Ang 1371 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੩੭੧)

ਕਬੀਰ ਚੁਗੈ ਚਿਤਾਰੈ ਭੀ ਚੁਗੈ ਚੁਗਿ ਚੁਗਿ ਚਿਤਾਰੇ ॥ ਜੈਸੇ ਬਚਰਹਿ ਕੂੰਜ ਮਨ ਮਾਇਆ ਮਮਤਾ ਰੇ ॥੧੨੩॥kabeer chugai chitaarai bhee chugai chug chug chitaare || jaise bachareh koo(n)j man maiaa mamataa re ||123||कबीर चुगै चितारै भी चुगै चुगि चुगि चितारे ॥ जैसे बचरहि कूँज मन माइआ ममता रे ॥१२३॥کبیِر چُگَے چتارَے بھیِ چُگَے چُگ چُگ چتارے ۔۔ جَےسے بچره کُوںج من ماایا ممتا رے ۔۔۱۲۳۔۔

ਕਬੀਰ ਅੰਬਰ ਘਨਹਰੁ ਛਾਇਆ ਬਰਖਿ ਭਰੇ ਸਰ ਤਾਲ ॥kabeer a(n)bar ghanahar chhaiaa barakh bhare sar taal ||कबीर अंबर घनहरु छाइआ बरखि भरे सर ताल ॥کبیِر اںبر گھنهر چھاایا برکھ بھرے سر تال ۔۔

ਚਾਤ੍ਰਿਕ ਜਿਉ ਤਰਸਤ ਰਹੈ ਤਿਨ ਕੋ ਕਉਨੁ ਹਵਾਲੁ ॥੧੨੪॥chaatirak jiau tarasat rahai tin ko kaun havaal ||124||चातृक जिउ तरसत रहै तिन को कउनु हवालु ॥१२४॥چاترک جا ترست رهَے تن کو کان هوال ۔۔۱۲۴۔۔

ਕਬੀਰ ਚਕਈ ਜਉ ਨਿਸਿ ਬੀਛੁਰੈ ਆਇ ਮਿਲੈ ਪਰਭਾਤਿ ॥kabeer chakiee jau nis beechhurai aai milai parabhaat ||कबीर चकई जउ निसि बीछुरै आइ मिलै परभाति ॥کبیِر چکای جا نس بیِچھرَے آا ملَے پربھات ۔۔

ਜੋ ਨਰ ਬਿਛੁਰੇ ਰਾਮ ਸਿਉ ਨਾ ਦਿਨ ਮਿਲੇ ਨ ਰਾਤਿ ॥੧੨੫॥jo nar bichhure raam siau naa dhin mile na raat ||125||जो नर बिछुरे राम सिउ ना दिन मिले न राति ॥१२५॥جو نر بچھرے رام سا نا دن ملے ن رات ۔۔۱۲۵۔۔

ਕਬੀਰ ਰੈਨਾਇਰ ਬਿਛੋਰਿਆ ਰਹੁ ਰੇ ਸੰਖ ਮਝੂਰਿ ॥kabeer rainair bichhoriaa rahu re sa(n)kh majhoor ||कबीर रैनाइर बिछोरिआ रहु रे संख मझूरि ॥کبیِر رَےناار بچھورآ رهُ رے سںکھ مجھُور ۔۔

ਦੇਵਲ ਦੇਵਲ ਧਾਹੜੀ ਦੇਸਹਿ ਉਗਵਤ ਸੂਰ ॥੧੨੬॥dheval dheval dhaahaRee dheseh ugavat soor ||126||देवल देवल धाहड़ी देसहि उगवत सूर ॥१२६॥دےول دےول دھاهڑیِ دےسه اُگوت سُور ۔۔۱۲۶۔۔

ਕਬੀਰ ਸੂਤਾ ਕਿਆ ਕਰਹਿ ਜਾਗੁ ਰੋਇ ਭੈ ਦੁਖ ॥kabeer sootaa kiaa kareh jaag roi bhai dhukh ||कबीर सूता किआ करहि जागु रोइ भै दुख ॥کبیِر سُوتا کآ کره جاگ روا بھَے دُکھ ۔۔

ਜਾ ਕਾ ਬਾਸਾ ਗੋਰ ਮਹਿ ਸੋ ਕਿਉ ਸੋਵੈ ਸੁਖ ॥੧੨੭॥jaa kaa baasaa gor meh so kiau sovai sukh ||127||जा का बासा गोर महि सो किउ सोवै सुख ॥१२७॥جا کا باسا گور مهِ سو کا سووَے سُکھ ۔۔۱۲۷۔۔

ਕਬੀਰ ਸੂਤਾ ਕਿਆ ਕਰਹਿ ਉਠਿ ਕਿ ਨ ਜਪਹਿ ਮੁਰਾਰਿ ॥kabeer sootaa kiaa kareh uTh k na japeh muraar ||कबीर सूता किआ करहि उठि कि न जपहि मुरारि ॥کبیِر سُوتا کآ کره اُٹھ ک ن جپه مُرار ۔۔

ਇਕ ਦਿਨ ਸੋਵਨੁ ਹੋਇਗੋ ਲਾਂਬੇ ਗੋਡ ਪਸਾਰਿ ॥੧੨੮॥eik dhin sovan hoigo laa(n)be godd pasaar ||128||इक दिन सोवनु होइगो लाँबे गोड पसारि ॥१२८॥ِاک دن سوون هواگو لاںبے گوڈ پسار ۔۔۱۲۸۔۔

ਕਬੀਰ ਸੂਤਾ ਕਿਆ ਕਰਹਿ ਬੈਠਾ ਰਹੁ ਅਰੁ ਜਾਗੁ ॥kabeer sootaa kiaa kareh baiThaa rahu ar jaag ||कबीर सूता किआ करहि बैठा रहु अरु जागु ॥کبیِر سُوتا کآ کره بَےٹھا رهُ ار جاگ ۔۔

ਜਾ ਕੇ ਸੰਗ ਤੇ ਬੀਛੁਰਾ ਤਾ ਹੀ ਕੇ ਸੰਗਿ ਲਾਗੁ ॥੧੨੯॥jaa ke sa(n)g te beechhuraa taa hee ke sa(n)g laag ||129||जा के संग ते बीछुरा ता ही के संगि लागु ॥१२९॥جا کے سںگ تے بیِچھرا تا هیِ کے سںگ لاگ ۔۔۱۲۹۔۔

ਕਬੀਰ ਸੰਤ ਕੀ ਗੈਲ ਨ ਛੋਡੀਐ ਮਾਰਗਿ ਲਾਗਾ ਜਾਉ ॥kabeer sa(n)t kee gail na chhoddeeaai maarag laagaa jaau ||कबीर संत की गैल न छोडीऐ मारगि लागा जाउ ॥کبیِر سںت کیِ گَےل ن چھوڈیِاَے مارگ لاگا جاا ۔۔

ਪੇਖਤ ਹੀ ਪੁੰਨੀਤ ਹੋਇ ਭੇਟਤ ਜਪੀਐ ਨਾਉ ॥੧੩੦॥pekhat hee pu(n)neet hoi bheTat japeeaai naau ||130||पेखत ही पुँनीत होइ भेटत जपीऐ नाउ ॥१३०॥پےکھت هیِ پُنّیِت هوا بھےٹت جپیِاَے ناا ۔۔۱۳۰۔۔

ਕਬੀਰ ਸਾਕਤ ਸੰਗੁ ਨ ਕੀਜੀਐ ਦੂਰਹਿ ਜਾਈਐ ਭਾਗਿ ॥kabeer saakat sa(n)g na keejeeaai dhooreh jaieeaai bhaag ||कबीर साकत संगु न कीजीऐ दूरहि जाईऐ भागि ॥کبیِر ساکت سںگ ن کیِجیِاَے دُوره جاایاَے بھاگ ۔۔

ਬਾਸਨੁ ਕਾਰੋ ਪਰਸੀਐ ਤਉ ਕਛੁ ਲਾਗੈ ਦਾਗੁ ॥੧੩੧॥baasan kaaro paraseeaai tau kachh laagai dhaag ||131||बासनु कारो परसीऐ तउ कछु लागै दागु ॥१३१॥باسن کارو پرسیِاَے تا کچھ لاگَے داگ ۔۔۱۳۱۔۔

ਕਬੀਰਾ ਰਾਮੁ ਨ ਚੇਤਿਓ ਜਰਾ ਪਹੂੰਚਿਓ ਆਇ ॥kabeeraa raam na chetio jaraa pahoo(n)chio aai ||कबीरा रामु न चेतिओ जरा पहूँचिओ आइ ॥کبیِرا رام ن چےتاو جرا پهُوںچاو آا ۔۔

ਲਾਗੀ ਮੰਦਿਰ ਦੁਆਰ ਤੇ ਅਬ ਕਿਆ ਕਾਢਿਆ ਜਾਇ ॥੧੩੨॥laagee ma(n)dhir dhuaar te ab kiaa kaaddiaa jai ||132||लागी मंदिर दुआर ते अब किआ काढिआ जाइ ॥१३२॥لاگیِ مںدر دُآر تے اب کآ کاڈھآ جاا ۔۔۱۳۲۔۔

ਕਬੀਰ ਕਾਰਨੁ ਸੋ ਭਇਓ ਜੋ ਕੀਨੋ ਕਰਤਾਰਿ ॥kabeer kaaran so bhio jo keeno karataar ||कबीर कारनु सो भइओ जो कीनो करतारि ॥کبیِر کارن سو بھِااو جو کیٍنو کرتار ۔۔

ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਦੂਸਰੁ ਕੋ ਨਹੀ ਏਕੈ ਸਿਰਜਨਹਾਰੁ ॥੧੩੩॥tis bin dhoosar ko nahee ekai sirajanahaar ||133||तिसु बिनु दूसरु को नही एकै सिरजनहारु ॥१३३॥تِس بن دُوسر کو نهیِ اےکَے سرجنهار ۔۔۱۳۳۔۔

ਕਬੀਰ ਫਲ ਲਾਗੇ ਫਲਨਿ ਪਾਕਨਿ ਲਾਗੇ ਆਂਬ ॥kabeer fal laage falan paakan laage aa(n)b ||कबीर फल लागे फलनि पाकनि लागे आँब ॥کبیِر پھل لاگے پھلن پاکن لاگے آںب ۔۔

ਜਾਇ ਪਹੂਚਹਿ ਖਸਮ ਕਉ ਜਉ ਬੀਚਿ ਨ ਖਾਹੀ ਕਾਂਬ ॥੧੩੪॥jai pahoocheh khasam kau jau beech na khaahee kaa(n)b ||134||जाइ पहूचहि खसम कउ जउ बीचि न खाही काँब ॥१३४॥جاا پهُوچه کھسم کا جا بیِچ ن کھاهیِ کاںب ۔۔۱۳۴۔۔

ਕਬੀਰ ਠਾਕੁਰੁ ਪੂਜਹਿ ਮੋਲਿ ਲੇ ਮਨਹਠਿ ਤੀਰਥ ਜਾਹਿ ॥kabeer Thaakur poojeh mol le manahaTh teerath jaeh ||कबीर ठाकुरु पूजहि मोलि ले मनहठि तीरथ जाहि ॥کبیِر ٹھاکر پُوجه مول لے منهٹھ تیِرتھ جاه ۔۔

ਦੇਖਾ ਦੇਖੀ ਸ੍ਵਾਂਗੁ ਧਰਿ ਭੂਲੇ ਭਟਕਾ ਖਾਹਿ ॥੧੩੫॥dhekhaa dhekhee savaiaa(n)g dhar bhoole bhaTakaa khaeh ||135||देखा देखी स्वाँगु धरि भूले भटका खाहि ॥१३५॥دےکھا دےکھیِ سواںگ دھر بھُولے بھٹکا کھاه ۔۔۱۳۵۔۔

ਕਬੀਰ ਪਾਹਨੁ ਪਰਮੇਸੁਰੁ ਕੀਆ ਪੂਜੈ ਸਭੁ ਸੰਸਾਰੁ ॥kabeer paahan paramesur keeaa poojai sabh sa(n)saar ||कबीर पाहनु परमेसुरु कीआ पूजै सभु संसारु ॥کبیِر پاهن پرمےسر کیِآ پُوجَے سبھ سںسار ۔۔

ਇਸ ਭਰਵਾਸੇ ਜੋ ਰਹੇ ਬੂਡੇ ਕਾਲੀ ਧਾਰ ॥੧੩੬॥eis bharavaase jo rahe boodde kaalee dhaar ||136||इस भरवासे जो रहे बूडे काली धार ॥१३६॥ِاس بھرواسے جو رهے بُوڈے کالیِ دھار ۔۔۱۳۶۔۔

ਕਬੀਰ ਕਾਗਦ ਕੀ ਓਬਰੀ ਮਸੁ ਕੇ ਕਰਮ ਕਪਾਟ ॥kabeer kaagadh kee obaree mas ke karam kapaaT ||कबीर कागद की ओबरी मसु के करम कपाट ॥کبیِر کاگد کیِ اوبریِ مس کے کرم کپاٹ ۔۔

ਪਾਹਨ ਬੋਰੀ ਪਿਰਥਮੀ ਪੰਡਿਤ ਪਾੜੀ ਬਾਟ ॥੧੩੭॥paahan boree pirathamee pa(n)ddit paaRee baaT ||137||पाहन बोरी पिरथमी पंडित पाड़ी बाट ॥१३७॥پاهن بوریِ پرتھمیِ پںڈت پاڑیِ باٹ ۔۔۱۳۷۔۔

ਕਬੀਰ ਕਾਲਿ ਕਰੰਤਾ ਅਬਹਿ ਕਰੁ ਅਬ ਕਰਤਾ ਸੁਇ ਤਾਲ ॥kabeer kaal kara(n)taa abeh kar ab karataa sui taal ||कबीर कालि करंता अबहि करु अब करता सुइ ताल ॥کبیِر کال کرںتا ابه کر اب کرتا سُا تال ۔۔

ਪਾਛੈ ਕਛੂ ਨ ਹੋਇਗਾ ਜਉ ਸਿਰ ਪਰਿ ਆਵੈ ਕਾਲੁ ॥੧੩੮॥paachhai kachhoo na hoigaa jau sir par aavai kaal ||138||पाछै कछू न होइगा जउ सिर परि आवै कालु ॥१३८॥پاچھَے کچھُو ن هواگا جا سر پر آوَے کال ۔۔۱۳۸۔۔

ਕਬੀਰ ਐਸਾ ਜੰਤੁ ਇਕੁ ਦੇਖਿਆ ਜੈਸੀ ਧੋਈ ਲਾਖ ॥kabeer aaisaa ja(n)t ik dhekhiaa jaisee dhoiee laakh ||कबीर ऐसा जंतु इकु देखिआ जैसी धोई लाख ॥کبیِر اَےسا جںت اک دےکھآ جَےسیِ دھوای لاکھ ۔۔

ਦੀਸੈ ਚੰਚਲੁ ਬਹੁ ਗੁਨਾ ਮਤਿ ਹੀਨਾ ਨਾਪਾਕ ॥੧੩੯॥dheesai cha(n)chal bahu gunaa mat heenaa naapaak ||139||दीसै चंचलु बहु गुना मति हीना नापाक ॥१३९॥دیِسَے چںچل بهُ گُنا مت هیٍنا ناپاک ۔۔۱۳۹۔۔

ਕਬੀਰ ਮੇਰੀ ਬੁਧਿ ਕਉ ਜਮੁ ਨ ਕਰੈ ਤਿਸਕਾਰ ॥kabeer meree budh kau jam na karai tisakaar ||कबीर मेरी बुधि कउ जमु न करै तिसकार ॥کبیِر مےریِ بُدھ کا جم ن کرَے تسکار ۔۔

ਜਿਨਿ ਇਹੁ ਜਮੂਆ ਸਿਰਜਿਆ ਸੁ ਜਪਿਆ ਪਰਵਿਦਗਾਰ ॥੧੪੦॥jin ih jamooaa sirajiaa su japiaa paravidhagaar ||140||जिनि इहु जमूआ सिरजिआ सु जपिआ परविदगार ॥१४०॥جٍن اهُ جمُوآ سرجآ سُ جپآ پرودگار ۔۔۱۴۰۔۔

ਕਬੀਰੁ ਕਸਤੂਰੀ ਭਇਆ ਭਵਰ ਭਏ ਸਭ ਦਾਸ ॥kabeer kasatooree bhiaa bhavar bhe sabh dhaas ||कबीरु कसतूरी भइआ भवर भए सभ दास ॥کبیِر کستُوریِ بھایا بھور بھاے سبھ داس ۔۔