Ang 1412 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੪੧੨)

ਸਭਨੀ ਘਟੀ ਸਹੁ ਵਸੈ ਸਹ ਬਿਨੁ ਘਟੁ ਨ ਕੋਇ ॥sabhanee ghaTee sahu vasai seh bin ghaT na koi ||सभनी घटी सहु वसै सह बिनु घटु न कोइ ॥سبھنیِ گھٹیِ سهُ وسَے سه بن گھٹ ن کوا ۔۔

ਨਾਨਕ ਤੇ ਸੋਹਾਗਣੀ ਜਿਨੑਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਰਗਟੁ ਹੋਇ ॥੧੯॥naanak te sohaaganee jin(h)aa gurmukh paragaT hoi ||19||नानक ते सोहागणी जिन्ना गुरमुखि परगटु होइ ॥१९॥نانک تے سوهاگݨیِ جنھا گُرمکھ پرگٹ هوا ۔۔۱۹۔۔

ਜਉ ਤਉ ਪ੍ਰੇਮ ਖੇਲਣ ਕਾ ਚਾਉ ॥jau tau prem khelan kaa chaau ||जउ तउ प्रेम खेलण का चाउ ॥جا تا پرےم کھےلݨ کا چاا ۔۔

ਸਿਰੁ ਧਰਿ ਤਲੀ ਗਲੀ ਮੇਰੀ ਆਉ ॥sir dhar talee galee meree aau ||सिरु धरि तली गली मेरी आउ ॥سِر دھر تلیِ گلیِ مےریِ آا ۔۔

ਇਤੁ ਮਾਰਗਿ ਪੈਰੁ ਧਰੀਜੈ ॥eit maarag pair dhareejai ||इतु मारगि पैरु धरीजै ॥ِات مارگ پَےر دھریِجَے ۔۔

ਸਿਰੁ ਦੀਜੈ ਕਾਣਿ ਨ ਕੀਜੈ ॥੨੦॥sir dheejai kaan na keejai ||20||सिरु दीजै काणि न कीजै ॥२०॥سِر دیِجَے کاݨ ن کیِجَے ۔۔۲۰۔۔

ਨਾਲਿ ਕਿਰਾੜਾ ਦੋਸਤੀ ਕੂੜੈ ਕੂੜੀ ਪਾਇ ॥naal kiraaRaa dhosatee kooRai kooRee pai ||नालि किराड़ा दोसती कूड़ै कूड़ी पाइ ॥نال کراڑا دوستیِ کُوڑَے کُوڑیِ پاا ۔۔

ਮਰਣੁ ਨ ਜਾਪੈ ਮੂਲਿਆ ਆਵੈ ਕਿਤੈ ਥਾਇ ॥੨੧॥maran na jaapai mooliaa aavai kitai thai ||21||मरणु न जापै मूलिआ आवै कितै थाइ ॥२१॥مرݨ ن جاپَے مُولآ آوَے کتَے تھاا ۔۔۲۱۔۔

ਗਿਆਨ ਹੀਣੰ ਅਗਿਆਨ ਪੂਜਾ ॥giaan heena(n) agiaan poojaa ||गिआन हीणं अगिआन पूजा ॥گِآن هیِݨں اگآن پُوجا ۔۔

ਅੰਧ ਵਰਤਾਵਾ ਭਾਉ ਦੂਜਾ ॥੨੨॥a(n)dh varataavaa bhaau dhoojaa ||22||अंध वरतावा भाउ दूजा ॥२२॥اںدھ ورتاوا بھاا دُوجا ۔۔۲۲۔۔

ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਗਿਆਨੁ ਧਰਮ ਬਿਨੁ ਧਿਆਨੁ ॥gur bin giaan dharam bin dhiaan ||गुर बिनु गिआनु धरम बिनु धिआनु ॥گُر بن گآن دھرم بن دھآن ۔۔

ਸਚ ਬਿਨੁ ਸਾਖੀ ਮੂਲੋ ਨ ਬਾਕੀ ॥੨੩॥sach bin saakhee moolo na baakee ||23||सच बिनु साखी मूलो न बाकी ॥२३॥سچ بن ساکھیِ مُولو ن باکیِ ۔۔۲۳۔۔

ਮਾਣੂ ਘਲੈ ਉਠੀ ਚਲੈ ॥maanoo ghalai uThee chalai ||माणू घलै उठी चलै ॥ماݨُو گھلَے اُٹھیِ چلَے ۔۔

ਸਾਦੁ ਨਾਹੀ ਇਵੇਹੀ ਗਲੈ ॥੨੪॥saadh naahee ivehee galai ||24||सादु नाही इवेही गलै ॥२४॥ساد ناهیِ اوےهیِ گلَے ۔۔۲۴۔۔

ਰਾਮੁ ਝੁਰੈ ਦਲ ਮੇਲਵੈ ਅੰਤਰਿ ਬਲੁ ਅਧਿਕਾਰ ॥raam jhurai dhal melavai a(n)tar bal adhikaar ||रामु झुरै दल मेलवै अंतरि बलु अधिकार ॥رام جھُرَے دل مےلوَے اںتر بل ادھکار ۔۔

ਬੰਤਰ ਕੀ ਸੈਨਾ ਸੇਵੀਐ ਮਨਿ ਤਨਿ ਜੁਝੁ ਅਪਾਰੁ ॥ba(n)tar kee sainaa seveeaai man tan jujh apaar ||बंतर की सैना सेवीऐ मनि तनि जुझु अपारु ॥بںتر کیِ سَےنا سےویِاَے من تنِ جُجھ اپار ۔۔

ਸੀਤਾ ਲੈ ਗਇਆ ਦਹਸਿਰੋ ਲਛਮਣੁ ਮੂਓ ਸਰਾਪਿ ॥seetaa lai giaa dhahasiro lachhaman mooo saraap ||सीता लै गइआ दहसिरो लछमणु मूओ सरापि ॥سیِتا لَے گایا دهسرو لچھمݨ مُواو سراپ ۔۔

ਨਾਨਕ ਕਰਤਾ ਕਰਣਹਾਰੁ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਥਾਪਿ ਉਥਾਪਿ ॥੨੫॥naanak karataa karanahaar kar vekhai thaap uthaap ||25||नानक करता करणहारु करि वेखै थापि उथापि ॥२५॥نانک کرتا کرݨهار کر وےکھَے تھاپ اُتھاپ ۔۔۲۵۔۔

ਮਨ ਮਹਿ ਝੂਰੈ ਰਾਮਚੰਦੁ ਸੀਤਾ ਲਛਮਣ ਜੋਗੁ ॥man meh jhoorai raamacha(n)dh seetaa lachhaman jog ||मन महि झूरै रामचंदु सीता लछमण जोगु ॥من مهِ جھُورَے رامچںد سیِتا لچھمݨ جوگ ۔۔

ਹਣਵੰਤਰੁ ਆਰਾਧਿਆ ਆਇਆ ਕਰਿ ਸੰਜੋਗੁ ॥hanava(n)tar aaraadhiaa aaiaa kar sa(n)jog ||हणवंतरु आराधिआ आइआ करि संजोगु ॥هݨوںتر آرادھآ آایا کر سںجوگ ۔۔

ਭੂਲਾ ਦੈਤੁ ਨ ਸਮਝਈ ਤਿਨਿ ਪ੍ਰਭ ਕੀਏ ਕਾਮ ॥bhoolaa dhait na samajhiee tin prabh ke'ee kaam ||भूला दैतु न समझई तिनि प्रभ कीए काम ॥بھُولا دَےت ن سمجھای تن پربھ کیِاے کام ۔۔

ਨਾਨਕ ਵੇਪਰਵਾਹੁ ਸੋ ਕਿਰਤੁ ਨ ਮਿਟਈ ਰਾਮ ॥੨੬॥naanak veparavaahu so kirat na miTiee raam ||26||नानक वेपरवाहु सो किरतु न मिटई राम ॥२६॥نانک وےپرواهُ سو کرت ن مٹای رام ۔۔۲۶۔۔

ਲਾਹੌਰ ਸਹਰੁ ਜਹਰੁ ਕਹਰੁ ਸਵਾ ਪਹਰੁ ॥੨੭॥laahauar sahar jahar kahar savaa pahar ||27||लाहौर सहरु जहरु कहरु सवा पहरु ॥२७॥لاهَور سهر جهر کهر سوا پهر ۔۔۲۷۔۔

ਮਹਲਾ ੩ ॥mahalaa teejaa ||महला ३ ॥مهلا ۳ ۔۔

ਲਾਹੌਰ ਸਹਰੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਰੁ ਸਿਫਤੀ ਦਾ ਘਰੁ ॥੨੮॥laahauar sahar a(n)mirat sar sifatee dhaa ghar ||28||लाहौर सहरु अंमृत सरु सिफती दा घरु ॥२८॥لاهَور سهر اںمرت سر سپھتیِ دا گھر ۔۔۲۸۔۔

ਮਹਲਾ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||महला १ ॥مهلا ۱ ۔۔

ਉਦੋਸਾਹੈ ਕਿਆ ਨੀਸਾਨੀ ਤੋਟਿ ਨ ਆਵੈ ਅੰਨੀ ॥audhosaahai kiaa neesaanee toT na aavai a(n)nee ||उदोसाहै किआ नीसानी तोटि न आवै अंनी ॥اُدوساهَے کآ نیِسانیِ توٹ ن آوَے انّیِ ۔۔

ਉਦੋਸੀਅ ਘਰੇ ਹੀ ਵੁਠੀ ਕੁੜਿੲਂੀ ਰੰਨੀ ਧੰਮੀ ॥audhoseea ghare hee vuThee kuRie(n)ee ra(n)nee dha(n)mee ||उदोसीअ घरे ही वुठी कुड़िईं रंनी धंमी ॥اُدوسیِا گھرے هیِ وُٹھیِ کُڑاˆØیِ رنّیِ دھںمیِ ۔۔

ਸਤੀ ਰੰਨੀ ਘਰੇ ਸਿਆਪਾ ਰੋਵਨਿ ਕੂੜੀ ਕੰਮੀ ॥satee ra(n)nee ghare siaapaa rovan kooRee ka(n)mee ||सती रंनी घरे सिआपा रोवनि कूड़ी कंमी ॥ستیِ رنّیِ گھرے سآپا روون کُوڑیِ کںمیِ ۔۔

ਜੋ ਲੇਵੈ ਸੋ ਦੇਵੈ ਨਾਹੀ ਖਟੇ ਦੰਮ ਸਹੰਮੀ ॥੨੯॥jo levai so dhevai naahee khaTe dha(n)m saha(n)mee ||29||जो लेवै सो देवै नाही खटे दंम सहंमी ॥२९॥جو لےوَے سو دےوَے ناهیِ کھٹے دںم سهںمیِ ۔۔۲۹۔۔

ਪਬਰ ਤੂੰ ਹਰੀਆਵਲਾ ਕਵਲਾ ਕੰਚਨ ਵੰਨਿ ॥pabar too(n) hareeaavalaa kavalaa ka(n)chan va(n)n ||पबर तूँ हरीआवला कवला कंचन वंनि ॥پبر تُوں هریِآولا کولا کںچن ونّ ۔۔

ਕੈ ਦੋਖੜੈ ਸੜਿਓਹਿ ਕਾਲੀ ਹੋਈਆ ਦੇਹੁਰੀ ਨਾਨਕ ਮੈ ਤਨਿ ਭੰਗੁ ॥kai dhokhaRai saRioh kaalee hoieeaa dhehuree naanak mai tan bha(n)g ||कै दोखड़ै सड़िओहि काली होईआ देहुरी नानक मै तनि भंगु ॥کَے دوکھڑَے سڑاوه کالیِ هوایآ دےهُریِ نانک مَے تنِ بھںگ ۔۔

ਜਾਣਾ ਪਾਣੀ ਨਾ ਲਹਾਂ ਜੈ ਸੇਤੀ ਮੇਰਾ ਸੰਗੁ ॥jaanaa paanee naa lahaa(n) jai setee meraa sa(n)g ||जाणा पाणी ना लहाँ जै सेती मेरा संगु ॥جاݨا پاݨیِ نا لهاں جَے سےتیِ مےرا سںگ ۔۔

ਜਿਤੁ ਡਿਠੈ ਤਨੁ ਪਰਫੁੜੈ ਚੜੈ ਚਵਗਣਿ ਵੰਨੁ ॥੩੦॥jit ddiThai tan parafuRai chaRai chavagan va(n)n ||30||जितु डिठै तनु परफुड़ै चड़ै चवगणि वंनु ॥३०॥جِت ڈٹھَے تن پرپھڑَے چڑَے چوگݨ ونّ ۔۔۳۰۔۔

ਰਜਿ ਨ ਕੋਈ ਜੀਵਿਆ ਪਹੁਚਿ ਨ ਚਲਿਆ ਕੋਇ ॥raj na koiee jeeviaa pahuch na chaliaa koi ||रजि न कोई जीविआ पहुचि न चलिआ कोइ ॥رج ن کوای جیِوآ پهُچ ن چلِآ کوا ۔۔

ਗਿਆਨੀ ਜੀਵੈ ਸਦਾ ਸਦਾ ਸੁਰਤੀ ਹੀ ਪਤਿ ਹੋਇ ॥giaanee jeevai sadhaa sadhaa suratee hee pat hoi ||गिआनी जीवै सदा सदा सुरती ही पति होइ ॥گِآنیِ جیِوَے سدا سدا سُرتیِ هیِ پت هوا ۔۔

ਸਰਫੈ ਸਰਫੈ ਸਦਾ ਸਦਾ ਏਵੈ ਗਈ ਵਿਹਾਇ ॥sarafai sarafai sadhaa sadhaa evai giee vihai ||सरफै सरफै सदा सदा एवै गई विहाइ ॥سرپھَے سرپھَے سدا سدا اےوَے گای وهاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਕਿਸ ਨੋ ਆਖੀਐ ਵਿਣੁ ਪੁਛਿਆ ਹੀ ਲੈ ਜਾਇ ॥੩੧॥naanak kis no aakheeaai vin puchhiaa hee lai jai ||31||नानक किस नो आखीऐ विणु पुछिआ ही लै जाइ ॥३१॥نانک کس نو آکھیِاَے وݨ پُچھآ هیِ لَے جاا ۔۔۳۱۔۔

ਦੋਸੁ ਨ ਦੇਅਹੁ ਰਾਇ ਨੋ ਮਤਿ ਚਲੈ ਜਾਂ ਬੁਢਾ ਹੋਵੈ ॥dhos na dheahu rai no mat chalai jaa(n) buddaa hovai ||दोसु न देअहु राइ नो मति चलै जाँ बुढा होवै ॥دوس ن دےاهُ راا نو مت چلَے جاں بُڈھا هووَے ۔۔

ਗਲਾਂ ਕਰੇ ਘਣੇਰੀਆ ਤਾਂ ਅੰਨੑੇ ਪਵਣਾ ਖਾਤੀ ਟੋਵੈ ॥੩੨॥galaa(n) kare ghanereeaa taa(n) a(n)n(h)e pavanaa khaatee Tovai ||32||गलाँ करे घणेरीआ ताँ अंन्ने पवणा खाती टोवै ॥३२॥گلاں کرے گھݨےریِآ تاں انّھے پوݨا کھاتیِ ٹووَے ۔۔۳۲۔۔

ਪੂਰੇ ਕਾ ਕੀਆ ਸਭ ਕਿਛੁ ਪੂਰਾ ਘਟਿ ਵਧਿ ਕਿਛੁ ਨਾਹੀ ॥poore kaa keeaa sabh kichh pooraa ghaT vadh kichh naahee ||पूरे का कीआ सभ किछु पूरा घटि वधि किछु नाही ॥پُورے کا کیِآ سبھ کچھ پُورا گھٹ ودھِ کچھ ناهیِ ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਐਸਾ ਜਾਣੈ ਪੂਰੇ ਮਾਂਹਿ ਸਮਾਂਹੀ ॥੩੩॥naanak gurmukh aaisaa jaanai poore maa(n)h samaa(n)hee ||33||नानक गुरमुखि ऐसा जाणै पूरे माँहि समाँही ॥३३॥نانک گُرمکھ اَےسا جاݨَے پُورے ماںه سماںهیِ ۔۔۳۳۔۔