Ang 1372 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੩੭੨)

ਜਿਉ ਜਿਉ ਭਗਤਿ ਕਬੀਰ ਕੀ ਤਿਉ ਤਿਉ ਰਾਮ ਨਿਵਾਸ ॥੧੪੧॥jiau jiau bhagat kabeer kee tiau tiau raam nivaas ||141||जिउ जिउ भगति कबीर की तिउ तिउ राम निवास ॥१४१॥جِا جا بھگت کبیِر کیِ تا تاُ رام نواس ۔۔۱۴۱۔۔

ਕਬੀਰ ਗਹਗਚਿ ਪਰਿਓ ਕੁਟੰਬ ਕੈ ਕਾਂਠੈ ਰਹਿ ਗਇਓ ਰਾਮੁ ॥kabeer gahagach pario kuTa(n)b kai kaa(n)Thai reh gio raam ||कबीर गहगचि परिओ कुटंब कै काँठै रहि गइओ रामु ॥کبیِر گهگچ پراو کُٹںب کَے کاںٹھَے رهِ گِااو رام ۔۔

ਆਇ ਪਰੇ ਧਰਮ ਰਾਇ ਕੇ ਬੀਚਹਿ ਧੂਮਾ ਧਾਮ ॥੧੪੨॥aai pare dharam rai ke beecheh dhoomaa dhaam ||142||आइ परे धरम राइ के बीचहि धूमा धाम ॥१४२॥آا پرے دھرم راا کے بیِچه دھُوما دھام ۔۔۱۴۲۔۔

ਕਬੀਰ ਸਾਕਤ ਤੇ ਸੂਕਰ ਭਲਾ ਰਾਖੈ ਆਛਾ ਗਾਉ ॥kabeer saakat te sookar bhalaa raakhai aachhaa gaau ||कबीर साकत ते सूकर भला राखै आछा गाउ ॥کبیِر ساکت تے سُوکر بھلا راکھَے آچھا گاا ۔۔

ਉਹੁ ਸਾਕਤੁ ਬਪੁਰਾ ਮਰਿ ਗਇਆ ਕੋਇ ਨ ਲੈਹੈ ਨਾਉ ॥੧੪੩॥auh saakat bapuraa mar giaa koi na laihai naau ||143||उहु साकतु बपुरा मरि गइआ कोइ न लैहै नाउ ॥१४३॥اُهُ ساکت بپرا مر گایا کوا ن لَےهَے ناا ۔۔۱۴۳۔۔

ਕਬੀਰ ਕਉਡੀ ਕਉਡੀ ਜੋਰਿ ਕੈ ਜੋਰੇ ਲਾਖ ਕਰੋਰਿ ॥kabeer kauddee kauddee jor kai jore laakh karor ||कबीर कउडी कउडी जोरि कै जोरे लाख करोरि ॥کبیِر کاڈیِ کاڈیِ جور کَے جورے لاکھ کرور ۔۔

ਚਲਤੀ ਬਾਰ ਨ ਕਛੁ ਮਿਲਿਓ ਲਈ ਲੰਗੋਟੀ ਤੋਰਿ ॥੧੪੪॥chalatee baar na kachh milio liee la(n)goTee tor ||144||चलती बार न कछु मिलिओ लई लंगोटी तोरि ॥१४४॥چلتیِ بار ن کچھ ملاو لای لµگوٹیِ تور ۔۔۱۴۴۔۔

ਕਬੀਰ ਬੈਸਨੋ ਹੂਆ ਤ ਕਿਆ ਭਇਆ ਮਾਲਾ ਮੇਲੀਂ ਚਾਰਿ ॥kabeer baisano hooaa ta kiaa bhiaa maalaa melee(n) chaar ||कबीर बैसनो हूआ त किआ भइआ माला मेलीं चारि ॥کبیِر بَےسنو هُوآ ت کآ بھایا مالا مےلیِں چار ۔۔

ਬਾਹਰਿ ਕੰਚਨੁ ਬਾਰਹਾ ਭੀਤਰਿ ਭਰੀ ਭੰਗਾਰ ॥੧੪੫॥baahar ka(n)chan baarahaa bheetar bharee bha(n)gaar ||145||बाहरि कंचनु बारहा भीतरि भरी भंगार ॥१४५॥باهر کںچن بارها بھیِتر بھریِ بھںگار ۔۔۱۴۵۔۔

ਕਬੀਰ ਰੋੜਾ ਹੋਇ ਰਹੁ ਬਾਟ ਕਾ ਤਜਿ ਮਨ ਕਾ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥kabeer roRaa hoi rahu baaT kaa taj man kaa abhimaan ||कबीर रोड़ा होइ रहु बाट का तजि मन का अभिमानु ॥کبیِر روڑا هوا رهُ باٹ کا تج من کا ابھِمان ۔۔

ਐਸਾ ਕੋਈ ਦਾਸੁ ਹੋਇ ਤਾਹਿ ਮਿਲੈ ਭਗਵਾਨੁ ॥੧੪੬॥aaisaa koiee dhaas hoi taeh milai bhagavaan ||146||ऐसा कोई दासु होइ ताहि मिलै भगवानु ॥१४६॥اَےسا کوای داس هوا تاه ملَے بھگوان ۔۔۱۴۶۔۔

ਕਬੀਰ ਰੋੜਾ ਹੂਆ ਤ ਕਿਆ ਭਇਆ ਪੰਥੀ ਕਉ ਦੁਖੁ ਦੇਇ ॥kabeer roRaa hooaa ta kiaa bhiaa pa(n)thee kau dhukh dhei ||कबीर रोड़ा हूआ त किआ भइआ पंथी कउ दुखु देइ ॥کبیِر روڑا هُوآ ت کآ بھایا پںتھیِ کا دُکھ دےا ۔۔

ਐਸਾ ਤੇਰਾ ਦਾਸੁ ਹੈ ਜਿਉ ਧਰਨੀ ਮਹਿ ਖੇਹ ॥੧੪੭॥aaisaa teraa dhaas hai jiau dharanee meh kheh ||147||ऐसा तेरा दासु है जिउ धरनी महि खेह ॥१४७॥اَےسا تےرا داس هَے جا دھرنیِ مهِ کھےه ۔۔۱۴۷۔۔

ਕਬੀਰ ਖੇਹ ਹੂਈ ਤਉ ਕਿਆ ਭਇਆ ਜਉ ਉਡਿ ਲਾਗੈ ਅੰਗ ॥kabeer kheh hooiee tau kiaa bhiaa jau udd laagai a(n)g ||कबीर खेह हूई तउ किआ भइआ जउ उडि लागै अंग ॥کبیِر کھےه هُوای تا کآ بھایا جا اُڈ لاگَے اںگ ۔۔

ਹਰਿ ਜਨੁ ਐਸਾ ਚਾਹੀਐ ਜਿਉ ਪਾਨੀ ਸਰਬੰਗ ॥੧੪੮॥har jan aaisaa chaaheeaai jiau paanee saraba(n)g ||148||हरि जनु ऐसा चाहीऐ जिउ पानी सरबंग ॥१४८॥هر جن اَےسا چاهیِاَے جا پانیِ سربںگ ۔۔۱۴۸۔۔

ਕਬੀਰ ਪਾਨੀ ਹੂਆ ਤ ਕਿਆ ਭਇਆ ਸੀਰਾ ਤਾਤਾ ਹੋਇ ॥kabeer paanee hooaa ta kiaa bhiaa seeraa taataa hoi ||कबीर पानी हूआ त किआ भइआ सीरा ताता होइ ॥کبیِر پانیِ هُوآ ت کآ بھایا سیِرا تاتا هوا ۔۔

ਹਰਿ ਜਨੁ ਐਸਾ ਚਾਹੀਐ ਜੈਸਾ ਹਰਿ ਹੀ ਹੋਇ ॥੧੪੯॥har jan aaisaa chaaheeaai jaisaa har hee hoi ||149||हरि जनु ऐसा चाहीऐ जैसा हरि ही होइ ॥१४९॥هر جن اَےسا چاهیِاَے جَےسا هرِ هیِ هوا ۔۔۱۴۹۔۔

ਊਚ ਭਵਨ ਕਨਕਾਮਨੀ ਸਿਖਰਿ ਧਜਾ ਫਹਰਾਇ ॥uooch bhavan kanakaamanee sikhar dhajaa faharai ||ऊच भवन कनकामनी सिखरि धजा फहराइ ॥اُوچ بھون کنکامنیِ سکھر دھجا پھهراا ۔۔

ਤਾ ਤੇ ਭਲੀ ਮਧੂਕਰੀ ਸੰਤਸੰਗਿ ਗੁਨ ਗਾਇ ॥੧੫੦॥taa te bhalee madhookaree sa(n)tasa(n)g gun gai ||150||ता ते भली मधूकरी संतसंगि गुन गाइ ॥१५०॥تا تے بھلیِ مدھُوکریِ سںتسںگ گُن گاا ۔۔۱۵۰۔۔

ਕਬੀਰ ਪਾਟਨ ਤੇ ਊਜਰੁ ਭਲਾ ਰਾਮ ਭਗਤ ਜਿਹ ਠਾਇ ॥kabeer paaTan te uoojar bhalaa raam bhagat jeh Thai ||कबीर पाटन ते ऊजरु भला राम भगत जिह ठाइ ॥کبیِر پاٹن تے اُوجر بھلا رام بھگت جه ٹھاا ۔۔

ਰਾਮ ਸਨੇਹੀ ਬਾਹਰਾ ਜਮ ਪੁਰੁ ਮੇਰੇ ਭਾਂਇ ॥੧੫੧॥raam sanehee baaharaa jam pur mere bhaa(n)i ||151||राम सनेही बाहरा जम पुरु मेरे भाँइ ॥१५१॥رام سنےهیِ باهرا جم پُر مےرے بھاںا ۔۔۱۵۱۔۔

ਕਬੀਰ ਗੰਗ ਜਮੁਨ ਕੇ ਅੰਤਰੇ ਸਹਜ ਸੁੰਨ ਕੇ ਘਾਟ ॥kabeer ga(n)g jamun ke a(n)tare sahaj su(n)n ke ghaaT ||कबीर गंग जमुन के अंतरे सहज सुँन के घाट ॥کبیِر گںگ جمن کے اںترے سهج سُنّ کے گھاٹ ۔۔

ਤਹਾ ਕਬੀਰੈ ਮਟੁ ਕੀਆ ਖੋਜਤ ਮੁਨਿ ਜਨ ਬਾਟ ॥੧੫੨॥tahaa kabeerai maT keeaa khojat mun jan baaT ||152||तहा कबीरै मटु कीआ खोजत मुनि जन बाट ॥१५२॥تها کبیِرَے مٹ کیِآ کھوجت مُن جن باٹ ۔۔۱۵۲۔۔

ਕਬੀਰ ਜੈਸੀ ਉਪਜੀ ਪੇਡ ਤੇ ਜਉ ਤੈਸੀ ਨਿਬਹੈ ਓੜਿ ॥kabeer jaisee upajee pedd te jau taisee nibahai oR ||कबीर जैसी उपजी पेड ते जउ तैसी निबहै ओड़ि ॥کبیِر جَےسیِ اُپجیِ پےڈ تے جا تَےسیِ نبهَے اوڑ ۔۔

ਹੀਰਾ ਕਿਸ ਕਾ ਬਾਪੁਰਾ ਪੁਜਹਿ ਨ ਰਤਨ ਕਰੋੜਿ ॥੧੫੩॥heeraa kis kaa baapuraa pujeh na ratan karoR ||153||हीरा किस का बापुरा पुजहि न रतन करोड़ि ॥१५३॥هیِرا کس کا باپرا پُجه ن رتن کروڑ ۔۔۱۵۳۔۔

ਕਬੀਰਾ ਏਕੁ ਅਚੰਭਉ ਦੇਖਿਓ ਹੀਰਾ ਹਾਟ ਬਿਕਾਇ ॥kabeeraa ek acha(n)bhau dhekhio heeraa haaT bikai ||कबीरा एकु अचंभउ देखिओ हीरा हाट बिकाइ ॥کبیِرا اےک اچںبھا دےکھاو هیِرا هاٹ بکاا ۔۔

ਬਨਜਨਹਾਰੇ ਬਾਹਰਾ ਕਉਡੀ ਬਦਲੈ ਜਾਇ ॥੧੫੪॥banajanahaare baaharaa kauddee badhalai jai ||154||बनजनहारे बाहरा कउडी बदलै जाइ ॥१५४॥بنجنهارے باهرا کاڈیِ بدلَے جاا ۔۔۱۵۴۔۔

ਕਬੀਰਾ ਜਹਾ ਗਿਆਨੁ ਤਹ ਧਰਮੁ ਹੈ ਜਹਾ ਝੂਠੁ ਤਹ ਪਾਪੁ ॥kabeeraa jahaa giaan teh dharam hai jahaa jhooTh teh paap ||कबीरा जहा गिआनु तह धरमु है जहा झूठु तह पापु ॥کبیِرا جها گآن ته دھرم هَے جها جھُوٹھ ته پاپ ۔۔

ਜਹਾ ਲੋਭੁ ਤਹ ਕਾਲੁ ਹੈ ਜਹਾ ਖਿਮਾ ਤਹ ਆਪਿ ॥੧੫੫॥jahaa lobh teh kaal hai jahaa khimaa teh aap ||155||जहा लोभु तह कालु है जहा खिमा तह आपि ॥१५५॥جها لوبھ ته کال هَے جها کھما ته آپ ۔۔۱۵۵۔۔

ਕਬੀਰ ਮਾਇਆ ਤਜੀ ਤ ਕਿਆ ਭਇਆ ਜਉ ਮਾਨੁ ਤਜਿਆ ਨਹੀ ਜਾਇ ॥kabeer maiaa tajee ta kiaa bhiaa jau maan tajiaa nahee jai ||कबीर माइआ तजी त किआ भइआ जउ मानु तजिआ नही जाइ ॥کبیِر مااآ تجیِ ت کآ بھایا جا مان تجآ نهیِ جاا ۔۔

ਮਾਨ ਮੁਨੀ ਮੁਨਿਵਰ ਗਲੇ ਮਾਨੁ ਸਭੈ ਕਉ ਖਾਇ ॥੧੫੬॥maan munee munivar gale maan sabhai kau khai ||156||मान मुनी मुनिवर गले मानु सभै कउ खाइ ॥१५६॥مان مُنیِ مُنور گلے مان سبھَے کا کھاا ۔۔۱۵۶۔۔

ਕਬੀਰ ਸਾਚਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੈ ਮਿਲਿਆ ਸਬਦੁ ਜੁ ਬਾਹਿਆ ਏਕੁ ॥kabeer saachaa satigur mai miliaa sabadhu ju baahiaa ek ||कबीर साचा सतिगुरु मै मिलिआ सबदु जु बाहिआ एकु ॥کبیِر ساچا ستگر مَے ملِآ سبد جُ باهآ اےک ۔۔

ਲਾਗਤ ਹੀ ਭੁਇ ਮਿਲਿ ਗਇਆ ਪਰਿਆ ਕਲੇਜੇ ਛੇਕੁ ॥੧੫੭॥laagat hee bhui mil giaa pariaa kaleje chhek ||157||लागत ही भुइ मिलि गइआ परिआ कलेजे छेकु ॥१५७॥لاگت هیِ بھُا مل گایا پرِآ کلےجے چھےک ۔۔۱۵۷۔۔

ਕਬੀਰ ਸਾਚਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਕਿਆ ਕਰੈ ਜਉ ਸਿਖਾ ਮਹਿ ਚੂਕ ॥kabeer saachaa satigur kiaa karai jau sikhaa meh chook ||कबीर साचा सतिगुरु किआ करै जउ सिखा महि चूक ॥کبیِر ساچا ستگر کآ کرَے جا سکھا مهِ چُوک ۔۔

ਅੰਧੇ ਏਕ ਨ ਲਾਗਈ ਜਿਉ ਬਾਂਸੁ ਬਜਾਈਐ ਫੂਕ ॥੧੫੮॥a(n)dhe ek na laagiee jiau baa(n)s bajaieeaai fook ||158||अंधे एक न लागई जिउ बाँसु बजाईऐ फूक ॥१५८॥اںدھے اےک ن لاگای جا باںس بجاایاَے پھُوک ۔۔۱۵۸۔۔

ਕਬੀਰ ਹੈ ਗੈ ਬਾਹਨ ਸਘਨ ਘਨ ਛਤ੍ਰਪਤੀ ਕੀ ਨਾਰਿ ॥kabeer hai gai baahan saghan ghan chhatrapatee kee naar ||कबीर है गै बाहन सघन घन छत्रपती की नारि ॥کبیِر هَے گَے باهن سگھن گھن چھترپتیِ کیِ نار ۔۔