Ang 1399 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੩੯੯)

ਨਲੵ ਕਵਿ ਪਾਰਸ ਪਰਸ ਕਚ ਕੰਚਨਾ ਹੁਇ ਚੰਦਨਾ ਸੁਬਾਸੁ ਜਾਸੁ ਸਿਮਰਤ ਅਨ ਤਰ ॥nalaye kav paaras paras kach ka(n)chanaa hui cha(n)dhanaa subaas jaas simarat an tar ||नल्य कवि पारस परस कच कंचना हुइ चंदना सुबासु जासु सिमरत अन तर ॥نلے کو پارس پرس کچ کںچنا هُا چںدنا سُباس جاس سمرت ان تر ۔۔

ਜਾ ਕੇ ਦੇਖਤ ਦੁਆਰੇ ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਹੀ ਨਿਵਾਰੇ ਜੀ ਹਉ ਬਲਿ ਬਲਿ ਜਾਉ ਸਤਿਗੁਰ ਸਾਚੇ ਨਾਮ ਪਰ ॥੩॥jaa ke dhekhat dhuaare kaam karodh hee nivaare jee hau bal bal jaau satigur saache naam par ||3||जा के देखत दुआरे काम क्रोध ही निवारे जी हउ बलि बलि जाउ सतिगुर साचे नाम पर ॥३॥جا کے دےکھت دُآرے کام ک®ودھ هیِ نوارے جیِ ها بل بلِ جاا ستِگر ساچے نام پر ۔۔۳۔۔

ਰਾਜੁ ਜੋਗੁ ਤਖਤੁ ਦੀਅਨੁ ਗੁਰ ਰਾਮਦਾਸ ॥raaj jog takhat dheean gur raamadhaas ||राजु जोगु तखतु दीअनु गुर रामदास ॥راج جوگ تکھت دیِان گُر رامداس ۔۔

ਪ੍ਰਥਮੇ ਨਾਨਕ ਚੰਦੁ ਜਗਤ ਭਯੋ ਆਨੰਦੁ ਤਾਰਨਿ ਮਨੁਖੵ ਜਨ ਕੀਅਉ ਪ੍ਰਗਾਸ ॥prathame naanak cha(n)dh jagat bhayo aana(n)dh taaran manukhaye jan keeaau pragaas ||प्रथमे नानक चंदु जगत भयो आनंदु तारनि मनुख्य जन कीअउ प्रगास ॥پرتھمے نانک چںد جگت بھےو آنµد تارن منکھے جن کیِاا پرگاس ۔۔

ਗੁਰ ਅੰਗਦ ਦੀਅਉ ਨਿਧਾਨੁ ਅਕਥ ਕਥਾ ਗਿਆਨੁ ਪੰਚ ਭੂਤ ਬਸਿ ਕੀਨੇ ਜਮਤ ਨ ਤ੍ਰਾਸ ॥gur a(n)gadh dheeaau nidhaan akath kathaa giaan pa(n)ch bhoot bas keene jamat na traas ||गुर अंगद दीअउ निधानु अकथ कथा गिआनु पंच भूत बसि कीने जमत न त्रास ॥گُر اںگد دیِاا ندھان اکتھ کتھا گآن پںچ بھُوت بس کیٍنے جمت ن تراس ۔۔

ਗੁਰ ਅਮਰੁ ਗੁਰੂ ਸ੍ਰੀ ਸਤਿ ਕਲਿਜੁਗਿ ਰਾਖੀ ਪਤਿ ਅਘਨ ਦੇਖਤ ਗਤੁ ਚਰਨ ਕਵਲ ਜਾਸ ॥gur amar guroo sree sat kalijug raakhee pat aghan dhekhat gat charan kaval jaas ||गुर अमरु गुरू स्री सति कलिजुगि राखी पति अघन देखत गतु चरन कवल जास ॥گُر امر گُرُو سریِ ست کلِجگ راکھیِ پتِ اگھن دےکھت گت چرن کول جاس ۔۔

ਸਭ ਬਿਧਿ ਮਾਨੵਿਉ ਮਨੁ ਤਬ ਹੀ ਭਯਉ ਪ੍ਰਸੰਨੁ ਰਾਜੁ ਜੋਗੁ ਤਖਤੁ ਦੀਅਨੁ ਗੁਰ ਰਾਮਦਾਸ ॥੪॥sabh bidh maaniyeau man tab hee bhayau prasa(n)n raaj jog takhat dheean gur raamadhaas ||4||सभ बिधि मानि्यउ मनु तब ही भयउ प्रसंनु राजु जोगु तखतु दीअनु गुर रामदास ॥४॥سبھ بدھ مانےا من تب هیِ بھےا پرسنّ راج جوگ تکھت دیِان گُر رامداس ۔۔۴۔۔

ਰਡ ॥radd ||रड ॥رڈ ۔۔

ਜਿਸਹਿ ਧਾਰੵਿਉ ਧਰਤਿ ਅਰੁ ਵਿਉਮੁ ਅਰੁ ਪਵਣੁ ਤੇ ਨੀਰ ਸਰ ਅਵਰ ਅਨਲ ਅਨਾਦਿ ਕੀਅਉ ॥jiseh dhaariyeau dharat ar viaum ar pavan te neer sar avar anal anaadh keeaau ||जिसहि धारि्यउ धरति अरु विउमु अरु पवणु ते नीर सर अवर अनल अनादि कीअउ ॥جِسه دھارےا دھرت ار وام ار پوݨ تے نیِر سر اور انل اناد کیِااُ ۔۔

ਸਸਿ ਰਿਖਿ ਨਿਸਿ ਸੂਰ ਦਿਨਿ ਸੈਲ ਤਰੂਅ ਫਲ ਫੁਲ ਦੀਅਉ ॥sas rikh nis soor dhin sail tarooa fal ful dheeaau ||ससि रिखि निसि सूर दिनि सैल तरूअ फल फुल दीअउ ॥سس رکھِ نسِ سُور دنِ سَےل ترُوا پھل پھُل دیِاا ۔۔

ਸੁਰਿ ਨਰ ਸਪਤ ਸਮੁਦ੍ਰ ਕਿਅ ਧਾਰਿਓ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਜਾਸੁ ॥sur nar sapat samudhr kia dhaario tirabhavan jaas ||सुरि नर सपत समुद्र किअ धारिओ तृभवण जासु ॥سُر نر سپت سمدر کا دھاراو تربھوݨ جاس ۔۔

ਸੋਈ ਏਕੁ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸਤਿ ਪਾਇਓ ਗੁਰ ਅਮਰ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ॥੧॥੫॥soiee ek naam har naam sat paio gur amar pragaas ||1||5||सोई एकु नामु हरि नामु सति पाइओ गुर अमर प्रगासु ॥१॥५॥سوای اےک نام هر نام ستِ پاااو گُر امر پرگاس ۔۔۱۔۔۵۔۔

ਕਚਹੁ ਕੰਚਨੁ ਭਇਅਉ ਸਬਦੁ ਗੁਰ ਸ੍ਰਵਣਹਿ ਸੁਣਿਓ ॥kachahu ka(n)chan bhiaau sabadh gur sravaneh sunio ||कचहु कंचनु भइअउ सबदु गुर स्रवणहि सुणिओ ॥کچهُ کںچن بھِااا سبد گُر سروݨه سُݨاو ۔۔

ਬਿਖੁ ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹੁਯਉ ਨਾਮੁ ਸਤਿਗੁਰ ਮੁਖਿ ਭਣਿਅਉ ॥bikh te a(n)mrit huyau naam satigur mukh bhaniaau ||बिखु ते अंमृतु हुयउ नामु सतिगुर मुखि भणिअउ ॥بِکھ تے اںمرت هُےا نام ستگر مُکھ بھݨِااُ ۔۔

ਲੋਹਉ ਹੋਯਉ ਲਾਲੁ ਨਦਰਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਜਦਿ ਧਾਰੈ ॥lohau hoyau laal nadhar satigur jadh dhaarai ||लोहउ होयउ लालु नदरि सतिगुरु जदि धारै ॥لوها هوےا لال ندر ستگر جدِ دھارَے ۔۔

ਪਾਹਣ ਮਾਣਕ ਕਰੈ ਗਿਆਨੁ ਗੁਰ ਕਹਿਅਉ ਬੀਚਾਰੈ ॥paahan maanak karai giaan gur kahiaau beechaarai ||पाहण माणक करै गिआनु गुर कहिअउ बीचारै ॥پاهݨ ماݨک کرَے گآن گُر کهِاا بیِچارَے ۔۔

ਕਾਠਹੁ ਸ੍ਰੀਖੰਡ ਸਤਿਗੁਰਿ ਕੀਅਉ ਦੁਖ ਦਰਿਦ੍ਰ ਤਿਨ ਕੇ ਗਇਅ ॥kaaThahu sreekha(n)dd satigur keeaau dhukh dharidhr tin ke gia ||काठहु स्रीखंड सतिगुरि कीअउ दुख दरिद्र तिन के गइअ ॥کاٹھهُ سریِکھںڈ ستگر کیِاا دُکھ درِدر تن کے گِاا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੂ ਚਰਨ ਜਿਨੑ ਪਰਸਿਆ ਸੇ ਪਸੁ ਪਰੇਤ ਸੁਰਿ ਨਰ ਭਇਅ ॥੨॥੬॥satiguroo charan jin(h) parasiaa se pas paret sur nar bhia ||2||6||सतिगुरू चरन जिन्न परसिआ से पसु परेत सुरि नर भइअ ॥२॥६॥ستگرُو چرن جنھ پرسآ سے پس پرےت سُر نر بھِاا ۔۔۲۔۔۶۔۔

ਜਾਮਿ ਗੁਰੂ ਹੋਇ ਵਲਿ ਧਨਹਿ ਕਿਆ ਗਾਰਵੁ ਦਿਜਇ ॥jaam guroo hoi val dhaneh kiaa gaarav dhiji ||जामि गुरू होइ वलि धनहि किआ गारवु दिजइ ॥جام گُرُو هوا ول دھنه کآ گارو دجِا ۔۔

ਜਾਮਿ ਗੁਰੂ ਹੋਇ ਵਲਿ ਲਖ ਬਾਹੇ ਕਿਆ ਕਿਜਇ ॥jaam guroo hoi val lakh baahe kiaa kiji ||जामि गुरू होइ वलि लख बाहे किआ किजइ ॥جام گُرُو هوا ول لکھ باهے کآ کجا ۔۔

ਜਾਮਿ ਗੁਰੂ ਹੋਇ ਵਲਿ ਗਿਆਨ ਅਰੁ ਧਿਆਨ ਅਨਨ ਪਰਿ ॥jaam guroo hoi val giaan ar dhiaan anan par ||जामि गुरू होइ वलि गिआन अरु धिआन अनन परि ॥جام گُرُو هوا ول گآن ار دھآن انن پرِ ۔۔

ਜਾਮਿ ਗੁਰੂ ਹੋਇ ਵਲਿ ਸਬਦੁ ਸਾਖੀ ਸੁ ਸਚਹ ਘਰਿ ॥jaam guroo hoi val sabadh saakhee su sacheh ghar ||जामि गुरू होइ वलि सबदु साखी सु सचह घरि ॥جام گُرُو هوا ول سبد ساکھیِ سُ سچه گھرِ ۔۔

ਜੋ ਗੁਰੂ ਗੁਰੂ ਅਹਿਨਿਸਿ ਜਪੈ ਦਾਸੁ ਭਟੁ ਬੇਨਤਿ ਕਹੈ ॥jo guroo guroo ahinis japai dhaas bhaT benat kahai ||जो गुरू गुरू अहिनिसि जपै दासु भटु बेनति कहै ॥جو گُرُو گُرُو اهٍنس جپَے داس بھٹ بےنت کهَے ۔۔

ਜੋ ਗੁਰੂ ਨਾਮੁ ਰਿਦ ਮਹਿ ਧਰੈ ਸੋ ਜਨਮ ਮਰਣ ਦੁਹ ਥੇ ਰਹੈ ॥੩॥੭॥jo guroo naam ridh meh dharai so janam maran dhuh the rahai ||3||7||जो गुरू नामु रिद महि धरै सो जनम मरण दुह थे रहै ॥३॥७॥جو گُرُو نام رد مهِ دھرَے سو جنم مرݨ دُه تھے رهَے ۔۔۳۔۔۷۔۔

ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਘੋਰੁ ਅੰਧਾਰੁ ਗੁਰੂ ਬਿਨੁ ਸਮਝ ਨ ਆਵੈ ॥gur bin ghor a(n)dhaar guroo bin samajh na aavai ||गुर बिनु घोरु अंधारु गुरू बिनु समझ न आवै ॥گُر بن گھور اںدھار گُرُو بن سمجھ ن آوَے ۔۔

ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਸੁਰਤਿ ਨ ਸਿਧਿ ਗੁਰੂ ਬਿਨੁ ਮੁਕਤਿ ਨ ਪਾਵੈ ॥gur bin surat na sidh guroo bin mukat na paavai ||गुर बिनु सुरति न सिधि गुरू बिनु मुकति न पावै ॥گُر بن سُرت ن سدھ گُرُو بن مُکت ن پاوَے ۔۔

ਗੁਰੁ ਕਰੁ ਸਚੁ ਬੀਚਾਰੁ ਗੁਰੂ ਕਰੁ ਰੇ ਮਨ ਮੇਰੇ ॥gur kar sach beechaar guroo kar re man mere ||गुरु करु सचु बीचारु गुरू करु रे मन मेरे ॥گُر کر سچ بیِچار گُرُو کر رے من مےرے ۔۔

ਗੁਰੁ ਕਰੁ ਸਬਦ ਸਪੁੰਨ ਅਘਨ ਕਟਹਿ ਸਭ ਤੇਰੇ ॥gur kar sabadh sapu(n)n aghan kaTeh sabh tere ||गुरु करु सबद सपुँन अघन कटहि सभ तेरे ॥گُر کر سبد سپنّ اگھن کٹه سبھ تےرے ۔۔

ਗੁਰੁ ਨਯਣਿ ਬਯਣਿ ਗੁਰੁ ਗੁਰੁ ਕਰਹੁ ਗੁਰੂ ਸਤਿ ਕਵਿ ਨਲੵ ਕਹਿ ॥gur nayan bayan gur gur karahu guroo sat kav nalaye keh ||गुरु नयणि बयणि गुरु गुरु करहु गुरू सति कवि नल्य कहि ॥گُر نےݨ بےݨ گُر گُر کرهُ گُرُو ست کوِ نلے کهِ ۔۔

ਜਿਨਿ ਗੁਰੂ ਨ ਦੇਖਿਅਉ ਨਹੁ ਕੀਅਉ ਤੇ ਅਕਯਥ ਸੰਸਾਰ ਮਹਿ ॥੪॥੮॥jin guroo na dhekhiaau nahu keeaau te akayath sa(n)saar meh ||4||8||जिनि गुरू न देखिअउ नहु कीअउ ते अकयथ संसार महि ॥४॥८॥جٍن گُرُو ن دےکھاا نهُ کیِاا تے اکےتھ سںسار مهِ ۔۔۴۔۔۸۔۔

ਗੁਰੂ ਗੁਰੂ ਗੁਰੁ ਕਰੁ ਮਨ ਮੇਰੇ ॥guroo guroo gur kar man mere ||गुरू गुरू गुरु करु मन मेरे ॥گُرُو گُرُو گُر کر من مےرے ۔۔