Ang 136 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੩੬)

ਕਾਮਿ ਕਰੋਧਿ ਨ ਮੋਹੀਐ ਬਿਨਸੈ ਲੋਭੁ ਸੁਆਨੁ ॥kaam karodh na moheeaai binasai lobh suaan ||कामि करोधि न मोहीऐ बिनसै लोभु सुआनु ॥کام کرودھ ن موهیِاَے بنسَے لوبھ سُآن ۔۔

ਸਚੈ ਮਾਰਗਿ ਚਲਦਿਆ ਉਸਤਤਿ ਕਰੇ ਜਹਾਨੁ ॥sachai maarag chaladhiaa usatat kare jahaan ||सचै मारगि चलदिआ उसतति करे जहानु ॥سچَے مارگ چلدآ اُستت کرے جهان ۔۔

ਅਠਸਠਿ ਤੀਰਥ ਸਗਲ ਪੁੰਨ ਜੀਅ ਦਇਆ ਪਰਵਾਨੁ ॥aThasaTh teerath sagal pu(n)n jeea dhiaa paravaan ||अठसठि तीरथ सगल पुँन जीअ दइआ परवानु ॥اٹھسٹھ تیِرتھ سگل پُنّ جیِا دایا پروان ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਦੇਵੈ ਦਇਆ ਕਰਿ ਸੋਈ ਪੁਰਖੁ ਸੁਜਾਨੁ ॥jis no dhevai dhiaa kar soiee purakh sujaan ||जिस नो देवै दइआ करि सोई पुरखु सुजानु ॥جِس نو دےوَے دایا کر سوای پُرکھ سُجان ۔۔

ਜਿਨਾ ਮਿਲਿਆ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪਣਾ ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਕੁਰਬਾਨੁ ॥jinaa miliaa prabh aapanaa naanak tin kurabaan ||जिना मिलिआ प्रभु आपणा नानक तिन कुरबानु ॥جٍنا ملآ پربھ آپݨا نانک تن کُربان ۔۔

ਮਾਘਿ ਸੁਚੇ ਸੇ ਕਾਂਢੀਅਹਿ ਜਿਨ ਪੂਰਾ ਗੁਰੁ ਮਿਹਰਵਾਨੁ ॥੧੨॥maagh suche se kaa(n)dde'eeh jin pooraa gur miharavaan ||12||माघि सुचे से काँढीअहि जिन पूरा गुरु मिहरवानु ॥१२॥ماگھ سُچے سے کاںڈھیِاه جن پُورا گُر مهروان ۔۔۱۲۔۔

ਫਲਗੁਣਿ ਅਨੰਦ ਉਪਾਰਜਨਾ ਹਰਿ ਸਜਣ ਪ੍ਰਗਟੇ ਆਇ ॥falagun ana(n)dh upaarajanaa har sajan pragaTe aai ||फलगुणि अनंद उपारजना हरि सजण प्रगटे आइ ॥پھلگݨ انµد اُپارجنا هر سجݨ پرگٹے آا ۔۔

ਸੰਤ ਸਹਾਈ ਰਾਮ ਕੇ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਦੀਆ ਮਿਲਾਇ ॥sa(n)t sahaiee raam ke kar kirapaa dheeaa milai ||संत सहाई राम के करि किरपा दीआ मिलाइ ॥سںت سهاای رام کے کر کرپا دیِآ ملاا ۔۔

ਸੇਜ ਸੁਹਾਵੀ ਸਰਬ ਸੁਖ ਹੁਣਿ ਦੁਖਾ ਨਾਹੀ ਜਾਇ ॥sej suhaavee sarab sukh hun dhukhaa naahee jai ||सेज सुहावी सरब सुख हुणि दुखा नाही जाइ ॥سےج سُهاویِ سرب سُکھ هُݨ دُکھا ناهیِ جاا ۔۔

ਇਛ ਪੁਨੀ ਵਡਭਾਗਣੀ ਵਰੁ ਪਾਇਆ ਹਰਿ ਰਾਇ ॥eichh punee vaddabhaaganee var paiaa har rai ||इछ पुनी वडभागणी वरु पाइआ हरि राइ ॥ِاچھ پُنیِ وڈبھاگݨیِ ور پاایا هر راا ۔۔

ਮਿਲਿ ਸਹੀਆ ਮੰਗਲੁ ਗਾਵਹੀ ਗੀਤ ਗੋਵਿੰਦ ਅਲਾਇ ॥mil saheeaa ma(n)gal gaavahee geet govi(n)dh alai ||मिलि सहीआ मंगलु गावही गीत गोविंद अलाइ ॥مِل سهیِآ مںگل گاوهیِ گیِت گووںد الاا ۔۔

ਹਰਿ ਜੇਹਾ ਅਵਰੁ ਨ ਦਿਸਈ ਕੋਈ ਦੂਜਾ ਲਵੈ ਨ ਲਾਇ ॥har jehaa avar na dhisiee koiee dhoojaa lavai na lai ||हरि जेहा अवरु न दिसई कोई दूजा लवै न लाइ ॥هر جےها اور ن دسای کوای دُوجا لوَے ن لاا ۔۔

ਹਲਤੁ ਪਲਤੁ ਸਵਾਰਿਓਨੁ ਨਿਹਚਲ ਦਿਤੀਅਨੁ ਜਾਇ ॥halat palat savaarion nihachal dhiteean jai ||हलतु पलतु सवारिओनु निहचल दितीअनु जाइ ॥هلت پلت سواراون نهچل دتیِان جاِا ۔۔

ਸੰਸਾਰ ਸਾਗਰ ਤੇ ਰਖਿਅਨੁ ਬਹੁੜਿ ਨ ਜਨਮੈ ਧਾਇ ॥sa(n)saar saagar te rakhian bahuR na janamai dhai ||संसार सागर ते रखिअनु बहुड़ि न जनमै धाइ ॥سںسار ساگر تے رکھان بهُڑ ن جنمَے دھاا ۔۔

ਜਿਹਵਾ ਏਕ ਅਨੇਕ ਗੁਣ ਤਰੇ ਨਾਨਕ ਚਰਣੀ ਪਾਇ ॥jihavaa ek anek gun tare naanak charanee pai ||जिहवा एक अनेक गुण तरे नानक चरणी पाइ ॥جِهوا اےک انےک گُݨ ترے نانک چرݨیِ پاا ۔۔

ਫਲਗੁਣਿ ਨਿਤ ਸਲਾਹੀਐ ਜਿਸ ਨੋ ਤਿਲੁ ਨ ਤਮਾਇ ॥੧੩॥falagun nit salaaheeaai jis no til na tamai ||13||फलगुणि नित सलाहीऐ जिस नो तिलु न तमाइ ॥१३॥پھلگݨ نت سلاهیِاَے جس نو تل ن تماِا ۔۔۱۳۔۔

ਜਿਨਿ ਜਿਨਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਤਿਨ ਕੇ ਕਾਜ ਸਰੇ ॥jin jin naam dhiaaiaa tin ke kaaj sare ||जिनि जिनि नामु धिआइआ तिन के काज सरे ॥جٍن جن نام دھآایا تن کے کاج سرے ۔۔

ਹਰਿ ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਆਰਾਧਿਆ ਦਰਗਹ ਸਚਿ ਖਰੇ ॥har gur pooraa aaraadhiaa dharageh sach khare ||हरि गुरु पूरा आराधिआ दरगह सचि खरे ॥هر گُر پُورا آرادھآ درگه سچِ کھرے ۔۔

ਸਰਬ ਸੁਖਾ ਨਿਧਿ ਚਰਣ ਹਰਿ ਭਉਜਲੁ ਬਿਖਮੁ ਤਰੇ ॥sarab sukhaa nidh charan har bhaujal bikham tare ||सरब सुखा निधि चरण हरि भउजलु बिखमु तरे ॥سرب سُکھا ندھ چرݨ هرِ بھاجل بکھم ترے ۔۔

ਪ੍ਰੇਮ ਭਗਤਿ ਤਿਨ ਪਾਈਆ ਬਿਖਿਆ ਨਾਹਿ ਜਰੇ ॥prem bhagat tin paieeaa bikhiaa naeh jare ||प्रेम भगति तिन पाईआ बिखिआ नाहि जरे ॥پرےم بھگت تن پاایآ بکھآ ناه جرے ۔۔

ਕੂੜ ਗਏ ਦੁਬਿਧਾ ਨਸੀ ਪੂਰਨ ਸਚਿ ਭਰੇ ॥kooR ge dhubidhaa nasee pooran sach bhare ||कूड़ गए दुबिधा नसी पूरन सचि भरे ॥کُوڑ گاے دُبدھا نسیِ پُورن سچ بھرے ۔۔

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਪ੍ਰਭੁ ਸੇਵਦੇ ਮਨ ਅੰਦਰਿ ਏਕੁ ਧਰੇ ॥paarabraham prabh sevadhe man a(n)dhar ek dhare ||पारब्रहमु प्रभु सेवदे मन अंदरि एकु धरे ॥پاربرهم پربھ سےودے من اںدر اےک دھرے ۔۔

ਮਾਹ ਦਿਵਸ ਮੂਰਤ ਭਲੇ ਜਿਸ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ॥maeh dhivas moorat bhale jis kau nadhar kare ||माह दिवस मूरत भले जिस कउ नदरि करे ॥ماه دوس مُورت بھلے جس کا ندر کرے ۔۔

ਨਾਨਕੁ ਮੰਗੈ ਦਰਸ ਦਾਨੁ ਕਿਰਪਾ ਕਰਹੁ ਹਰੇ ॥੧੪॥੧॥naanak ma(n)gai dharas dhaan kirapaa karahu hare ||14||1||नानकु मंगै दरस दानु किरपा करहु हरे ॥१४॥१॥نانک مںگَے درس دان کرپا کرهُ هرے ۔۔۱۴۔۔۱۔۔

ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੫ ਦਿਨ ਰੈਣਿmaajh mahalaa panjavaa dhin rainमाझ महला ५ दिन रैणिماجھ مهلا ۵ دن رَےݨ

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਸੇਵੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਆਪਣਾ ਹਰਿ ਸਿਮਰੀ ਦਿਨ ਸਭਿ ਰੈਣ ॥sevee satigur aapanaa har simaree dhin sabh rain ||सेवी सतिगुरु आपणा हरि सिमरी दिन सभि रैण ॥سےویِ ستگر آپݨا هرِ سمریِ دن سبھِ رَےݨ ۔۔

ਆਪੁ ਤਿਆਗਿ ਸਰਣੀ ਪਵਾਂ ਮੁਖਿ ਬੋਲੀ ਮਿਠੜੇ ਵੈਣ ॥aap tiaag saranee pavaa(n) mukh bolee miThaRe vain ||आपु तिआगि सरणी पवाँ मुखि बोली मिठड़े वैण ॥آپ تآگ سرݨیِ پواں مُکھ بولیِ مٹھڑے وَےݨ ۔۔

ਜਨਮ ਜਨਮ ਕਾ ਵਿਛੁੜਿਆ ਹਰਿ ਮੇਲਹੁ ਸਜਣੁ ਸੈਣ ॥janam janam kaa vichhuRiaa har melahu sajan sain ||जनम जनम का विछुड़िआ हरि मेलहु सजणु सैण ॥جنم جنم کا وچھڑآ هر مےلهُ سجݨ سَےݨ ۔۔

ਜੋ ਜੀਅ ਹਰਿ ਤੇ ਵਿਛੁੜੇ ਸੇ ਸੁਖਿ ਨ ਵਸਨਿ ਭੈਣ ॥jo jeea har te vichhuRe se sukh na vasan bhain ||जो जीअ हरि ते विछुड़े से सुखि न वसनि भैण ॥جو جیِا هر تے وچھڑے سے سُکھ ن وسن بھَےݨ ۔۔

ਹਰਿ ਪਿਰ ਬਿਨੁ ਚੈਨੁ ਨ ਪਾਈਐ ਖੋਜਿ ਡਿਠੇ ਸਭਿ ਗੈਣ ॥har pir bin chain na paieeaai khoj ddiThe sabh gain ||हरि पिर बिनु चैनु न पाईऐ खोजि डिठे सभि गैण ॥هر پر بن چَےن ن پاایاَے کھوج ڈٹھے سبھِ گَےݨ ۔۔

ਆਪ ਕਮਾਣੈ ਵਿਛੁੜੀ ਦੋਸੁ ਨ ਕਾਹੂ ਦੇਣ ॥aap kamaanai vichhuRee dhos na kaahoo dhen ||आप कमाणै विछुड़ी दोसु न काहू देण ॥آپ کماݨَے وچھڑیِ دوس ن کاهُو دےݨ ۔۔

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਪ੍ਰਭ ਰਾਖਿ ਲੇਹੁ ਹੋਰੁ ਨਾਹੀ ਕਰਣ ਕਰੇਣ ॥kar kirapaa prabh raakh leh hor naahee karan karen ||करि किरपा प्रभ राखि लेहु होरु नाही करण करेण ॥کر کرپا پربھ راکھ لےهُ هور ناهیِ کرݨ کرےݨ ۔۔

ਹਰਿ ਤੁਧੁ ਵਿਣੁ ਖਾਕੂ ਰੂਲਣਾ ਕਹੀਐ ਕਿਥੈ ਵੈਣ ॥har tudh vin khaakoo roolanaa kaheeaai kithai vain ||हरि तुधु विणु खाकू रूलणा कहीऐ किथै वैण ॥هر تُدھ وݨ کھاکُو رُولݨا کهیِاَے کتھَے وَےݨ ۔۔

ਨਾਨਕ ਕੀ ਬੇਨੰਤੀਆ ਹਰਿ ਸੁਰਜਨੁ ਦੇਖਾ ਨੈਣ ॥੧॥naanak kee bena(n)teeaa har surajan dhekhaa nain ||1||नानक की बेनंतीआ हरि सुरजनु देखा नैण ॥१॥نانک کیِ بےنµتیِآ هر سُرجن دےکھا نَےݨ ۔۔۱۔۔

ਜੀਅ ਕੀ ਬਿਰਥਾ ਸੋ ਸੁਣੇ ਹਰਿ ਸੰਮ੍ਰਿਥ ਪੁਰਖੁ ਅਪਾਰੁ ॥jeea kee birathaa so sune har sa(n)mrith purakh apaar ||जीअ की बिरथा सो सुणे हरि संमृथ पुरखु अपारु ॥جیِا کیِ برتھا سو سُݨے هر سںمرتھ پُرکھ اپار ۔۔

ਮਰਣਿ ਜੀਵਣਿ ਆਰਾਧਣਾ ਸਭਨਾ ਕਾ ਆਧਾਰੁ ॥maran jeevan aaraadhanaa sabhanaa kaa aadhaar ||मरणि जीवणि आराधणा सभना का आधारु ॥مرݨ جیِوݨ آرادھݨا سبھنا کا آدھار ۔۔