Ang 1369 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੩੬੯)

ਕਬੀਰ ਮਨੁ ਪੰਖੀ ਭਇਓ ਉਡਿ ਉਡਿ ਦਹ ਦਿਸ ਜਾਇ ॥kabeer man pa(n)khee bhio udd udd dheh dhis jai ||कबीर मनु पंखी भइओ उडि उडि दह दिस जाइ ॥کبیِر من پںکھیِ بھِااو اُڈ اُڈ ده دس جاا ۔۔

ਜੋ ਜੈਸੀ ਸੰਗਤਿ ਮਿਲੈ ਸੋ ਤੈਸੋ ਫਲੁ ਖਾਇ ॥੮੬॥jo jaisee sa(n)gat milai so taiso fal khai ||86||जो जैसी संगति मिलै सो तैसो फलु खाइ ॥८६॥جو جَےسیِ سںگت ملَے سو تَےسو پھل کھاا ۔۔۸۶۔۔

ਕਬੀਰ ਜਾ ਕਉ ਖੋਜਤੇ ਪਾਇਓ ਸੋਈ ਠਉਰੁ ॥kabeer jaa kau khojate paio soiee Thaur ||कबीर जा कउ खोजते पाइओ सोई ठउरु ॥کبیِر جا کا کھوجتے پاااو سوای ٹھار ۔۔

ਸੋਈ ਫਿਰਿ ਕੈ ਤੂ ਭਇਆ ਜਾ ਕਉ ਕਹਤਾ ਅਉਰੁ ॥੮੭॥soiee fir kai too bhiaa jaa kau kahataa aaur ||87||सोई फिरि कै तू भइआ जा कउ कहता अउरु ॥८७॥سوای پھر کَے تُو بھایا جا کا کهتا اار ۔۔۸۷۔۔

ਕਬੀਰ ਮਾਰੀ ਮਰਉ ਕੁਸੰਗ ਕੀ ਕੇਲੇ ਨਿਕਟਿ ਜੁ ਬੇਰਿ ॥kabeer maaree marau kusa(n)g kee kele nikaT ju ber ||कबीर मारी मरउ कुसंग की केले निकटि जु बेरि ॥کبیِر ماریِ مرا کُسںگ کیِ کےلے نکٹ جُ بےر ۔۔

ਉਹ ਝੂਲੈ ਉਹ ਚੀਰੀਐ ਸਾਕਤ ਸੰਗੁ ਨ ਹੇਰਿ ॥੮੮॥auh jhoolai uh cheereeaai saakat sa(n)g na her ||88||उह झूलै उह चीरीऐ साकत संगु न हेरि ॥८८॥اُه جھُولَے اُه چیِریِاَے ساکت سںگ ن هےر ۔۔۸۸۔۔

ਕਬੀਰ ਭਾਰ ਪਰਾਈ ਸਿਰਿ ਚਰੈ ਚਲਿਓ ਚਾਹੈ ਬਾਟ ॥kabeer bhaar paraiee sir charai chalio chaahai baaT ||कबीर भार पराई सिरि चरै चलिओ चाहै बाट ॥کبیِر بھار پراای سر چرَے چلِاو چاهَے باٹ ۔۔

ਅਪਨੇ ਭਾਰਹਿ ਨਾ ਡਰੈ ਆਗੈ ਅਉਘਟ ਘਾਟ ॥੮੯॥apane bhaareh naa ddarai aagai aaughaT ghaaT ||89||अपने भारहि ना डरै आगै अउघट घाट ॥८९॥اپنے بھاره نا ڈرَے آگَے ااگھٹ گھاٹ ۔۔۸۹۔۔

ਕਬੀਰ ਬਨ ਕੀ ਦਾਧੀ ਲਾਕਰੀ ਠਾਢੀ ਕਰੈ ਪੁਕਾਰ ॥kabeer ban kee dhaadhee laakaree Thaaddee karai pukaar ||कबीर बन की दाधी लाकरी ठाढी करै पुकार ॥کبیِر بن کیِ دادھیِ لاکریِ ٹھاڈھیِ کرَے پُکار ۔۔

ਮਤਿ ਬਸਿ ਪਰਉ ਲੁਹਾਰ ਕੇ ਜਾਰੈ ਦੂਜੀ ਬਾਰ ॥੯੦॥mat bas parau luhaar ke jaarai dhoojee baar ||90||मति बसि परउ लुहार के जारै दूजी बार ॥९०॥مت بسِ پرا لُهار کے جارَے دُوجیِ بار ۔۔۹۰۔۔

ਕਬੀਰ ਏਕ ਮਰੰਤੇ ਦੁਇ ਮੂਏ ਦੋਇ ਮਰੰਤਹ ਚਾਰਿ ॥kabeer ek mara(n)te dhui mooe dhoi mara(n)teh chaar ||कबीर एक मरंते दुइ मूए दोइ मरंतह चारि ॥کبیِر اےک مرںتے دُا مُواے دوا مرںته چار ۔۔

ਚਾਰਿ ਮਰੰਤਹ ਛਹ ਮੂਏ ਚਾਰਿ ਪੁਰਖ ਦੁਇ ਨਾਰਿ ॥੯੧॥chaar mara(n)teh chheh mooe chaar purakh dhui naar ||91||चारि मरंतह छह मूए चारि पुरख दुइ नारि ॥९१॥چار مرںته چھه مُواے چار پُرکھ دُا نار ۔۔۹۱۔۔

ਕਬੀਰ ਦੇਖਿ ਦੇਖਿ ਜਗੁ ਢੂੰਢਿਆ ਕਹੂੰ ਨ ਪਾਇਆ ਠਉਰੁ ॥kabeer dhekh dhekh jag ddoo(n)ddiaa kahoo(n) na paiaa Thaur ||कबीर देखि देखि जगु ढूँढिआ कहूँ न पाइआ ठउरु ॥کبیِر دےکھ دےکھ جگ ڈھُوںڈھآ کهُوں ن پاایا ٹھار ۔۔

ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤਿਓ ਕਹਾ ਭੁਲਾਨੇ ਅਉਰ ॥੯੨॥jin har kaa naam na chetio kahaa bhulaane aaur ||92||जिनि हरि का नामु न चेतिओ कहा भुलाने अउर ॥९२॥جٍن هر کا نام ن چےتاو کها بھُلانے اار ۔۔۹۲۔۔

ਕਬੀਰ ਸੰਗਤਿ ਕਰੀਐ ਸਾਧ ਕੀ ਅੰਤਿ ਕਰੈ ਨਿਰਬਾਹੁ ॥kabeer sa(n)gat kareeaai saadh kee a(n)t karai nirabaahu ||कबीर संगति करीऐ साध की अंति करै निरबाहु ॥کبیِر سںگت کریِاَے سادھ کیِ اںت کرَے نرباهُ ۔۔

ਸਾਕਤ ਸੰਗੁ ਨ ਕੀਜੀਐ ਜਾ ਤੇ ਹੋਇ ਬਿਨਾਹੁ ॥੯੩॥saakat sa(n)g na keejeeaai jaa te hoi binaahu ||93||साकत संगु न कीजीऐ जा ते होइ बिनाहु ॥९३॥ساکت سںگ ن کیِجیِاَے جا تے هوا بناهُ ۔۔۹۳۔۔

ਕਬੀਰ ਜਗ ਮਹਿ ਚੇਤਿਓ ਜਾਨਿ ਕੈ ਜਗ ਮਹਿ ਰਹਿਓ ਸਮਾਇ ॥kabeer jag meh chetio jaan kai jag meh rahio samai ||कबीर जग महि चेतिओ जानि कै जग महि रहिओ समाइ ॥کبیِر جگ مهِ چےتاو جان کَے جگ مهِ رهِاو سماا ۔۔

ਜਿਨ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤਿਓ ਬਾਦਹਿ ਜਨਮੇਂ ਆਇ ॥੯੪॥jin har kaa naam na chetio baadheh janame(n) aai ||94||जिन हरि का नामु न चेतिओ बादहि जनमें आइ ॥९४॥جٍن هر کا نام ن چےتاو باده جنمےں آا ۔۔۹۴۔۔

ਕਬੀਰ ਆਸਾ ਕਰੀਐ ਰਾਮ ਕੀ ਅਵਰੈ ਆਸ ਨਿਰਾਸ ॥kabeer aasaa kareeaai raam kee avarai aas niraas ||कबीर आसा करीऐ राम की अवरै आस निरास ॥کبیِر آسا کریِاَے رام کیِ اورَے آس نراس ۔۔

ਨਰਕਿ ਪਰਹਿ ਤੇ ਮਾਨਈ ਜੋ ਹਰਿ ਨਾਮ ਉਦਾਸ ॥੯੫॥narak pareh te maaniee jo har naam udhaas ||95||नरकि परहि ते मानई जो हरि नाम उदास ॥९५॥نرک پره تے مانای جو هر نام اُداس ۔۔۹۵۔۔

ਕਬੀਰ ਸਿਖ ਸਾਖਾ ਬਹੁਤੇ ਕੀਏ ਕੇਸੋ ਕੀਓ ਨ ਮੀਤੁ ॥kabeer sikh saakhaa bahute ke'ee keso keeo na meet ||कबीर सिख साखा बहुते कीए केसो कीओ न मीतु ॥کبیِر سکھ ساکھا بهُتے کیِاے کےسو کیِاو ن میِت ۔۔

ਚਾਲੇ ਥੇ ਹਰਿ ਮਿਲਨ ਕਉ ਬੀਚੈ ਅਟਕਿਓ ਚੀਤੁ ॥੯੬॥chaale the har milan kau beechai aTakio cheet ||96||चाले थे हरि मिलन कउ बीचै अटकिओ चीतु ॥९६॥چالے تھے هر ملن کا بیِچَے اٹکاو چیِت ۔۔۹۶۔۔

ਕਬੀਰ ਕਾਰਨੁ ਬਪੁਰਾ ਕਿਆ ਕਰੈ ਜਉ ਰਾਮੁ ਨ ਕਰੈ ਸਹਾਇ ॥kabeer kaaran bapuraa kiaa karai jau raam na karai sahai ||कबीर कारनु बपुरा किआ करै जउ रामु न करै सहाइ ॥کبیِر کارن بپرا کآ کرَے جا رام ن کرَے سهاا ۔۔

ਜਿਹ ਜਿਹ ਡਾਲੀ ਪਗੁ ਧਰਉ ਸੋਈ ਮੁਰਿ ਮੁਰਿ ਜਾਇ ॥੯੭॥jeh jeh ddaalee pag dharau soiee mur mur jai ||97||जिह जिह डाली पगु धरउ सोई मुरि मुरि जाइ ॥९७॥جِه جه ڈالیِ پگ دھرا سوای مُر مُر جاا ۔۔۹۷۔۔

ਕਬੀਰ ਅਵਰਹ ਕਉ ਉਪਦੇਸਤੇ ਮੁਖ ਮੈ ਪਰਿ ਹੈ ਰੇਤੁ ॥kabeer avareh kau upadhesate mukh mai par hai ret ||कबीर अवरह कउ उपदेसते मुख मै परि है रेतु ॥کبیِر اوره کا اُپدےستے مُکھ مَے پر هَے رےت ۔۔

ਰਾਸਿ ਬਿਰਾਨੀ ਰਾਖਤੇ ਖਾਯਾ ਘਰ ਕਾ ਖੇਤੁ ॥੯੮॥raas biraanee raakhate khaayaa ghar kaa khet ||98||रासि बिरानी राखते खाया घर का खेतु ॥९८॥راس برانیِ راکھتے کھاےا گھر کا کھےت ۔۔۹۸۔۔

ਕਬੀਰ ਸਾਧੂ ਕੀ ਸੰਗਤਿ ਰਹਉ ਜਉ ਕੀ ਭੂਸੀ ਖਾਉ ॥kabeer saadhoo kee sa(n)gat rahau jau kee bhoosee khaau ||कबीर साधू की संगति रहउ जउ की भूसी खाउ ॥کبیِر سادھُو کیِ سںگت رها جا کیِ بھُوسیِ کھاا ۔۔

ਹੋਨਹਾਰੁ ਸੋ ਹੋਇਹੈ ਸਾਕਤ ਸੰਗਿ ਨ ਜਾਉ ॥੯੯॥honahaar so hoihai saakat sa(n)g na jaau ||99||होनहारु सो होइहै साकत संगि न जाउ ॥९९॥هونهار سو هواهَے ساکت سںگ ن جاا ۔۔۹۹۔۔

ਕਬੀਰ ਸੰਗਤਿ ਸਾਧ ਕੀ ਦਿਨ ਦਿਨ ਦੂਨਾ ਹੇਤੁ ॥kabeer sa(n)gat saadh kee dhin dhin dhoonaa het ||कबीर संगति साध की दिन दिन दूना हेतु ॥کبیِر سںگت سادھ کیِ دن دن دٌا هےت ۔۔

ਸਾਕਤ ਕਾਰੀ ਕਾਂਬਰੀ ਧੋਏ ਹੋਇ ਨ ਸੇਤੁ ॥੧੦੦॥saakat kaaree kaa(n)baree dhoe hoi na set ||100||साकत कारी काँबरी धोए होइ न सेतु ॥१००॥ساکت کاریِ کاںبریِ دھواے هوا ن سےت ۔۔۱۰۰۔۔

ਕਬੀਰ ਮਨੁ ਮੂੰਡਿਆ ਨਹੀ ਕੇਸ ਮੁੰਡਾਏ ਕਾਂਇ ॥kabeer man moo(n)ddiaa nahee kes mu(n)ddaae kaa(n)i ||कबीर मनु मूँडिआ नही केस मुँडाए काँइ ॥کبیِر من مُوںڈآ نهیِ کےس مُںڈااے کاںا ۔۔

ਜੋ ਕਿਛੁ ਕੀਆ ਸੋ ਮਨ ਕੀਆ ਮੂੰਡਾ ਮੂੰਡੁ ਅਜਾਂਇ ॥੧੦੧॥jo kichh keeaa so man keeaa moo(n)ddaa moo(n)dd ajaa(n)i ||101||जो किछु कीआ सो मन कीआ मूँडा मूँडु अजाँइ ॥१०१॥جو کچھ کیِآ سو من کیِآ مُوںڈا مُوںڈ اجاںا ۔۔۱۰۱۔۔

ਕਬੀਰ ਰਾਮੁ ਨ ਛੋਡੀਐ ਤਨੁ ਧਨੁ ਜਾਇ ਤ ਜਾਉ ॥kabeer raam na chhoddeeaai tan dhan jai ta jaau ||कबीर रामु न छोडीऐ तनु धनु जाइ त जाउ ॥کبیِر رام ن چھوڈیِاَے تن دھن جاا ت جاا ۔۔

ਚਰਨ ਕਮਲ ਚਿਤੁ ਬੇਧਿਆ ਰਾਮਹਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਉ ॥੧੦੨॥charan kamal chit bedhiaa raameh naam samaau ||102||चरन कमल चितु बेधिआ रामहि नामि समाउ ॥१०२॥چرن کمل چت بےدھآ رامه نام سماا ۔۔۱۰۲۔۔

ਕਬੀਰ ਜੋ ਹਮ ਜੰਤੁ ਬਜਾਵਤੇ ਟੂਟਿ ਗਈਂ ਸਭ ਤਾਰ ॥kabeer jo ham ja(n)t bajaavate TooT giee(n) sabh taar ||कबीर जो हम जंतु बजावते टूटि गईं सभ तार ॥کبیِر جو هم جںت بجاوتے ٹُوٹ گایں سبھ تار ۔۔

ਜੰਤੁ ਬਿਚਾਰਾ ਕਿਆ ਕਰੈ ਚਲੇ ਬਜਾਵਨਹਾਰ ॥੧੦੩॥ja(n)t bichaaraa kiaa karai chale bajaavanahaar ||103||जंतु बिचारा किआ करै चले बजावनहार ॥१०३॥جںت بچارا کآ کرَے چلے بجاونهار ۔۔۱۰۳۔۔

ਕਬੀਰ ਮਾਇ ਮੂੰਡਉ ਤਿਹ ਗੁਰੂ ਕੀ ਜਾ ਤੇ ਭਰਮੁ ਨ ਜਾਇ ॥kabeer mai moo(n)ddau teh guroo kee jaa te bharam na jai ||कबीर माइ मूँडउ तिह गुरू की जा ते भरमु न जाइ ॥کبیِر ماا مُوںڈا ته گُرُو کیِ جا تے بھرم ن جاا ۔۔