Ang 1384 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੩੮੪)

ਮਿਸਲ ਫਕੀਰਾਂ ਗਾਖੜੀ ਸੁ ਪਾਈਐ ਪੂਰ ਕਰੰਮਿ ॥੧੧੧॥misal fakeeraa(n) gaakhaRee su paieeaai poor kara(n)m ||111||मिसल फकीराँ गाखड़ी सु पाईऐ पूर करंमि ॥१११॥مِسل پھکیِراں گاکھڑیِ سُ پاایاَے پُور کرںم ۔۔۱۱۱۔۔

ਪਹਿਲੈ ਪਹਰੈ ਫੁਲੜਾ ਫਲੁ ਭੀ ਪਛਾ ਰਾਤਿ ॥pahilai paharai fulaRaa fal bhee pachhaa raat ||पहिलै पहरै फुलड़ा फलु भी पछा राति ॥پهِلَے پهرَے پھُلڑا پھل بھیِ پچھا رات ۔۔

ਜੋ ਜਾਗੰਨਿੑ ਲਹੰਨਿ ਸੇ ਸਾਈ ਕੰਨੋ ਦਾਤਿ ॥੧੧੨॥jo jaaga(n)ni(h) laha(n)n se saiee ka(n)no dhaat ||112||जो जागंनि्ि लहंनि से साई कंनो दाति ॥११२॥جو جاگنّھ لهنّ سے ساای کنّو دات ۔۔۱۱۲۔۔

ਦਾਤੀ ਸਾਹਿਬ ਸੰਦੀਆ ਕਿਆ ਚਲੈ ਤਿਸੁ ਨਾਲਿ ॥dhaatee saahib sa(n)dheeaa kiaa chalai tis naal ||दाती साहिब संदीआ किआ चलै तिसु नालि ॥داتیِ ساهب سںدیِآ کآ چلَے تس نال ۔۔

ਇਕਿ ਜਾਗੰਦੇ ਨਾ ਲਹਨਿੑ ਇਕਨੑਾ ਸੁਤਿਆ ਦੇਇ ਉਠਾਲਿ ॥੧੧੩॥eik jaaga(n)dhe naa lahani(h) ikan(h)aa sutiaa dhei uThaal ||113||इकि जागंदे ना लहनि्ि इकन्ना सुतिआ देइ उठालि ॥११३॥ِاک جاگںدے نا لهنھ اکنھا سُتآ دےا اُٹھال ۔۔۱۱۳۔۔

ਢੂਢੇਦੀਏ ਸੁਹਾਗ ਕੂ ਤਉ ਤਨਿ ਕਾਈ ਕੋਰ ॥ddooddedhe'ee suhaag koo tau tan kaiee kor ||ढूढेदीए सुहाग कू तउ तनि काई कोर ॥ڈھُوڈھےدیِاے سُهاگ کُو تا تن کاای کور ۔۔

ਜਿਨੑਾ ਨਾਉ ਸੁਹਾਗਣੀ ਤਿਨੑਾ ਝਾਕ ਨ ਹੋਰ ॥੧੧੪॥jin(h)aa naau suhaaganee tin(h)aa jhaak na hor ||114||जिन्ना नाउ सुहागणी तिन्ना झाक न होर ॥११४॥جٍنھا ناا سُهاگݨیِ تنھا جھاک ن هور ۔۔۱۱۴۔۔

ਸਬਰ ਮੰਝ ਕਮਾਣ ਏ ਸਬਰੁ ਕਾ ਨੀਹਣੋ ॥sabar ma(n)jh kamaan e sabar kaa neehano ||सबर मंझ कमाण ए सबरु का नीहणो ॥سبر مںجھ کماݨ اے سبر کا نیِهݨو ۔۔

ਸਬਰ ਸੰਦਾ ਬਾਣੁ ਖਾਲਕੁ ਖਤਾ ਨ ਕਰੀ ॥੧੧੫॥sabar sa(n)dhaa baan khaalak khataa na karee ||115||सबर संदा बाणु खालकु खता न करी ॥११५॥سبر سںدا باݨ کھالک کھتا ن کریِ ۔۔۱۱۵۔۔

ਸਬਰ ਅੰਦਰਿ ਸਾਬਰੀ ਤਨੁ ਏਵੈ ਜਾਲੇਨਿੑ ॥sabar a(n)dhar saabaree tan evai jaaleni(h) ||सबर अंदरि साबरी तनु एवै जालेनि्ि ॥سبر اںدر سابریِ تن اےوَے جالےنھ ۔۔

ਹੋਨਿ ਨਜੀਕਿ ਖੁਦਾਇ ਦੈ ਭੇਤੁ ਨ ਕਿਸੈ ਦੇਨਿ ॥੧੧੬॥hon najeek khudhai dhai bhet na kisai dhen ||116||होनि नजीकि खुदाइ दै भेतु न किसै देनि ॥११६॥هون نجیِک کھُداا دَے بھےت ن کسَے دےن ۔۔۱۱۶۔۔

ਸਬਰੁ ਏਹੁ ਸੁਆਉ ਜੇ ਤੂੰ ਬੰਦਾ ਦਿੜੁ ਕਰਹਿ ॥sabar eh suaau je too(n) ba(n)dhaa dhiR kareh ||सबरु एहु सुआउ जे तूँ बंदा दिड़ु करहि ॥سبر اےهُ سُآا جے تُوں بںدا دڑ کره ۔۔

ਵਧਿ ਥੀਵਹਿ ਦਰੀਆਉ ਟੁਟਿ ਨ ਥੀਵਹਿ ਵਾਹੜਾ ॥੧੧੭॥vadh theeveh dhareeaau TuT na theeveh vaahaRaa ||117||वधि थीवहि दरीआउ टुटि न थीवहि वाहड़ा ॥११७॥ودھ تھیِوه دریِآا ٹُٹ ن تھیِوه واهڑا ۔۔۱۱۷۔۔

ਫਰੀਦਾ ਦਰਵੇਸੀ ਗਾਖੜੀ ਚੋਪੜੀ ਪਰੀਤਿ ॥fareedhaa dharavesee gaakhaRee chopaRee pareet ||फरीदा दरवेसी गाखड़ी चोपड़ी परीति ॥پھریِدا دروےسیِ گاکھڑیِ چوپڑیِ پریِت ۔۔

ਇਕਨਿ ਕਿਨੈ ਚਾਲੀਐ ਦਰਵੇਸਾਵੀ ਰੀਤਿ ॥੧੧੮॥eikan kinai chaaleeaai dharavesaavee reet ||118||इकनि किनै चालीऐ दरवेसावी रीति ॥११८॥ِاکن کنَے چالیِاَے دروےساویِ ریِت ۔۔۱۱۸۔۔

ਤਨੁ ਤਪੈ ਤਨੂਰ ਜਿਉ ਬਾਲਣੁ ਹਡ ਬਲੰਨਿੑ ॥tan tapai tanoor jiau baalan hadd bala(n)ni(h) ||तनु तपै तनूर जिउ बालणु हड बलंनि्ि ॥تن تپَے تنُور جا بالݨ هڈ بلµنھ ۔۔

ਪੈਰੀ ਥਕਾਂ ਸਿਰਿ ਜੁਲਾਂ ਜੇ ਮੂੰ ਪਿਰੀ ਮਿਲੰਨਿੑ ॥੧੧੯॥pairee thakaa(n) sir julaa(n) je moo(n) piree mila(n)ni(h) ||119||पैरी थकाँ सिरि जुलाँ जे मूँ पिरी मिलंनि्ि ॥११९॥پَےریِ تھکاں سر جُلاں جے مُوں پریِ ملµنھ ۔۔۱۱۹۔۔

ਤਨੁ ਨ ਤਪਾਇ ਤਨੂਰ ਜਿਉ ਬਾਲਣੁ ਹਡ ਨ ਬਾਲਿ ॥tan na tapai tanoor jiau baalan hadd na baal ||तनु न तपाइ तनूर जिउ बालणु हड न बालि ॥تن ن تپاا تنُور جا بالݨ هڈ ن بال ۔۔

ਸਿਰਿ ਪੈਰੀ ਕਿਆ ਫੇੜਿਆ ਅੰਦਰਿ ਪਿਰੀ ਨਿਹਾਲਿ ॥੧੨੦॥sir pairee kiaa feRiaa a(n)dhar piree nihaal ||120||सिरि पैरी किआ फेड़िआ अंदरि पिरी निहालि ॥१२०॥سِر پَےریِ کآ پھےڑآ اںدر پریِ نهال ۔۔۱۲۰۔۔

ਹਉ ਢੂਢੇਦੀ ਸਜਣਾ ਸਜਣੁ ਮੈਡੇ ਨਾਲਿ ॥hau ddooddedhee sajanaa sajan maidde naal ||हउ ढूढेदी सजणा सजणु मैडे नालि ॥ها ڈھُوڈھےدیِ سجݨا سجݨ مَےڈے نال ۔۔

ਨਾਨਕ ਅਲਖੁ ਨ ਲਖੀਐ ਗੁਰਮੁਖਿ ਦੇਇ ਦਿਖਾਲਿ ॥੧੨੧॥naanak alakh na lakheeaai gurmukh dhei dhikhaal ||121||नानक अलखु न लखीऐ गुरमुखि देइ दिखालि ॥१२१॥نانک الکھ ن لکھیِاَے گُرمکھ دےا دکھال ۔۔۱۲۱۔۔

ਹੰਸਾ ਦੇਖਿ ਤਰੰਦਿਆ ਬਗਾ ਆਇਆ ਚਾਉ ॥ha(n)saa dhekh tara(n)dhiaa bagaa aaiaa chaau ||हंसा देखि तरंदिआ बगा आइआ चाउ ॥هںسا دےکھ ترںدآ بگا آایا چاا ۔۔

ਡੁਬਿ ਮੁਏ ਬਗ ਬਪੁੜੇ ਸਿਰੁ ਤਲਿ ਉਪਰਿ ਪਾਉ ॥੧੨੨॥ddub mue bag bapuRe sir tal upar paau ||122||डुबि मुए बग बपुड़े सिरु तलि उपरि पाउ ॥१२२॥ڈُب مُاے بگ بپڑے سر تل اُپر پاا ۔۔۱۲۲۔۔

ਮੈ ਜਾਣਿਆ ਵਡ ਹੰਸੁ ਹੈ ਤਾਂ ਮੈ ਕੀਤਾ ਸੰਗੁ ॥mai jaaniaa vadd ha(n)s hai taa(n) mai keetaa sa(n)g ||मै जाणिआ वड हंसु है ताँ मै कीता संगु ॥مَے جاݨآ وڈ هںس هَے تاں مَے کیِتا سںگ ۔۔

ਜੇ ਜਾਣਾ ਬਗੁ ਬਪੁੜਾ ਜਨਮਿ ਨ ਭੇੜੀ ਅੰਗੁ ॥੧੨੩॥je jaanaa bag bapuRaa janam na bheRee a(n)g ||123||जे जाणा बगु बपुड़ा जनमि न भेड़ी अंगु ॥१२३॥جے جاݨا بگ بپڑا جنم ن بھےڑیِ اںگ ۔۔۱۲۳۔۔

ਕਿਆ ਹੰਸੁ ਕਿਆ ਬਗੁਲਾ ਜਾ ਕਉ ਨਦਰਿ ਧਰੇ ॥kiaa ha(n)s kiaa bagulaa jaa kau nadhar dhare ||किआ हंसु किआ बगुला जा कउ नदरि धरे ॥کِآ هںس کآ بگلا جا کا ندر دھرے ۔۔

ਜੇ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਨਾਨਕਾ ਕਾਗਹੁ ਹੰਸੁ ਕਰੇ ॥੧੨੪॥je tis bhaavai naanakaa kaagahu ha(n)s kare ||124||जे तिसु भावै नानका कागहु हंसु करे ॥१२४॥جے تس بھاوَے نانکا کاگهُ هںس کرے ۔۔۱۲۴۔۔

ਸਰਵਰ ਪੰਖੀ ਹੇਕੜੋ ਫਾਹੀਵਾਲ ਪਚਾਸ ॥saravar pa(n)khee hekaRo faaheevaal pachaas ||सरवर पंखी हेकड़ो फाहीवाल पचास ॥سرور پںکھیِ هےکڑو پھاهیِوال پچاس ۔۔

ਇਹੁ ਤਨੁ ਲਹਰੀ ਗਡੁ ਥਿਆ ਸਚੇ ਤੇਰੀ ਆਸ ॥੧੨੫॥eih tan laharee gadd thiaa sache teree aas ||125||इहु तनु लहरी गडु थिआ सचे तेरी आस ॥१२५॥ِاهُ تن لهریِ گڈ تھآ سچے تےریِ آس ۔۔۱۲۵۔۔

ਕਵਣੁ ਸੁ ਅਖਰੁ ਕਵਣੁ ਗੁਣੁ ਕਵਣੁ ਸੁ ਮਣੀਆ ਮੰਤੁ ॥kavanu su akhar kavan gun kavanu su maneeaa ma(n)t ||कवणु सु अखरु कवणु गुणु कवणु सु मणीआ मंतु ॥کوݨ سُ اکھر کوݨ گُݨ کوݨ سُ مݨیِآ مںت ۔۔

ਕਵਣੁ ਸੁ ਵੇਸੋ ਹਉ ਕਰੀ ਜਿਤੁ ਵਸਿ ਆਵੈ ਕੰਤੁ ॥੧੨੬॥kavanu su veso hau karee jit vas aavai ka(n)t ||126||कवणु सु वेसो हउ करी जितु वसि आवै कंतु ॥१२६॥کوݨ سُ وےسو ها کریِ جت وس آوَے کںت ۔۔۱۲۶۔۔

ਨਿਵਣੁ ਸੁ ਅਖਰੁ ਖਵਣੁ ਗੁਣੁ ਜਿਹਬਾ ਮਣੀਆ ਮੰਤੁ ॥nivanu su akhar khavan gun jihabaa maneeaa ma(n)t ||निवणु सु अखरु खवणु गुणु जिहबा मणीआ मंतु ॥نِوݨ سُ اکھر کھوݨ گُݨ جهبا مݨیِآ مںت ۔۔

ਏ ਤ੍ਰੈ ਭੈਣੇ ਵੇਸ ਕਰਿ ਤਾਂ ਵਸਿ ਆਵੀ ਕੰਤੁ ॥੧੨੭॥e trai bhaine ves kar taa(n) vas aavee ka(n)t ||127||ए त्रै भैणे वेस करि ताँ वसि आवी कंतु ॥१२७॥اے ترَے بھَےݨے وےس کر تاں وسِ آویِ کںت ۔۔۱۲۷۔۔

ਮਤਿ ਹੋਦੀ ਹੋਇ ਇਆਣਾ ॥mat hodhee hoi iaanaa ||मति होदी होइ इआणा ॥مت هودیِ هوا ایاݨا ۔۔

ਤਾਣ ਹੋਦੇ ਹੋਇ ਨਿਤਾਣਾ ॥taan hodhe hoi nitaanaa ||ताण होदे होइ निताणा ॥تاݨ هودے هوا نتاݨا ۔۔

ਅਣਹੋਦੇ ਆਪੁ ਵੰਡਾਏ ॥anahodhe aap va(n)ddaae ||अणहोदे आपु वंडाए ॥اݨهودے آپ وںڈااے ۔۔

ਕੋ ਐਸਾ ਭਗਤੁ ਸਦਾਏ ॥੧੨੮॥ko aaisaa bhagat sadhaae ||128||को ऐसा भगतु सदाए ॥१२८॥کو اَےسا بھگت سدااے ۔۔۱۲۸۔۔

ਇਕੁ ਫਿਕਾ ਨ ਗਾਲਾਇ ਸਭਨਾ ਮੈ ਸਚਾ ਧਣੀ ॥eik fikaa na gaalai sabhanaa mai sachaa dhanee ||इकु फिका न गालाइ सभना मै सचा धणी ॥ِاک پھکا ن گالاا سبھنا مَے سچا دھݨیِ ۔۔

ਹਿਆਉ ਨ ਕੈਹੀ ਠਾਹਿ ਮਾਣਕ ਸਭ ਅਮੋਲਵੇ ॥੧੨੯॥hiaau na kaihee Thaeh maanak sabh amolave ||129||हिआउ न कैही ठाहि माणक सभ अमोलवे ॥१२९॥هِآا ن کَےهیِ ٹھاه ماݨک سبھ امولوے ۔۔۱۲۹۔۔

ਸਭਨਾ ਮਨ ਮਾਣਿਕ ਠਾਹਣੁ ਮੂਲਿ ਮਚਾਂਗਵਾ ॥sabhanaa man maanik Thaahan mool machaa(n)gavaa ||सभना मन माणिक ठाहणु मूलि मचाँगवा ॥سبھنا من ماݨک ٹھاهݨ مُول مچاںگوا ۔۔

ਜੇ ਤਉ ਪਿਰੀਆ ਦੀ ਸਿਕ ਹਿਆਉ ਨ ਠਾਹੇ ਕਹੀ ਦਾ ॥੧੩੦॥je tau pireeaa dhee sik hiaau na Thaahe kahee dhaa ||130||जे तउ पिरीआ दी सिक हिआउ न ठाहे कही दा ॥१३०॥جے تا پریِآ دیِ سک هآا ن ٹھاهے کهیِ دا ۔۔۱۳۰۔۔