਧਾ ਮਾਇਆ ਮੋਹਣੀ ਅੰਤਰਿ ਤਿਸਨਾ ਅਗਿ ॥dha(n)dhaa maiaa mohanee a(n)tar tisanaa ag ||धंधा माइआ मोहणी अंतरि तिसना अगि ॥دھںدھا مااآ موهݨیِ اںتر تسنا اگ ۔۔

ਜਿਨੑਾ ਵੇਲਿ ਨ ਤੂੰਬੜੀ ਮਾਇਆ ਠਗੇ ਠਗਿ ॥jin(h)aa vel na too(n)baRee maiaa Thage Thag ||जिन्ना वेलि न तूँबड़ी माइआ ठगे ठगि ॥جٍنھا وےل ن تُوںبڑیِ ماایا ٹھگے ٹھگ ۔۔

ਮਨਮੁਖਿ ਬੰਨਿੑ ਚਲਾਈਅਹਿ ਨਾ ਮਿਲਹੀ ਵਗਿ ਸਗਿ ॥manmukh ba(n)ni(h) chalaie'eeh naa milahee vag sag ||मनमुखि बंनि्ि चलाईअहि ना मिलही वगि सगि ॥منمکھ بنّھ چلاایاه نا ملهیِ وگ سگِ ۔۔

ਆਪਿ ਭੁਲਾਏ ਭੁਲੀਐ ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇ ॥aap bhulaae bhuleeaai aape mel milai ||आपि भुलाए भुलीऐ आपे मेलि मिलाइ ॥آپ بھُلااے بھُلیِاَے آپے مےل ملاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਛੁਟੀਐ ਜੇ ਚਲੈ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਇ ॥੬॥naanak gurmukh chhuTeeaai je chalai satigur bhai ||6||नानक गुरमुखि छुटीऐ जे चलै सतिगुर भाइ ॥६॥نانک گُرمکھ چھُٹیِاَے جے چلَے ستگر بھاا ۔۔۶۔۔

ਸਾਲਾਹੀ ਸਾਲਾਹਣਾ ਭੀ ਸਚਾ ਸਾਲਾਹਿ ॥saalaahee saalaahanaa bhee sachaa saalaeh ||सालाही सालाहणा भी सचा सालाहि ॥سالاهیِ سالاهݨا بھیِ سچا سالاه ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਚਾ ਏਕੁ ਦਰੁ ਬੀਭਾ ਪਰਹਰਿ ਆਹਿ ॥੭॥naanak sachaa ek dhar beebhaa parahar aaeh ||7||नानक सचा एकु दरु बीभा परहरि आहि ॥७॥نانک سچا اےک در بیِبھا پرهر آه ۔۔۷۔۔

ਨਾਨਕ ਜਹ ਜਹ ਮੈ ਫਿਰਉ ਤਹ ਤਹ ਸਾਚਾ ਸੋਇ ॥naanak jeh jeh mai firau teh teh saachaa soi ||नानक जह जह मै फिरउ तह तह साचा सोइ ॥نانک جه جه مَے پھرا ته ته ساچا سوا ۔۔

ਜਹ ਦੇਖਾ ਤਹ ਏਕੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਰਗਟੁ ਹੋਇ ॥੮॥jeh dhekhaa teh ek hai gurmukh paragaT hoi ||8||जह देखा तह एकु है गुरमुखि परगटु होइ ॥८॥جه دےکھا ته اےک هَے گُرمکھ پرگٹ هوا ۔۔۸۔۔

ਦੂਖ ਵਿਸਾਰਣੁ ਸਬਦੁ ਹੈ ਜੇ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ਕੋਇ ॥dhookh visaaran sabadh hai je ma(n)n vasaae koi ||दूख विसारणु सबदु है जे मंनि वसाए कोइ ॥دُوکھ وسارݨ سبد هَے جے منّ وسااے کوا ۔۔

ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਮਨਿ ਵਸੈ ਕਰਮ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥੯॥gur kirapaa te man vasai karam paraapat hoi ||9||गुर किरपा ते मनि वसै करम परापति होइ ॥९॥گُر کرپا تے من وسَے کرم پراپت هوا ۔۔۹۔۔

ਨਾਨਕ ਹਉ ਹਉ ਕਰਤੇ ਖਪਿ ਮੁਏ ਖੂਹਣਿ ਲਖ ਅਸੰਖ ॥naanak hau hau karate khap mue khoohan lakh asa(n)kh ||नानक हउ हउ करते खपि मुए खूहणि लख असंख ॥نانک ها ها کرتے کھپ مُاے کھُوهݨِ لکھ اسںکھ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਮਿਲੇ ਸੁ ਉਬਰੇ ਸਾਚੈ ਸਬਦਿ ਅਲੰਖ ॥੧੦॥satigur mile su ubare saachai sabadh ala(n)kh ||10||सतिगुर मिले सु उबरे साचै सबदि अलंख ॥१०॥ستگر ملے سُ اُبرے ساچَے سبد الµکھ ۔۔۱۰۔۔

ਜਿਨਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਇਕ ਮਨਿ ਸੇਵਿਆ ਤਿਨ ਜਨ ਲਾਗਉ ਪਾਇ ॥jinaa satigur ik man seviaa tin jan laagau pai ||जिना सतिगुरु इक मनि सेविआ तिन जन लागउ पाइ ॥جٍنا ستگر اک منِ سےوآ تن جن لاگا پاِا ۔۔

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਹਰਿ ਮਨਿ ਵਸੈ ਮਾਇਆ ਕੀ ਭੁਖ ਜਾਇ ॥gur sabadhee har man vasai maiaa kee bhukh jai ||गुर सबदी हरि मनि वसै माइआ की भुख जाइ ॥گُر سبدیِ هر منِ وسَے مااآ کیِ بھُکھ جاا ۔۔

ਸੇ ਜਨ ਨਿਰਮਲ ਊਜਲੇ ਜਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇ ॥se jan niramal uoojale j gurmukh naam samai ||से जन निरमल ऊजले जि गुरमुखि नामि समाइ ॥سے جن نرمل اُوجلے ج گُرمکھ نام سماا ۔۔

ਨਾਨਕ ਹੋਰਿ ਪਤਿਸਾਹੀਆ ਕੂੜੀਆ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਪਾਤਿਸਾਹ ॥੧੧॥naanak hor patisaaheeaa kooReeaa naam rate paatisaeh ||11||नानक होरि पतिसाहीआ कूड़ीआ नामि रते पातिसाह ॥११॥نانک هور پتساهیِآ کُوڑیِآ نام رتے پاتساه ۔۔۱۱۔۔

ਜਿਉ ਪੁਰਖੈ ਘਰਿ ਭਗਤੀ ਨਾਰਿ ਹੈ ਅਤਿ ਲੋਚੈ ਭਗਤੀ ਭਾਇ ॥jiau purakhai ghar bhagatee naar hai at lochai bhagatee bhai ||जिउ पुरखै घरि भगती नारि है अति लोचै भगती भाइ ॥جِا پُرکھَے گھر بھگتیِ نار هَے اتِ لوچَے بھگتیِ بھاا ۔۔

ਬਹੁ ਰਸ ਸਾਲਣੇ ਸਵਾਰਦੀ ਖਟ ਰਸ ਮੀਠੇ ਪਾਇ ॥bahu ras saalane savaaradhee khaT ras meeThe pai ||बहु रस सालणे सवारदी खट रस मीठे पाइ ॥بهُ رس سالݨے سواردیِ کھٹ رس میِٹھے پاا ۔۔

ਤਿਉ ਬਾਣੀ ਭਗਤ ਸਲਾਹਦੇ ਹਰਿ ਨਾਮੈ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥tiau baanee bhagat salaahadhe har naamai chit lai ||तिउ बाणी भगत सलाहदे हरि नामै चितु लाइ ॥تِا باݨیِ بھگت سلاهدے هر نامَے چت لاا ۔۔

ਮਨੁ ਤਨੁ ਧਨੁ ਆਗੈ ਰਾਖਿਆ ਸਿਰੁ ਵੇਚਿਆ ਗੁਰ ਆਗੈ ਜਾਇ ॥man tan dhan aagai raakhiaa sir vechiaa gur aagai jai ||मनु तनु धनु आगै राखिआ सिरु वेचिआ गुर आगै जाइ ॥من تن دھن آگَے راکھآ سر وےچآ گُر آگَے جاِا ۔۔

ਭੈ ਭਗਤੀ ਭਗਤ ਬਹੁ ਲੋਚਦੇ ਪ੍ਰਭ ਲੋਚਾ ਪੂਰਿ ਮਿਲਾਇ ॥bhai bhagatee bhagat bahu lochadhe prabh lochaa poor milai ||भै भगती भगत बहु लोचदे प्रभ लोचा पूरि मिलाइ ॥بھَے بھگتیِ بھگت بهُ لوچدے پربھ لوچا پُور ملاا ۔۔