Ang 1383 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੩੮੩)

ਗੋਰਾਂ ਸੇ ਨਿਮਾਣੀਆ ਬਹਸਨਿ ਰੂਹਾਂ ਮਲਿ ॥goraa(n) se nimaaneeaa bahasan roohaa(n) mal ||गोराँ से निमाणीआ बहसनि रूहाँ मलि ॥گوراں سے نماݨیِآ بهسن رُوهاں مل ۔۔

ਆਖੀਂ ਸੇਖਾ ਬੰਦਗੀ ਚਲਣੁ ਅਜੁ ਕਿ ਕਲਿ ॥੯੭॥aakhee(n) sekhaa ba(n)dhagee chalan aj k kal ||97||आखीं सेखा बंदगी चलणु अजु कि कलि ॥९७॥آکھیِں سےکھا بںدگیِ چلݨ اج ک کل ۔۔۹۷۔۔

ਫਰੀਦਾ ਮਉਤੈ ਦਾ ਬੰਨਾ ਏਵੈ ਦਿਸੈ ਜਿਉ ਦਰੀਆਵੈ ਢਾਹਾ ॥fareedhaa mautai dhaa ba(n)naa evai dhisai jiau dhareeaavai ddaahaa ||फरीदा मउतै दा बंना एवै दिसै जिउ दरीआवै ढाहा ॥پھریِدا ماتَے دا بنّا اےوَے دسَے جا دریِآوَے ڈھاها ۔۔

ਅਗੈ ਦੋਜਕੁ ਤਪਿਆ ਸੁਣੀਐ ਹੂਲ ਪਵੈ ਕਾਹਾਹਾ ॥agai dhojak tapiaa suneeaai hool pavai kaahaahaa ||अगै दोजकु तपिआ सुणीऐ हूल पवै काहाहा ॥اگَے دوجک تپآ سُݨیِاَے هُول پوَے کاهاها ۔۔

ਇਕਨਾ ਨੋ ਸਭ ਸੋਝੀ ਆਈ ਇਕਿ ਫਿਰਦੇ ਵੇਪਰਵਾਹਾ ॥eikanaa no sabh sojhee aaiee ik firadhe veparavaahaa ||इकना नो सभ सोझी आई इकि फिरदे वेपरवाहा ॥ِاکنا نو سبھ سوجھیِ آای اک پھردے وےپرواها ۔۔

ਅਮਲ ਜਿ ਕੀਤਿਆ ਦੁਨੀ ਵਿਚਿ ਸੇ ਦਰਗਹ ਓਗਾਹਾ ॥੯੮॥amal j keetiaa dhunee vich se dharageh ogaahaa ||98||अमल जि कीतिआ दुनी विचि से दरगह ओगाहा ॥९८॥امل ج کیِتآ دُنیِ وچ سے درگه اوگاها ۔۔۹۸۔۔

ਫਰੀਦਾ ਦਰੀਆਵੈ ਕੰਨੑੈ ਬਗੁਲਾ ਬੈਠਾ ਕੇਲ ਕਰੇ ॥fareedhaa dhareeaavai ka(n)n(h)ai bagulaa baiThaa kel kare ||फरीदा दरीआवै कंन्नै बगुला बैठा केल करे ॥پھریِدا دریِآوَے کنّھَے بگلا بَےٹھا کےل کرے ۔۔

ਕੇਲ ਕਰੇਦੇ ਹੰਝ ਨੋ ਅਚਿੰਤੇ ਬਾਜ ਪਏ ॥kel karedhe ha(n)jh no achi(n)te baaj pe ||केल करेदे हंझ नो अचिंते बाज पए ॥کےل کرےدے هںجھ نو اچںتے باج پاے ۔۔

ਬਾਜ ਪਏ ਤਿਸੁ ਰਬ ਦੇ ਕੇਲਾਂ ਵਿਸਰੀਆਂ ॥baaj pe tis rab dhe kelaa(n) visareeaa(n) ||बाज पए तिसु रब दे केलाँ विसरीआँ ॥باج پاے تس رب دے کےلاں وسریِآں ۔۔

ਜੋ ਮਨਿ ਚਿਤਿ ਨ ਚੇਤੇ ਸਨਿ ਸੋ ਗਾਲੀ ਰਬ ਕੀਆਂ ॥੯੯॥jo man chit na chete san so gaalee rab keeaa(n) ||99||जो मनि चिति न चेते सनि सो गाली रब कीआँ ॥९९॥جو من چتِ ن چےتے سنِ سو گالیِ رب کیِآں ۔۔۹۹۔۔

ਸਾਢੇ ਤ੍ਰੈ ਮਣ ਦੇਹੁਰੀ ਚਲੈ ਪਾਣੀ ਅੰਨਿ ॥saadde trai man dhehuree chalai paanee a(n)n ||साढे त्रै मण देहुरी चलै पाणी अंनि ॥ساڈھے ترَے مݨ دےهُریِ چلَے پاݨیِ انّ ۔۔

ਆਇਓ ਬੰਦਾ ਦੁਨੀ ਵਿਚਿ ਵਤਿ ਆਸੂਣੀ ਬੰਨਿੑ ॥aaio ba(n)dhaa dhunee vich vat aasoonee ba(n)ni(h) ||आइओ बंदा दुनी विचि वति आसूणी बंनि्ि ॥آااو بںدا دُنیِ وچ وتِ آسُوݨیِ بنّھ ۔۔

ਮਲਕਲ ਮਉਤ ਜਾਂ ਆਵਸੀ ਸਭ ਦਰਵਾਜੇ ਭੰਨਿ ॥malakal maut jaa(n) aavasee sabh dharavaaje bha(n)n ||मलकल मउत जाँ आवसी सभ दरवाजे भंनि ॥ملکل مات جاں آوسیِ سبھ درواجے بھنّ ۔۔

ਤਿਨੑਾ ਪਿਆਰਿਆ ਭਾਈਆਂ ਅਗੈ ਦਿਤਾ ਬੰਨਿੑ ॥tin(h)aa piaariaa bhaieeaa(n) agai dhitaa ba(n)ni(h) ||तिन्ना पिआरिआ भाईआँ अगै दिता बंनि्ि ॥تٍنھا پآرآ بھاایآں اگَے دتا بنّھ ۔۔

ਵੇਖਹੁ ਬੰਦਾ ਚਲਿਆ ਚਹੁ ਜਣਿਆ ਦੈ ਕੰਨਿੑ ॥vekhahu ba(n)dhaa chaliaa chahu janiaa dhai ka(n)ni(h) ||वेखहु बंदा चलिआ चहु जणिआ दै कंनि्ि ॥وےکھهُ بںدا چلآ چهُ جݨِآ دَے کنّھ ۔۔

ਫਰੀਦਾ ਅਮਲ ਜਿ ਕੀਤੇ ਦੁਨੀ ਵਿਚਿ ਦਰਗਹ ਆਏ ਕੰਮਿ ॥੧੦੦॥fareedhaa amal j keete dhunee vich dharageh aae ka(n)m ||100||फरीदा अमल जि कीते दुनी विचि दरगह आए कंमि ॥१००॥پھریِدا امل ج کیِتے دُنیِ وچ درگه آاے کںم ۔۔۱۰۰۔۔

ਫਰੀਦਾ ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ਤਿਨੑ ਪੰਖੀਆ ਜੰਗਲਿ ਜਿੰਨੑਾ ਵਾਸੁ ॥fareedhaa hau balihaaree tin(h) pa(n)kheeaa ja(n)gal ji(n)n(h)aa vaas ||फरीदा हउ बलिहारी तिन्न पंखीआ जंगलि जिंन्ना वासु ॥پھریِدا ها بلهاریِ تنھ پںکھیِآ جںگل جنّھا واس ۔۔

ਕਕਰੁ ਚੁਗਨਿ ਥਲਿ ਵਸਨਿ ਰਬ ਨ ਛੋਡਨਿ ਪਾਸੁ ॥੧੦੧॥kakar chugan thal vasan rab na chhoddan paas ||101||ककरु चुगनि थलि वसनि रब न छोडनि पासु ॥१०१॥ککر چُگن تھل وسن رب ن چھوڈن پاس ۔۔۱۰۱۔۔

ਫਰੀਦਾ ਰੁਤਿ ਫਿਰੀ ਵਣੁ ਕੰਬਿਆ ਪਤ ਝੜੇ ਝੜਿ ਪਾਹਿ ॥fareedhaa rut firee van ka(n)biaa pat jhaRe jhaR paeh ||फरीदा रुति फिरी वणु कंबिआ पत झड़े झड़ि पाहि ॥پھریِدا رُت پھریِ وݨ کںبآ پت جھڑے جھڑ پاه ۔۔

ਚਾਰੇ ਕੁੰਡਾ ਢੂੰਢੀਆਂ ਰਹਣੁ ਕਿਥਾਊ ਨਾਹਿ ॥੧੦੨॥chaare ku(n)ddaa ddoo(n)ddeeaa(n) rahan kithaauoo naeh ||102||चारे कुँडा ढूँढीआँ रहणु किथाऊ नाहि ॥१०२॥چارے کُںڈا ڈھُوںڈھیِآں رهݨ کتھااُو ناه ۔۔۱۰۲۔۔

ਫਰੀਦਾ ਪਾੜਿ ਪਟੋਲਾ ਧਜ ਕਰੀ ਕੰਬਲੜੀ ਪਹਿਰੇਉ ॥fareedhaa paaR paTolaa dhaj karee ka(n)balaRee pahireau ||फरीदा पाड़ि पटोला धज करी कंबलड़ी पहिरेउ ॥پھریِدا پاڑ پٹولا دھج کریِ کںبلڑیِ پهِرےا ۔۔

ਜਿਨੑੀ ਵੇਸੀ ਸਹੁ ਮਿਲੈ ਸੇਈ ਵੇਸ ਕਰੇਉ ॥੧੦੩॥jin(h)ee vesee sahu milai seiee ves kareau ||103||जिन्नी वेसी सहु मिलै सेई वेस करेउ ॥१०३॥جٍنھیِ وےسیِ سهُ ملَے سےای وےس کرےا ۔۔۱۰۳۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਕਾਇ ਪਟੋਲਾ ਪਾੜਤੀ ਕੰਬਲੜੀ ਪਹਿਰੇਇ ॥kai paTolaa paaRatee ka(n)balaRee pahirei ||काइ पटोला पाड़ती कंबलड़ी पहिरेइ ॥کاا پٹولا پاڑتیِ کںبلڑیِ پهِرےا ۔۔

ਨਾਨਕ ਘਰ ਹੀ ਬੈਠਿਆ ਸਹੁ ਮਿਲੈ ਜੇ ਨੀਅਤਿ ਰਾਸਿ ਕਰੇਇ ॥੧੦੪॥naanak ghar hee baiThiaa sahu milai je neeat raas karei ||104||नानक घर ही बैठिआ सहु मिलै जे नीअति रासि करेइ ॥१०४॥نانک گھر هیِ بَےٹھآ سهُ ملَے جے نیِات راس کرےا ۔۔۱۰۴۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਫਰੀਦਾ ਗਰਬੁ ਜਿਨੑਾ ਵਡਿਆਈਆ ਧਨਿ ਜੋਬਨਿ ਆਗਾਹ ॥fareedhaa garab jin(h)aa vaddiaaieeaa dhan joban aagaeh ||फरीदा गरबु जिन्ना वडिआईआ धनि जोबनि आगाह ॥پھریِدا گرب جنھا وڈآایآ دھنِ جوبن آگاه ۔۔

ਖਾਲੀ ਚਲੇ ਧਣੀ ਸਿਉ ਟਿਬੇ ਜਿਉ ਮੀਹਾਹੁ ॥੧੦੫॥khaalee chale dhanee siau Tibe jiau meehaahu ||105||खाली चले धणी सिउ टिबे जिउ मीहाहु ॥१०५॥کھالیِ چلے دھݨیِ سا ٹبے جا میِهاهُ ۔۔۱۰۵۔۔

ਫਰੀਦਾ ਤਿਨਾ ਮੁਖ ਡਰਾਵਣੇ ਜਿਨਾ ਵਿਸਾਰਿਓਨੁ ਨਾਉ ॥fareedhaa tinaa mukh ddaraavane jinaa visaarion naau ||फरीदा तिना मुख डरावणे जिना विसारिओनु नाउ ॥پھریِدا تنا مُکھ ڈراوݨے جنا وساراون ناا ۔۔

ਐਥੈ ਦੁਖ ਘਣੇਰਿਆ ਅਗੈ ਠਉਰ ਨ ਠਾਉ ॥੧੦੬॥aaithai dhukh ghaneriaa agai Thaur na Thaau ||106||ऐथै दुख घणेरिआ अगै ठउर न ठाउ ॥१०६॥اَےتھَے دُکھ گھݨےرآ اگَے ٹھار ن ٹھاا ۔۔۱۰۶۔۔

ਫਰੀਦਾ ਪਿਛਲ ਰਾਤਿ ਨ ਜਾਗਿਓਹਿ ਜੀਵਦੜੋ ਮੁਇਓਹਿ ॥fareedhaa pichhal raat na jaagioh jeevadhaRo muioh ||फरीदा पिछल राति न जागिओहि जीवदड़ो मुइओहि ॥پھریِدا پچھل رات ن جاگاوه جیِودڑو مُااوه ۔۔

ਜੇ ਤੈ ਰਬੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ਤ ਰਬਿ ਨ ਵਿਸਰਿਓਹਿ ॥੧੦੭॥je tai rab visaariaa ta rab na visarioh ||107||जे तै रबु विसारिआ त रबि न विसरिओहि ॥१०७॥جے تَے رب وسارآ ت رب ن وسراوه ۔۔۱۰۷۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਫਰੀਦਾ ਕੰਤੁ ਰੰਗਾਵਲਾ ਵਡਾ ਵੇਮੁਹਤਾਜੁ ॥fareedhaa ka(n)t ra(n)gaavalaa vaddaa vemuhataaj ||फरीदा कंतु रंगावला वडा वेमुहताजु ॥پھریِدا کںت رںگاولا وڈا وےمهتاج ۔۔

ਅਲਹ ਸੇਤੀ ਰਤਿਆ ਏਹੁ ਸਚਾਵਾਂ ਸਾਜੁ ॥੧੦੮॥aleh setee ratiaa eh sachaavaa(n) saaj ||108||अलह सेती रतिआ एहु सचावाँ साजु ॥१०८॥اله سےتیِ رتآ اےهُ سچاواں ساج ۔۔۱۰۸۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਫਰੀਦਾ ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਇਕੁ ਕਰਿ ਦਿਲ ਤੇ ਲਾਹਿ ਵਿਕਾਰੁ ॥fareedhaa dhukh sukh ik kar dhil te laeh vikaar ||फरीदा दुखु सुखु इकु करि दिल ते लाहि विकारु ॥پھریِدا دُکھ سُکھ اک کر دل تے لاه وکار ۔۔

ਅਲਹ ਭਾਵੈ ਸੋ ਭਲਾ ਤਾਂ ਲਭੀ ਦਰਬਾਰੁ ॥੧੦੯॥aleh bhaavai so bhalaa taa(n) labhee dharabaar ||109||अलह भावै सो भला ताँ लभी दरबारु ॥१०९॥اله بھاوَے سو بھلا تاں لبھیِ دربار ۔۔۱۰۹۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਫਰੀਦਾ ਦੁਨੀ ਵਜਾਈ ਵਜਦੀ ਤੂੰ ਭੀ ਵਜਹਿ ਨਾਲਿ ॥fareedhaa dhunee vajaiee vajadhee too(n) bhee vajeh naal ||फरीदा दुनी वजाई वजदी तूँ भी वजहि नालि ॥پھریِدا دُنیِ وجاای وجدیِ تُوں بھیِ وجه نال ۔۔

ਸੋਈ ਜੀਉ ਨ ਵਜਦਾ ਜਿਸੁ ਅਲਹੁ ਕਰਦਾ ਸਾਰ ॥੧੧੦॥soiee jeeau na vajadhaa jis alahu karadhaa saar ||110||सोई जीउ न वजदा जिसु अलहु करदा सार ॥११०॥سوای جیِا ن وجدا جس الهُ کردا سار ۔۔۱۱۰۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਫਰੀਦਾ ਦਿਲੁ ਰਤਾ ਇਸੁ ਦੁਨੀ ਸਿਉ ਦੁਨੀ ਨ ਕਿਤੈ ਕੰਮਿ ॥fareedhaa dhil rataa is dhunee siau dhunee na kitai ka(n)m ||फरीदा दिलु रता इसु दुनी सिउ दुनी न कितै कंमि ॥پھریِدا دل رتا اس دُنیِ سا دُنیِ ن کتَے کںم ۔۔