Ang 1368 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੩੬੮)

ਜਬ ਦੇਖਿਓ ਬੇੜਾ ਜਰਜਰਾ ਤਬ ਉਤਰਿ ਪਰਿਓ ਹਉ ਫਰਕਿ ॥੬੭॥jab dhekhio beRaa jarajaraa tab utar pario hau farak ||67||जब देखिओ बेड़ा जरजरा तब उतरि परिओ हउ फरकि ॥६७॥جب دےکھاو بےڑا جرجرا تب اُتر پراو ها پھرک ۔۔۶۷۔۔

ਕਬੀਰ ਪਾਪੀ ਭਗਤਿ ਨ ਭਾਵਈ ਹਰਿ ਪੂਜਾ ਨ ਸੁਹਾਇ ॥kabeer paapee bhagat na bhaaviee har poojaa na suhai ||कबीर पापी भगति न भावई हरि पूजा न सुहाइ ॥کبیِر پاپیِ بھگت ن بھاوای هر پُوجا ن سُهاا ۔۔

ਮਾਖੀ ਚੰਦਨੁ ਪਰਹਰੈ ਜਹ ਬਿਗੰਧ ਤਹ ਜਾਇ ॥੬੮॥maakhee cha(n)dhan paraharai jeh biga(n)dh teh jai ||68||माखी चंदनु परहरै जह बिगंध तह जाइ ॥६८॥ماکھیِ چںدن پرهرَے جه بگںدھ ته جاا ۔۔۶۸۔۔

ਕਬੀਰ ਬੈਦੁ ਮੂਆ ਰੋਗੀ ਮੂਆ ਮੂਆ ਸਭੁ ਸੰਸਾਰੁ ॥kabeer baidh mooaa rogee mooaa mooaa sabh sa(n)saar ||कबीर बैदु मूआ रोगी मूआ मूआ सभु संसारु ॥کبیِر بَےد مُوآ روگیِ مُوآ مُوآ سبھ سںسار ۔۔

ਏਕੁ ਕਬੀਰਾ ਨਾ ਮੂਆ ਜਿਹ ਨਾਹੀ ਰੋਵਨਹਾਰੁ ॥੬੯॥ek kabeeraa naa mooaa jeh naahee rovanahaar ||69||एकु कबीरा ना मूआ जिह नाही रोवनहारु ॥६९॥اےک کبیِرا نا مُوآ جه ناهیِ روونهار ۔۔۶۹۔۔

ਕਬੀਰ ਰਾਮੁ ਨ ਧਿਆਇਓ ਮੋਟੀ ਲਾਗੀ ਖੋਰਿ ॥kabeer raam na dhiaaio moTee laagee khor ||कबीर रामु न धिआइओ मोटी लागी खोरि ॥کبیِر رام ن دھآااو موٹیِ لاگیِ کھور ۔۔

ਕਾਇਆ ਹਾਂਡੀ ਕਾਠ ਕੀ ਨਾ ਓਹ ਚਰ੍ਹੈ ਬਹੋਰਿ ॥੭੦॥kaiaa haa(n)ddee kaaTh kee naa oh charhai bahor ||70||काइआ हाँडी काठ की ना ओह चर्है बहोरि ॥७०॥کااآ هاںڈیِ کاٹھ کیِ نا اوه چرھَے بهور ۔۔۷۰۔۔

ਕਬੀਰ ਐਸੀ ਹੋਇ ਪਰੀ ਮਨ ਕੋ ਭਾਵਤੁ ਕੀਨੁ ॥kabeer aaisee hoi paree man ko bhaavat keen ||कबीर ऐसी होइ परी मन को भावतु कीनु ॥کبیِر اَےسیِ هوا پریِ من کو بھاوت کیٍن ۔۔

ਮਰਨੇ ਤੇ ਕਿਆ ਡਰਪਨਾ ਜਬ ਹਾਥਿ ਸਿਧਉਰਾ ਲੀਨ ॥੭੧॥marane te kiaa ddarapanaa jab haath sidhauraa leen ||71||मरने ते किआ डरपना जब हाथि सिधउरा लीन ॥७१॥مرنے تے کآ ڈرپنا جب هاتھ سدھارا لیٍن ۔۔۷۱۔۔

ਕਬੀਰ ਰਸ ਕੋ ਗਾਂਡੋ ਚੂਸੀਐ ਗੁਨ ਕਉ ਮਰੀਐ ਰੋਇ ॥kabeer ras ko gaa(n)ddo chooseeaai gun kau mareeaai roi ||कबीर रस को गाँडो चूसीऐ गुन कउ मरीऐ रोइ ॥کبیِر رس کو گاںڈو چُوسیِاَے گُن کا مریِاَے روا ۔۔

ਅਵਗੁਨੀਆਰੇ ਮਾਨਸੈ ਭਲੋ ਨ ਕਹਿਹੈ ਕੋਇ ॥੭੨॥avaguneeaare maanasai bhalo na kahihai koi ||72||अवगुनीआरे मानसै भलो न कहिहै कोइ ॥७२॥اوگنیِآرے مانسَے بھلو ن کهِهَے کوا ۔۔۷۲۔۔

ਕਬੀਰ ਗਾਗਰਿ ਜਲ ਭਰੀ ਆਜੁ ਕਾਲਿੑ ਜੈਹੈ ਫੂਟਿ ॥kabeer gaagar jal bharee aaj kaali(h) jaihai fooT ||कबीर गागरि जल भरी आजु कालि्ि जैहै फूटि ॥کبیِر گاگر جل بھریِ آج کالھ جَےهَے پھُوٹ ۔۔

ਗੁਰੁ ਜੁ ਨ ਚੇਤਹਿ ਆਪਨੋ ਅਧ ਮਾਝਿ ਲੀਜਹਿਗੇ ਲੂਟਿ ॥੭੩॥guru ju na cheteh aapano adh maajh leejahige looT ||73||गुरु जु न चेतहि आपनो अध माझि लीजहिगे लूटि ॥७३॥گُر جُ ن چےته آپنو ادھ ماجھ لیِجهگے لُوٹ ۔۔۷۳۔۔

ਕਬੀਰ ਕੂਕਰੁ ਰਾਮ ਕੋ ਮੁਤੀਆ ਮੇਰੋ ਨਾਉ ॥kabeer kookar raam ko muteeaa mero naau ||कबीर कूकरु राम को मुतीआ मेरो नाउ ॥کبیِر کُوکر رام کو مُتیِآ مےرو ناا ۔۔

ਗਲੇ ਹਮਾਰੇ ਜੇਵਰੀ ਜਹ ਖਿੰਚੈ ਤਹ ਜਾਉ ॥੭੪॥gale hamaare jevaree jeh khi(n)chai teh jaau ||74||गले हमारे जेवरी जह खिंचै तह जाउ ॥७४॥گلے همارے جےوریِ جه کھںچَے ته جاا ۔۔۷۴۔۔

ਕਬੀਰ ਜਪਨੀ ਕਾਠ ਕੀ ਕਿਆ ਦਿਖਲਾਵਹਿ ਲੋਇ ॥kabeer japanee kaaTh kee kiaa dhikhalaaveh loi ||कबीर जपनी काठ की किआ दिखलावहि लोइ ॥کبیِر جپنیِ کاٹھ کیِ کآ دکھلاوه لوا ۔۔

ਹਿਰਦੈ ਰਾਮੁ ਨ ਚੇਤਹੀ ਇਹ ਜਪਨੀ ਕਿਆ ਹੋਇ ॥੭੫॥hiradhai raam na chetahee ieh japanee kiaa hoi ||75||हिरदै रामु न चेतही इह जपनी किआ होइ ॥७५॥هِردَے رام ن چےتهیِ اه جپنیِ کآ هوا ۔۔۷۵۔۔

ਕਬੀਰ ਬਿਰਹੁ ਭੁਯੰਗਮੁ ਮਨਿ ਬਸੈ ਮੰਤੁ ਨ ਮਾਨੈ ਕੋਇ ॥kabeer birahu bhuya(n)gam man basai ma(n)t na maanai koi ||कबीर बिरहु भुयंगमु मनि बसै मंतु न मानै कोइ ॥کبیِر برهُ بھُےںگم من بسَے مںت ن مانَے کوا ۔۔

ਰਾਮ ਬਿਓਗੀ ਨਾ ਜੀਐ ਜੀਐ ਤ ਬਉਰਾ ਹੋਇ ॥੭੬॥raam biogee naa jeeaai jeeaai ta bauraa hoi ||76||राम बिओगी ना जीऐ जीऐ त बउरा होइ ॥७६॥رام باوگیِ نا جیِاَے جیِاَے ت بارا هوا ۔۔۷۶۔۔

ਕਬੀਰ ਪਾਰਸ ਚੰਦਨੈ ਤਿਨੑ ਹੈ ਏਕ ਸੁਗੰਧ ॥kabeer paaras cha(n)dhanai tin(h) hai ek suga(n)dh ||कबीर पारस चंदनै तिन्न है एक सुगंध ॥کبیِر پارس چںدنَے تنھ هَے اےک سُگںدھ ۔۔

ਤਿਹ ਮਿਲਿ ਤੇਊ ਊਤਮ ਭਏ ਲੋਹ ਕਾਠ ਨਿਰਗੰਧ ॥੭੭॥teh mil teuoo uootam bhe loh kaaTh niraga(n)dh ||77||तिह मिलि तेऊ ऊतम भए लोह काठ निरगंध ॥७७॥تِه مل تےاُو اُوتم بھاے لوه کاٹھ نرگںدھ ۔۔۷۷۔۔

ਕਬੀਰ ਜਮ ਕਾ ਠੇਂਗਾ ਬੁਰਾ ਹੈ ਓਹੁ ਨਹੀ ਸਹਿਆ ਜਾਇ ॥kabeer jam kaa The(n)gaa buraa hai oh nahee sahiaa jai ||कबीर जम का ठेंगा बुरा है ओहु नही सहिआ जाइ ॥کبیِر جم کا ٹھےںگا بُرا هَے اوهُ نهیِ سهِآ جاا ۔۔

ਏਕੁ ਜੁ ਸਾਧੂ ਮੋੁਹਿ ਮਿਲਿਓ ਤਿਨਿੑ ਲੀਆ ਅੰਚਲਿ ਲਾਇ ॥੭੮॥eku ju saadhoo muoh milio tini(h) leeaa a(n)chal lai ||78||एकु जु साधू मुोहि मिलिओ तिनि्ि लीआ अंचलि लाइ ॥७८॥اےک جُ سادھُو مُوه ملاو تنِھ لیِآ اںچل لاا ۔۔۷۸۔۔

ਕਬੀਰ ਬੈਦੁ ਕਹੈ ਹਉ ਹੀ ਭਲਾ ਦਾਰੂ ਮੇਰੈ ਵਸਿ ॥kabeer baidh kahai hau hee bhalaa dhaaroo merai vas ||कबीर बैदु कहै हउ ही भला दारू मेरै वसि ॥کبیِر بَےد کهَے ها هیِ بھلا دارُو مےرَے وس ۔۔

ਇਹ ਤਉ ਬਸਤੁ ਗੁਪਾਲ ਕੀ ਜਬ ਭਾਵੈ ਲੇਇ ਖਸਿ ॥੭੯॥eeh tau basat gupaal kee jab bhaavai lei khas ||79||इह तउ बसतु गुपाल की जब भावै लेइ खसि ॥७९॥ِاه تا بست گُپال کیِ جب بھاوَے لےا کھس ۔۔۷۹۔۔

ਕਬੀਰ ਨਉਬਤਿ ਆਪਨੀ ਦਿਨ ਦਸ ਲੇਹੁ ਬਜਾਇ ॥kabeer naubat aapanee dhin dhas leh bajai ||कबीर नउबति आपनी दिन दस लेहु बजाइ ॥کبیِر نابت آپنیِ دن دس لےهُ بجاا ۔۔

ਨਦੀ ਨਾਵ ਸੰਜੋਗ ਜਿਉ ਬਹੁਰਿ ਨ ਮਿਲਹੈ ਆਇ ॥੮੦॥nadhee naav sa(n)jog jiau bahur na milahai aai ||80||नदी नाव संजोग जिउ बहुरि न मिलहै आइ ॥८०॥ندیِ ناو سںجوگ جا بهُر ن ملهَے آا ۔۔۸۰۔۔

ਕਬੀਰ ਸਾਤ ਸਮੁੰਦਹਿ ਮਸੁ ਕਰਉ ਕਲਮ ਕਰਉ ਬਨਰਾਇ ॥kabeer saat samu(n)dheh mas karau kalam karau banarai ||कबीर सात समुँदहि मसु करउ कलम करउ बनराइ ॥کبیِر سات سمںده مس کرا کلم کرا بنراا ۔۔

ਬਸੁਧਾ ਕਾਗਦੁ ਜਉ ਕਰਉ ਹਰਿ ਜਸੁ ਲਿਖਨੁ ਨ ਜਾਇ ॥੮੧॥basudhaa kaagadh jau karau har jas likhan na jai ||81||बसुधा कागदु जउ करउ हरि जसु लिखनु न जाइ ॥८१॥بسدھا کاگد جا کرا هر جس لکھن ن جاِا ۔۔۸۱۔۔

ਕਬੀਰ ਜਾਤਿ ਜੁਲਾਹਾ ਕਿਆ ਕਰੈ ਹਿਰਦੈ ਬਸੇ ਗੁਪਾਲ ॥kabeer jaat julaahaa kiaa karai hiradhai base gupaal ||कबीर जाति जुलाहा किआ करै हिरदै बसे गुपाल ॥کبیِر جات جُلاها کآ کرَے هردَے بسے گُپال ۔۔

ਕਬੀਰ ਰਮਈਆ ਕੰਠਿ ਮਿਲੁ ਚੂਕਹਿ ਸਰਬ ਜੰਜਾਲ ॥੮੨॥kabeer ramieeaa ka(n)Th mil chookeh sarab ja(n)jaal ||82||कबीर रमईआ कंठि मिलु चूकहि सरब जंजाल ॥८२॥کبیِر رمایآ کںٹھ مل چُوکه سرب جںجال ۔۔۸۲۔۔

ਕਬੀਰ ਐਸਾ ਕੋ ਨਹੀ ਮੰਦਰੁ ਦੇਇ ਜਰਾਇ ॥kabeer aaisaa ko nahee ma(n)dhar dhei jarai ||कबीर ऐसा को नही मंदरु देइ जराइ ॥کبیِر اَےسا کو نهیِ مںدر دےا جراا ۔۔

ਪਾਂਚਉ ਲਰਿਕੇ ਮਾਰਿ ਕੈ ਰਹੈ ਰਾਮ ਲਿਉ ਲਾਇ ॥੮੩॥paa(n)chau larike maar kai rahai raam liau lai ||83||पाँचउ लरिके मारि कै रहै राम लिउ लाइ ॥८३॥پاںچا لرکے مار کَے رهَے رام لا لاا ۔۔۸۳۔۔

ਕਬੀਰ ਐਸਾ ਕੋ ਨਹੀ ਇਹੁ ਤਨੁ ਦੇਵੈ ਫੂਕਿ ॥kabeer aaisaa ko nahee ih tan dhevai fook ||कबीर ऐसा को नही इहु तनु देवै फूकि ॥کبیِر اَےسا کو نهیِ اهُ تن دےوَے پھُوک ۔۔

ਅੰਧਾ ਲੋਗੁ ਨ ਜਾਨਈ ਰਹਿਓ ਕਬੀਰਾ ਕੂਕਿ ॥੮੪॥a(n)dhaa log na jaaniee rahio kabeeraa kook ||84||अंधा लोगु न जानई रहिओ कबीरा कूकि ॥८४॥اںدھا لوگ ن جانای رهِاو کبیِرا کُوک ۔۔۸۴۔۔

ਕਬੀਰ ਸਤੀ ਪੁਕਾਰੈ ਚਿਹ ਚੜੀ ਸੁਨੁ ਹੋ ਬੀਰ ਮਸਾਨ ॥kabeer satee pukaarai cheh chaRee sun ho beer masaan ||कबीर सती पुकारै चिह चड़ी सुनु हो बीर मसान ॥کبیِر ستیِ پُکارَے چه چڑیِ سُن هو بیِر مسان ۔۔

ਲੋਗੁ ਸਬਾਇਆ ਚਲਿ ਗਇਓ ਹਮ ਤੁਮ ਕਾਮੁ ਨਿਦਾਨ ॥੮੫॥log sabaiaa chal gio ham tum kaam nidhaan ||85||लोगु सबाइआ चलि गइओ हम तुम कामु निदान ॥८५॥لوگ سباایا چل گِااو هم تُم کام ندان ۔۔۸۵۔۔