Ang 138 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੩੮)

ਆਇਆ ਗਇਆ ਮੁਇਆ ਨਾਉ ॥aaiaa giaa muiaa naau ||आइआ गइआ मुइआ नाउ ॥آاآ گایا مُایا ناا ۔۔

ਪਿਛੈ ਪਤਲਿ ਸਦਿਹੁ ਕਾਵ ॥pichhai patal sadhih kaav ||पिछै पतलि सदिहु काव ॥پِچھَے پتل سدهُ کاو ۔۔

ਨਾਨਕ ਮਨਮੁਖਿ ਅੰਧੁ ਪਿਆਰੁ ॥naanak manmukh a(n)dh piaar ||नानक मनमुखि अंधु पिआरु ॥نانک منمکھ اںدھ پآر ۔۔

ਬਾਝੁ ਗੁਰੂ ਡੁਬਾ ਸੰਸਾਰੁ ॥੨॥baajh guroo ddubaa sa(n)saar ||2||बाझु गुरू डुबा संसारु ॥२॥باجھ گُرُو ڈُبا سںسار ۔۔۲۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਦਸ ਬਾਲਤਣਿ ਬੀਸ ਰਵਣਿ ਤੀਸਾ ਕਾ ਸੁੰਦਰੁ ਕਹਾਵੈ ॥dhas baalatan bees ravan teesaa kaa su(n)dhar kahaavai ||दस बालतणि बीस रवणि तीसा का सुँदरु कहावै ॥دس بالتݨ بیِس روݨ تیِسا کا سُںدر کهاوَے ۔۔

ਚਾਲੀਸੀ ਪੁਰੁ ਹੋਇ ਪਚਾਸੀ ਪਗੁ ਖਿਸੈ ਸਠੀ ਕੇ ਬੋਢੇਪਾ ਆਵੈ ॥chaaleesee pur hoi pachaasee pag khisai saThee ke boddepaa aavai ||चालीसी पुरु होइ पचासी पगु खिसै सठी के बोढेपा आवै ॥چالیِسیِ پُر هوا پچاسیِ پگ کھسَے سٹھیِ کے بوڈھےپا آوَے ۔۔

ਸਤਰਿ ਕਾ ਮਤਿਹੀਣੁ ਅਸੀਹਾਂ ਕਾ ਵਿਉਹਾਰੁ ਨ ਪਾਵੈ ॥satar kaa matiheen aseehaa(n) kaa viauhaar na paavai ||सतरि का मतिहीणु असीहाँ का विउहारु न पावै ॥ستر کا متهیِݨ اسیِهاں کا واهار ن پاوَے ۔۔

ਨਵੈ ਕਾ ਸਿਹਜਾਸਣੀ ਮੂਲਿ ਨ ਜਾਣੈ ਅਪ ਬਲੁ ॥navai kaa sihajaasanee mool na jaanai ap bal ||नवै का सिहजासणी मूलि न जाणै अप बलु ॥نوَے کا سهجاسݨیِ مُول ن جاݨَے اپ بل ۔۔

ਢੰਢੋਲਿਮੁ ਢੂਢਿਮੁ ਡਿਠੁ ਮੈ ਨਾਨਕ ਜਗੁ ਧੂਏ ਕਾ ਧਵਲਹਰੁ ॥੩॥dda(n)ddolim ddooddim ddiTh mai naanak jag dhooe kaa dhavalahar ||3||ढंढोलिमु ढूढिमु डिठु मै नानक जगु धूए का धवलहरु ॥३॥ڈھںڈھولم ڈھُوڈھم ڈٹھ مَے نانک جگ دھُواے کا دھولهر ۔۔۳۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਤੂੰ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਅਗੰਮੁ ਹੈ ਆਪਿ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਉਪਾਤੀ ॥too(n) karataa purakh aga(n)m hai aap sirasaT upaatee ||तूँ करता पुरखु अगंमु है आपि सृसटि उपाती ॥تُوں کرتا پُرکھ اگںم هَے آپ سرسٹ اُپاتیِ ۔۔

ਰੰਗ ਪਰੰਗ ਉਪਾਰਜਨਾ ਬਹੁ ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਭਾਤੀ ॥ra(n)g para(n)g upaarajanaa bahu bahu bidh bhaatee ||रंग परंग उपारजना बहु बहु बिधि भाती ॥رںگ پرںگ اُپارجنا بهُ بهُ بدھ بھاتیِ ۔۔

ਤੂੰ ਜਾਣਹਿ ਜਿਨਿ ਉਪਾਈਐ ਸਭੁ ਖੇਲੁ ਤੁਮਾਤੀ ॥too(n) jaaneh jin upaieeaai sabh khel tumaatee ||तूँ जाणहि जिनि उपाईऐ सभु खेलु तुमाती ॥تُوں جاݨه جن اُپاایاَے سبھ کھےل تُماتیِ ۔۔

ਇਕਿ ਆਵਹਿ ਇਕਿ ਜਾਹਿ ਉਠਿ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਮਰਿ ਜਾਤੀ ॥eik aaveh ik jaeh uTh bin naavai mar jaatee ||इकि आवहि इकि जाहि उठि बिनु नावै मरि जाती ॥ِاک آوه اک جاه اُٹھ بن ناوَے مرِ جاتیِ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਰੰਗਿ ਚਲੂਲਿਆ ਰੰਗਿ ਹਰਿ ਰੰਗਿ ਰਾਤੀ ॥gurmukh ra(n)g chalooliaa ra(n)g har ra(n)g raatee ||गुरमुखि रंगि चलूलिआ रंगि हरि रंगि राती ॥گُرمکھ رںگ چلُولآ رںگ هر رںگ راتیِ ۔۔

ਸੋ ਸੇਵਹੁ ਸਤਿ ਨਿਰੰਜਨੋ ਹਰਿ ਪੁਰਖੁ ਬਿਧਾਤੀ ॥so sevahu sat nira(n)jano har purakh bidhaatee ||सो सेवहु सति निरंजनो हरि पुरखु बिधाती ॥سو سےوهُ ست نرںجنو هرِ پُرکھ بدھاتیِ ۔۔

ਤੂੰ ਆਪੇ ਆਪਿ ਸੁਜਾਣੁ ਹੈ ਵਡ ਪੁਰਖੁ ਵਡਾਤੀ ॥too(n) aape aap sujaan hai vadd purakh vaddaatee ||तूँ आपे आपि सुजाणु है वड पुरखु वडाती ॥تُوں آپے آپ سُجاݨ هَے وڈ پُرکھ وڈاتیِ ۔۔

ਜੋ ਮਨਿ ਚਿਤਿ ਤੁਧੁ ਧਿਆਇਦੇ ਮੇਰੇ ਸਚਿਆ ਬਲਿ ਬਲਿ ਹਉ ਤਿਨ ਜਾਤੀ ॥੧॥jo man chit tudh dhiaaidhe mere sachiaa bal bal hau tin jaatee ||1||जो मनि चिति तुधु धिआइदे मेरे सचिआ बलि बलि हउ तिन जाती ॥१॥جو من چتِ تُدھ دھآادے مےرے سچِآ بلِ بلِ ها تن جاتیِ ۔۔۱۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥salok mahalaa pehilaa ||सलोक म: १ ॥سلوک مÚ ۱ ۔۔

ਜੀਉ ਪਾਇ ਤਨੁ ਸਾਜਿਆ ਰਖਿਆ ਬਣਤ ਬਣਾਇ ॥jeeau pai tan saajiaa rakhiaa banat banai ||जीउ पाइ तनु साजिआ रखिआ बणत बणाइ ॥جیِا پاا تن ساجآ رکھآ بݨت بݨاا ۔۔

ਅਖੀ ਦੇਖੈ ਜਿਹਵਾ ਬੋਲੈ ਕੰਨੀ ਸੁਰਤਿ ਸਮਾਇ ॥akhee dhekhai jihavaa bolai ka(n)nee surat samai ||अखी देखै जिहवा बोलै कंनी सुरति समाइ ॥اکھیِ دےکھَے جهوا بولَے کنّیِ سُرت سماا ۔۔

ਪੈਰੀ ਚਲੈ ਹਥੀ ਕਰਣਾ ਦਿਤਾ ਪੈਨੈ ਖਾਇ ॥pairee chalai hathee karanaa dhitaa painai khai ||पैरी चलै हथी करणा दिता पैनै खाइ ॥پَےریِ چلَے هتھیِ کرݨا دتا پَےنَے کھاا ۔۔

ਜਿਨਿ ਰਚਿ ਰਚਿਆ ਤਿਸਹਿ ਨ ਜਾਣੈ ਅੰਧਾ ਅੰਧੁ ਕਮਾਇ ॥jin rach rachiaa tiseh na jaanai a(n)dhaa a(n)dh kamai ||जिनि रचि रचिआ तिसहि न जाणै अंधा अंधु कमाइ ॥جٍن رچ رچِآ تسه ن جاݨَے اںدھا اںدھ کماا ۔۔

ਜਾ ਭਜੈ ਤਾ ਠੀਕਰੁ ਹੋਵੈ ਘਾੜਤ ਘੜੀ ਨ ਜਾਇ ॥jaa bhajai taa Theekar hovai ghaaRat ghaRee na jai ||जा भजै ता ठीकरु होवै घाड़त घड़ी न जाइ ॥جا بھجَے تا ٹھیِکر هووَے گھاڑت گھڑیِ ن جاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਨਾਹਿ ਪਤਿ ਪਤਿ ਵਿਣੁ ਪਾਰਿ ਨ ਪਾਇ ॥੧॥naanak gur bin naeh pat pat vin paar na pai ||1||नानक गुर बिनु नाहि पति पति विणु पारि न पाइ ॥१॥نانک گُر بن ناه پت پتِ وݨ پار ن پاِا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੨ ॥mahalaa doojaa ||म: २ ॥مÚ ۲ ۔۔

ਦੇਂਦੇ ਥਾਵਹੁ ਦਿਤਾ ਚੰਗਾ ਮਨਮੁਖਿ ਐਸਾ ਜਾਣੀਐ ॥dhe(n)dhe thaavahu dhitaa cha(n)gaa manmukh aaisaa jaaneeaai ||देंदे थावहु दिता चंगा मनमुखि ऐसा जाणीऐ ॥دےںدے تھاوهُ دتا چںگا منمکھ اَےسا جاݨیِاَے ۔۔

ਸੁਰਤਿ ਮਤਿ ਚਤੁਰਾਈ ਤਾ ਕੀ ਕਿਆ ਕਰਿ ਆਖਿ ਵਖਾਣੀਐ ॥surat mat chaturaiee taa kee kiaa kar aakh vakhaaneeaai ||सुरति मति चतुराई ता की किआ करि आखि वखाणीऐ ॥سُرت مت چتراای تا کیِ کآ کرِ آکھ وکھاݨیِاَے ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਬਹਿ ਕੈ ਕਰਮ ਕਮਾਵੈ ਸੋ ਚਹੁ ਕੁੰਡੀ ਜਾਣੀਐ ॥a(n)tar beh kai karam kamaavai so chahu ku(n)ddee jaaneeaai ||अंतरि बहि कै करम कमावै सो चहु कुँडी जाणीऐ ॥اںتر بهِ کَے کرم کماوَے سو چهُ کُںڈیِ جاݨیِاَے ۔۔

ਜੋ ਧਰਮੁ ਕਮਾਵੈ ਤਿਸੁ ਧਰਮ ਨਾਉ ਹੋਵੈ ਪਾਪਿ ਕਮਾਣੈ ਪਾਪੀ ਜਾਣੀਐ ॥jo dharam kamaavai tis dharam naau hovai paap kamaanai paapee jaaneeaai ||जो धरमु कमावै तिसु धरम नाउ होवै पापि कमाणै पापी जाणीऐ ॥جو دھرم کماوَے تس دھرم ناا هووَے پاپ کماݨَے پاپیِ جاݨیِاَے ۔۔

ਤੂੰ ਆਪੇ ਖੇਲ ਕਰਹਿ ਸਭਿ ਕਰਤੇ ਕਿਆ ਦੂਜਾ ਆਖਿ ਵਖਾਣੀਐ ॥too(n) aape khel kareh sabh karate kiaa dhoojaa aakh vakhaaneeaai ||तूँ आपे खेल करहि सभि करते किआ दूजा आखि वखाणीऐ ॥تُوں آپے کھےل کره سبھ کرتے کآ دُوجا آکھ وکھاݨیِاَے ۔۔

ਜਿਚਰੁ ਤੇਰੀ ਜੋਤਿ ਤਿਚਰੁ ਜੋਤੀ ਵਿਚਿ ਤੂੰ ਬੋਲਹਿ ਵਿਣੁ ਜੋਤੀ ਕੋਈ ਕਿਛੁ ਕਰਿਹੁ ਦਿਖਾ ਸਿਆਣੀਐ ॥jichar teree jot tichar jotee vich too(n) boleh vin jotee koiee kichh karih dhikhaa siaaneeaai ||जिचरु तेरी जोति तिचरु जोती विचि तूँ बोलहि विणु जोती कोई किछु करिहु दिखा सिआणीऐ ॥جِچر تےریِ جوت تچر جوتیِ وچ تُوں بوله وݨ جوتیِ کوای کچھ کرِهُ دکھا سآݨیِاَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਦਰੀ ਆਇਆ ਹਰਿ ਇਕੋ ਸੁਘੜੁ ਸੁਜਾਣੀਐ ॥੨॥naanak gurmukh nadharee aaiaa har iko sughaR sujaaneeaai ||2||नानक गुरमुखि नदरी आइआ हरि इको सुघड़ु सुजाणीऐ ॥२॥نانک گُرمکھ ندریِ آایا هر اکو سُگھڑ سُجاݨیِاَے ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਤੁਧੁ ਆਪੇ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇ ਕੈ ਤੁਧੁ ਆਪੇ ਧੰਧੈ ਲਾਇਆ ॥tudh aape jagat upai kai tudh aape dha(n)dhai laiaa ||तुधु आपे जगतु उपाइ कै तुधु आपे धंधै लाइआ ॥تُدھ آپے جگت اُپاا کَے تُدھ آپے دھںدھَے لاایا ۔۔

ਮੋਹ ਠਗਉਲੀ ਪਾਇ ਕੈ ਤੁਧੁ ਆਪਹੁ ਜਗਤੁ ਖੁਆਇਆ ॥moh Thagaulee pai kai tudh aapahu jagat khuaaiaa ||मोह ठगउली पाइ कै तुधु आपहु जगतु खुआइआ ॥موه ٹھگالیِ پاا کَے تُدھ آپهُ جگت کھُآایا ۔۔

ਤਿਸਨਾ ਅੰਦਰਿ ਅਗਨਿ ਹੈ ਨਹ ਤਿਪਤੈ ਭੁਖਾ ਤਿਹਾਇਆ ॥tisanaa a(n)dhar agan hai neh tipatai bhukhaa tihaiaa ||तिसना अंदरि अगनि है नह तिपतै भुखा तिहाइआ ॥تِسنا اںدر اگن هَے نه تپتَے بھُکھا تهاایا ۔۔

ਸਹਸਾ ਇਹੁ ਸੰਸਾਰੁ ਹੈ ਮਰਿ ਜੰਮੈ ਆਇਆ ਜਾਇਆ ॥sahasaa ih sa(n)saar hai mar ja(n)mai aaiaa jaiaa ||सहसा इहु संसारु है मरि जंमै आइआ जाइआ ॥سهسا اهُ سںسار هَے مر جںمَے آایا جاایا ۔۔

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਮੋਹੁ ਨ ਤੁਟਈ ਸਭਿ ਥਕੇ ਕਰਮ ਕਮਾਇਆ ॥bin satigur moh na tuTiee sabh thake karam kamaiaa ||बिनु सतिगुर मोहु न तुटई सभि थके करम कमाइआ ॥بٍن ستگر موهُ ن تُٹای سبھِ تھکے کرم کماایا ۔۔

ਗੁਰਮਤੀ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਸੁਖਿ ਰਜਾ ਜਾ ਤੁਧੁ ਭਾਇਆ ॥gurmatee naam dhiaaieeaai sukh rajaa jaa tudh bhaiaa ||गुरमती नामु धिआईऐ सुखि रजा जा तुधु भाइआ ॥گُرمتیِ نام دھآایاَے سُکھ رجا جا تُدھ بھاایا ۔۔

ਕੁਲੁ ਉਧਾਰੇ ਆਪਣਾ ਧੰਨੁ ਜਣੇਦੀ ਮਾਇਆ ॥kul udhaare aapanaa dha(n)n janedhee maiaa ||कुलु उधारे आपणा धंनु जणेदी माइआ ॥کُل اُدھارے آپݨا دھنّ جݨےدیِ ماایا ۔۔