Ang 1411 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੪੧੧)

ਕੀਚੜਿ ਹਾਥੁ ਨ ਬੂਡਈ ਏਕਾ ਨਦਰਿ ਨਿਹਾਲਿ ॥keechaR haath na booddiee ekaa nadhar nihaal ||कीचड़ि हाथु न बूडई एका नदरि निहालि ॥کیِچڑ هاتھ ن بُوڈای اےکا ندر نهال ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਉਬਰੇ ਗੁਰੁ ਸਰਵਰੁ ਸਚੀ ਪਾਲਿ ॥੮॥naanak gurmukh ubare gur saravar sachee paal ||8||नानक गुरमुखि उबरे गुरु सरवरु सची पालि ॥८॥نانک گُرمکھ اُبرے گُر سرور سچیِ پال ۔۔۸۔۔

ਅਗਨਿ ਮਰੈ ਜਲੁ ਲੋੜਿ ਲਹੁ ਵਿਣੁ ਗੁਰ ਨਿਧਿ ਜਲੁ ਨਾਹਿ ॥agan marai jal loR lahu vin gur nidh jal naeh ||अगनि मरै जलु लोड़ि लहु विणु गुर निधि जलु नाहि ॥اگن مرَے جل لوڑ لهُ وݨ گُر ندھ جل ناه ۔۔

ਜਨਮਿ ਮਰੈ ਭਰਮਾਈਐ ਜੇ ਲਖ ਕਰਮ ਕਮਾਹਿ ॥janam marai bharamaieeaai je lakh karam kamaeh ||जनमि मरै भरमाईऐ जे लख करम कमाहि ॥جنم مرَے بھرماایاَے جے لکھ کرم کماه ۔۔

ਜਮੁ ਜਾਗਾਤਿ ਨ ਲਗਈ ਜੇ ਚਲੈ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਇ ॥jam jaagaat na lagiee je chalai satigur bhai ||जमु जागाति न लगई जे चलै सतिगुर भाइ ॥جم جاگات ن لگای جے چلَے ستگر بھاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਿਰਮਲੁ ਅਮਰ ਪਦੁ ਗੁਰੁ ਹਰਿ ਮੇਲੈ ਮੇਲਾਇ ॥੯॥naanak niramal amar padh gur har melai melai ||9||नानक निरमलु अमर पदु गुरु हरि मेलै मेलाइ ॥९॥نانک نرمل امر پد گُر هر مےلَے مےلاا ۔۔۹۔۔

ਕਲਰ ਕੇਰੀ ਛਪੜੀ ਕਊਆ ਮਲਿ ਮਲਿ ਨਾਇ ॥kalar keree chhapaRee kuooaa mal mal nai ||कलर केरी छपड़ी कऊआ मलि मलि नाइ ॥کلر کےریِ چھپڑیِ کاُوآ مل ملِ ناا ۔۔

ਮਨੁ ਤਨੁ ਮੈਲਾ ਅਵਗੁਣੀ ਚਿੰਜੁ ਭਰੀ ਗੰਧੀ ਆਇ ॥man tan mailaa avagunee chi(n)j bharee ga(n)dhee aai ||मनु तनु मैला अवगुणी चिंजु भरी गंधी आइ ॥من تن مَےلا اوگݨیِ چںج بھریِ گںدھیِ آا ۔۔

ਸਰਵਰੁ ਹੰਸਿ ਨ ਜਾਣਿਆ ਕਾਗ ਕੁਪੰਖੀ ਸੰਗਿ ॥saravar ha(n)s na jaaniaa kaag kupa(n)khee sa(n)g ||सरवरु हंसि न जाणिआ काग कुपंखी संगि ॥سرور هںس ن جاݨآ کاگ کُپںکھیِ سںگ ۔۔

ਸਾਕਤ ਸਿਉ ਐਸੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਹੈ ਬੂਝਹੁ ਗਿਆਨੀ ਰੰਗਿ ॥saakat siau aaisee preet hai boojhahu giaanee ra(n)g ||साकत सिउ ऐसी प्रीति है बूझहु गिआनी रंगि ॥ساکت سا اَےسیِ پریِت هَے بُوجھهُ گآنیِ رںگ ۔۔

ਸੰਤ ਸਭਾ ਜੈਕਾਰੁ ਕਰਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਰਮ ਕਮਾਉ ॥sa(n)t sabhaa jaikaar kar gurmukh karam kamaau ||संत सभा जैकारु करि गुरमुखि करम कमाउ ॥سںت سبھا جَےکار کر گُرمکھ کرم کماا ۔۔

ਨਿਰਮਲੁ ਨੑਾਵਣੁ ਨਾਨਕਾ ਗੁਰੁ ਤੀਰਥੁ ਦਰੀਆਉ ॥੧੦॥niramal n(h)aavan naanakaa gur teerath dhareeaau ||10||निरमलु न्नावणु नानका गुरु तीरथु दरीआउ ॥१०॥نِرمل نھاوݨ نانکا گُر تیِرتھ دریِآا ۔۔۱۰۔۔

ਜਨਮੇ ਕਾ ਫਲੁ ਕਿਆ ਗਣੀ ਜਾਂ ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਨ ਭਾਉ ॥janame kaa fal kiaa ganee jaa(n) har bhagat na bhaau ||जनमे का फलु किआ गणी जाँ हरि भगति न भाउ ॥جنمے کا پھل کآ گݨیِ جاں هر بھگت ن بھاا ۔۔

ਪੈਧਾ ਖਾਧਾ ਬਾਦਿ ਹੈ ਜਾਂ ਮਨਿ ਦੂਜਾ ਭਾਉ ॥paidhaa khaadhaa baadh hai jaa(n) man dhoojaa bhaau ||पैधा खाधा बादि है जाँ मनि दूजा भाउ ॥پَےدھا کھادھا باد هَے جاں من دُوجا بھاا ۔۔

ਵੇਖਣੁ ਸੁਨਣਾ ਝੂਠੁ ਹੈ ਮੁਖਿ ਝੂਠਾ ਆਲਾਉ ॥vekhan sunanaa jhooTh hai mukh jhooThaa aalaau ||वेखणु सुनणा झूठु है मुखि झूठा आलाउ ॥وےکھݨ سُنݨا جھُوٹھ هَے مُکھ جھُوٹھا آلاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਿ ਤੂ ਹੋਰੁ ਹਉਮੈ ਆਵਉ ਜਾਉ ॥੧੧॥naanak naam salaeh too hor haumai aavau jaau ||11||नानक नामु सलाहि तू होरु हउमै आवउ जाउ ॥११॥نانک نام سلاه تُو هور هامَے آوا جاا ۔۔۱۱۔۔

ਹੈਨਿ ਵਿਰਲੇ ਨਾਹੀ ਘਣੇ ਫੈਲ ਫਕੜੁ ਸੰਸਾਰੁ ॥੧੨॥hain virale naahee ghane fail fakaR sa(n)saar ||12||हैनि विरले नाही घणे फैल फकड़ु संसारु ॥१२॥هَےن ورلے ناهیِ گھݨے پھَےل پھکڑ سںسار ۔۔۱۲۔۔

ਨਾਨਕ ਲਗੀ ਤੁਰਿ ਮਰੈ ਜੀਵਣ ਨਾਹੀ ਤਾਣੁ ॥naanak lagee tur marai jeevan naahee taan ||नानक लगी तुरि मरै जीवण नाही ताणु ॥نانک لگیِ تُر مرَے جیِوݨ ناهیِ تاݨ ۔۔

ਚੋਟੈ ਸੇਤੀ ਜੋ ਮਰੈ ਲਗੀ ਸਾ ਪਰਵਾਣੁ ॥choTai setee jo marai lagee saa paravaan ||चोटै सेती जो मरै लगी सा परवाणु ॥چوٹَے سےتیِ جو مرَے لگیِ سا پرواݨ ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਲਾਏ ਤਿਸੁ ਲਗੈ ਲਗੀ ਤਾ ਪਰਵਾਣੁ ॥jis no laae tis lagai lagee taa paravaan ||जिस नो लाए तिसु लगै लगी ता परवाणु ॥جِس نو لااے تس لگَے لگیِ تا پرواݨ ۔۔

ਪਿਰਮ ਪੈਕਾਮੁ ਨ ਨਿਕਲੈ ਲਾਇਆ ਤਿਨਿ ਸੁਜਾਣਿ ॥੧੩॥piram paikaam na nikalai laiaa tin sujaan ||13||पिरम पैकामु न निकलै लाइआ तिनि सुजाणि ॥१३॥پِرم پَےکام ن نکلَے لاایا تن سُجاݨ ۔۔۱۳۔۔

ਭਾਂਡਾ ਧੋਵੈ ਕਉਣੁ ਜਿ ਕਚਾ ਸਾਜਿਆ ॥bhaa(n)ddaa dhovai kaun j kachaa saajiaa ||भाँडा धोवै कउणु जि कचा साजिआ ॥بھاںڈا دھووَے کاݨ ج کچا ساجآ ۔۔

ਧਾਤੂ ਪੰਜਿ ਰਲਾਇ ਕੂੜਾ ਪਾਜਿਆ ॥dhaatoo pa(n)j ralai kooRaa paajiaa ||धातू पंजि रलाइ कूड़ा पाजिआ ॥دھاتُو پںج رلاا کُوڑا پاجآ ۔۔

ਭਾਂਡਾ ਆਣਗੁ ਰਾਸਿ ਜਾਂ ਤਿਸੁ ਭਾਵਸੀ ॥bhaa(n)ddaa aanag raas jaa(n) tis bhaavasee ||भाँडा आणगु रासि जाँ तिसु भावसी ॥بھاںڈا آݨگ راس جاں تس بھاوسیِ ۔۔

ਪਰਮ ਜੋਤਿ ਜਾਗਾਇ ਵਾਜਾ ਵਾਵਸੀ ॥੧੪॥param jot jaagai vaajaa vaavasee ||14||परम जोति जागाइ वाजा वावसी ॥१४॥پرم جوت جاگاا واجا واوسیِ ۔۔۱۴۔۔

ਮਨਹੁ ਜਿ ਅੰਧੇ ਘੂਪ ਕਹਿਆ ਬਿਰਦੁ ਨ ਜਾਣਨੀ ॥manahu j a(n)dhe ghoop kahiaa biradh na jaananee ||मनहु जि अंधे घूप कहिआ बिरदु न जाणनी ॥منهُ ج اںدھے گھُوپ کهِآ برد ن جاݨنیِ ۔۔

ਮਨਿ ਅੰਧੈ ਊਂਧੈ ਕਵਲ ਦਿਸਨਿ ਖਰੇ ਕਰੂਪ ॥man a(n)dhai uoo(n)dhai kaval dhisan khare karoop ||मनि अंधै ऊंधै कवल दिसनि खरे करूप ॥من اںدھَے اُوںدھَے کول دسن کھرے کرُوپ ۔۔

ਇਕਿ ਕਹਿ ਜਾਣਨਿ ਕਹਿਆ ਬੁਝਨਿ ਤੇ ਨਰ ਸੁਘੜ ਸਰੂਪ ॥eik keh jaanan kahiaa bujhan te nar sughaR saroop ||इकि कहि जाणनि कहिआ बुझनि ते नर सुघड़ सरूप ॥ِاک کهِ جاݨن کهِآ بُجھن تے نر سُگھڑ سرُوپ ۔۔

ਇਕਨਾ ਨਾਦੁ ਨ ਬੇਦੁ ਨ ਗੀਅ ਰਸੁ ਰਸੁ ਕਸੁ ਨ ਜਾਣੰਤਿ ॥eikanaa naadh na bedh na geea ras ras kas na jaana(n)t ||इकना नादु न बेदु न गीअ रसु रसु कसु न जाणंति ॥ِاکنا ناد ن بےد ن گیِا رس رس کس ن جاݨںت ۔۔

ਇਕਨਾ ਸਿਧਿ ਨ ਬੁਧਿ ਨ ਅਕਲਿ ਸਰ ਅਖਰ ਕਾ ਭੇਉ ਨ ਲਹੰਤਿ ॥eikanaa sidh na budh na akal sar akhar kaa bheau na laha(n)t ||इकना सिधि न बुधि न अकलि सर अखर का भेउ न लहंति ॥ِاکنا سدھ ن بُدھ ن اکل سر اکھر کا بھےا ن لهںت ۔۔

ਨਾਨਕ ਤੇ ਨਰ ਅਸਲਿ ਖਰ ਜਿ ਬਿਨੁ ਗੁਣ ਗਰਬੁ ਕਰੰਤ ॥੧੫॥naanak te nar asal khar j bin gun garab kara(n)t ||15||नानक ते नर असलि खर जि बिनु गुण गरबु करंत ॥१५॥نانک تے نر اسل کھر ج بن گُݨ گرب کرںت ۔۔۱۵۔۔

ਸੋ ਬ੍ਰਹਮਣੁ ਜੋ ਬਿੰਦੈ ਬ੍ਰਹਮੁ ॥so brahaman jo bi(n)dhai braham ||सो ब्रहमणु जो बिंदै ब्रहमु ॥سو برهمݨ جو بںدَے برهم ۔۔

ਜਪੁ ਤਪੁ ਸੰਜਮੁ ਕਮਾਵੈ ਕਰਮੁ ॥jap tap sa(n)jam kamaavai karam ||जपु तपु संजमु कमावै करमु ॥جپ تپ سںجم کماوَے کرم ۔۔

ਸੀਲ ਸੰਤੋਖ ਕਾ ਰਖੈ ਧਰਮੁ ॥seel sa(n)tokh kaa rakhai dharam ||सील संतोख का रखै धरमु ॥سیِل سںتوکھ کا رکھَے دھرم ۔۔

ਬੰਧਨ ਤੋੜੈ ਹੋਵੈ ਮੁਕਤੁ ॥ba(n)dhan toRai hovai mukat ||बंधन तोड़ै होवै मुकतु ॥بںدھن توڑَے هووَے مُکت ۔۔

ਸੋਈ ਬ੍ਰਹਮਣੁ ਪੂਜਣ ਜੁਗਤੁ ॥੧੬॥soiee brahaman poojan jugat ||16||सोई ब्रहमणु पूजण जुगतु ॥१६॥سوای برهمݨ پُوجݨ جُگت ۔۔۱۶۔۔

ਖਤ੍ਰੀ ਸੋ ਜੁ ਕਰਮਾ ਕਾ ਸੂਰੁ ॥khatree so ju karamaa kaa soor ||खत्री सो जु करमा का सूरु ॥کھتریِ سو جُ کرما کا سُور ۔۔

ਪੁੰਨ ਦਾਨ ਕਾ ਕਰੈ ਸਰੀਰੁ ॥pu(n)n dhaan kaa karai sareer ||पुँन दान का करै सरीरु ॥پُنّ دان کا کرَے سریِر ۔۔

ਖੇਤੁ ਪਛਾਣੈ ਬੀਜੈ ਦਾਨੁ ॥khet pachhaanai beejai dhaan ||खेतु पछाणै बीजै दानु ॥کھےت پچھاݨَے بیِجَے دان ۔۔

ਸੋ ਖਤ੍ਰੀ ਦਰਗਹ ਪਰਵਾਣੁ ॥so khatree dharageh paravaan ||सो खत्री दरगह परवाणु ॥سو کھتریِ درگه پرواݨ ۔۔

ਲਬੁ ਲੋਭੁ ਜੇ ਕੂੜੁ ਕਮਾਵੈ ॥lab lobh je kooR kamaavai ||लबु लोभु जे कूड़ु कमावै ॥لب لوبھ جے کُوڑ کماوَے ۔۔

ਅਪਣਾ ਕੀਤਾ ਆਪੇ ਪਾਵੈ ॥੧੭॥apanaa keetaa aape paavai ||17||अपणा कीता आपे पावै ॥१७॥اپݨا کیِتا آپے پاوَے ۔۔۱۷۔۔

ਤਨੁ ਨ ਤਪਾਇ ਤਨੂਰ ਜਿਉ ਬਾਲਣੁ ਹਡ ਨ ਬਾਲਿ ॥tan na tapai tanoor jiau baalan hadd na baal ||तनु न तपाइ तनूर जिउ बालणु हड न बालि ॥تن ن تپاا تنُور جا بالݨ هڈ ن بال ۔۔

ਸਿਰਿ ਪੈਰੀ ਕਿਆ ਫੇੜਿਆ ਅੰਦਰਿ ਪਿਰੀ ਸਮੑਾਲਿ ॥੧੮॥sir pairee kiaa feRiaa a(n)dhar piree sam(h)aal ||18||सिरि पैरी किआ फेड़िआ अंदरि पिरी सम्मालि ॥१८॥سِر پَےریِ کآ پھےڑآ اںدر پریِ سمھال ۔۔۱۸۔۔