Ang 1391 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੩੯੧)

ਸਵਈਏ ਮਹਲੇ ਦੂਜੇ ਕੇ ੨savie'ee mahale dhooje ke 2सवईए महले दूजे के २سوایاے مهلے دُوجے کے ۲

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਸੋਈ ਪੁਰਖੁ ਧੰਨੁ ਕਰਤਾ ਕਾਰਣ ਕਰਤਾਰੁ ਕਰਣ ਸਮਰਥੋ ॥soiee purakh dha(n)n karataa kaaran karataar karan samaratho ||सोई पुरखु धंनु करता कारण करतारु करण समरथो ॥سوای پُرکھ دھنّ کرتا کارݨ کرتار کرݨ سمرتھو ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੂ ਧੰਨੁ ਨਾਨਕੁ ਮਸਤਕਿ ਤੁਮ ਧਰਿਓ ਜਿਨਿ ਹਥੋ ॥satiguroo dha(n)n naanak masatak tum dhario jin hatho ||सतिगुरू धंनु नानकु मसतकि तुम धरिओ जिनि हथो ॥ستگرُو دھنّ نانک مستک تُم دھرِاو جنِ هتھو ۔۔

ਤ ਧਰਿਓ ਮਸਤਕਿ ਹਥੁ ਸਹਜਿ ਅਮਿਉ ਵੁਠਉ ਛਜਿ ਸੁਰਿ ਨਰ ਗਣ ਮੁਨਿ ਬੋਹਿਯ ਅਗਾਜਿ ॥t dhario masatak hath sahaj amiau vuThau chhaj sur nar gan mun bohiy agaaj ||त धरिओ मसतकि हथु सहजि अमिउ वुठउ छजि सुरि नर गण मुनि बोहिय अगाजि ॥ت دھراو مستک هتھ سهجِ امِا وُٹھا چھجِ سُر نر گݨ مُن بوهے اگاج ۔۔

ਮਾਰਿਓ ਕੰਟਕੁ ਕਾਲੁ ਗਰਜਿ ਧਾਵਤੁ ਲੀਓ ਬਰਜਿ ਪੰਚ ਭੂਤ ਏਕ ਘਰਿ ਰਾਖਿ ਲੇ ਸਮਜਿ ॥maario ka(n)Tak kaal garaj dhaavat leeo baraj pa(n)ch bhoot ek ghar raakh le samaj ||मारिओ कंटकु कालु गरजि धावतु लीओ बरजि पंच भूत एक घरि राखि ले समजि ॥ماراو کںٹک کال گرج دھاوت لیِاو برج پںچ بھُوت اےک گھر راکھ لے سمج ۔۔

ਜਗੁ ਜੀਤਉ ਗੁਰ ਦੁਆਰਿ ਖੇਲਹਿ ਸਮਤ ਸਾਰਿ ਰਥੁ ਉਨਮਨਿ ਲਿਵ ਰਾਖਿ ਨਿਰੰਕਾਰਿ ॥jag jeetau gur dhuaar kheleh samat saar rath unaman liv raakh nira(n)kaar ||जगु जीतउ गुर दुआरि खेलहि समत सारि रथु उनमनि लिव राखि निरंकारि ॥جگ جیِتا گُر دُآر کھےله سمت سار رتھ اُنمن لو راکھ نرںکار ۔۔

ਕਹੁ ਕੀਰਤਿ ਕਲ ਸਹਾਰ ਸਪਤ ਦੀਪ ਮਝਾਰ ਲਹਣਾ ਜਗਤ੍ਰ ਗੁਰੁ ਪਰਸਿ ਮੁਰਾਰਿ ॥੧॥kahu keerat kal sahaar sapat dheep majhaar lahanaa jagatr gur paras muraar ||1||कहु कीरति कल सहार सपत दीप मझार लहणा जगत्र गुरु परसि मुरारि ॥१॥کهُ کیِرت کل سهار سپت دیِپ مجھار لهݨا جگتر گُر پرس مُرار ۔۔۱۔۔

ਜਾ ਕੀ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਧਾਰ ਕਾਲੁਖ ਖਨਿ ਉਤਾਰ ਤਿਮਰ ਅਗੵਾਨ ਜਾਹਿ ਦਰਸ ਦੁਆਰ ॥jaa kee dhirasaT a(n)mirat dhaar kaalukh khan utaar timar agayeaan jaeh dharas dhuaar ||जा की दृसटि अंमृत धार कालुख खनि उतार तिमर अग्यान जाहि दरस दुआर ॥جا کیِ درسٹ اںمرت دھار کالکھ کھن اُتار تمر اگےان جاه درس دُآر ۔۔

ਓਇ ਜੁ ਸੇਵਹਿ ਸਬਦੁ ਸਾਰੁ ਗਾਖੜੀ ਬਿਖਮ ਕਾਰ ਤੇ ਨਰ ਭਵ ਉਤਾਰਿ ਕੀਏ ਨਿਰਭਾਰ ॥oi ju seveh sabadh saar gaakhaRee bikham kaar te nar bhav utaar ke'ee nirabhaar ||ओइ जु सेवहि सबदु सारु गाखड़ी बिखम कार ते नर भव उतारि कीए निरभार ॥اوِا جُ سےوه سبد سار گاکھڑیِ بکھم کار تے نر بھو اُتار کیِاے نربھار ۔۔

ਸਤਸੰਗਤਿ ਸਹਜ ਸਾਰਿ ਜਾਗੀਲੇ ਗੁਰ ਬੀਚਾਰਿ ਨਿੰਮਰੀ ਭੂਤ ਸਦੀਵ ਪਰਮ ਪਿਆਰਿ ॥satasa(n)gat sahaj saar jaageele gur beechaar ni(n)maree bhoot sadheev param piaar ||सतसंगति सहज सारि जागीले गुर बीचारि निंमरी भूत सदीव परम पिआरि ॥ستسںگت سهج سار جاگیِلے گُر بیِچار نںمریِ بھُوت سدیِو پرم پآر ۔۔

ਕਹੁ ਕੀਰਤਿ ਕਲ ਸਹਾਰ ਸਪਤ ਦੀਪ ਮਝਾਰ ਲਹਣਾ ਜਗਤ੍ਰ ਗੁਰੁ ਪਰਸਿ ਮੁਰਾਰਿ ॥੨॥kahu keerat kal sahaar sapat dheep majhaar lahanaa jagatr gur paras muraar ||2||कहु कीरति कल सहार सपत दीप मझार लहणा जगत्र गुरु परसि मुरारि ॥२॥کهُ کیِرت کل سهار سپت دیِپ مجھار لهݨا جگتر گُر پرس مُرار ۔۔۲۔۔

ਤੈ ਤਉ ਦ੍ਰਿੜਿਓ ਨਾਮੁ ਅਪਾਰੁ ਬਿਮਲ ਜਾਸੁ ਬਿਥਾਰੁ ਸਾਧਿਕ ਸਿਧ ਸੁਜਨ ਜੀਆ ਕੋ ਅਧਾਰੁ ॥tai tau dhiraRio naam apaar bimal jaas bithaar saadhik sidh sujan jeeaa ko adhaar ||तै तउ दृड़िओ नामु अपारु बिमल जासु बिथारु साधिक सिध सुजन जीआ को अधारु ॥تَے تا درڑاو نام اپار بمل جاس بتھار سادھک سدھ سُجن جیِآ کو ادھار ۔۔

ਤੂ ਤਾ ਜਨਿਕ ਰਾਜਾ ਅਉਤਾਰੁ ਸਬਦੁ ਸੰਸਾਰਿ ਸਾਰੁ ਰਹਹਿ ਜਗਤ੍ਰ ਜਲ ਪਦਮ ਬੀਚਾਰ ॥too taa janik raajaa aautaar sabadh sa(n)saar saar raheh jagatr jal padham beechaar ||तू ता जनिक राजा अउतारु सबदु संसारि सारु रहहि जगत्र जल पदम बीचार ॥تُو تا جنک راجا ااتار سبد سںسار سار رههِ جگتر جل پدم بیِچار ۔۔

ਕਲਿਪ ਤਰੁ ਰੋਗ ਬਿਦਾਰੁ ਸੰਸਾਰ ਤਾਪ ਨਿਵਾਰੁ ਆਤਮਾ ਤ੍ਰਿਬਿਧਿ ਤੇਰੈ ਏਕ ਲਿਵ ਤਾਰ ॥kalip tar rog bidhaar sa(n)saar taap nivaar aatamaa tirabidh terai ek liv taar ||कलिप तरु रोग बिदारु संसार ताप निवारु आतमा तृबिधि तेरै एक लिव तार ॥کلپ تر روگ بدار سںسار تاپ نوار آتما تربدھ تےرَے اےک لو تار ۔۔

ਕਹੁ ਕੀਰਤਿ ਕਲ ਸਹਾਰ ਸਪਤ ਦੀਪ ਮਝਾਰ ਲਹਣਾ ਜਗਤ੍ਰ ਗੁਰੁ ਪਰਸਿ ਮੁਰਾਰਿ ॥੩॥kahu keerat kal sahaar sapat dheep majhaar lahanaa jagatr gur paras muraar ||3||कहु कीरति कल सहार सपत दीप मझार लहणा जगत्र गुरु परसि मुरारि ॥३॥کهُ کیِرت کل سهار سپت دیِپ مجھار لهݨا جگتر گُر پرس مُرار ۔۔۳۔۔

ਤੈ ਤਾ ਹਦਰਥਿ ਪਾਇਓ ਮਾਨੁ ਸੇਵਿਆ ਗੁਰੁ ਪਰਵਾਨੁ ਸਾਧਿ ਅਜਗਰੁ ਜਿਨਿ ਕੀਆ ਉਨਮਾਨੁ ॥tai taa hadharath paio maan seviaa gur paravaan saadh ajagar jin keeaa unamaan ||तै ता हदरथि पाइओ मानु सेविआ गुरु परवानु साधि अजगरु जिनि कीआ उनमानु ॥تَے تا هدرتھ پاااو مان سےوآ گُر پروان سادھ اجگر جن کیِآ اُنمان ۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਦਰਸ ਸਮਾਨ ਆਤਮਾ ਵੰਤਗਿਆਨ ਜਾਣੀਅ ਅਕਲ ਗਤਿ ਗੁਰ ਪਰਵਾਨ ॥har har dharas samaan aatamaa va(n)tagiaan jaaneea akal gat gur paravaan ||हरि हरि दरस समान आतमा वंतगिआन जाणीअ अकल गति गुर परवान ॥هر هرِ درس سمان آتما وںتگآن جاݨیِا اکل گتِ گُر پروان ۔۔

ਜਾ ਕੀ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਅਚਲ ਠਾਣ ਬਿਮਲ ਬੁਧਿ ਸੁਥਾਨ ਪਹਿਰਿ ਸੀਲ ਸਨਾਹੁ ਸਕਤਿ ਬਿਦਾਰਿ ॥jaa kee dhirasaT achal Thaan bimal budh suthaan pahir seel sanaahu sakat bidhaar ||जा की दृसटि अचल ठाण बिमल बुधि सुथान पहिरि सील सनाहु सकति बिदारि ॥جا کیِ درسٹ اچل ٹھاݨ بمل بُدھ سُتھان پهِر سیِل سناهُ سکت بدار ۔۔

ਕਹੁ ਕੀਰਤਿ ਕਲ ਸਹਾਰ ਸਪਤ ਦੀਪ ਮਝਾਰ ਲਹਣਾ ਜਗਤ੍ਰ ਗੁਰੁ ਪਰਸਿ ਮੁਰਾਰਿ ॥੪॥kahu keerat kal sahaar sapat dheep majhaar lahanaa jagatr gur paras muraar ||4||कहु कीरति कल सहार सपत दीप मझार लहणा जगत्र गुरु परसि मुरारि ॥४॥کهُ کیِرت کل سهار سپت دیِپ مجھار لهݨا جگتر گُر پرس مُرار ۔۔۴۔۔

ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਧਰਤ ਤਮ ਹਰਨ ਦਹਨ ਅਘ ਪਾਪ ਪ੍ਰਨਾਸਨ ॥dhirasaT dharat tam haran dhahan agh paap pranaasan ||दृसटि धरत तम हरन दहन अघ पाप प्रनासन ॥دِرسٹ دھرت تم هرن دهن اگھ پاپ پرناسن ۔۔

ਸਬਦ ਸੂਰ ਬਲਵੰਤ ਕਾਮ ਅਰੁ ਕ੍ਰੋਧ ਬਿਨਾਸਨ ॥sabadh soor balava(n)t kaam ar karodh binaasan ||सबद सूर बलवंत काम अरु क्रोध बिनासन ॥سبد سُور بلوںت کام ار ک®ودھ بناسن ۔۔

ਲੋਭ ਮੋਹ ਵਸਿ ਕਰਣ ਸਰਣ ਜਾਚਿਕ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਣ ॥lobh moh vas karan saran jaachik pratipaalan ||लोभ मोह वसि करण सरण जाचिक प्रतिपालण ॥لوبھ موه وس کرݨ سرݨ جاچک پرتپالݨ ۔۔

ਆਤਮ ਰਤ ਸੰਗ੍ਰਹਣ ਕਹਣ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਕਲ ਢਾਲਣ ॥aatam rat sa(n)grahan kahan a(n)mirat kal ddaalan ||आतम रत संग्रहण कहण अंमृत कल ढालण ॥آتم رت سںگرهݨ کهݨ اںمرت کل ڈھالݨ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੂ ਕਲ ਸਤਿਗੁਰ ਤਿਲਕੁ ਸਤਿ ਲਾਗੈ ਸੋ ਪੈ ਤਰੈ ॥satiguroo kal satigur tilak sat laagai so pai tarai ||सतिगुरू कल सतिगुर तिलकु सति लागै सो पै तरै ॥ستگرُو کل ستِگر تلک ستِ لاگَے سو پَے ترَے ۔۔

ਗੁਰੁ ਜਗਤ ਫਿਰਣਸੀਹ ਅੰਗਰਉ ਰਾਜੁ ਜੋਗੁ ਲਹਣਾ ਕਰੈ ॥੫॥gur jagat firanaseeh a(n)garau raaj jog lahanaa karai ||5||गुरु जगत फिरणसीह अंगरउ राजु जोगु लहणा करै ॥५॥گُر جگت پھرݨسیِه اںگرا راج جوگ لهݨا کرَے ۔۔۵۔۔