Ang 1410 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੪੧੦)

ੴ ਸਤਿ ਨਾਮੁ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰਭਉ ਨਿਰਵੈਰੁ ਅਕਾਲ ਮੂਰਤਿ ਅਜੂਨੀ ਸੈਭੰ ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar sat naam karataa purakh nirabhau niravair akaal moorat ajoonee saibha(n) gur prasaadh ||ੴ सति नामु करता पुरखु निरभउ निरवैरु अकाल मूरति अजूनी सैभं गुर प्रसादि ॥اک اونکار ست نام کرتا پُرکھ نربھا نروَےر اکال مُورت اجٌیِ سَےبھں گُر پرساد ۔۔

ਸਲੋਕ ਵਾਰਾਂ ਤੇ ਵਧੀਕ ॥salok vaaraa(n) te vadheek ||सलोक वाराँ ते वधीक ॥سلوک واراں تے ودھیِک ۔۔

ਮਹਲਾ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||महला १ ॥مهلا ۱ ۔۔

ਉਤੰਗੀ ਪੈਓਹਰੀ ਗਹਿਰੀ ਗੰਭੀਰੀ ॥auta(n)gee paioharee gahiree ga(n)bheeree ||उतंगी पैओहरी गहिरी गंभीरी ॥اُتںگیِ پَےاوهریِ گهِریِ گںبھیِریِ ۔۔

ਸਸੁੜਿ ਸੁਹੀਆ ਕਿਵ ਕਰੀ ਨਿਵਣੁ ਨ ਜਾਇ ਥਣੀ ॥sasuR suheeaa kiv karee nivan na jai thanee ||ससुड़ि सुहीआ किव करी निवणु न जाइ थणी ॥سسڑ سُهیِآ کو کریِ نوݨ ن جاا تھݨیِ ۔۔

ਗਚੁ ਜਿ ਲਗਾ ਗਿੜਵੜੀ ਸਖੀਏ ਧਉਲਹਰੀ ॥gach j lagaa giRavaRee sakhe'ee dhaulaharee ||गचु जि लगा गिड़वड़ी सखीए धउलहरी ॥گچ ج لگا گڑوڑیِ سکھیِاے دھالهریِ ۔۔

ਸੇ ਭੀ ਢਹਦੇ ਡਿਠੁ ਮੈ ਮੁੰਧ ਨ ਗਰਬੁ ਥਣੀ ॥੧॥se bhee ddahadhe ddiTh mai mu(n)dh na garab thanee ||1||से भी ढहदे डिठु मै मुँध न गरबु थणी ॥१॥سے بھیِ ڈھهدے ڈٹھ مَے مُںدھ ن گرب تھݨیِ ۔۔۱۔۔

ਸੁਣਿ ਮੁੰਧੇ ਹਰਣਾਖੀਏ ਗੂੜਾ ਵੈਣੁ ਅਪਾਰੁ ॥sun mu(n)dhe haranaakhe'ee gooRaa vain apaar ||सुणि मुँधे हरणाखीए गूड़ा वैणु अपारु ॥سُݨ مُںدھے هرݨاکھیِاے گُوڑا وَےݨ اپار ۔۔

ਪਹਿਲਾ ਵਸਤੁ ਸਿਞਾਣਿ ਕੈ ਤਾਂ ਕੀਚੈ ਵਾਪਾਰੁ ॥pahilaa vasat sin(j)aan kai taa(n) keechai vaapaar ||पहिला वसतु सिञाणि कै ताँ कीचै वापारु ॥پهِلا وست سنجاݨ کَے تاں کیِچَے واپار ۔۔

ਦੋਹੀ ਦਿਚੈ ਦੁਰਜਨਾ ਮਿਤ੍ਰਾਂ ਕੂੰ ਜੈਕਾਰੁ ॥dhohee dhichai dhurajanaa mitraa(n) koo(n) jaikaar ||दोही दिचै दुरजना मित्राँ कूँ जैकारु ॥دوهیِ دچَے دُرجنا متراں کُوں جَےکار ۔۔

ਜਿਤੁ ਦੋਹੀ ਸਜਣ ਮਿਲਨਿ ਲਹੁ ਮੁੰਧੇ ਵੀਚਾਰੁ ॥jit dhohee sajan milan lahu mu(n)dhe veechaar ||जितु दोही सजण मिलनि लहु मुँधे वीचारु ॥جِت دوهیِ سجݨ ملن لهُ مُںدھے ویِچار ۔۔

ਤਨੁ ਮਨੁ ਦੀਜੈ ਸਜਣਾ ਐਸਾ ਹਸਣੁ ਸਾਰੁ ॥tan man dheejai sajanaa aaisaa hasan saar ||तनु मनु दीजै सजणा ऐसा हसणु सारु ॥تن من دیِجَے سجݨا اَےسا هسݨ سار ۔۔

ਤਿਸ ਸਉ ਨੇਹੁ ਨ ਕੀਚਈ ਜਿ ਦਿਸੈ ਚਲਣਹਾਰੁ ॥tis sau neh na keechiee j dhisai chalanahaar ||तिस सउ नेहु न कीचई जि दिसै चलणहारु ॥تِس سا نےهُ ن کیِچای ج دسَے چلݨهار ۔۔

ਨਾਨਕ ਜਿਨੑੀ ਇਵ ਕਰਿ ਬੁਝਿਆ ਤਿਨੑਾ ਵਿਟਹੁ ਕੁਰਬਾਣੁ ॥੨॥naanak jin(h)ee iv kar bujhiaa tin(h)aa viTahu kurabaan ||2||नानक जिन्नी इव करि बुझिआ तिन्ना विटहु कुरबाणु ॥२॥نانک جنھیِ او کر بُجھآ تنھا وٹهُ کُرباݨ ۔۔۲۔۔

ਜੇ ਤੂੰ ਤਾਰੂ ਪਾਣਿ ਤਾਹੂ ਪੁਛੁ ਤਿੜੰਨੑ ਕਲ ॥je too(n) taaroo paan taahoo puchh tiRa(n)n(h) kal ||जे तूँ तारू पाणि ताहू पुछु तिड़ंन्न कल ॥جے تُوں تارُو پاݨ تاهُو پُچھ تڑنّھ کل ۔۔

ਤਾਹੂ ਖਰੇ ਸੁਜਾਣ ਵੰਞਾ ਏਨੑੀ ਕਪਰੀ ॥੩॥taahoo khare sujaan va(n)n(j)aa en(h)ee kaparee ||3||ताहू खरे सुजाण वंञा एन्नी कपरी ॥३॥تاهُو کھرے سُجاݨ وںنجا اےنھیِ کپریِ ۔۔۳۔۔

ਝੜ ਝਖੜ ਓਹਾੜ ਲਹਰੀ ਵਹਨਿ ਲਖੇਸਰੀ ॥jhaR jhakhaR ohaaR laharee vahan lakhesaree ||झड़ झखड़ ओहाड़ लहरी वहनि लखेसरी ॥جھڑ جھکھڑ اوهاڑ لهریِ وهن لکھےسریِ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਸਿਉ ਆਲਾਇ ਬੇੜੇ ਡੁਬਣਿ ਨਾਹਿ ਭਉ ॥੪॥satigur siau aalai beRe dduban naeh bhau ||4||सतिगुर सिउ आलाइ बेड़े डुबणि नाहि भउ ॥४॥ستگر سا آلاا بےڑے ڈُبݨ ناه بھا ۔۔۴۔۔

ਨਾਨਕ ਦੁਨੀਆ ਕੈਸੀ ਹੋਈ ॥naanak dhuneeaa kaisee hoiee ||नानक दुनीआ कैसी होई ॥نانک دُنیِآ کَےسیِ هوای ۔۔

ਸਾਲਕੁ ਮਿਤੁ ਨ ਰਹਿਓ ਕੋਈ ॥saalak mit na rahio koiee ||सालकु मितु न रहिओ कोई ॥سالک مت ن رهِاو کوای ۔۔

ਭਾਈ ਬੰਧੀ ਹੇਤੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥bhaiee ba(n)dhee het chukaiaa ||भाई बंधी हेतु चुकाइआ ॥بھاای بںدھیِ هےت چُکاایا ۔۔

ਦੁਨੀਆ ਕਾਰਣਿ ਦੀਨੁ ਗਵਾਇਆ ॥੫॥dhuneeaa kaaran dheen gavaiaa ||5||दुनीआ कारणि दीनु गवाइआ ॥५॥دُنیِآ کارݨ دیٍن گواایا ۔۔۵۔۔

ਹੈ ਹੈ ਕਰਿ ਕੈ ਓਹਿ ਕਰੇਨਿ ॥hai hai kar kai oh karen ||है है करि कै ओहि करेनि ॥هَے هَے کر کَے اوهِ کرےن ۔۔

ਗਲੑਾ ਪਿਟਨਿ ਸਿਰੁ ਖੋਹੇਨਿ ॥gal(h)aa piTan sir khohen ||गल्ला पिटनि सिरु खोहेनि ॥گلھا پٹن سر کھوهےن ۔۔

ਨਾਉ ਲੈਨਿ ਅਰੁ ਕਰਨਿ ਸਮਾਇ ॥naau lain ar karan samai ||नाउ लैनि अरु करनि समाइ ॥ناا لَےن ار کرن سماا ۔۔

ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਇ ॥੬॥naanak tin balihaarai jai ||6||नानक तिन बलिहारै जाइ ॥६॥نانک تن بلهارَے جاا ۔۔۶۔۔

ਰੇ ਮਨ ਡੀਗਿ ਨ ਡੋਲੀਐ ਸੀਧੈ ਮਾਰਗਿ ਧਾਉ ॥re man ddeeg na ddoleeaai seedhai maarag dhaau ||रे मन डीगि न डोलीऐ सीधै मारगि धाउ ॥رے من ڈیِگ ن ڈولیِاَے سیِدھَے مارگ دھاا ۔۔

ਪਾਛੈ ਬਾਘੁ ਡਰਾਵਣੋ ਆਗੈ ਅਗਨਿ ਤਲਾਉ ॥paachhai baagh ddaraavano aagai agan talaau ||पाछै बाघु डरावणो आगै अगनि तलाउ ॥پاچھَے باگھ ڈراوݨو آگَے اگن تلاا ۔۔

ਸਹਸੈ ਜੀਅਰਾ ਪਰਿ ਰਹਿਓ ਮਾ ਕਉ ਅਵਰੁ ਨ ਢੰਗੁ ॥sahasai jeearaa par rahio maa kau avar na dda(n)g ||सहसै जीअरा परि रहिओ मा कउ अवरु न ढंगु ॥سهسَے جیِارا پر رهِاو ما کا اور ن ڈھںگ ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਛੁਟੀਐ ਹਰਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸਿਉ ਸੰਗੁ ॥੭॥naanak gurmukh chhuTeeaai har preetam siau sa(n)g ||7||नानक गुरमुखि छुटीऐ हरि प्रीतम सिउ संगु ॥७॥نانک گُرمکھ چھُٹیِاَے هر پریِتم سا سںگ ۔۔۷۔۔

ਬਾਘੁ ਮਰੈ ਮਨੁ ਮਾਰੀਐ ਜਿਸੁ ਸਤਿਗੁਰ ਦੀਖਿਆ ਹੋਇ ॥baagh marai man maareeaai jis satigur dheekhiaa hoi ||बाघु मरै मनु मारीऐ जिसु सतिगुर दीखिआ होइ ॥باگھ مرَے من ماریِاَے جس ستگر دیِکھآ هوِا ۔۔

ਆਪੁ ਪਛਾਣੈ ਹਰਿ ਮਿਲੈ ਬਹੁੜਿ ਨ ਮਰਣਾ ਹੋਇ ॥aap pachhaanai har milai bahuR na maranaa hoi ||आपु पछाणै हरि मिलै बहुड़ि न मरणा होइ ॥آپ پچھاݨَے هر ملَے بهُڑ ن مرݨا هوا ۔۔