Ang 137 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੩੭)

ਸਸੁਰੈ ਪੇਈਐ ਤਿਸੁ ਕੰਤ ਕੀ ਵਡਾ ਜਿਸੁ ਪਰਵਾਰੁ ॥sasurai peieeaai tis ka(n)t kee vaddaa jis paravaar ||ससुरै पेईऐ तिसु कंत की वडा जिसु परवारु ॥سسرَے پےایاَے تس کںت کیِ وڈا جس پروار ۔۔

ਊਚਾ ਅਗਮ ਅਗਾਧਿ ਬੋਧ ਕਿਛੁ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰਾਵਾਰੁ ॥uoochaa agam agaadh bodh kichh a(n)t na paaraavaar ||ऊचा अगम अगाधि बोध किछु अंतु न पारावारु ॥اُوچا اگم اگادھ بودھ کچھ اںت ن پاراوار ۔۔

ਸੇਵਾ ਸਾ ਤਿਸੁ ਭਾਵਸੀ ਸੰਤਾ ਕੀ ਹੋਇ ਛਾਰੁ ॥sevaa saa tis bhaavasee sa(n)taa kee hoi chhaar ||सेवा सा तिसु भावसी संता की होइ छारु ॥سےوا سا تس بھاوسیِ سںتا کیِ هوا چھار ۔۔

ਦੀਨਾ ਨਾਥ ਦੈਆਲ ਦੇਵ ਪਤਿਤ ਉਧਾਰਣਹਾਰੁ ॥dheenaa naath dhaiaal dhev patit udhaaranahaar ||दीना नाथ दैआल देव पतित उधारणहारु ॥دیٍنا ناتھ دَےآل دےو پتت اُدھارݨهار ۔۔

ਆਦਿ ਜੁਗਾਦੀ ਰਖਦਾ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਕਰਤਾਰੁ ॥aadh jugaadhee rakhadhaa sach naam karataar ||आदि जुगादी रखदा सचु नामु करतारु ॥آد جُگادیِ رکھدا سچ نام کرتار ۔۔

ਕੀਮਤਿ ਕੋਇ ਨ ਜਾਣਈ ਕੋ ਨਾਹੀ ਤੋਲਣਹਾਰੁ ॥keemat koi na jaaniee ko naahee tolanahaar ||कीमति कोइ न जाणई को नाही तोलणहारु ॥کیِمت کوا ن جاݨای کو ناهیِ تولݨهار ۔۔

ਮਨ ਤਨ ਅੰਤਰਿ ਵਸਿ ਰਹੇ ਨਾਨਕ ਨਹੀ ਸੁਮਾਰੁ ॥man tan a(n)tar vas rahe naanak nahee sumaar ||मन तन अंतरि वसि रहे नानक नही सुमारु ॥من تن اںتر وس رهے نانک نهیِ سُمار ۔۔

ਦਿਨੁ ਰੈਣਿ ਜਿ ਪ੍ਰਭ ਕੰਉ ਸੇਵਦੇ ਤਿਨ ਕੈ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰ ॥੨॥dhin rain j prabh ka(n)au sevadhe tin kai sadh balihaar ||2||दिनु रैणि जि प्रभ कंउ सेवदे तिन कै सद बलिहार ॥२॥دٍن رَےݨ ج پربھ کںا سےودے تن کَے سد بلهار ۔۔۲۔۔

ਸੰਤ ਅਰਾਧਨਿ ਸਦ ਸਦਾ ਸਭਨਾ ਕਾ ਬਖਸਿੰਦੁ ॥sa(n)t araadhan sadh sadhaa sabhanaa kaa bakhasi(n)dh ||संत अराधनि सद सदा सभना का बखसिंदु ॥سںت ارادھن سد سدا سبھنا کا بکھسںد ۔۔

ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਜਿਨਿ ਸਾਜਿਆ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਦਿਤੀਨੁ ਜਿੰਦੁ ॥jeeau pi(n)dd jin saajiaa kar kirapaa dhiteen ji(n)dh ||जीउ पिंडु जिनि साजिआ करि किरपा दितीनु जिंदु ॥جیِا پںڈ جن ساجآ کرِ کرپا دتیٍن جںد ۔۔

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਆਰਾਧੀਐ ਜਪੀਐ ਨਿਰਮਲ ਮੰਤੁ ॥gur sabadhee aaraadheeaai japeeaai niramal ma(n)t ||गुर सबदी आराधीऐ जपीऐ निरमल मंतु ॥گُر سبدیِ آرادھیِاَے جپیِاَے نرمل مںت ۔۔

ਕੀਮਤਿ ਕਹਣੁ ਨ ਜਾਈਐ ਪਰਮੇਸੁਰੁ ਬੇਅੰਤੁ ॥keemat kahan na jaieeaai paramesur bea(n)t ||कीमति कहणु न जाईऐ परमेसुरु बेअंतु ॥کیِمت کهݨ ن جاایاَے پرمےسر بےاںت ۔۔

ਜਿਸੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਨਰਾਇਣੋ ਸੋ ਕਹੀਐ ਭਗਵੰਤੁ ॥jis man vasai naraino so kaheeaai bhagava(n)t ||जिसु मनि वसै नराइणो सो कहीऐ भगवंतु ॥جِس من وسَے نرااݨو سو کهیِاَے بھگوںت ۔۔

ਜੀਅ ਕੀ ਲੋਚਾ ਪੂਰੀਐ ਮਿਲੈ ਸੁਆਮੀ ਕੰਤੁ ॥jeea kee lochaa pooreeaai milai suaamee ka(n)t ||जीअ की लोचा पूरीऐ मिलै सुआमी कंतु ॥جیِا کیِ لوچا پُوریِاَے ملَے سُآمیِ کںت ۔۔

ਨਾਨਕੁ ਜੀਵੈ ਜਪਿ ਹਰੀ ਦੋਖ ਸਭੇ ਹੀ ਹੰਤੁ ॥naanak jeevai jap haree dhokh sabhe hee ha(n)t ||नानकु जीवै जपि हरी दोख सभे ही हंतु ॥نانک جیِوَے جپ هریِ دوکھ سبھے هیِ هںت ۔۔

ਦਿਨੁ ਰੈਣਿ ਜਿਸੁ ਨ ਵਿਸਰੈ ਸੋ ਹਰਿਆ ਹੋਵੈ ਜੰਤੁ ॥੩॥dhin rain jis na visarai so hariaa hovai ja(n)t ||3||दिनु रैणि जिसु न विसरै सो हरिआ होवै जंतु ॥३॥دٍن رَےݨ جس ن وسرَے سو هرآ هووَے جںت ۔۔۳۔۔

ਸਰਬ ਕਲਾ ਪ੍ਰਭ ਪੂਰਣੋ ਮੰਞੁ ਨਿਮਾਣੀ ਥਾਉ ॥sarab kalaa prabh poorano ma(n)n(j) nimaanee thaau ||सरब कला प्रभ पूरणो मंञु निमाणी थाउ ॥سرب کلا پربھ پُورݨو مںنج نماݨیِ تھاا ۔۔

ਹਰਿ ਓਟ ਗਹੀ ਮਨ ਅੰਦਰੇ ਜਪਿ ਜਪਿ ਜੀਵਾਂ ਨਾਉ ॥har oT gahee man a(n)dhare jap jap jeevaa(n) naau ||हरि ओट गही मन अंदरे जपि जपि जीवाँ नाउ ॥هر اوٹ گهیِ من اںدرے جپِ جپِ جیِواں ناا ۔۔

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਪ੍ਰਭ ਆਪਣੀ ਜਨ ਧੂੜੀ ਸੰਗਿ ਸਮਾਉ ॥kar kirapaa prabh aapanee jan dhooRee sa(n)g samaau ||करि किरपा प्रभ आपणी जन धूड़ी संगि समाउ ॥کر کرپا پربھ آپݨیِ جن دھُوڑیِ سںگ سماا ۔۔

ਜਿਉ ਤੂੰ ਰਾਖਹਿ ਤਿਉ ਰਹਾ ਤੇਰਾ ਦਿਤਾ ਪੈਨਾ ਖਾਉ ॥jiau too(n) raakheh tiau rahaa teraa dhitaa painaa khaau ||जिउ तूँ राखहि तिउ रहा तेरा दिता पैना खाउ ॥جِا تُوں راکھه تا رها تےرا دتا پَےنا کھاا ۔۔

ਉਦਮੁ ਸੋਈ ਕਰਾਇ ਪ੍ਰਭ ਮਿਲਿ ਸਾਧੂ ਗੁਣ ਗਾਉ ॥audham soiee karai prabh mil saadhoo gun gaau ||उदमु सोई कराइ प्रभ मिलि साधू गुण गाउ ॥اُدم سوای کراا پربھ مل سادھُو گُݨ گاا ۔۔

ਦੂਜੀ ਜਾਇ ਨ ਸੁਝਈ ਕਿਥੈ ਕੂਕਣ ਜਾਉ ॥dhoojee jai na sujhiee kithai kookan jaau ||दूजी जाइ न सुझई किथै कूकण जाउ ॥دُوجیِ جاا ن سُجھای کتھَے کُوکݨ جاا ۔۔

ਅਗਿਆਨ ਬਿਨਾਸਨ ਤਮ ਹਰਣ ਊਚੇ ਅਗਮ ਅਮਾਉ ॥agiaan binaasan tam haran uooche agam amaau ||अगिआन बिनासन तम हरण ऊचे अगम अमाउ ॥اگآن بناسن تم هرݨ اُوچے اگم اماا ۔۔

ਮਨੁ ਵਿਛੁੜਿਆ ਹਰਿ ਮੇਲੀਐ ਨਾਨਕ ਏਹੁ ਸੁਆਉ ॥man vichhuRiaa har meleeaai naanak eh suaau ||मनु विछुड़िआ हरि मेलीऐ नानक एहु सुआउ ॥من وچھڑآ هر مےلیِاَے نانک اےهُ سُآا ۔۔

ਸਰਬ ਕਲਿਆਣਾ ਤਿਤੁ ਦਿਨਿ ਹਰਿ ਪਰਸੀ ਗੁਰ ਕੇ ਪਾਉ ॥੪॥੧॥sarab kaliaanaa tit dhin har parasee gur ke paau ||4||1||सरब कलिआणा तितु दिनि हरि परसी गुर के पाउ ॥४॥१॥سرب کلآݨا تت دنِ هرِ پرسیِ گُر کے پاا ۔۔۴۔۔۱۔۔

ਵਾਰ ਮਾਝ ਕੀ ਤਥਾ ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੧ ਮਲਕ ਮੁਰੀਦ ਤਥਾ ਚੰਦ੍ਰਹੜਾ ਸੋਹੀਆ ਕੀ ਧੁਨੀ ਗਾਵਣੀ ॥vaar maajh kee tathaa salok mahalaa pehilaa malak mureedh tathaa cha(n)dhrahaRaa soheeaa kee dhunee gaavanee ||वार माझ की तथा सलोक महला १ मलक मुरीद तथा चंद्रहड़ा सोहीआ की धुनी गावणी ॥وار ماجھ کیِ تتھا سلوک مهلا ۱ ملک مُریِد تتھا چںدرهڑا سوهیِآ کیِ دھُنیِ گاوݨیِ ۔۔

ੴ ਸਤਿ ਨਾਮੁ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar sat naam karataa purakh gur prasaadh ||ੴ सति नामु करता पुरखु गुर प्रसादि ॥اک اونکار ست نام کرتا پُرکھ گُر پرساد ۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥salok mahalaa pehilaa ||सलोकु म: १ ॥سلوک مÚ ۱ ۔۔

ਗੁਰੁ ਦਾਤਾ ਗੁਰੁ ਹਿਵੈ ਘਰੁ ਗੁਰੁ ਦੀਪਕੁ ਤਿਹ ਲੋਇ ॥gur dhaataa gur hivai ghar gur dheepak teh loi ||गुरु दाता गुरु हिवै घरु गुरु दीपकु तिह लोइ ॥گُر داتا گُر هوَے گھر گُر دیِپک ته لوِا ۔۔

ਅਮਰ ਪਦਾਰਥੁ ਨਾਨਕਾ ਮਨਿ ਮਾਨਿਐ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥੧॥amar padhaarath naanakaa man maaniaai sukh hoi ||1||अमर पदारथु नानका मनि मानिऐ सुखु होइ ॥१॥امر پدارتھ نانکا من ماناَے سُکھ هوا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਪਹਿਲੈ ਪਿਆਰਿ ਲਗਾ ਥਣ ਦੁਧਿ ॥pahilai piaar lagaa than dhudh ||पहिलै पिआरि लगा थण दुधि ॥پهِلَے پآر لگا تھݨ دُدھ ۔۔

ਦੂਜੈ ਮਾਇ ਬਾਪ ਕੀ ਸੁਧਿ ॥dhoojai mai baap kee sudh ||दूजै माइ बाप की सुधि ॥دُوجَے ماا باپ کیِ سُدھ ۔۔

ਤੀਜੈ ਭਯਾ ਭਾਭੀ ਬੇਬ ॥teejai bhayaa bhaabhee beb ||तीजै भया भाभी बेब ॥تیِجَے بھےا بھابھیِ بےب ۔۔

ਚਉਥੈ ਪਿਆਰਿ ਉਪੰਨੀ ਖੇਡ ॥chauthai piaar upa(n)nee khedd ||चउथै पिआरि उपंनी खेड ॥چاتھَے پآر اُپنّیِ کھےڈ ۔۔

ਪੰਜਵੈ ਖਾਣ ਪੀਅਣ ਕੀ ਧਾਤੁ ॥pa(n)javai khaan peean kee dhaat ||पंजवै खाण पीअण की धातु ॥پںجوَے کھاݨ پیِاݨ کیِ دھات ۔۔

ਛਿਵੈ ਕਾਮੁ ਨ ਪੁਛੈ ਜਾਤਿ ॥chhivai kaam na puchhai jaat ||छिवै कामु न पुछै जाति ॥چھِوَے کام ن پُچھَے جات ۔۔

ਸਤਵੈ ਸੰਜਿ ਕੀਆ ਘਰ ਵਾਸੁ ॥satavai sa(n)j keeaa ghar vaas ||सतवै संजि कीआ घर वासु ॥ستوَے سںج کیِآ گھر واس ۔۔

ਅਠਵੈ ਕ੍ਰੋਧੁ ਹੋਆ ਤਨ ਨਾਸੁ ॥aThavai karodh hoaa tan naas ||अठवै क्रोधु होआ तन नासु ॥اٹھوَے ک®ودھ هوآ تن ناس ۔۔

ਨਾਵੈ ਧਉਲੇ ਉਭੇ ਸਾਹ ॥naavai dhaule ubhe saeh ||नावै धउले उभे साह ॥ناوَے دھالے اُبھے ساه ۔۔

ਦਸਵੈ ਦਧਾ ਹੋਆ ਸੁਆਹ ॥dhasavai dhadhaa hoaa suaaeh ||दसवै दधा होआ सुआह ॥دسوَے ددھا هوآ سُآه ۔۔

ਗਏ ਸਿਗੀਤ ਪੁਕਾਰੀ ਧਾਹ ॥ge sigeet pukaaree dhaeh ||गए सिगीत पुकारी धाह ॥گاے سگیِت پُکاریِ دھاه ۔۔

ਉਡਿਆ ਹੰਸੁ ਦਸਾਏ ਰਾਹ ॥auddiaa ha(n)s dhasaae raeh ||उडिआ हंसु दसाए राह ॥اُڈآ هںس دسااے راه ۔۔