Ang 1406 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੪੦੬)

ਕਵਿ ਕੀਰਤ ਜੋ ਸੰਤ ਚਰਨ ਮੁੜਿ ਲਾਗਹਿ ਤਿਨੑ ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਜਮ ਕੋ ਨਹੀ ਤ੍ਰਾਸੁ ॥kav keerat jo sa(n)t charan muR laageh tin(h) kaam karodh jam ko nahee traas ||कवि कीरत जो संत चरन मुड़ि लागहि तिन्न काम क्रोध जम को नही त्रासु ॥کو کیِرت جو سںت چرن مُڑ لاگه تنھ کام ک®ودھ جم کو نهیِ تراس ۔۔

ਜਿਵ ਅੰਗਦੁ ਅੰਗਿ ਸੰਗਿ ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਤਿਵ ਗੁਰ ਅਮਰਦਾਸ ਕੈ ਗੁਰੁ ਰਾਮਦਾਸੁ ॥੧॥jiv a(n)gadh a(n)g sa(n)g naanak gur tiv gur amaradhaas kai gur raamadhaas ||1||जिव अंगदु अंगि संगि नानक गुर तिव गुर अमरदास कै गुरु रामदासु ॥१॥جِو اںگد اںگ سںگ نانک گُر تو گُر امرداس کَے گُر رامداس ۔۔۱۔۔

ਜਿਨਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਪਦਾਰਥੁ ਪਾਯਉ ਨਿਸਿ ਬਾਸੁਰ ਹਰਿ ਚਰਨ ਨਿਵਾਸੁ ॥jin satigur sev padhaarath paayau nis baasur har charan nivaas ||जिनि सतिगुरु सेवि पदारथु पायउ निसि बासुर हरि चरन निवासु ॥جٍن ستگر سےو پدارتھ پاےا نسِ باسر هرِ چرن نواس ۔۔

ਤਾ ਤੇ ਸੰਗਤਿ ਸਘਨ ਭਾਇ ਭਉ ਮਾਨਹਿ ਤੁਮ ਮਲੀਆਗਰ ਪ੍ਰਗਟ ਸੁਬਾਸੁ ॥taa te sa(n)gat saghan bhai bhau maaneh tum maleeaagar pragaT subaas ||ता ते संगति सघन भाइ भउ मानहि तुम मलीआगर प्रगट सुबासु ॥تا تے سںگت سگھن بھاا بھا مانه تُم ملیِآگر پرگٹ سُباس ۔۔

ਧ੍ਰੂ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਕਬੀਰ ਤਿਲੋਚਨ ਨਾਮੁ ਲੈਤ ਉਪਜੵੋ ਜੁ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ॥dhraoo prahalaadh kabeer tilochan naam lait upajayeo ju pragaas ||ध्रू प्रहलाद कबीर तिलोचन नामु लैत उपज्यो जु प्रगासु ॥دھر¨ پرهلاد کبیِر تلوچن نام لَےت اُپجےو جُ پرگاس ۔۔

ਜਿਹ ਪਿਖਤ ਅਤਿ ਹੋਇ ਰਹਸੁ ਮਨਿ ਸੋਈ ਸੰਤ ਸਹਾਰੁ ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸੁ ॥੨॥jeh pikhat at hoi rahas man soiee sa(n)t sahaar guroo raamadhaas ||2||जिह पिखत अति होइ रहसु मनि सोई संत सहारु गुरू रामदासु ॥२॥جِه پکھت ات هوا رهس منِ سوای سںت سهار گُرُو رامداس ۔۔۲۔۔

ਨਾਨਕਿ ਨਾਮੁ ਨਿਰੰਜਨ ਜਾਨੵਉ ਕੀਨੀ ਭਗਤਿ ਪ੍ਰੇਮ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥naanak naam nira(n)jan jaanayeau keenee bhagat prem liv laiee ||नानकि नामु निरंजन जान्यउ कीनी भगति प्रेम लिव लाई ॥نانک نام نرںجن جانےا کیٍنیِ بھگت پرےم لو لاای ۔۔

ਤਾ ਤੇ ਅੰਗਦੁ ਅੰਗ ਸੰਗਿ ਭਯੋ ਸਾਇਰੁ ਤਿਨਿ ਸਬਦ ਸੁਰਤਿ ਕੀ ਨੀਵ ਰਖਾਈ ॥taa te a(n)gadh a(n)g sa(n)g bhayo sair tin sabadh surat kee neev rakhaiee ||ता ते अंगदु अंग संगि भयो साइरु तिनि सबद सुरति की नीव रखाई ॥تا تے اںگد اںگ سںگ بھےو ساار تن سبد سُرت کیِ نیِو رکھاای ۔۔

ਗੁਰ ਅਮਰਦਾਸ ਕੀ ਅਕਥ ਕਥਾ ਹੈ ਇਕ ਜੀਹ ਕਛੁ ਕਹੀ ਨ ਜਾਈ ॥gur amaradhaas kee akath kathaa hai ik jeeh kachh kahee na jaiee ||गुर अमरदास की अकथ कथा है इक जीह कछु कही न जाई ॥گُر امرداس کیِ اکتھ کتھا هَے اک جیِه کچھ کهیِ ن جاای ۔۔

ਸੋਢੀ ਸ੍ਰਿਸ੍ਟਿ ਸਕਲ ਤਾਰਣ ਕਉ ਅਬ ਗੁਰ ਰਾਮਦਾਸ ਕਉ ਮਿਲੀ ਬਡਾਈ ॥੩॥soddee sirasiT sakal taaran kau ab gur raamadhaas kau milee baddaiee ||3||सोढी सृसि्ट सकल तारण कउ अब गुर रामदास कउ मिली बडाई ॥३॥سوڈھیِ سرسٹ سکل تارݨ کا اب گُر رامداس کا ملیِ بڈاای ۔۔۳۔۔

ਹਮ ਅਵਗੁਣਿ ਭਰੇ ਏਕੁ ਗੁਣੁ ਨਾਹੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਛਾਡਿ ਬਿਖੈ ਬਿਖੁ ਖਾਈ ॥ham avagun bhare ek gun naahee a(n)mrit chhaadd bikhai bikh khaiee ||हम अवगुणि भरे एकु गुणु नाही अंमृतु छाडि बिखै बिखु खाई ॥هم اوگݨ بھرے اےک گُݨ ناهیِ اںمرت چھاڈ بکھَے بکھ کھاای ۔۔

ਮਾਯਾ ਮੋਹ ਭਰਮ ਪੈ ਭੂਲੇ ਸੁਤ ਦਾਰਾ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਗਾਈ ॥maayaa moh bharam pai bhoole sut dhaaraa siau preet lagaiee ||माया मोह भरम पै भूले सुत दारा सिउ प्रीति लगाई ॥ماےا موه بھرم پَے بھُولے سُت دارا سا پریِت لگاای ۔۔

ਇਕੁ ਉਤਮ ਪੰਥੁ ਸੁਨਿਓ ਗੁਰ ਸੰਗਤਿ ਤਿਹ ਮਿਲੰਤ ਜਮ ਤ੍ਰਾਸ ਮਿਟਾਈ ॥eik utam pa(n)th sunio gur sa(n)gat teh mila(n)t jam traas miTaiee ||इकु उतम पंथु सुनिओ गुर संगति तिह मिलंत जम त्रास मिटाई ॥ِاک اُتم پںتھ سُناو گُر سںگت ته ملµت جم تراس مٹاای ۔۔

ਇਕ ਅਰਦਾਸਿ ਭਾਟ ਕੀਰਤਿ ਕੀ ਗੁਰ ਰਾਮਦਾਸ ਰਾਖਹੁ ਸਰਣਾਈ ॥੪॥੫੮॥eik aradhaas bhaaT keerat kee gur raamadhaas raakhahu saranaiee ||4||58||इक अरदासि भाट कीरति की गुर रामदास राखहु सरणाई ॥४॥५८॥ِاک ارداس بھاٹ کیِرت کیِ گُر رامداس راکھهُ سرݨاای ۔۔۴۔۔۵۸۔۔

ਮੋਹੁ ਮਲਿ ਬਿਵਸਿ ਕੀਅਉ ਕਾਮੁ ਗਹਿ ਕੇਸ ਪਛਾੜੵਉ ॥moh mal bivas keeaau kaam geh kes pachhaaRayeau ||मोहु मलि बिवसि कीअउ कामु गहि केस पछाड़्यउ ॥موهُ مل بوس کیِاا کام گهِ کےس پچھاڑےا ۔۔

ਕ੍ਰੋਧੁ ਖੰਡਿ ਪਰਚੰਡਿ ਲੋਭੁ ਅਪਮਾਨ ਸਿਉ ਝਾੜੵਉ ॥karodh kha(n)dd paracha(n)dd lobh apamaan siau jhaaRayeau ||क्रोधु खंडि परचंडि लोभु अपमान सिउ झाड़्यउ ॥ک®ودھ کھںڈ پرچںڈ لوبھ اپمان سا جھاڑےا ۔۔

ਜਨਮੁ ਕਾਲੁ ਕਰ ਜੋੜਿ ਹੁਕਮੁ ਜੋ ਹੋਇ ਸੁ ਮੰਨੈ ॥janam kaal kar joR hukam jo hoi su ma(n)nai ||जनमु कालु कर जोड़ि हुकमु जो होइ सु मंनै ॥جنم کال کر جوڑ هُکم جو هوا سُ منَّے ۔۔

ਭਵ ਸਾਗਰੁ ਬੰਧਿਅਉ ਸਿਖ ਤਾਰੇ ਸੁਪ੍ਰਸੰਨੈ ॥bhav saagar ba(n)dhiaau sikh taare suprasa(n)nai ||भव सागरु बंधिअउ सिख तारे सुप्रसंनै ॥بھو ساگر بںدھاا سکھ تارے سُپرسنَّے ۔۔

ਸਿਰਿ ਆਤਪਤੁ ਸਚੌ ਤਖਤੁ ਜੋਗ ਭੋਗ ਸੰਜੁਤੁ ਬਲਿ ॥sir aatapat sachau takhat jog bhog sa(n)jut bal ||सिरि आतपतु सचौ तखतु जोग भोग संजुतु बलि ॥سِر آتپت سچَو تکھت جوگ بھوگ سںجت بل ۔۔

ਗੁਰ ਰਾਮਦਾਸ ਸਚੁ ਸਲੵ ਭਣਿ ਤੂ ਅਟਲੁ ਰਾਜਿ ਅਭਗੁ ਦਲਿ ॥੧॥gur raamadhaas sach salaye bhan too aTal raaj abhag dhal ||1||गुर रामदास सचु सल्य भणि तू अटलु राजि अभगु दलि ॥१॥گُر رامداس سچ سلے بھݨ تُو اٹل راج ابھگ دلِ ۔۔۱۔۔

ਤੂ ਸਤਿਗੁਰੁ ਚਹੁ ਜੁਗੀ ਆਪਿ ਆਪੇ ਪਰਮੇਸਰੁ ॥too satigur chahu jugee aap aape paramesar ||तू सतिगुरु चहु जुगी आपि आपे परमेसरु ॥تُو ستگر چهُ جُگیِ آپ آپے پرمےسر ۔۔

ਸੁਰਿ ਨਰ ਸਾਧਿਕ ਸਿਧ ਸਿਖ ਸੇਵੰਤ ਧੁਰਹ ਧੁਰੁ ॥sur nar saadhik sidh sikh seva(n)t dhureh dhur ||सुरि नर साधिक सिध सिख सेवंत धुरह धुरु ॥سُر نر سادھک سدھ سکھ سےوںت دھُره دھُر ۔۔

ਆਦਿ ਜੁਗਾਦਿ ਅਨਾਦਿ ਕਲਾ ਧਾਰੀ ਤ੍ਰਿਹੁ ਲੋਅਹ ॥aadh jugaadh anaadh kalaa dhaaree tirahu loeh ||आदि जुगादि अनादि कला धारी तृहु लोअह ॥آد جُگاد اناد کلا دھاریِ ترهُ لواه ۔۔

ਅਗਮ ਨਿਗਮ ਉਧਰਣ ਜਰਾ ਜੰਮਿਹਿ ਆਰੋਅਹ ॥agam nigam udharan jaraa ja(n)meh aaroeh ||अगम निगम उधरण जरा जंमिहि आरोअह ॥اگم نگم اُدھرݨ جرا جںمه آرواه ۔۔

ਗੁਰ ਅਮਰਦਾਸਿ ਥਿਰੁ ਥਪਿਅਉ ਪਰਗਾਮੀ ਤਾਰਣ ਤਰਣ ॥gur amaradhaas thir thapiaau paragaamee taaran taran ||गुर अमरदासि थिरु थपिअउ परगामी तारण तरण ॥گُر امرداس تھر تھپاا پرگامیِ تارݨ ترݨ ۔۔

ਅਘ ਅੰਤਕ ਬਦੈ ਨ ਸਲੵ ਕਵਿ ਗੁਰ ਰਾਮਦਾਸ ਤੇਰੀ ਸਰਣ ॥੨॥੬੦॥agh a(n)tak badhai na salaye kav gur raamadhaas teree saran ||2||60||अघ अंतक बदै न सल्य कवि गुर रामदास तेरी सरण ॥२॥६०॥اگھ اںتک بدَے ن سلے کو گُر رامداس تےریِ سرݨ ۔۔۲۔۔۶۰۔۔

ਸਵਈਏ ਮਹਲੇ ਪੰਜਵੇ ਕੇ ੫savie'ee mahale pa(n)jave ke 5सवईए महले पंजवे के ५سوایاے مهلے پںجوے کے ۵

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਸਿਮਰੰ ਸੋਈ ਪੁਰਖੁ ਅਚਲੁ ਅਬਿਨਾਸੀ ॥simara(n) soiee purakh achal abinaasee ||सिमरं सोई पुरखु अचलु अबिनासी ॥سِمرں سوای پُرکھ اچل ابناسیِ ۔۔

ਜਿਸੁ ਸਿਮਰਤ ਦੁਰਮਤਿ ਮਲੁ ਨਾਸੀ ॥jis simarat dhuramat mal naasee ||जिसु सिमरत दुरमति मलु नासी ॥جِس سمرت دُرمت مل ناسیِ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਚਰਣ ਕਵਲ ਰਿਦਿ ਧਾਰੰ ॥satigur charan kaval ridh dhaara(n) ||सतिगुर चरण कवल रिदि धारं ॥ستگر چرݨ کول ردِ دھارں ۔۔