Ang 139 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੩੯)

ਸੋਭਾ ਸੁਰਤਿ ਸੁਹਾਵਣੀ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥੨॥sobhaa surat suhaavanee jin har setee chit laiaa ||2||सोभा सुरति सुहावणी जिनि हरि सेती चितु लाइआ ॥२॥سوبھا سُرت سُهاوݨیِ جن هرِ سےتیِ چت لاایا ۔۔۲۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੨ ॥salok mahalaa doojaa ||सलोकु म: २ ॥سلوک مÚ ۲ ۔۔

ਅਖੀ ਬਾਝਹੁ ਵੇਖਣਾ ਵਿਣੁ ਕੰਨਾ ਸੁਨਣਾ ॥akhee baajhahu vekhanaa vin ka(n)naa sunanaa ||अखी बाझहु वेखणा विणु कंना सुनणा ॥اکھیِ باجھهُ وےکھݨا وݨ کنّا سُنݨا ۔۔

ਪੈਰਾ ਬਾਝਹੁ ਚਲਣਾ ਵਿਣੁ ਹਥਾ ਕਰਣਾ ॥pairaa baajhahu chalanaa vin hathaa karanaa ||पैरा बाझहु चलणा विणु हथा करणा ॥پَےرا باجھهُ چلݨا وݨ هتھا کرݨا ۔۔

ਜੀਭੈ ਬਾਝਹੁ ਬੋਲਣਾ ਇਉ ਜੀਵਤ ਮਰਣਾ ॥jeebhai baajhahu bolanaa iau jeevat maranaa ||जीभै बाझहु बोलणा इउ जीवत मरणा ॥جیِبھَے باجھهُ بولݨا اا جیِوت مرݨا ۔۔

ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੁ ਪਛਾਣਿ ਕੈ ਤਉ ਖਸਮੈ ਮਿਲਣਾ ॥੧॥naanak hukam pachhaan kai tau khasamai milanaa ||1||नानक हुकमु पछाणि कै तउ खसमै मिलणा ॥१॥نانک هُکم پچھاݨ کَے تا کھسمَے ملݨا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੨ ॥mahalaa doojaa ||म: २ ॥مÚ ۲ ۔۔

ਦਿਸੈ ਸੁਣੀਐ ਜਾਣੀਐ ਸਾਉ ਨ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥dhisai suneeaai jaaneeaai saau na paiaa jai ||दिसै सुणीऐ जाणीऐ साउ न पाइआ जाइ ॥دِسَے سُݨیِاَے جاݨیِاَے ساا ن پاایا جاا ۔۔

ਰੁਹਲਾ ਟੁੰਡਾ ਅੰਧੁਲਾ ਕਿਉ ਗਲਿ ਲਗੈ ਧਾਇ ॥ruhalaa Tu(n)ddaa a(n)dhulaa kiau gal lagai dhai ||रुहला टुँडा अंधुला किउ गलि लगै धाइ ॥رُهلا ٹُںڈا اںدھلا کا گل لگَے دھاا ۔۔

ਭੈ ਕੇ ਚਰਣ ਕਰ ਭਾਵ ਕੇ ਲੋਇਣ ਸੁਰਤਿ ਕਰੇਇ ॥bhai ke charan kar bhaav ke loin surat karei ||भै के चरण कर भाव के लोइण सुरति करेइ ॥بھَے کے چرݨ کر بھاو کے لواݨ سُرت کرےا ۔۔

ਨਾਨਕੁ ਕਹੈ ਸਿਆਣੀਏ ਇਵ ਕੰਤ ਮਿਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥੨॥naanak kahai siaane'ee iv ka(n)t milaavaa hoi ||2||नानकु कहै सिआणीए इव कंत मिलावा होइ ॥२॥نانک کهَے سآݨیِاے او کںت ملاوا هوا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਸਦਾ ਸਦਾ ਤੂੰ ਏਕੁ ਹੈ ਤੁਧੁ ਦੂਜਾ ਖੇਲੁ ਰਚਾਇਆ ॥sadhaa sadhaa too(n) ek hai tudh dhoojaa khel rachaiaa ||सदा सदा तूँ एकु है तुधु दूजा खेलु रचाइआ ॥سدا سدا تُوں اےک هَے تُدھ دُوجا کھےل رچاایا ۔۔

ਹਉਮੈ ਗਰਬੁ ਉਪਾਇ ਕੈ ਲੋਭੁ ਅੰਤਰਿ ਜੰਤਾ ਪਾਇਆ ॥haumai garab upai kai lobh a(n)tar ja(n)taa paiaa ||हउमै गरबु उपाइ कै लोभु अंतरि जंता पाइआ ॥هامَے گرب اُپاا کَے لوبھ اںتر جںتا پاایا ۔۔

ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਉ ਰਖੁ ਤੂ ਸਭ ਕਰੇ ਤੇਰਾ ਕਰਾਇਆ ॥jiau bhaavai tiau rakh too sabh kare teraa karaiaa ||जिउ भावै तिउ रखु तू सभ करे तेरा कराइआ ॥جِا بھاوَے تا رکھ تُو سبھ کرے تےرا کراایا ۔۔

ਇਕਨਾ ਬਖਸਹਿ ਮੇਲਿ ਲੈਹਿ ਗੁਰਮਤੀ ਤੁਧੈ ਲਾਇਆ ॥eikanaa bakhaseh mel laih gurmatee tudhai laiaa ||इकना बखसहि मेलि लैहि गुरमती तुधै लाइआ ॥ِاکنا بکھسه مےل لَےه گُرمتیِ تُدھَے لاایا ۔۔

ਇਕਿ ਖੜੇ ਕਰਹਿ ਤੇਰੀ ਚਾਕਰੀ ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਹੋਰੁ ਨ ਭਾਇਆ ॥eik khaRe kareh teree chaakaree vin naavai hor na bhaiaa ||इकि खड़े करहि तेरी चाकरी विणु नावै होरु न भाइआ ॥ِاک کھڑے کره تےریِ چاکریِ وݨ ناوَے هور ن بھاایا ۔۔

ਹੋਰੁ ਕਾਰ ਵੇਕਾਰ ਹੈ ਇਕਿ ਸਚੀ ਕਾਰੈ ਲਾਇਆ ॥hor kaar vekaar hai ik sachee kaarai laiaa ||होरु कार वेकार है इकि सची कारै लाइआ ॥هور کار وےکار هَے اک سچیِ کارَے لاایا ۔۔

ਪੁਤੁ ਕਲਤੁ ਕੁਟੰਬੁ ਹੈ ਇਕਿ ਅਲਿਪਤੁ ਰਹੇ ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਇਆ ॥put kalat kuTa(n)b hai ik alipat rahe jo tudh bhaiaa ||पुतु कलतु कुटंबु है इकि अलिपतु रहे जो तुधु भाइआ ॥پُت کلت کُٹںب هَے اک الِپت رهے جو تُدھ بھاایا ۔۔

ਓਹਿ ਅੰਦਰਹੁ ਬਾਹਰਹੁ ਨਿਰਮਲੇ ਸਚੈ ਨਾਇ ਸਮਾਇਆ ॥੩॥oh a(n)dharahu baaharahu niramale sachai nai samaiaa ||3||ओहि अंदरहु बाहरहु निरमले सचै नाइ समाइआ ॥३॥اوهِ اںدرهُ باهرهُ نرملے سچَے ناا سماایا ۔۔۳۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥salok mahalaa pehilaa ||सलोकु म: १ ॥سلوک مÚ ۱ ۔۔

ਸੁਇਨੇ ਕੈ ਪਰਬਤਿ ਗੁਫਾ ਕਰੀ ਕੈ ਪਾਣੀ ਪਇਆਲਿ ॥suine kai parabat gufaa karee kai paanee piaal ||सुइने कै परबति गुफा करी कै पाणी पइआलि ॥سُانے کَے پربت گُپھا کریِ کَے پاݨیِ پایال ۔۔

ਕੈ ਵਿਚਿ ਧਰਤੀ ਕੈ ਆਕਾਸੀ ਉਰਧਿ ਰਹਾ ਸਿਰਿ ਭਾਰਿ ॥kai vich dharatee kai aakaasee uradh rahaa sir bhaar ||कै विचि धरती कै आकासी उरधि रहा सिरि भारि ॥کَے وچ دھرتیِ کَے آکاسیِ اُردھ رها سرِ بھار ۔۔

ਪੁਰੁ ਕਰਿ ਕਾਇਆ ਕਪੜੁ ਪਹਿਰਾ ਧੋਵਾ ਸਦਾ ਕਾਰਿ ॥pur kar kaiaa kapaR pahiraa dhovaa sadhaa kaar ||पुरु करि काइआ कपड़ु पहिरा धोवा सदा कारि ॥پُر کر کاایا کپڑ پهِرا دھووا سدا کار ۔۔

ਬਗਾ ਰਤਾ ਪੀਅਲਾ ਕਾਲਾ ਬੇਦਾ ਕਰੀ ਪੁਕਾਰ ॥bagaa rataa peealaa kaalaa bedhaa karee pukaar ||बगा रता पीअला काला बेदा करी पुकार ॥بگا رتا پیِالا کالا بےدا کریِ پُکار ۔۔

ਹੋਇ ਕੁਚੀਲੁ ਰਹਾ ਮਲੁ ਧਾਰੀ ਦੁਰਮਤਿ ਮਤਿ ਵਿਕਾਰ ॥hoi kucheel rahaa mal dhaaree dhuramat mat vikaar ||होइ कुचीलु रहा मलु धारी दुरमति मति विकार ॥هوا کُچیِل رها مل دھاریِ دُرمت مت وکار ۔۔

ਨਾ ਹਉ ਨਾ ਮੈ ਨਾ ਹਉ ਹੋਵਾ ਨਾਨਕ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ॥੧॥naa hau naa mai naa hau hovaa naanak sabadh veechaar ||1||ना हउ ना मै ना हउ होवा नानक सबदु वीचारि ॥१॥نا ها نا مَے نا ها هووا نانک سبد ویِچار ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਵਸਤ੍ਰ ਪਖਾਲਿ ਪਖਾਲੇ ਕਾਇਆ ਆਪੇ ਸੰਜਮਿ ਹੋਵੈ ॥vasatr pakhaal pakhaale kaiaa aape sa(n)jam hovai ||वसत्र पखालि पखाले काइआ आपे संजमि होवै ॥وستر پکھال پکھالے کاایا آپے سںجم هووَے ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਮੈਲੁ ਲਗੀ ਨਹੀ ਜਾਣੈ ਬਾਹਰਹੁ ਮਲਿ ਮਲਿ ਧੋਵੈ ॥a(n)tar mail lagee nahee jaanai baaharahu mal mal dhovai ||अंतरि मैलु लगी नही जाणै बाहरहु मलि मलि धोवै ॥اںتر مَےل لگیِ نهیِ جاݨَے باهرهُ مل ملِ دھووَے ۔۔

ਅੰਧਾ ਭੂਲਿ ਪਇਆ ਜਮ ਜਾਲੇ ॥a(n)dhaa bhool piaa jam jaale ||अंधा भूलि पइआ जम जाले ॥اںدھا بھُول پایا جم جالے ۔۔

ਵਸਤੁ ਪਰਾਈ ਅਪੁਨੀ ਕਰਿ ਜਾਨੈ ਹਉਮੈ ਵਿਚਿ ਦੁਖੁ ਘਾਲੇ ॥vasat paraiee apunee kar jaanai haumai vich dhukh ghaale ||वसतु पराई अपुनी करि जानै हउमै विचि दुखु घाले ॥وست پراای اپنیِ کر جانَے هامَے وچِ دُکھ گھالے ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਉਮੈ ਤੁਟੈ ਤਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵੈ ॥naanak gurmukh haumai tuTai taa har har naam dhiaavai ||नानक गुरमुखि हउमै तुटै ता हरि हरि नामु धिआवै ॥نانک گُرمکھ هامَے تُٹَے تا هر هرِ نام دھآوَے ۔۔

ਨਾਮੁ ਜਪੇ ਨਾਮੋ ਆਰਾਧੇ ਨਾਮੇ ਸੁਖਿ ਸਮਾਵੈ ॥੨॥naam jape naamo aaraadhe naame sukh samaavai ||2||नामु जपे नामो आराधे नामे सुखि समावै ॥२॥نام جپے نامو آرادھے نامے سُکھ سماوَے ۔۔۲۔۔

ਪਵੜੀ ॥pavaRee ||पवड़ी ॥پوڑیِ ۔۔

ਕਾਇਆ ਹੰਸਿ ਸੰਜੋਗੁ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥kaiaa ha(n)s sa(n)jog mel milaiaa ||काइआ हंसि संजोगु मेलि मिलाइआ ॥کااآ هںس سںجوگ مےل ملاایا ۔۔

ਤਿਨ ਹੀ ਕੀਆ ਵਿਜੋਗੁ ਜਿਨਿ ਉਪਾਇਆ ॥tin hee keeaa vijog jin upaiaa ||तिन ही कीआ विजोगु जिनि उपाइआ ॥تٍن هیِ کیِآ وجوگ جن اُپاایا ۔۔

ਮੂਰਖੁ ਭੋਗੇ ਭੋਗੁ ਦੁਖ ਸਬਾਇਆ ॥moorakh bhoge bhog dhukh sabaiaa ||मूरखु भोगे भोगु दुख सबाइआ ॥مُورکھ بھوگے بھوگ دُکھ سباایا ۔۔

ਸੁਖਹੁ ਉਠੇ ਰੋਗ ਪਾਪ ਕਮਾਇਆ ॥sukhahu uThe rog paap kamaiaa ||सुखहु उठे रोग पाप कमाइआ ॥سُکھهُ اُٹھے روگ پاپ کمااآ ۔۔

ਹਰਖਹੁ ਸੋਗੁ ਵਿਜੋਗੁ ਉਪਾਇ ਖਪਾਇਆ ॥harakhahu sog vijog upai khapaiaa ||हरखहु सोगु विजोगु उपाइ खपाइआ ॥هرکھهُ سوگ وجوگ اُپاا کھپاایا ۔۔

ਮੂਰਖ ਗਣਤ ਗਣਾਇ ਝਗੜਾ ਪਾਇਆ ॥moorakh ganat ganai jhagaRaa paiaa ||मूरख गणत गणाइ झगड़ा पाइआ ॥مُورکھ گݨت گݨاا جھگڑا پاایا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਹਥਿ ਨਿਬੇੜੁ ਝਗੜੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥satigur hath nibeR jhagaR chukaiaa ||सतिगुर हथि निबेड़ु झगड़ु चुकाइआ ॥ستگر هتھِ نبےڑ جھگڑ چُکاایا ۔۔

ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਸੁ ਹੋਗੁ ਨ ਚਲੈ ਚਲਾਇਆ ॥੪॥karataa kare su hog na chalai chalaiaa ||4||करता करे सु होगु न चलै चलाइआ ॥४॥کرتا کرے سُ هوگ ن چلَے چلاایا ۔۔۴۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥salok mahalaa pehilaa ||सलोकु म: १ ॥سلوک مÚ ۱ ۔۔

ਕੂੜੁ ਬੋਲਿ ਮੁਰਦਾਰੁ ਖਾਇ ॥kooR bol muradhaar khai ||कूड़ु बोलि मुरदारु खाइ ॥کُوڑ بول مُردار کھاا ۔۔