Ang 1379 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੩੭੯)

ਧਿਗੁ ਤਿਨੑਾ ਦਾ ਜੀਵਿਆ ਜਿਨਾ ਵਿਡਾਣੀ ਆਸ ॥੨੧॥dhig tin(h)aa dhaa jeeviaa jinaa viddaanee aas ||21||धिगु तिन्ना दा जीविआ जिना विडाणी आस ॥२१॥دھِگ تنھا دا جیِوآ جنا وڈاݨیِ آس ۔۔۲۱۔۔

ਫਰੀਦਾ ਜੇ ਮੈ ਹੋਦਾ ਵਾਰਿਆ ਮਿਤਾ ਆਇੜਿਆਂ ॥fareedhaa je mai hodhaa vaariaa mitaa aaiRiaa(n) ||फरीदा जे मै होदा वारिआ मिता आइड़िआँ ॥پھریِدا جے مَے هودا وارآ متا آاڑآں ۔۔

ਹੇੜਾ ਜਲੈ ਮਜੀਠ ਜਿਉ ਉਪਰਿ ਅੰਗਾਰਾ ॥੨੨॥heRaa jalai majeeTh jiau upar a(n)gaaraa ||22||हेड़ा जलै मजीठ जिउ उपरि अंगारा ॥२२॥هےڑا جلَے مجیِٹھ جا اُپر اںگارا ۔۔۲۲۔۔

ਫਰੀਦਾ ਲੋੜੈ ਦਾਖ ਬਿਜਉਰੀਆਂ ਕਿਕਰਿ ਬੀਜੈ ਜਟੁ ॥fareedhaa loRai dhaakh bijaureeaa(n) kikar beejai jaT ||फरीदा लोड़ै दाख बिजउरीआँ किकरि बीजै जटु ॥پھریِدا لوڑَے داکھ بجاریِآں ککر بیِجَے جٹ ۔۔

ਹੰਢੈ ਉਂਨ ਕਤਾਇਦਾ ਪੈਧਾ ਲੋੜੈ ਪਟੁ ॥੨੩॥ha(n)ddai u(n)n kataidhaa paidhaa loRai paT ||23||हंढै उंन कताइदा पैधा लोड़ै पटु ॥२३॥هںڈھَے اُںن کتاادا پَےدھا لوڑَے پٹ ۔۔۲۳۔۔

ਫਰੀਦਾ ਗਲੀਏ ਚਿਕੜੁ ਦੂਰਿ ਘਰੁ ਨਾਲਿ ਪਿਆਰੇ ਨੇਹੁ ॥fareedhaa gale'ee chikaR dhoor ghar naal piaare neh ||फरीदा गलीए चिकड़ु दूरि घरु नालि पिआरे नेहु ॥پھریِدا گلیِاے چکڑ دُور گھر نال پآرے نےهُ ۔۔

ਚਲਾ ਤ ਭਿਜੈ ਕੰਬਲੀ ਰਹਾਂ ਤ ਤੁਟੈ ਨੇਹੁ ॥੨੪॥chalaa ta bhijai ka(n)balee rahaa(n) ta tuTai neh ||24||चला त भिजै कंबली रहाँ त तुटै नेहु ॥२४॥چلا ت بھجَے کںبلیِ رهاں ت تُٹَے نےهُ ۔۔۲۴۔۔

ਭਿਜਉ ਸਿਜਉ ਕੰਬਲੀ ਅਲਹ ਵਰਸਉ ਮੇਹੁ ॥bhijau sijau ka(n)balee aleh varasau meh ||भिजउ सिजउ कंबली अलह वरसउ मेहु ॥بھِجا سجا کںبلیِ اله ورسا مےهُ ۔۔

ਜਾਇ ਮਿਲਾ ਤਿਨਾ ਸਜਣਾ ਤੁਟਉ ਨਾਹੀ ਨੇਹੁ ॥੨੫॥jai milaa tinaa sajanaa tuTau naahee neh ||25||जाइ मिला तिना सजणा तुटउ नाही नेहु ॥२५॥جاا ملا تنا سجݨا تُٹا ناهیِ نےهُ ۔۔۲۵۔۔

ਫਰੀਦਾ ਮੈ ਭੋਲਾਵਾ ਪਗ ਦਾ ਮਤੁ ਮੈਲੀ ਹੋਇ ਜਾਇ ॥fareedhaa mai bholaavaa pag dhaa mat mailee hoi jai ||फरीदा मै भोलावा पग दा मतु मैली होइ जाइ ॥پھریِدا مَے بھولاوا پگ دا مت مَےلیِ هوا جاا ۔۔

ਗਹਿਲਾ ਰੂਹੁ ਨ ਜਾਣਈ ਸਿਰੁ ਭੀ ਮਿਟੀ ਖਾਇ ॥੨੬॥gahilaa rooh na jaaniee sir bhee miTee khai ||26||गहिला रूहु न जाणई सिरु भी मिटी खाइ ॥२६॥گهِلا رُوهُ ن جاݨای سر بھیِ مٹیِ کھاا ۔۔۲۶۔۔

ਫਰੀਦਾ ਸਕਰ ਖੰਡੁ ਨਿਵਾਤ ਗੁੜੁ ਮਾਖਿਓੁ ਮਾਂਝਾ ਦੁਧੁ ॥fareedhaa sakar kha(n)dd nivaat guR maakhio maa(n)jhaa dhudh ||फरीदा सकर खंडु निवात गुड़ु माखिओु माँझा दुधु ॥پھریِدا سکر کھںڈ نوات گُڑ ماکھاو ماںجھا دُدھ ۔۔

ਸਭੇ ਵਸਤੂ ਮਿਠੀਆਂ ਰਬ ਨ ਪੁਜਨਿ ਤੁਧੁ ॥੨੭॥sabhe vasatoo miTheeaa(n) rab na pujan tudh ||27||सभे वसतू मिठीआँ रब न पुजनि तुधु ॥२७॥سبھے وستُو مٹھیِآں رب ن پُجن تُدھ ۔۔۲۷۔۔

ਫਰੀਦਾ ਰੋਟੀ ਮੇਰੀ ਕਾਠ ਕੀ ਲਾਵਣੁ ਮੇਰੀ ਭੁਖ ॥fareedhaa roTee meree kaaTh kee laavan meree bhukh ||फरीदा रोटी मेरी काठ की लावणु मेरी भुख ॥پھریِدا روٹیِ مےریِ کاٹھ کیِ لاوݨ مےریِ بھُکھ ۔۔

ਜਿਨਾ ਖਾਧੀ ਚੋਪੜੀ ਘਣੇ ਸਹਨਿਗੇ ਦੁਖ ॥੨੮॥jinaa khaadhee chopaRee ghane sahanige dhukh ||28||जिना खाधी चोपड़ी घणे सहनिगे दुख ॥२८॥جٍنا کھادھیِ چوپڑیِ گھݨے سهنگے دُکھ ۔۔۲۸۔۔

ਰੁਖੀ ਸੁਖੀ ਖਾਇ ਕੈ ਠੰਢਾ ਪਾਣੀ ਪੀਉ ॥rukhee sukhee khai kai Tha(n)ddaa paanee peeau ||रुखी सुखी खाइ कै ठंढा पाणी पीउ ॥رُکھیِ سُکھیِ کھاا کَے ٹھںڈھا پاݨیِ پیِا ۔۔

ਫਰੀਦਾ ਦੇਖਿ ਪਰਾਈ ਚੋਪੜੀ ਨਾ ਤਰਸਾਏ ਜੀਉ ॥੨੯॥fareedhaa dhekh paraiee chopaRee naa tarasaae jeeau ||29||फरीदा देखि पराई चोपड़ी ना तरसाए जीउ ॥२९॥پھریِدا دےکھ پراای چوپڑیِ نا ترسااے جیِا ۔۔۲۹۔۔

ਅਜੁ ਨ ਸੁਤੀ ਕੰਤ ਸਿਉ ਅੰਗੁ ਮੁੜੇ ਮੁੜਿ ਜਾਇ ॥aj na sutee ka(n)t siau a(n)g muRe muR jai ||अजु न सुती कंत सिउ अंगु मुड़े मुड़ि जाइ ॥اج ن سُتیِ کںت سا اںگ مُڑے مُڑ جاا ۔۔

ਜਾਇ ਪੁਛਹੁ ਡੋਹਾਗਣੀ ਤੁਮ ਕਿਉ ਰੈਣਿ ਵਿਹਾਇ ॥੩੦॥jai puchhahu ddohaaganee tum kiau rain vihai ||30||जाइ पुछहु डोहागणी तुम किउ रैणि विहाइ ॥३०॥جاا پُچھهُ ڈوهاگݨیِ تُم کا رَےݨ وهاا ۔۔۳۰۔۔

ਸਾਹੁਰੈ ਢੋਈ ਨਾ ਲਹੈ ਪੇਈਐ ਨਾਹੀ ਥਾਉ ॥saahurai ddoiee naa lahai peieeaai naahee thaau ||साहुरै ढोई ना लहै पेईऐ नाही थाउ ॥ساهُرَے ڈھوای نا لهَے پےایاَے ناهیِ تھاا ۔۔

ਪਿਰੁ ਵਾਤੜੀ ਨ ਪੁਛਈ ਧਨ ਸੋਹਾਗਣਿ ਨਾਉ ॥੩੧॥pir vaataRee na puchhiee dhan sohaagan naau ||31||पिरु वातड़ी न पुछई धन सोहागणि नाउ ॥३१॥پِر واتڑیِ ن پُچھای دھن سوهاگݨ ناا ۔۔۳۱۔۔

ਸਾਹੁਰੈ ਪੇਈਐ ਕੰਤ ਕੀ ਕੰਤੁ ਅਗੰਮੁ ਅਥਾਹੁ ॥saahurai peieeaai ka(n)t kee ka(n)t aga(n)m athaahu ||साहुरै पेईऐ कंत की कंतु अगंमु अथाहु ॥ساهُرَے پےایاَے کںت کیِ کںت اگںم اتھاهُ ۔۔

ਨਾਨਕ ਸੋ ਸੋਹਾਗਣੀ ਜੁ ਭਾਵੈ ਬੇਪਰਵਾਹ ॥੩੨॥naanak so sohaaganee ju bhaavai beparavaeh ||32||नानक सो सोहागणी जु भावै बेपरवाह ॥३२॥نانک سو سوهاگݨیِ جُ بھاوَے بےپرواه ۔۔۳۲۔۔

ਨਾਤੀ ਧੋਤੀ ਸੰਬਹੀ ਸੁਤੀ ਆਇ ਨਚਿੰਦੁ ॥naatee dhotee sa(n)bahee sutee aai nachi(n)dh ||नाती धोती संबही सुती आइ नचिंदु ॥ناتیِ دھوتیِ سںبهیِ سُتیِ آا نچںد ۔۔

ਫਰੀਦਾ ਰਹੀ ਸੁ ਬੇੜੀ ਹਿੰਙੁ ਦੀ ਗਈ ਕਥੂਰੀ ਗੰਧੁ ॥੩੩॥fareedhaa rahee su beRee hi(n)n(g) dhee giee kathooree ga(n)dh ||33||फरीदा रही सु बेड़ी हिंङु दी गई कथूरी गंधु ॥३३॥پھریِدا رهیِ سُ بےڑیِ هںنگ دیِ گای کتھُوریِ گںدھ ۔۔۳۳۔۔

ਜੋਬਨ ਜਾਂਦੇ ਨਾ ਡਰਾਂ ਜੇ ਸਹ ਪ੍ਰੀਤਿ ਨ ਜਾਇ ॥joban jaa(n)dhe naa ddaraa(n) je seh preet na jai ||जोबन जाँदे ना डराँ जे सह प्रीति न जाइ ॥جوبن جاںدے نا ڈراں جے سه پریِت ن جاا ۔۔

ਫਰੀਦਾ ਕਿਤਂੀ ਜੋਬਨ ਪ੍ਰੀਤਿ ਬਿਨੁ ਸੁਕਿ ਗਏ ਕੁਮਲਾਇ ॥੩੪॥fareedhaa kita(n)ee joban preet bin suk ge kumalai ||34||फरीदा कितीं जोबन प्रीति बिनु सुकि गए कुमलाइ ॥३४॥پھریِدا کتˆØیِ جوبن پریِت بن سُک گاے کُملاا ۔۔۳۴۔۔

ਫਰੀਦਾ ਚਿੰਤ ਖਟੋਲਾ ਵਾਣੁ ਦੁਖੁ ਬਿਰਹਿ ਵਿਛਾਵਣ ਲੇਫੁ ॥fareedhaa chi(n)t khaTolaa vaan dhukh bireh vichhaavan lef ||फरीदा चिंत खटोला वाणु दुखु बिरहि विछावण लेफु ॥پھریِدا چںت کھٹولا واݨ دُکھ بره وچھاوݨ لےپھ ۔۔

ਏਹੁ ਹਮਾਰਾ ਜੀਵਣਾ ਤੂ ਸਾਹਿਬ ਸਚੇ ਵੇਖੁ ॥੩੫॥eh hamaaraa jeevanaa too saahib sache vekh ||35||एहु हमारा जीवणा तू साहिब सचे वेखु ॥३५॥اےهُ همارا جیِوݨا تُو ساهب سچے وےکھ ۔۔۳۵۔۔

ਬਿਰਹਾ ਬਿਰਹਾ ਆਖੀਐ ਬਿਰਹਾ ਤੂ ਸੁਲਤਾਨੁ ॥birahaa birahaa aakheeaai birahaa too sulataan ||बिरहा बिरहा आखीऐ बिरहा तू सुलतानु ॥بِرها برها آکھیِاَے برها تُو سُلتان ۔۔

ਫਰੀਦਾ ਜਿਤੁ ਤਨਿ ਬਿਰਹੁ ਨ ਊਪਜੈ ਸੋ ਤਨੁ ਜਾਣੁ ਮਸਾਨੁ ॥੩੬॥fareedhaa jit tan birahu na uoopajai so tan jaan masaan ||36||फरीदा जितु तनि बिरहु न ऊपजै सो तनु जाणु मसानु ॥३६॥پھریِدا جت تن برهُ ن اُوپجَے سو تن جاݨ مسان ۔۔۳۶۔۔

ਫਰੀਦਾ ਏ ਵਿਸੁ ਗੰਦਲਾ ਧਰੀਆਂ ਖੰਡੁ ਲਿਵਾੜਿ ॥fareedhaa e vis ga(n)dhalaa dhareeaa(n) kha(n)dd livaaR ||फरीदा ए विसु गंदला धरीआँ खंडु लिवाड़ि ॥پھریِدا اے وس گںدلا دھریِآں کھںڈ لواڑ ۔۔

ਇਕਿ ਰਾਹੇਦੇ ਰਹਿ ਗਏ ਇਕਿ ਰਾਧੀ ਗਏ ਉਜਾੜਿ ॥੩੭॥eik raahedhe reh ge ik raadhee ge ujaaR ||37||इकि राहेदे रहि गए इकि राधी गए उजाड़ि ॥३७॥ِاک راهےدے رهِ گاے اک رادھیِ گاے اُجاڑ ۔۔۳۷۔۔

ਫਰੀਦਾ ਚਾਰਿ ਗਵਾਇਆ ਹੰਢਿ ਕੈ ਚਾਰਿ ਗਵਾਇਆ ਸੰਮਿ ॥fareedhaa chaar gavaiaa ha(n)dd kai chaar gavaiaa sa(n)m ||फरीदा चारि गवाइआ हंढि कै चारि गवाइआ संमि ॥پھریِدا چار گواایا هںڈھ کَے چار گواایا سںم ۔۔

ਲੇਖਾ ਰਬੁ ਮੰਗੇਸੀਆ ਤੂ ਆਂਹੋ ਕੇਰ੍ਹੇ ਕੰਮਿ ॥੩੮॥lekhaa rab ma(n)geseeaa too aa(n)ho kerhe ka(n)m ||38||लेखा रबु मंगेसीआ तू आँहो केर्हे कंमि ॥३८॥لےکھا رب مںگےسیِآ تُو آںهو کےرھے کںم ۔۔۳۸۔۔

ਫਰੀਦਾ ਦਰਿ ਦਰਵਾਜੈ ਜਾਇ ਕੈ ਕਿਉ ਡਿਠੋ ਘੜੀਆਲੁ ॥fareedhaa dhar dharavaajai jai kai kiau ddiTho ghaReeaal ||फरीदा दरि दरवाजै जाइ कै किउ डिठो घड़ीआलु ॥پھریِدا در درواجَے جاا کَے کا ڈٹھو گھڑیِآل ۔۔

ਏਹੁ ਨਿਦੋਸਾਂ ਮਾਰੀਐ ਹਮ ਦੋਸਾਂ ਦਾ ਕਿਆ ਹਾਲੁ ॥੩੯॥eh nidhosaa(n) maareeaai ham dhosaa(n) dhaa kiaa haal ||39||एहु निदोसाँ मारीऐ हम दोसाँ दा किआ हालु ॥३९॥اےهُ ندوساں ماریِاَے هم دوساں دا کآ هال ۔۔۳۹۔۔

ਘੜੀਏ ਘੜੀਏ ਮਾਰੀਐ ਪਹਰੀ ਲਹੈ ਸਜਾਇ ॥ghaRe'e ghaRe'e maareeaai paharee lahai sajai ||घड़ीए घड़ीए मारीऐ पहरी लहै सजाइ ॥گھڑیِاے گھڑیِاے ماریِاَے پهریِ لهَے سجاا ۔۔

ਸੋ ਹੇੜਾ ਘੜੀਆਲ ਜਿਉ ਡੁਖੀ ਰੈਣਿ ਵਿਹਾਇ ॥੪੦॥so heRaa ghaReeaal jiau ddukhee rain vihai ||40||सो हेड़ा घड़ीआल जिउ डुखी रैणि विहाइ ॥४०॥سو هےڑا گھڑیِآل جا ڈُکھیِ رَےݨ وهاا ۔۔۴۰۔۔