Ang 140 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੪੦)

ਅਵਰੀ ਨੋ ਸਮਝਾਵਣਿ ਜਾਇ ॥avaree no samajhaavan jai ||अवरी नो समझावणि जाइ ॥اوریِ نو سمجھاوݨ جاا ۔۔

ਮੁਠਾ ਆਪਿ ਮੁਹਾਏ ਸਾਥੈ ॥muThaa aap muhaae saathai ||मुठा आपि मुहाए साथै ॥مُٹھا آپ مُهااے ساتھَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਐਸਾ ਆਗੂ ਜਾਪੈ ॥੧॥naanak aaisaa aagoo jaapai ||1||नानक ऐसा आगू जापै ॥१॥نانک اَےسا آگُو جاپَے ۔۔۱۔۔

ਮਹਲਾ ੪ ॥mahalaa chauthhaa ||महला ४ ॥مهلا ۴ ۔۔

ਜਿਸ ਦੈ ਅੰਦਰਿ ਸਚੁ ਹੈ ਸੋ ਸਚਾ ਨਾਮੁ ਮੁਖਿ ਸਚੁ ਅਲਾਏ ॥jis dhai a(n)dhar sach hai so sachaa naam mukh sach alaae ||जिस दै अंदरि सचु है सो सचा नामु मुखि सचु अलाए ॥جِس دَے اںدر سچ هَے سو سچا نام مُکھ سچ الااے ۔۔

ਓਹੁ ਹਰਿ ਮਾਰਗਿ ਆਪਿ ਚਲਦਾ ਹੋਰਨਾ ਨੋ ਹਰਿ ਮਾਰਗਿ ਪਾਏ ॥oh har maarag aap chaladhaa horanaa no har maarag paae ||ओहु हरि मारगि आपि चलदा होरना नो हरि मारगि पाए ॥اوهُ هر مارگ آپ چلدا هورنا نو هرِ مارگ پااے ۔۔

ਜੇ ਅਗੈ ਤੀਰਥੁ ਹੋਇ ਤਾ ਮਲੁ ਲਹੈ ਛਪੜਿ ਨਾਤੈ ਸਗਵੀ ਮਲੁ ਲਾਏ ॥je agai teerath hoi taa mal lahai chhapaR naatai sagavee mal laae ||जे अगै तीरथु होइ ता मलु लहै छपड़ि नातै सगवी मलु लाए ॥جے اگَے تیِرتھ هوا تا مل لهَے چھپڑ ناتَے سگویِ مل لااے ۔۔

ਤੀਰਥੁ ਪੂਰਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੋ ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਏ ॥teerath pooraa satiguroo jo anadhin har har naam dhiaae ||तीरथु पूरा सतिगुरू जो अनदिनु हरि हरि नामु धिआए ॥تیِرتھ پُورا ستگرُو جو اندن هرِ هرِ نام دھآاے ۔۔

ਓਹੁ ਆਪਿ ਛੁਟਾ ਕੁਟੰਬ ਸਿਉ ਦੇ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸਭ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਛਡਾਏ ॥oh aap chhuTaa kuTa(n)b siau dhe har har naam sabh sirasaT chhaddaae ||ओहु आपि छुटा कुटंब सिउ दे हरि हरि नामु सभ सृसटि छडाए ॥اوهُ آپ چھُٹا کُٹںب سا دے هر هرِ نام سبھ سرسٹ چھڈااے ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਤਿਸੁ ਬਲਿਹਾਰਣੈ ਜੋ ਆਪਿ ਜਪੈ ਅਵਰਾ ਨਾਮੁ ਜਪਾਏ ॥੨॥jan naanak tis balihaaranai jo aap japai avaraa naam japaae ||2||जन नानक तिसु बलिहारणै जो आपि जपै अवरा नामु जपाए ॥२॥جن نانک تس بلهارݨَے جو آپ جپَے اورا نام جپااے ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਇਕਿ ਕੰਦ ਮੂਲੁ ਚੁਣਿ ਖਾਹਿ ਵਣ ਖੰਡਿ ਵਾਸਾ ॥eik ka(n)dh mool chun khaeh van kha(n)dd vaasaa ||इकि कंद मूलु चुणि खाहि वण खंडि वासा ॥ِاک کںد مُول چُݨ کھاه وݨ کھںڈ واسا ۔۔

ਇਕਿ ਭਗਵਾ ਵੇਸੁ ਕਰਿ ਫਿਰਹਿ ਜੋਗੀ ਸੰਨਿਆਸਾ ॥eik bhagavaa ves kar fireh jogee sa(n)niaasaa ||इकि भगवा वेसु करि फिरहि जोगी संनिआसा ॥ِاک بھگوا وےس کر پھره جوگیِ سنّآسا ۔۔

ਅੰਦਰਿ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਬਹੁਤੁ ਛਾਦਨ ਭੋਜਨ ਕੀ ਆਸਾ ॥a(n)dhar tirasanaa bahut chhaadhan bhojan kee aasaa ||अंदरि तृसना बहुतु छादन भोजन की आसा ॥اںدر ترسنا بهُت چھادن بھوجن کیِ آسا ۔۔

ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇ ਨ ਗਿਰਹੀ ਨ ਉਦਾਸਾ ॥birathaa janam gavai na girahee na udhaasaa ||बिरथा जनमु गवाइ न गिरही न उदासा ॥بِرتھا جنم گواا ن گرهیِ ن اُداسا ۔۔

ਜਮਕਾਲੁ ਸਿਰਹੁ ਨ ਉਤਰੈ ਤ੍ਰਿਬਿਧਿ ਮਨਸਾ ॥jamakaal sirahu na utarai tirabidh manasaa ||जमकालु सिरहु न उतरै तृबिधि मनसा ॥جمکال سرهُ ن اُترَے تربدھ منسا ۔۔

ਗੁਰਮਤੀ ਕਾਲੁ ਨ ਆਵੈ ਨੇੜੈ ਜਾ ਹੋਵੈ ਦਾਸਨਿ ਦਾਸਾ ॥gurmatee kaal na aavai neRai jaa hovai dhaasan dhaasaa ||गुरमती कालु न आवै नेड़ै जा होवै दासनि दासा ॥گُرمتیِ کال ن آوَے نےڑَے جا هووَے داسن داسا ۔۔

ਸਚਾ ਸਬਦੁ ਸਚੁ ਮਨਿ ਘਰ ਹੀ ਮਾਹਿ ਉਦਾਸਾ ॥sachaa sabadh sach man ghar hee maeh udhaasaa ||सचा सबदु सचु मनि घर ही माहि उदासा ॥سچا سبد سچ من گھر هیِ ماه اُداسا ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਨਿ ਆਪਣਾ ਸੇ ਆਸਾ ਤੇ ਨਿਰਾਸਾ ॥੫॥naanak satigur sevan aapanaa se aasaa te niraasaa ||5||नानक सतिगुरु सेवनि आपणा से आसा ते निरासा ॥५॥نانک ستگر سےون آپݨا سے آسا تے نراسا ۔۔۵۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥salok mahalaa pehilaa ||सलोकु म: १ ॥سلوک مÚ ۱ ۔۔

ਜੇ ਰਤੁ ਲਗੈ ਕਪੜੈ ਜਾਮਾ ਹੋਇ ਪਲੀਤੁ ॥je rat lagai kapaRai jaamaa hoi paleet ||जे रतु लगै कपड़ै जामा होइ पलीतु ॥جے رت لگَے کپڑَے جاما هوا پلیِت ۔۔

ਜੋ ਰਤੁ ਪੀਵਹਿ ਮਾਣਸਾ ਤਿਨ ਕਿਉ ਨਿਰਮਲੁ ਚੀਤੁ ॥jo rat peeveh maanasaa tin kiau niramal cheet ||जो रतु पीवहि माणसा तिन किउ निरमलु चीतु ॥جو رت پیِوه ماݨسا تن کا نرمل چیِت ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਉ ਖੁਦਾਇ ਕਾ ਦਿਲਿ ਹਛੈ ਮੁਖਿ ਲੇਹੁ ॥naanak naau khudhai kaa dhil hachhai mukh leh ||नानक नाउ खुदाइ का दिलि हछै मुखि लेहु ॥نانک ناا کھُداا کا دل هچھَے مُکھ لےهُ ۔۔

ਅਵਰਿ ਦਿਵਾਜੇ ਦੁਨੀ ਕੇ ਝੂਠੇ ਅਮਲ ਕਰੇਹੁ ॥੧॥avar dhivaaje dhunee ke jhooThe amal kareh ||1||अवरि दिवाजे दुनी के झूठे अमल करेहु ॥१॥اور دواجے دُنیِ کے جھُوٹھے امل کرےهُ ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਜਾ ਹਉ ਨਾਹੀ ਤਾ ਕਿਆ ਆਖਾ ਕਿਹੁ ਨਾਹੀ ਕਿਆ ਹੋਵਾ ॥jaa hau naahee taa kiaa aakhaa kih naahee kiaa hovaa ||जा हउ नाही ता किआ आखा किहु नाही किआ होवा ॥جا ها ناهیِ تا کآ آکھا کهُ ناهیِ کآ هووا ۔۔

ਕੀਤਾ ਕਰਣਾ ਕਹਿਆ ਕਥਨਾ ਭਰਿਆ ਭਰਿ ਭਰਿ ਧੋਵਾਂ ॥keetaa karanaa kahiaa kathanaa bhariaa bhar bhar dhovaa(n) ||कीता करणा कहिआ कथना भरिआ भरि भरि धोवाँ ॥کیِتا کرݨا کهِآ کتھنا بھرآ بھرِ بھرِ دھوواں ۔۔

ਆਪਿ ਨ ਬੁਝਾ ਲੋਕ ਬੁਝਾਈ ਐਸਾ ਆਗੂ ਹੋਵਾਂ ॥aap na bujhaa lok bujhaiee aaisaa aagoo hovaa(n) ||आपि न बुझा लोक बुझाई ऐसा आगू होवाँ ॥آپ ن بُجھا لوک بُجھاای اَےسا آگُو هوواں ۔۔

ਨਾਨਕ ਅੰਧਾ ਹੋਇ ਕੈ ਦਸੇ ਰਾਹੈ ਸਭਸੁ ਮੁਹਾਏ ਸਾਥੈ ॥naanak a(n)dhaa hoi kai dhase raahai sabhas muhaae saathai ||नानक अंधा होइ कै दसे राहै सभसु मुहाए साथै ॥نانک اںدھا هوا کَے دسے راهَے سبھس مُهااے ساتھَے ۔۔

ਅਗੈ ਗਇਆ ਮੁਹੇ ਮੁਹਿ ਪਾਹਿ ਸੁ ਐਸਾ ਆਗੂ ਜਾਪੈ ॥੨॥agai giaa muhe muh paeh su aaisaa aagoo jaapai ||2||अगै गइआ मुहे मुहि पाहि सु ऐसा आगू जापै ॥२॥اگَے گایا مُهے مُه پاه سُ اَےسا آگُو جاپَے ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਮਾਹਾ ਰੁਤੀ ਸਭ ਤੂੰ ਘੜੀ ਮੂਰਤ ਵੀਚਾਰਾ ॥maahaa rutee sabh too(n) ghaRee moorat veechaaraa ||माहा रुती सभ तूँ घड़ी मूरत वीचारा ॥ماها رُتیِ سبھ تُوں گھڑیِ مُورت ویِچارا ۔۔

ਤੂੰ ਗਣਤੈ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਓ ਸਚੇ ਅਲਖ ਅਪਾਰਾ ॥too(n) ganatai kinai na paio sache alakh apaaraa ||तूँ गणतै किनै न पाइओ सचे अलख अपारा ॥تُوں گݨتَے کنَے ن پاااو سچے الکھ اپارا ۔۔

ਪੜਿਆ ਮੂਰਖੁ ਆਖੀਐ ਜਿਸੁ ਲਬੁ ਲੋਭੁ ਅਹੰਕਾਰਾ ॥paRiaa moorakh aakheeaai jis lab lobh aha(n)kaaraa ||पड़िआ मूरखु आखीऐ जिसु लबु लोभु अहंकारा ॥پڑآ مُورکھ آکھیِاَے جس لب لوبھ اهںکارا ۔۔

ਨਾਉ ਪੜੀਐ ਨਾਉ ਬੁਝੀਐ ਗੁਰਮਤੀ ਵੀਚਾਰਾ ॥naau paReeaai naau bujheeaai gurmatee veechaaraa ||नाउ पड़ीऐ नाउ बुझीऐ गुरमती वीचारा ॥ناا پڑیِاَے ناا بُجھیِاَے گُرمتیِ ویِچارا ۔۔

ਗੁਰਮਤੀ ਨਾਮੁ ਧਨੁ ਖਟਿਆ ਭਗਤੀ ਭਰੇ ਭੰਡਾਰਾ ॥gurmatee naam dhan khaTiaa bhagatee bhare bha(n)ddaaraa ||गुरमती नामु धनु खटिआ भगती भरे भंडारा ॥گُرمتیِ نام دھن کھٹآ بھگتیِ بھرے بھںڈارا ۔۔

ਨਿਰਮਲੁ ਨਾਮੁ ਮੰਨਿਆ ਦਰਿ ਸਚੈ ਸਚਿਆਰਾ ॥niramal naam ma(n)niaa dhar sachai sachiaaraa ||निरमलु नामु मंनिआ दरि सचै सचिआरा ॥نِرمل نام منّآ در سچَے سچِآرا ۔۔

ਜਿਸ ਦਾ ਜੀਉ ਪਰਾਣੁ ਹੈ ਅੰਤਰਿ ਜੋਤਿ ਅਪਾਰਾ ॥jis dhaa jeeau paraan hai a(n)tar jot apaaraa ||जिस दा जीउ पराणु है अंतरि जोति अपारा ॥جِس دا جیِا پراݨ هَے اںتر جوت اپارا ۔۔

ਸਚਾ ਸਾਹੁ ਇਕੁ ਤੂੰ ਹੋਰੁ ਜਗਤੁ ਵਣਜਾਰਾ ॥੬॥sachaa saahu ik too(n) hor jagat vanajaaraa ||6||सचा साहु इकु तूँ होरु जगतु वणजारा ॥६॥سچا ساهُ اک تُوں هور جگت وݨجارا ۔۔۶۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥salok mahalaa pehilaa ||सलोकु म: १ ॥سلوک مÚ ۱ ۔۔

ਮਿਹਰ ਮਸੀਤਿ ਸਿਦਕੁ ਮੁਸਲਾ ਹਕੁ ਹਲਾਲੁ ਕੁਰਾਣੁ ॥mihar maseet sidhak musalaa hak halaal kuraan ||मिहर मसीति सिदकु मुसला हकु हलालु कुराणु ॥مِهر مسیِت سدک مُسلا هک هلال کُراݨ ۔۔

ਸਰਮ ਸੁੰਨਤਿ ਸੀਲੁ ਰੋਜਾ ਹੋਹੁ ਮੁਸਲਮਾਣੁ ॥saram su(n)nat seel rojaa hoh musalamaan ||सरम सुँनति सीलु रोजा होहु मुसलमाणु ॥سرم سُنّت سیِل روجا هوهُ مُسلماݨ ۔۔

ਕਰਣੀ ਕਾਬਾ ਸਚੁ ਪੀਰੁ ਕਲਮਾ ਕਰਮ ਨਿਵਾਜ ॥karanee kaabaa sach peer kalamaa karam nivaaj ||करणी काबा सचु पीरु कलमा करम निवाज ॥کرݨیِ کابا سچ پیِر کلما کرم نواج ۔۔

ਤਸਬੀ ਸਾ ਤਿਸੁ ਭਾਵਸੀ ਨਾਨਕ ਰਖੈ ਲਾਜ ॥੧॥tasabee saa tis bhaavasee naanak rakhai laaj ||1||तसबी सा तिसु भावसी नानक रखै लाज ॥१॥تسبیِ سا تس بھاوسیِ نانک رکھَے لاج ۔۔۱۔۔