Ang 1392 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੩੯੨)

ਸਦਾ ਅਕਲ ਲਿਵ ਰਹੈ ਕਰਨ ਸਿਉ ਇਛਾ ਚਾਰਹ ॥sadhaa akal liv rahai karan siau ichhaa chaareh ||सदा अकल लिव रहै करन सिउ इछा चारह ॥سدا اکل لو رهَے کرن سا اچھا چاره ۔۔

ਦ੍ਰੁਮ ਸਪੂਰ ਜਿਉ ਨਿਵੈ ਖਵੈ ਕਸੁ ਬਿਮਲ ਬੀਚਾਰਹ ॥dhrum sapoor jiau nivai khavai kas bimal beechaareh ||द्रुम सपूर जिउ निवै खवै कसु बिमल बीचारह ॥درüم سپُور جا نوَے کھوَے کس بمل بیِچاره ۔۔

ਇਹੈ ਤਤੁ ਜਾਣਿਓ ਸਰਬ ਗਤਿ ਅਲਖੁ ਬਿਡਾਣੀ ॥eihai tat jaanio sarab gat alakh biddaanee ||इहै ततु जाणिओ सरब गति अलखु बिडाणी ॥ِاهَے تت جاݨاو سرب گت الکھ بڈاݨیِ ۔۔

ਸਹਜ ਭਾਇ ਸੰਚਿਓ ਕਿਰਣਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਕਲ ਬਾਣੀ ॥sahaj bhai sa(n)chio kiran a(n)mirat kal baanee ||सहज भाइ संचिओ किरणि अंमृत कल बाणी ॥سهج بھاا سںچاو کرݨ اںمرت کل باݨیِ ۔۔

ਗੁਰ ਗਮਿ ਪ੍ਰਮਾਣੁ ਤੈ ਪਾਇਓ ਸਤੁ ਸੰਤੋਖੁ ਗ੍ਰਾਹਜਿ ਲਯੌ ॥gur gam pramaan tai paio sat sa(n)tokh graahaj layau ||गुर गमि प्रमाणु तै पाइओ सतु संतोखु ग्राहजि लयौ ॥گُر گم پرماݨ تَے پاااو ست سںتوکھ گراهجِ لےَو ۔۔

ਹਰਿ ਪਰਸਿਓ ਕਲੁ ਸਮੁਲਵੈ ਜਨ ਦਰਸਨੁ ਲਹਣੇ ਭਯੌ ॥੬॥har parasio kal samulavai jan dharasan lahane bhayau ||6||हरि परसिओ कलु समुलवै जन दरसनु लहणे भयौ ॥६॥هر پرساو کل سملوَے جن درسن لهݨے بھےَو ۔۔۶۔۔

ਮਨਿ ਬਿਸਾਸੁ ਪਾਇਓ ਗਹਰਿ ਗਹੁ ਹਦਰਥਿ ਦੀਓ ॥man bisaas paio gahar gahu hadharath dheeo ||मनि बिसासु पाइओ गहरि गहु हदरथि दीओ ॥من بساس پاااو گهرِ گهُ هدرتھ دیِاو ۔۔

ਗਰਲ ਨਾਸੁ ਤਨਿ ਨਠਯੋ ਅਮਿਉ ਅੰਤਰਗਤਿ ਪੀਓ ॥garal naas tan naThayo amiau a(n)taragat peeo ||गरल नासु तनि नठयो अमिउ अंतरगति पीओ ॥گرل ناس تن نٹھےو امِا اںترگت پیِاو ۔۔

ਰਿਦਿ ਬਿਗਾਸੁ ਜਾਗਿਓ ਅਲਖਿ ਕਲ ਧਰੀ ਜੁਗੰਤਰਿ ॥ridh bigaas jaagio alakh kal dharee juga(n)tar ||रिदि बिगासु जागिओ अलखि कल धरी जुगंतरि ॥رِد بگاس جاگاو الکھ کل دھریِ جُگںتر ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਹਜ ਸਮਾਧਿ ਰਵਿਓ ਸਾਮਾਨਿ ਨਿਰੰਤਰਿ ॥satigur sahaj samaadh ravio saamaan nira(n)tar ||सतिगुरु सहज समाधि रविओ सामानि निरंतरि ॥ستگر سهج سمادھ روِاو سامان نرںتر ۔۔

ਉਦਾਰਉ ਚਿਤ ਦਾਰਿਦ ਹਰਨ ਪਿਖੰਤਿਹ ਕਲਮਲ ਤ੍ਰਸਨ ॥audhaarau chit dhaaridh haran pikha(n)teh kalamal trasan ||उदारउ चित दारिद हरन पिखंतिह कलमल त्रसन ॥اُدارا چت دارد هرن پکھںته کلمل ترسن ۔۔

ਸਦ ਰੰਗਿ ਸਹਜਿ ਕਲੁ ਉਚਰੈ ਜਸੁ ਜੰਪਉ ਲਹਣੇ ਰਸਨ ॥੭॥sadh ra(n)g sahaj kal ucharai jas ja(n)pau lahane rasan ||7||सद रंगि सहजि कलु उचरै जसु जंपउ लहणे रसन ॥७॥سد رںگ سهج کل اُچرَے جس جمپا لهݨے رسن ۔۔۷۔۔

ਨਾਮੁ ਅਵਖਧੁ ਨਾਮੁ ਆਧਾਰੁ ਅਰੁ ਨਾਮੁ ਸਮਾਧਿ ਸੁਖੁ ਸਦਾ ਨਾਮ ਨੀਸਾਣੁ ਸੋਹੈ ॥naam avakhadh naam aadhaar ar naam samaadh sukh sadhaa naam neesaan sohai ||नामु अवखधु नामु आधारु अरु नामु समाधि सुखु सदा नाम नीसाणु सोहै ॥نام اوکھدھ نام آدھار ار نام سمادھ سُکھ سدا نام نیِساݨ سوهَے ۔۔

ਰੰਗਿ ਰਤੌ ਨਾਮ ਸਿਉ ਕਲ ਨਾਮੁ ਸੁਰਿ ਨਰਹ ਬੋਹੈ ॥ra(n)g ratau naam siau kal naam sur nareh bohai ||रंगि रतौ नाम सिउ कल नामु सुरि नरह बोहै ॥رںگ رتَو نام سا کل نام سُر نره بوهَے ۔۔

ਨਾਮ ਪਰਸੁ ਜਿਨਿ ਪਾਇਓ ਸਤੁ ਪ੍ਰਗਟਿਓ ਰਵਿ ਲੋਇ ॥naam paras jin paio sat pragaTio rav loi ||नाम परसु जिनि पाइओ सतु प्रगटिओ रवि लोइ ॥نام پرس جن پاااو ست پرگٹاو روِ لوا ۔۔

ਦਰਸਨਿ ਪਰਸਿਐ ਗੁਰੂ ਕੈ ਅਠਸਠਿ ਮਜਨੁ ਹੋਇ ॥੮॥dharasan parasiaai guroo kai aThasaTh majan hoi ||8||दरसनि परसिऐ गुरू कै अठसठि मजनु होइ ॥८॥درسن پرساَے گُرُو کَے اٹھسٹھ مجن هوا ۔۔۸۔۔

ਸਚੁ ਤੀਰਥੁ ਸਚੁ ਇਸਨਾਨੁ ਅਰੁ ਭੋਜਨੁ ਭਾਉ ਸਚੁ ਸਦਾ ਸਚੁ ਭਾਖੰਤੁ ਸੋਹੈ ॥sach teerath sach isanaan ar bhojan bhaau sach sadhaa sach bhaakha(n)t sohai ||सचु तीरथु सचु इसनानु अरु भोजनु भाउ सचु सदा सचु भाखंतु सोहै ॥سچ تیِرتھ سچ اسنان ار بھوجن بھااُ سچ سدا سچ بھاکھںت سوهَے ۔۔

ਸਚੁ ਪਾਇਓ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਸੰਗਤੀ ਬੋਹੈ ॥sach paio gur sabadh sach naam sa(n)gatee bohai ||सचु पाइओ गुर सबदि सचु नामु संगती बोहै ॥سچ پاااو گُر سبد سچ نام سںگتیِ بوهَے ۔۔

ਜਿਸੁ ਸਚੁ ਸੰਜਮੁ ਵਰਤੁ ਸਚੁ ਕਬਿ ਜਨ ਕਲ ਵਖਾਣੁ ॥jis sach sa(n)jam varat sach kab jan kal vakhaan ||जिसु सचु संजमु वरतु सचु कबि जन कल वखाणु ॥جِس سچ سںجم ورت سچ کب جن کل وکھاݨ ۔۔

ਦਰਸਨਿ ਪਰਸਿਐ ਗੁਰੂ ਕੈ ਸਚੁ ਜਨਮੁ ਪਰਵਾਣੁ ॥੯॥dharasan parasiaai guroo kai sach janam paravaan ||9||दरसनि परसिऐ गुरू कै सचु जनमु परवाणु ॥९॥درسن پرساَے گُرُو کَے سچ جنم پرواݨ ۔۔۹۔۔

ਅਮਿਅ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਸੁਭ ਕਰੈ ਹਰੈ ਅਘ ਪਾਪ ਸਕਲ ਮਲ ॥amia dhirasaT subh karai harai agh paap sakal mal ||अमिअ दृसटि सुभ करै हरै अघ पाप सकल मल ॥اما درسٹ سُبھ کرَے هرَے اگھ پاپ سکل مل ۔۔

ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਅਰੁ ਲੋਭ ਮੋਹ ਵਸਿ ਕਰੈ ਸਭੈ ਬਲ ॥kaam karodh ar lobh moh vas karai sabhai bal ||काम क्रोध अरु लोभ मोह वसि करै सभै बल ॥کام ک®ودھ ار لوبھ موه وس کرَے سبھَے بل ۔۔

ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਦੁਖੁ ਸੰਸਾਰਹ ਖੋਵੈ ॥sadhaa sukh man vasai dhukh sa(n)saareh khovai ||सदा सुखु मनि वसै दुखु संसारह खोवै ॥سدا سُکھ من وسَے دُکھ سںساره کھووَے ۔۔

ਗੁਰੁ ਨਵ ਨਿਧਿ ਦਰੀਆਉ ਜਨਮ ਹਮ ਕਾਲਖ ਧੋਵੈ ॥gur nav nidh dhareeaau janam ham kaalakh dhovai ||गुरु नव निधि दरीआउ जनम हम कालख धोवै ॥گُر نو ندھ دریِآا جنم هم کالکھ دھووَے ۔۔

ਸੁ ਕਹੁ ਟਲ ਗੁਰੁ ਸੇਵੀਐ ਅਹਿਨਿਸਿ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥s kahu Tal gur seveeaai ahinis sahaj subhai ||सु कहु टल गुरु सेवीऐ अहिनिसि सहजि सुभाइ ॥سُ کهُ ٹل گُر سےویِاَے اهٍنس سهجِ سُبھاا ۔۔

ਦਰਸਨਿ ਪਰਸਿਐ ਗੁਰੂ ਕੈ ਜਨਮ ਮਰਣ ਦੁਖੁ ਜਾਇ ॥੧੦॥dharasan parasiaai guroo kai janam maran dhukh jai ||10||दरसनि परसिऐ गुरू कै जनम मरण दुखु जाइ ॥१०॥درسن پرساَے گُرُو کَے جنم مرݨ دُکھ جاا ۔۔۱۰۔۔

ਸਵਈਏ ਮਹਲੇ ਤੀਜੇ ਕੇ ੩savie'ee mahale teeje ke 3सवईए महले तीजे के ३سوایاے مهلے تیِجے کے ۳

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਸੋਈ ਪੁਰਖੁ ਸਿਵਰਿ ਸਾਚਾ ਜਾ ਕਾ ਇਕੁ ਨਾਮੁ ਅਛਲੁ ਸੰਸਾਰੇ ॥soiee purakh sivar saachaa jaa kaa ik naam achhal sa(n)saare ||सोई पुरखु सिवरि साचा जा का इकु नामु अछलु संसारे ॥سوای پُرکھ سور ساچا جا کا اک نام اچھل سںسارے ۔۔

ਜਿਨਿ ਭਗਤ ਭਵਜਲ ਤਾਰੇ ਸਿਮਰਹੁ ਸੋਈ ਨਾਮੁ ਪਰਧਾਨੁ ॥jin bhagat bhavajal taare simarahu soiee naam paradhaan ||जिनि भगत भवजल तारे सिमरहु सोई नामु परधानु ॥جٍن بھگت بھوجل تارے سمرهُ سوای نام پردھان ۔۔

ਤਿਤੁ ਨਾਮਿ ਰਸਿਕੁ ਨਾਨਕੁ ਲਹਣਾ ਥਪਿਓ ਜੇਨ ਸ੍ਰਬ ਸਿਧੀ ॥tit naam rasik naanak lahanaa thapio jen srab sidhee ||तितु नामि रसिकु नानकु लहणा थपिओ जेन स्रब सिधी ॥تِت نام رسک نانک لهݨا تھپِاو جےن سرب سدھیِ ۔۔

ਕਵਿ ਜਨ ਕਲੵ ਸਬੁਧੀ ਕੀਰਤਿ ਜਨ ਅਮਰਦਾਸ ਬਿਸ੍ਤਰੀਯਾ ॥kav jan kalaye sabudhee keerat jan amaradhaas bistareeyaa ||कवि जन कल्य सबुधी कीरति जन अमरदास बिस्तरीया ॥کو جن کلے سبدھیِ کیِرت جن امرداس بستریِےا ۔۔

ਕੀਰਤਿ ਰਵਿ ਕਿਰਣਿ ਪ੍ਰਗਟਿ ਸੰਸਾਰਹ ਸਾਖ ਤਰੋਵਰ ਮਵਲਸਰਾ ॥keerat rav kiran pragaT sa(n)saareh saakh tarovar mavalasaraa ||कीरति रवि किरणि प्रगटि संसारह साख तरोवर मवलसरा ॥کیِرت رو کرݨ پرگٹ سںساره ساکھ تروور مولسرا ۔۔

ਉਤਰਿ ਦਖਿਣਹਿ ਪੁਬਿ ਅਰੁ ਪਸ੍ਚਮਿ ਜੈ ਜੈ ਕਾਰੁ ਜਪੰਥਿ ਨਰਾ ॥autar dhakhineh pub ar pascham jai jai kaar japa(n)th naraa ||उतरि दखिणहि पुबि अरु पस्चमि जै जै कारु जपंथि नरा ॥اُتر دکھݨه پُب ار پسچم جَے جَے کار جپںتھ نرا ۔۔