Ang 1366 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੩੬੬)

ਐਸੇ ਮਰਨੇ ਜੋ ਮਰੈ ਬਹੁਰਿ ਨ ਮਰਨਾ ਹੋਇ ॥੨੯॥aaise marane jo marai bahur na maranaa hoi ||29||ऐसे मरने जो मरै बहुरि न मरना होइ ॥२९॥اَےسے مرنے جو مرَے بهُر ن مرنا هوا ۔۔۲۹۔۔

ਕਬੀਰ ਮਾਨਸ ਜਨਮੁ ਦੁਲੰਭੁ ਹੈ ਹੋਇ ਨ ਬਾਰੈ ਬਾਰ ॥kabeer maanas janam dhula(n)bh hai hoi na baarai baar ||कबीर मानस जनमु दुलंभु है होइ न बारै बार ॥کبیِر مانس جنم دُلµبھ هَے هوا ن بارَے بار ۔۔

ਜਿਉ ਬਨ ਫਲ ਪਾਕੇ ਭੁਇ ਗਿਰਹਿ ਬਹੁਰਿ ਨ ਲਾਗਹਿ ਡਾਰ ॥੩੦॥jiau ban fal paake bhui gireh bahur na laageh ddaar ||30||जिउ बन फल पाके भुइ गिरहि बहुरि न लागहि डार ॥३०॥جِا بن پھل پاکے بھُا گره بهُر ن لاگه ڈار ۔۔۳۰۔۔

ਕਬੀਰਾ ਤੁਹੀ ਕਬੀਰੁ ਤੂ ਤੇਰੋ ਨਾਉ ਕਬੀਰੁ ॥kabeeraa tuhee kabeer too tero naau kabeer ||कबीरा तुही कबीरु तू तेरो नाउ कबीरु ॥کبیِرا تُهیِ کبیِر تُو تےرو ناا کبیِر ۔۔

ਰਾਮ ਰਤਨੁ ਤਬ ਪਾਈਐ ਜਉ ਪਹਿਲੇ ਤਜਹਿ ਸਰੀਰੁ ॥੩੧॥raam ratan tab paieeaai jau pahile tajeh sareer ||31||राम रतनु तब पाईऐ जउ पहिले तजहि सरीरु ॥३१॥رام رتن تب پاایاَے جا پهِلے تجه سریِر ۔۔۳۱۔۔

ਕਬੀਰ ਝੰਖੁ ਨ ਝੰਖੀਐ ਤੁਮਰੋ ਕਹਿਓ ਨ ਹੋਇ ॥kabeer jha(n)kh na jha(n)kheeaai tumaro kahio na hoi ||कबीर झंखु न झंखीऐ तुमरो कहिओ न होइ ॥کبیِر جھںکھ ن جھںکھیِاَے تُمرو کهِاو ن هوا ۔۔

ਕਰਮ ਕਰੀਮ ਜੁ ਕਰਿ ਰਹੇ ਮੇਟਿ ਨ ਸਾਕੈ ਕੋਇ ॥੩੨॥karam kareem ju kar rahe meT na saakai koi ||32||करम करीम जु करि रहे मेटि न साकै कोइ ॥३२॥کرم کریِم جُ کر رهے مےٹ ن ساکَے کوا ۔۔۳۲۔۔

ਕਬੀਰ ਕਸਉਟੀ ਰਾਮ ਕੀ ਝੂਠਾ ਟਿਕੈ ਨ ਕੋਇ ॥kabeer kasauTee raam kee jhooThaa Tikai na koi ||कबीर कसउटी राम की झूठा टिकै न कोइ ॥کبیِر کساٹیِ رام کیِ جھُوٹھا ٹکَے ن کوا ۔۔

ਰਾਮ ਕਸਉਟੀ ਸੋ ਸਹੈ ਜੋ ਮਰਿ ਜੀਵਾ ਹੋਇ ॥੩੩॥raam kasauTee so sahai jo mar jeevaa hoi ||33||राम कसउटी सो सहै जो मरि जीवा होइ ॥३३॥رام کساٹیِ سو سهَے جو مر جیِوا هوا ۔۔۳۳۔۔

ਕਬੀਰ ਊਜਲ ਪਹਿਰਹਿ ਕਾਪਰੇ ਪਾਨ ਸੁਪਾਰੀ ਖਾਹਿ ॥kabeer uoojal pahireh kaapare paan supaaree khaeh ||कबीर ऊजल पहिरहि कापरे पान सुपारी खाहि ॥کبیِر اُوجل پهِره کاپرے پان سُپاریِ کھاه ۔۔

ਏਕਸ ਹਰਿ ਕੇ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਬਾਧੇ ਜਮ ਪੁਰਿ ਜਾਂਹਿ ॥੩੪॥ekas har ke naam bin baadhe jam pur jaa(n)h ||34||एकस हरि के नाम बिनु बाधे जम पुरि जाँहि ॥३४॥اےکس هر کے نام بن بادھے جم پُر جاںه ۔۔۳۴۔۔

ਕਬੀਰ ਬੇੜਾ ਜਰਜਰਾ ਫੂਟੇ ਛੇਂਕ ਹਜਾਰ ॥kabeer beRaa jarajaraa fooTe chhe(n)k hajaar ||कबीर बेड़ा जरजरा फूटे छेंक हजार ॥کبیِر بےڑا جرجرا پھُوٹے چھےںک هجار ۔۔

ਹਰੂਏ ਹਰੂਏ ਤਿਰਿ ਗਏ ਡੂਬੇ ਜਿਨ ਸਿਰ ਭਾਰ ॥੩੫॥harooe harooe tir ge ddoobe jin sir bhaar ||35||हरूए हरूए तिरि गए डूबे जिन सिर भार ॥३५॥هرُواے هرُواے تر گاے ڈُوبے جن سر بھار ۔۔۳۵۔۔

ਕਬੀਰ ਹਾਡ ਜਰੇ ਜਿਉ ਲਾਕਰੀ ਕੇਸ ਜਰੇ ਜਿਉ ਘਾਸੁ ॥kabeer haadd jare jiau laakaree kes jare jiau ghaas ||कबीर हाड जरे जिउ लाकरी केस जरे जिउ घासु ॥کبیِر هاڈ جرے جا لاکریِ کےس جرے جا گھاس ۔۔

ਇਹੁ ਜਗੁ ਜਰਤਾ ਦੇਖਿ ਕੈ ਭਇਓ ਕਬੀਰੁ ਉਦਾਸੁ ॥੩੬॥eih jag jarataa dhekh kai bhio kabeer udhaas ||36||इहु जगु जरता देखि कै भइओ कबीरु उदासु ॥३६॥ِاهُ جگ جرتا دےکھ کَے بھِااو کبیِر اُداس ۔۔۳۶۔۔

ਕਬੀਰ ਗਰਬੁ ਨ ਕੀਜੀਐ ਚਾਮ ਲਪੇਟੇ ਹਾਡ ॥kabeer garab na keejeeaai chaam lapeTe haadd ||कबीर गरबु न कीजीऐ चाम लपेटे हाड ॥کبیِر گرب ن کیِجیِاَے چام لپےٹے هاڈ ۔۔

ਹੈਵਰ ਊਪਰਿ ਛਤ੍ਰ ਤਰ ਤੇ ਫੁਨਿ ਧਰਨੀ ਗਾਡ ॥੩੭॥haivar uoopar chhatr tar te fun dharanee gaadd ||37||हैवर ऊपरि छत्र तर ते फुनि धरनी गाड ॥३७॥هَےور اُوپر چھتر تر تے پھُن دھرنیِ گاڈ ۔۔۳۷۔۔

ਕਬੀਰ ਗਰਬੁ ਨ ਕੀਜੀਐ ਊਚਾ ਦੇਖਿ ਅਵਾਸੁ ॥kabeer garab na keejeeaai uoochaa dhekh avaas ||कबीर गरबु न कीजीऐ ऊचा देखि अवासु ॥کبیِر گرب ن کیِجیِاَے اُوچا دےکھ اواس ۔۔

ਆਜੁ ਕਾਲਿੑ ਭੁਇ ਲੇਟਣਾ ਊਪਰਿ ਜਾਮੈ ਘਾਸੁ ॥੩੮॥aaj kaali(h) bhui leTanaa uoopar jaamai ghaas ||38||आजु कालि्ि भुइ लेटणा ऊपरि जामै घासु ॥३८॥آج کالھ بھُا لےٹݨا اُوپر جامَے گھاس ۔۔۳۸۔۔

ਕਬੀਰ ਗਰਬੁ ਨ ਕੀਜੀਐ ਰੰਕੁ ਨ ਹਸੀਐ ਕੋਇ ॥kabeer garab na keejeeaai ra(n)k na haseeaai koi ||कबीर गरबु न कीजीऐ रंकु न हसीऐ कोइ ॥کبیِر گرب ن کیِجیِاَے رںک ن هسیِاَے کوا ۔۔

ਅਜਹੁ ਸੁ ਨਾਉ ਸਮੁੰਦ੍ਰ ਮਹਿ ਕਿਆ ਜਾਨਉ ਕਿਆ ਹੋਇ ॥੩੯॥ajahu su naau samu(n)dhr meh kiaa jaanau kiaa hoi ||39||अजहु सु नाउ समुँद्र महि किआ जानउ किआ होइ ॥३९॥اجهُ سُ ناا سمںدر مهِ کآ جانا کآ هوا ۔۔۳۹۔۔

ਕਬੀਰ ਗਰਬੁ ਨ ਕੀਜੀਐ ਦੇਹੀ ਦੇਖਿ ਸੁਰੰਗ ॥kabeer garab na keejeeaai dhehee dhekh sura(n)g ||कबीर गरबु न कीजीऐ देही देखि सुरंग ॥کبیِر گرب ن کیِجیِاَے دےهیِ دےکھ سُرںگ ۔۔

ਆਜੁ ਕਾਲਿੑ ਤਜਿ ਜਾਹੁਗੇ ਜਿਉ ਕਾਂਚੁਰੀ ਭੁਯੰਗ ॥੪੦॥aaj kaali(h) taj jaahuge jiau kaa(n)churee bhuya(n)g ||40||आजु कालि्ि तजि जाहुगे जिउ काँचुरी भुयंग ॥४०॥آج کالھ تج جاهُگے جا کاںچریِ بھُےںگ ۔۔۴۰۔۔

ਕਬੀਰ ਲੂਟਨਾ ਹੈ ਤ ਲੂਟਿ ਲੈ ਰਾਮ ਨਾਮ ਹੈ ਲੂਟਿ ॥kabeer looTanaa hai ta looT lai raam naam hai looT ||कबीर लूटना है त लूटि लै राम नाम है लूटि ॥کبیِر لُوٹنا هَے ت لُوٹ لَے رام نام هَے لُوٹ ۔۔

ਫਿਰਿ ਪਾਛੈ ਪਛੁਤਾਹੁਗੇ ਪ੍ਰਾਨ ਜਾਹਿੰਗੇ ਛੂਟਿ ॥੪੧॥fir paachhai pachhutaahuge praan jaahi(n)ge chhooT ||41||फिरि पाछै पछुताहुगे प्रान जाहिंगे छूटि ॥४१॥پھِر پاچھَے پچھتاهُگے پران جاهںگے چھُوٹ ۔۔۴۱۔۔

ਕਬੀਰ ਐਸਾ ਕੋਈ ਨ ਜਨਮਿਓ ਅਪਨੈ ਘਰਿ ਲਾਵੈ ਆਗਿ ॥kabeer aaisaa koiee na janamio apanai ghar laavai aag ||कबीर ऐसा कोई न जनमिओ अपनै घरि लावै आगि ॥کبیِر اَےسا کوای ن جنماو اپنَے گھر لاوَے آگ ۔۔

ਪਾਂਚਉ ਲਰਿਕਾ ਜਾਰਿ ਕੈ ਰਹੈ ਰਾਮ ਲਿਵ ਲਾਗਿ ॥੪੨॥paa(n)chau larikaa jaar kai rahai raam liv laag ||42||पाँचउ लरिका जारि कै रहै राम लिव लागि ॥४२॥پاںچا لرکا جار کَے رهَے رام لو لاگ ۔۔۴۲۔۔

ਕੋ ਹੈ ਲਰਿਕਾ ਬੇਚਈ ਲਰਿਕੀ ਬੇਚੈ ਕੋਇ ॥ko hai larikaa bechiee larikee bechai koi ||को है लरिका बेचई लरिकी बेचै कोइ ॥کو هَے لرکا بےچای لرِکیِ بےچَے کوا ۔۔

ਸਾਝਾ ਕਰੈ ਕਬੀਰ ਸਿਉ ਹਰਿ ਸੰਗਿ ਬਨਜੁ ਕਰੇਇ ॥੪੩॥saajhaa karai kabeer siau har sa(n)g banaj karei ||43||साझा करै कबीर सिउ हरि संगि बनजु करेइ ॥४३॥ساجھا کرَے کبیِر سا هر سںگ بنج کرےا ۔۔۴۳۔۔

ਕਬੀਰ ਇਹ ਚੇਤਾਵਨੀ ਮਤ ਸਹਸਾ ਰਹਿ ਜਾਇ ॥kabeer ieh chetaavanee mat sahasaa reh jai ||कबीर इह चेतावनी मत सहसा रहि जाइ ॥کبیِر اه چےتاونیِ مت سهسا رهِ جاا ۔۔

ਪਾਛੈ ਭੋਗ ਜੁ ਭੋਗਵੇ ਤਿਨ ਕੋ ਗੁੜੁ ਲੈ ਖਾਹਿ ॥੪੪॥paachhai bhog ju bhogave tin ko guR lai khaeh ||44||पाछै भोग जु भोगवे तिन को गुड़ु लै खाहि ॥४४॥پاچھَے بھوگ جُ بھوگوے تن کو گُڑ لَے کھاه ۔۔۴۴۔۔

ਕਬੀਰ ਮੈ ਜਾਨਿਓ ਪੜਿਬੋ ਭਲੋ ਪੜਿਬੇ ਸਿਉ ਭਲ ਜੋਗੁ ॥kabeer mai jaanio paRibo bhalo paRibe siau bhal jog ||कबीर मै जानिओ पड़िबो भलो पड़िबे सिउ भल जोगु ॥کبیِر مَے جاناو پڑبو بھلو پڑِبے سا بھل جوگ ۔۔

ਭਗਤਿ ਨ ਛਾਡਉ ਰਾਮ ਕੀ ਭਾਵੈ ਨਿੰਦਉ ਲੋਗੁ ॥੪੫॥bhagat na chhaaddau raam kee bhaavai ni(n)dhau log ||45||भगति न छाडउ राम की भावै निंदउ लोगु ॥४५॥بھگت ن چھاڈا رام کیِ بھاوَے نںدا لوگ ۔۔۴۵۔۔

ਕਬੀਰ ਲੋਗੁ ਕਿ ਨਿੰਦੈ ਬਪੁੜਾ ਜਿਹ ਮਨਿ ਨਾਹੀ ਗਿਆਨੁ ॥kabeer log k ni(n)dhai bapuRaa jeh man naahee giaan ||कबीर लोगु कि निंदै बपुड़ा जिह मनि नाही गिआनु ॥کبیِر لوگ ک نںدَے بپڑا جه من ناهیِ گآن ۔۔

ਰਾਮ ਕਬੀਰਾ ਰਵਿ ਰਹੇ ਅਵਰ ਤਜੇ ਸਭ ਕਾਮ ॥੪੬॥raam kabeeraa rav rahe avar taje sabh kaam ||46||राम कबीरा रवि रहे अवर तजे सभ काम ॥४६॥رام کبیِرا رو رهے اور تجے سبھ کام ۔۔۴۶۔۔

ਕਬੀਰ ਪਰਦੇਸੀ ਕੈ ਘਾਘਰੈ ਚਹੁ ਦਿਸਿ ਲਾਗੀ ਆਗਿ ॥kabeer paradhesee kai ghaagharai chahu dhis laagee aag ||कबीर परदेसी कै घाघरै चहु दिसि लागी आगि ॥کبیِر پردےسیِ کَے گھاگھرَے چهُ دس لاگیِ آگ ۔۔

ਖਿੰਥਾ ਜਲਿ ਕੋਇਲਾ ਭਈ ਤਾਗੇ ਆਂਚ ਨ ਲਾਗ ॥੪੭॥khi(n)thaa jal koilaa bhiee taage aa(n)ch na laag ||47||खिंथा जलि कोइला भई तागे आँच न लाग ॥४७॥کھِںتھا جل کوالا بھای تاگے آںچ ن لاگ ۔۔۴۷۔۔

ਕਬੀਰ ਖਿੰਥਾ ਜਲਿ ਕੋਇਲਾ ਭਈ ਖਾਪਰੁ ਫੂਟ ਮਫੂਟ ॥kabeer khi(n)thaa jal koilaa bhiee khaapar fooT mafooT ||कबीर खिंथा जलि कोइला भई खापरु फूट मफूट ॥کبیِر کھںتھا جل کوالا بھای کھاپر پھُوٹ مپھُوٹ ۔۔

ਜੋਗੀ ਬਪੁੜਾ ਖੇਲਿਓ ਆਸਨਿ ਰਹੀ ਬਿਭੂਤਿ ॥੪੮॥jogee bapuRaa khelio aasan rahee bibhoot ||48||जोगी बपुड़ा खेलिओ आसनि रही बिभूति ॥४८॥جوگیِ بپڑا کھےلاو آسن رهیِ ببھُوت ۔۔۴۸۔۔