Ang 1373 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੩੭੩)

ਤਾਸੁ ਪਟੰਤਰ ਨ ਪੁਜੈ ਹਰਿ ਜਨ ਕੀ ਪਨਿਹਾਰਿ ॥੧੫੯॥taas paTa(n)tar na pujai har jan kee panihaar ||159||तासु पटंतर न पुजै हरि जन की पनिहारि ॥१५९॥تاس پٹںتر ن پُجَے هر جن کیِ پنِهار ۔۔۱۵۹۔۔

ਕਬੀਰ ਨ੍ਰਿਪ ਨਾਰੀ ਕਿਉ ਨਿੰਦੀਐ ਕਿਉ ਹਰਿ ਚੇਰੀ ਕਉ ਮਾਨੁ ॥kabeer nirap naaree kiau ni(n)dheeaai kiau har cheree kau maan ||कबीर नृप नारी किउ निंदीऐ किउ हरि चेरी कउ मानु ॥کبیِر نرپ ناریِ کا نںدیِاَے کا هر چےریِ کا مان ۔۔

ਓਹ ਮਾਂਗ ਸਵਾਰੈ ਬਿਖੈ ਕਉ ਓਹ ਸਿਮਰੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ॥੧੬੦॥oh maa(n)g savaarai bikhai kau oh simarai har naam ||160||ओह माँग सवारै बिखै कउ ओह सिमरै हरि नामु ॥१६०॥اوه ماںگ سوارَے بکھَے کا اوه سمرَے هر نام ۔۔۱۶۰۔۔

ਕਬੀਰ ਥੂਨੀ ਪਾਈ ਥਿਤਿ ਭਈ ਸਤਿਗੁਰ ਬੰਧੀ ਧੀਰ ॥kabeer thoonee paiee thit bhiee satigur ba(n)dhee dheer ||कबीर थूनी पाई थिति भई सतिगुर बंधी धीर ॥کبیِر تھٌیِ پاای تھت بھای ستِگر بںدھیِ دھیِر ۔۔

ਕਬੀਰ ਹੀਰਾ ਬਨਜਿਆ ਮਾਨ ਸਰੋਵਰ ਤੀਰ ॥੧੬੧॥kabeer heeraa banajiaa maan sarovar teer ||161||कबीर हीरा बनजिआ मान सरोवर तीर ॥१६१॥کبیِر هیِرا بنجآ مان سروور تیِر ۔۔۱۶۱۔۔

ਕਬੀਰ ਹਰਿ ਹੀਰਾ ਜਨ ਜਉਹਰੀ ਲੇ ਕੈ ਮਾਂਡੈ ਹਾਟ ॥kabeer har heeraa jan jauharee le kai maa(n)ddai haaT ||कबीर हरि हीरा जन जउहरी ले कै माँडै हाट ॥کبیِر هر هیِرا جن جاهریِ لے کَے ماںڈَے هاٹ ۔۔

ਜਬ ਹੀ ਪਾਈਅਹਿ ਪਾਰਖੂ ਤਬ ਹੀਰਨ ਕੀ ਸਾਟ ॥੧੬੨॥jab hee paie'eeh paarakhoo tab heeran kee saaT ||162||जब ही पाईअहि पारखू तब हीरन की साट ॥१६२॥جب هیِ پاایاه پارکھُو تب هیِرن کیِ ساٹ ۔۔۱۶۲۔۔

ਕਬੀਰ ਕਾਮ ਪਰੇ ਹਰਿ ਸਿਮਰੀਐ ਐਸਾ ਸਿਮਰਹੁ ਨਿਤ ॥kabeer kaam pare har simareeaai aaisaa simarahu nit ||कबीर काम परे हरि सिमरीऐ ऐसा सिमरहु नित ॥کبیِر کام پرے هر سمریِاَے اَےسا سمرهُ نت ۔۔

ਅਮਰਾ ਪੁਰ ਬਾਸਾ ਕਰਹੁ ਹਰਿ ਗਇਆ ਬਹੋਰੈ ਬਿਤ ॥੧੬੩॥amaraa pur baasaa karahu har giaa bahorai bit ||163||अमरा पुर बासा करहु हरि गइआ बहोरै बित ॥१६३॥امرا پُر باسا کرهُ هر گایا بهورَے بت ۔۔۱۶۳۔۔

ਕਬੀਰ ਸੇਵਾ ਕਉ ਦੁਇ ਭਲੇ ਏਕੁ ਸੰਤੁ ਇਕੁ ਰਾਮੁ ॥kabeer sevaa kau dhui bhale ek sa(n)t ik raam ||कबीर सेवा कउ दुइ भले एकु संतु इकु रामु ॥کبیِر سےوا کا دُا بھلے اےک سںت اک رام ۔۔

ਰਾਮੁ ਜੁ ਦਾਤਾ ਮੁਕਤਿ ਕੋ ਸੰਤੁ ਜਪਾਵੈ ਨਾਮੁ ॥੧੬੪॥raamu ju dhaataa mukat ko sa(n)t japaavai naam ||164||रामु जु दाता मुकति को संतु जपावै नामु ॥१६४॥رام جُ داتا مُکت کو سںت جپاوَے نام ۔۔۱۶۴۔۔

ਕਬੀਰ ਜਿਹ ਮਾਰਗਿ ਪੰਡਿਤ ਗਏ ਪਾਛੈ ਪਰੀ ਬਹੀਰ ॥kabeer jeh maarag pa(n)ddit ge paachhai paree baheer ||कबीर जिह मारगि पंडित गए पाछै परी बहीर ॥کبیِر جه مارگ پںڈت گاے پاچھَے پریِ بهیِر ۔۔

ਇਕ ਅਵਘਟ ਘਾਟੀ ਰਾਮ ਕੀ ਤਿਹ ਚੜਿ ਰਹਿਓ ਕਬੀਰ ॥੧੬੫॥eik avaghaT ghaaTee raam kee teh chaR rahio kabeer ||165||इक अवघट घाटी राम की तिह चड़ि रहिओ कबीर ॥१६५॥ِاک اوگھٹ گھاٹیِ رام کیِ ته چڑ رهِاو کبیِر ۔۔۱۶۵۔۔

ਕਬੀਰ ਦੁਨੀਆ ਕੇ ਦੋਖੇ ਮੂਆ ਚਾਲਤ ਕੁਲ ਕੀ ਕਾਨਿ ॥kabeer dhuneeaa ke dhokhe mooaa chaalat kul kee kaan ||कबीर दुनीआ के दोखे मूआ चालत कुल की कानि ॥کبیِر دُنیِآ کے دوکھے مُوآ چالت کُل کیِ کان ۔۔

ਤਬ ਕੁਲੁ ਕਿਸ ਕਾ ਲਾਜਸੀ ਜਬ ਲੇ ਧਰਹਿ ਮਸਾਨਿ ॥੧੬੬॥tab kul kis kaa laajasee jab le dhareh masaan ||166||तब कुलु किस का लाजसी जब ले धरहि मसानि ॥१६६॥تب کُل کس کا لاجسیِ جب لے دھره مسان ۔۔۱۶۶۔۔

ਕਬੀਰ ਡੂਬਹਿਗੋ ਰੇ ਬਾਪੁਰੇ ਬਹੁ ਲੋਗਨ ਕੀ ਕਾਨਿ ॥kabeer ddoobahigo re baapure bahu logan kee kaan ||कबीर डूबहिगो रे बापुरे बहु लोगन की कानि ॥کبیِر ڈُوبهگو رے باپرے بهُ لوگن کیِ کان ۔۔

ਪਾਰੋਸੀ ਕੇ ਜੋ ਹੂਆ ਤੂ ਅਪਨੇ ਭੀ ਜਾਨੁ ॥੧੬੭॥paarosee ke jo hooaa too apane bhee jaan ||167||पारोसी के जो हूआ तू अपने भी जानु ॥१६७॥پاروسیِ کے جو هُوآ تُو اپنے بھیِ جان ۔۔۱۶۷۔۔

ਕਬੀਰ ਭਲੀ ਮਧੂਕਰੀ ਨਾਨਾ ਬਿਧਿ ਕੋ ਨਾਜੁ ॥kabeer bhalee madhookaree naanaa bidh ko naaj ||कबीर भली मधूकरी नाना बिधि को नाजु ॥کبیِر بھلیِ مدھُوکریِ نانا بدھ کو ناج ۔۔

ਦਾਵਾ ਕਾਹੂ ਕੋ ਨਹੀ ਬਡਾ ਦੇਸੁ ਬਡ ਰਾਜੁ ॥੧੬੮॥dhaavaa kaahoo ko nahee baddaa dhes badd raaj ||168||दावा काहू को नही बडा देसु बड राजु ॥१६८॥داوا کاهُو کو نهیِ بڈا دےس بڈ راج ۔۔۱۶۸۔۔

ਕਬੀਰ ਦਾਵੈ ਦਾਝਨੁ ਹੋਤੁ ਹੈ ਨਿਰਦਾਵੈ ਰਹੈ ਨਿਸੰਕ ॥kabeer dhaavai dhaajhan hot hai niradhaavai rahai nisa(n)k ||कबीर दावै दाझनु होतु है निरदावै रहै निसंक ॥کبیِر داوَے داجھن هوت هَے نرداوَے رهَے نسںک ۔۔

ਜੋ ਜਨੁ ਨਿਰਦਾਵੈ ਰਹੈ ਸੋ ਗਨੈ ਇੰਦ੍ਰ ਸੋ ਰੰਕ ॥੧੬੯॥jo jan niradhaavai rahai so ganai i(n)dhr so ra(n)k ||169||जो जनु निरदावै रहै सो गनै इंद्र सो रंक ॥१६९॥جو جن نرداوَے رهَے سو گنَے اںدر سو رںک ۔۔۱۶۹۔۔

ਕਬੀਰ ਪਾਲਿ ਸਮੁਹਾ ਸਰਵਰੁ ਭਰਾ ਪੀ ਨ ਸਕੈ ਕੋਈ ਨੀਰੁ ॥kabeer paal samuhaa saravar bharaa pee na sakai koiee neer ||कबीर पालि समुहा सरवरु भरा पी न सकै कोई नीरु ॥کبیِر پال سمها سرور بھرا پیِ ن سکَے کوای نیِر ۔۔

ਭਾਗ ਬਡੇ ਤੈ ਪਾਇਓ ਤੂੰ ਭਰਿ ਭਰਿ ਪੀਉ ਕਬੀਰ ॥੧੭੦॥bhaag badde tai paio too(n) bhar bhar peeau kabeer ||170||भाग बडे तै पाइओ तूँ भरि भरि पीउ कबीर ॥१७०॥بھاگ بڈے تَے پاااو تُوں بھر بھرِ پیِا کبیِر ۔۔۱۷۰۔۔

ਕਬੀਰ ਪਰਭਾਤੇ ਤਾਰੇ ਖਿਸਹਿ ਤਿਉ ਇਹੁ ਖਿਸੈ ਸਰੀਰੁ ॥kabeer parabhaate taare khiseh tiau ih khisai sareer ||कबीर परभाते तारे खिसहि तिउ इहु खिसै सरीरु ॥کبیِر پربھاتے تارے کھسه تا اهُ کھسَے سریِر ۔۔

ਏ ਦੁਇ ਅਖਰ ਨਾ ਖਿਸਹਿ ਸੋ ਗਹਿ ਰਹਿਓ ਕਬੀਰੁ ॥੧੭੧॥e dhui akhar naa khiseh so geh rahio kabeer ||171||ए दुइ अखर ना खिसहि सो गहि रहिओ कबीरु ॥१७१॥اے دُا اکھر نا کھسه سو گهِ رهِاو کبیِر ۔۔۱۷۱۔۔

ਕਬੀਰ ਕੋਠੀ ਕਾਠ ਕੀ ਦਹ ਦਿਸਿ ਲਾਗੀ ਆਗਿ ॥kabeer koThee kaaTh kee dheh dhis laagee aag ||कबीर कोठी काठ की दह दिसि लागी आगि ॥کبیِر کوٹھیِ کاٹھ کیِ ده دس لاگیِ آگ ۔۔

ਪੰਡਿਤ ਪੰਡਿਤ ਜਲਿ ਮੂਏ ਮੂਰਖ ਉਬਰੇ ਭਾਗਿ ॥੧੭੨॥pa(n)ddit pa(n)ddit jal mooe moorakh ubare bhaag ||172||पंडित पंडित जलि मूए मूरख उबरे भागि ॥१७२॥پںڈت پںڈت جل مُواے مُورکھ اُبرے بھاگ ۔۔۱۷۲۔۔

ਕਬੀਰ ਸੰਸਾ ਦੂਰਿ ਕਰੁ ਕਾਗਦ ਦੇਹ ਬਿਹਾਇ ॥kabeer sa(n)saa dhoor kar kaagadh dheh bihai ||कबीर संसा दूरि करु कागद देह बिहाइ ॥کبیِر سںسا دُور کر کاگد دےه بهاا ۔۔

ਬਾਵਨ ਅਖਰ ਸੋਧਿ ਕੈ ਹਰਿ ਚਰਨੀ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥੧੭੩॥baavan akhar sodh kai har charanee chit lai ||173||बावन अखर सोधि कै हरि चरनी चितु लाइ ॥१७३॥باون اکھر سودھ کَے هر چرنیِ چت لاا ۔۔۱۷۳۔۔

ਕਬੀਰ ਸੰਤੁ ਨ ਛਾਡੈ ਸੰਤਈ ਜਉ ਕੋਟਿਕ ਮਿਲਹਿ ਅਸੰਤ ॥kabeer sa(n)t na chhaaddai sa(n)tiee jau koTik mileh asa(n)t ||कबीर संतु न छाडै संतई जउ कोटिक मिलहि असंत ॥کبیِر سںت ن چھاڈَے سںتای جا کوٹک مله اسںت ۔۔

ਮਲਿਆਗਰੁ ਭੁਯੰਗਮ ਬੇਢਿਓ ਤ ਸੀਤਲਤਾ ਨ ਤਜੰਤ ॥੧੭੪॥maliaagar bhuya(n)gam beddio ta seetalataa na taja(n)t ||174||मलिआगरु भुयंगम बेढिओ त सीतलता न तजंत ॥१७४॥ملآگر بھُےںگم بےڈھاو ت سیِتلتا ن تجںت ۔۔۱۷۴۔۔

ਕਬੀਰ ਮਨੁ ਸੀਤਲੁ ਭਇਆ ਪਾਇਆ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੁ ॥kabeer man seetal bhiaa paiaa braham giaan ||कबीर मनु सीतलु भइआ पाइआ ब्रहम गिआनु ॥کبیِر من سیِتل بھایا پاایا برهم گآن ۔۔

ਜਿਨਿ ਜੁਆਲਾ ਜਗੁ ਜਾਰਿਆ ਸੁ ਜਨ ਕੇ ਉਦਕ ਸਮਾਨਿ ॥੧੭੫॥jin juaalaa jag jaariaa su jan ke udhak samaan ||175||जिनि जुआला जगु जारिआ सु जन के उदक समानि ॥१७५॥جٍن جُآلا جگ جارآ سُ جن کے اُدک سمان ۔۔۱۷۵۔۔

ਕਬੀਰ ਸਾਰੀ ਸਿਰਜਨਹਾਰ ਕੀ ਜਾਨੈ ਨਾਹੀ ਕੋਇ ॥kabeer saaree sirajanahaar kee jaanai naahee koi ||कबीर सारी सिरजनहार की जानै नाही कोइ ॥کبیِر ساریِ سرجنهار کیِ جانَے ناهیِ کوا ۔۔

ਕੈ ਜਾਨੈ ਆਪਨ ਧਨੀ ਕੈ ਦਾਸੁ ਦੀਵਾਨੀ ਹੋਇ ॥੧੭੬॥kai jaanai aapan dhanee kai dhaas dheevaanee hoi ||176||कै जानै आपन धनी कै दासु दीवानी होइ ॥१७६॥کَے جانَے آپن دھنیِ کَے داس دیِوانیِ هوا ۔۔۱۷۶۔۔

ਕਬੀਰ ਭਲੀ ਭਈ ਜੋ ਭਉ ਪਰਿਆ ਦਿਸਾ ਗੲਂੀ ਸਭ ਭੁਲਿ ॥kabeer bhalee bhiee jo bhau pariaa dhisaa ge(n)ee sabh bhul ||कबीर भली भई जो भउ परिआ दिसा गईं सभ भुलि ॥کبیِر بھلیِ بھای جو بھا پرآ دسا گاˆØیِ سبھ بھُل ۔۔