Ang 1365 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੩੬੫)

ਲੈ ਫਾਹੇ ਉਠਿ ਧਾਵਤੇ ਸਿ ਜਾਨਿ ਮਾਰੇ ਭਗਵੰਤ ॥੧੦॥lai faahe uTh dhaavate s jaan maare bhagava(n)t ||10||लै फाहे उठि धावते सि जानि मारे भगवंत ॥१०॥لَے پھاهے اُٹھ دھاوتے س جان مارے بھگوںت ۔۔۱۰۔۔

ਕਬੀਰ ਚੰਦਨ ਕਾ ਬਿਰਵਾ ਭਲਾ ਬੇੜਿੑਓ ਢਾਕ ਪਲਾਸ ॥kabeer cha(n)dhan kaa biravaa bhalaa beRi(h)o ddaak palaas ||कबीर चंदन का बिरवा भला बेड़ि्िओ ढाक पलास ॥کبیِر چںدن کا بروا بھلا بےڑھاو ڈھاک پلاس ۔۔

ਓਇ ਭੀ ਚੰਦਨੁ ਹੋਇ ਰਹੇ ਬਸੇ ਜੁ ਚੰਦਨ ਪਾਸਿ ॥੧੧॥oi bhee cha(n)dhan hoi rahe base ju cha(n)dhan paas ||11||ओइ भी चंदनु होइ रहे बसे जु चंदन पासि ॥११॥اوِا بھیِ چںدن هوا رهے بسے جُ چںدن پاس ۔۔۱۱۔۔

ਕਬੀਰ ਬਾਂਸੁ ਬਡਾਈ ਬੂਡਿਆ ਇਉ ਮਤ ਡੂਬਹੁ ਕੋਇ ॥kabeer baa(n)s baddaiee booddiaa iau mat ddoobahu koi ||कबीर बाँसु बडाई बूडिआ इउ मत डूबहु कोइ ॥کبیِر باںس بڈاای بُوڈآ اا مت ڈُوبهُ کوا ۔۔

ਚੰਦਨ ਕੈ ਨਿਕਟੇ ਬਸੈ ਬਾਂਸੁ ਸੁਗੰਧੁ ਨ ਹੋਇ ॥੧੨॥cha(n)dhan kai nikaTe basai baa(n)s suga(n)dh na hoi ||12||चंदन कै निकटे बसै बाँसु सुगंधु न होइ ॥१२॥چںدن کَے نکٹے بسَے باںس سُگںدھ ن هوا ۔۔۱۲۔۔

ਕਬੀਰ ਦੀਨੁ ਗਵਾਇਆ ਦੁਨੀ ਸਿਉ ਦੁਨੀ ਨ ਚਾਲੀ ਸਾਥਿ ॥kabeer dheen gavaiaa dhunee siau dhunee na chaalee saath ||कबीर दीनु गवाइआ दुनी सिउ दुनी न चाली साथि ॥کبیِر دیٍن گواایا دُنیِ سا دُنیِ ن چالیِ ساتھ ۔۔

ਪਾਇ ਕੁਹਾੜਾ ਮਾਰਿਆ ਗਾਫਲਿ ਅਪੁਨੈ ਹਾਥਿ ॥੧੩॥pai kuhaaRaa maariaa gaafal apunai haath ||13||पाइ कुहाड़ा मारिआ गाफलि अपुनै हाथि ॥१३॥پاا کُهاڑا مارآ گاپھل اپنَے هاتھ ۔۔۱۳۔۔

ਕਬੀਰ ਜਹ ਜਹ ਹਉ ਫਿਰਿਓ ਕਉਤਕ ਠਾਓ ਠਾਇ ॥kabeer jeh jeh hau firio kautak Thaao Thai ||कबीर जह जह हउ फिरिओ कउतक ठाओ ठाइ ॥کبیِر جه جه ها پھراو کاتک ٹھااو ٹھاا ۔۔

ਇਕ ਰਾਮ ਸਨੇਹੀ ਬਾਹਰਾ ਊਜਰੁ ਮੇਰੈ ਭਾਂਇ ॥੧੪॥eik raam sanehee baaharaa uoojar merai bhaa(n)i ||14||इक राम सनेही बाहरा ऊजरु मेरै भाँइ ॥१४॥ِاک رام سنےهیِ باهرا اُوجر مےرَے بھاںا ۔۔۱۴۔۔

ਕਬੀਰ ਸੰਤਨ ਕੀ ਝੁੰਗੀਆ ਭਲੀ ਭਠਿ ਕੁਸਤੀ ਗਾਉ ॥kabeer sa(n)tan kee jhu(n)geeaa bhalee bhaTh kusatee gaau ||कबीर संतन की झुँगीआ भली भठि कुसती गाउ ॥کبیِر سںتن کیِ جھُںگیِآ بھلیِ بھٹھ کُستیِ گاا ۔۔

ਆਗਿ ਲਗਉ ਤਿਹ ਧਉਲਹਰ ਜਿਹ ਨਾਹੀ ਹਰਿ ਕੋ ਨਾਉ ॥੧੫॥aag lagau teh dhaulahar jeh naahee har ko naau ||15||आगि लगउ तिह धउलहर जिह नाही हरि को नाउ ॥१५॥آگ لگا ته دھالهر جه ناهیِ هر کو ناا ۔۔۱۵۔۔

ਕਬੀਰ ਸੰਤ ਮੂਏ ਕਿਆ ਰੋਈਐ ਜੋ ਅਪੁਨੇ ਗ੍ਰਿਹਿ ਜਾਇ ॥kabeer sa(n)t mooe kiaa roieeaai jo apune gireh jai ||कबीर संत मूए किआ रोईऐ जो अपुने गृहि जाइ ॥کبیِر سںت مُواے کآ روایاَے جو اپنے گره جاا ۔۔

ਰੋਵਹੁ ਸਾਕਤ ਬਾਪੁਰੇ ਜੁ ਹਾਟੈ ਹਾਟ ਬਿਕਾਇ ॥੧੬॥rovahu saakat baapure ju haaTai haaT bikai ||16||रोवहु साकत बापुरे जु हाटै हाट बिकाइ ॥१६॥رووهُ ساکت باپرے جُ هاٹَے هاٹ بکاا ۔۔۱۶۔۔

ਕਬੀਰ ਸਾਕਤੁ ਐਸਾ ਹੈ ਜੈਸੀ ਲਸਨ ਕੀ ਖਾਨਿ ॥kabeer saakat aaisaa hai jaisee lasan kee khaan ||कबीर साकतु ऐसा है जैसी लसन की खानि ॥کبیِر ساکت اَےسا هَے جَےسیِ لسن کیِ کھان ۔۔

ਕੋਨੇ ਬੈਠੇ ਖਾਈਐ ਪਰਗਟ ਹੋਇ ਨਿਦਾਨਿ ॥੧੭॥kone baiThe khaieeaai paragaT hoi nidhaan ||17||कोने बैठे खाईऐ परगट होइ निदानि ॥१७॥کونے بَےٹھے کھاایاَے پرگٹ هوا ندان ۔۔۱۷۔۔

ਕਬੀਰ ਮਾਇਆ ਡੋਲਨੀ ਪਵਨੁ ਝਕੋਲਨਹਾਰੁ ॥kabeer maiaa ddolanee pavan jhakolanahaar ||कबीर माइआ डोलनी पवनु झकोलनहारु ॥کبیِر مااآ ڈولنیِ پون جھکولنهار ۔۔

ਸੰਤਹੁ ਮਾਖਨੁ ਖਾਇਆ ਛਾਛਿ ਪੀਐ ਸੰਸਾਰੁ ॥੧੮॥sa(n)tahu maakhan khaiaa chhaachh peeaai sa(n)saar ||18||संतहु माखनु खाइआ छाछि पीऐ संसारु ॥१८॥سںتهُ ماکھن کھاایا چھاچھ پیِاَے سںسار ۔۔۱۸۔۔

ਕਬੀਰ ਮਾਇਆ ਡੋਲਨੀ ਪਵਨੁ ਵਹੈ ਹਿਵ ਧਾਰ ॥kabeer maiaa ddolanee pavan vahai hiv dhaar ||कबीर माइआ डोलनी पवनु वहै हिव धार ॥کبیِر مااآ ڈولنیِ پون وهَے هو دھار ۔۔

ਜਿਨਿ ਬਿਲੋਇਆ ਤਿਨਿ ਖਾਇਆ ਅਵਰ ਬਿਲੋਵਨਹਾਰ ॥੧੯॥jin biloiaa tin khaiaa avar bilovanahaar ||19||जिनि बिलोइआ तिनि खाइआ अवर बिलोवनहार ॥१९॥جٍن بلوایا تن کھاایا اور بلوونهار ۔۔۱۹۔۔

ਕਬੀਰ ਮਾਇਆ ਚੋਰਟੀ ਮੁਸਿ ਮੁਸਿ ਲਾਵੈ ਹਾਟਿ ॥kabeer maiaa choraTee mus mus laavai haaT ||कबीर माइआ चोरटी मुसि मुसि लावै हाटि ॥کبیِر مااآ چورٹیِ مُس مُس لاوَے هاٹ ۔۔

ਏਕੁ ਕਬੀਰਾ ਨਾ ਮੁਸੈ ਜਿਨਿ ਕੀਨੀ ਬਾਰਹ ਬਾਟ ॥੨੦॥ek kabeeraa naa musai jin keenee baareh baaT ||20||एकु कबीरा ना मुसै जिनि कीनी बारह बाट ॥२०॥اےک کبیِرا نا مُسَے جن کیٍنیِ باره باٹ ۔۔۲۰۔۔

ਕਬੀਰ ਸੂਖੁ ਨ ਏਂਹ ਜੁਗਿ ਕਰਹਿ ਜੁ ਬਹੁਤੈ ਮੀਤ ॥kabeer sookh na e(n)h jug kareh ju bahutai meet ||कबीर सूखु न एंह जुगि करहि जु बहुतै मीत ॥کبیِر سُوکھ ن اےںه جُگ کره جُ بهُتَے میِت ۔۔

ਜੋ ਚਿਤੁ ਰਾਖਹਿ ਏਕ ਸਿਉ ਤੇ ਸੁਖੁ ਪਾਵਹਿ ਨੀਤ ॥੨੧॥jo chit raakheh ek siau te sukh paaveh neet ||21||जो चितु राखहि एक सिउ ते सुखु पावहि नीत ॥२१॥جو چت راکھه اےک سا تے سُکھ پاوه نیِت ۔۔۲۱۔۔

ਕਬੀਰ ਜਿਸੁ ਮਰਨੇ ਤੇ ਜਗੁ ਡਰੈ ਮੇਰੇ ਮਨਿ ਆਨੰਦੁ ॥kabeer jis marane te jag ddarai mere man aana(n)dh ||कबीर जिसु मरने ते जगु डरै मेरे मनि आनंदु ॥کبیِر جس مرنے تے جگ ڈرَے مےرے من آنµد ۔۔

ਮਰਨੇ ਹੀ ਤੇ ਪਾਈਐ ਪੂਰਨੁ ਪਰਮਾਨੰਦੁ ॥੨੨॥marane hee te paieeaai pooran paramaana(n)dh ||22||मरने ही ते पाईऐ पूरनु परमानंदु ॥२२॥مرنے هیِ تے پاایاَے پُورن پرمانµد ۔۔۲۲۔۔

ਰਾਮ ਪਦਾਰਥੁ ਪਾਇ ਕੈ ਕਬੀਰਾ ਗਾਂਠਿ ਨ ਖੋਲੑ ॥raam padhaarath pai kai kabeeraa gaa(n)Th na khol(h) ||राम पदारथु पाइ कै कबीरा गाँठि न खोल्ल ॥رام پدارتھ پاا کَے کبیِرا گاںٹھ ن کھولھ ۔۔

ਨਹੀ ਪਟਣੁ ਨਹੀ ਪਾਰਖੂ ਨਹੀ ਗਾਹਕੁ ਨਹੀ ਮੋਲੁ ॥੨੩॥nahee paTan nahee paarakhoo nahee gaahak nahee mol ||23||नही पटणु नही पारखू नही गाहकु नही मोलु ॥२३॥نهیِ پٹݨ نهیِ پارکھُو نهیِ گاهک نهیِ مول ۔۔۲۳۔۔

ਕਬੀਰ ਤਾ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਕਰਿ ਜਾ ਕੋ ਠਾਕੁਰੁ ਰਾਮੁ ॥kabeer taa siau preet kar jaa ko Thaakur raam ||कबीर ता सिउ प्रीति करि जा को ठाकुरु रामु ॥کبیِر تا سا پریِت کر جا کو ٹھاکر رام ۔۔

ਪੰਡਿਤ ਰਾਜੇ ਭੂਪਤੀ ਆਵਹਿ ਕਉਨੇ ਕਾਮ ॥੨੪॥pa(n)ddit raaje bhoopatee aaveh kaune kaam ||24||पंडित राजे भूपती आवहि कउने काम ॥२४॥پںڈت راجے بھُوپتیِ آوه کانے کام ۔۔۲۴۔۔

ਕਬੀਰ ਪ੍ਰੀਤਿ ਇਕ ਸਿਉ ਕੀਏ ਆਨ ਦੁਬਿਧਾ ਜਾਇ ॥kabeer preet ik siau ke'ee aan dhubidhaa jai ||कबीर प्रीति इक सिउ कीए आन दुबिधा जाइ ॥کبیِر پریِت اک سا کیِاے آن دُبدھا جاا ۔۔

ਭਾਵੈ ਲਾਂਬੇ ਕੇਸ ਕਰੁ ਭਾਵੈ ਘਰਰਿ ਮੁਡਾਇ ॥੨੫॥bhaavai laa(n)be kes kar bhaavai gharar muddai ||25||भावै लाँबे केस करु भावै घररि मुडाइ ॥२५॥بھاوَے لاںبے کےس کر بھاوَے گھرر مُڈاا ۔۔۲۵۔۔

ਕਬੀਰ ਜਗੁ ਕਾਜਲ ਕੀ ਕੋਠਰੀ ਅੰਧ ਪਰੇ ਤਿਸ ਮਾਹਿ ॥kabeer jag kaajal kee koTharee a(n)dh pare tis maeh ||कबीर जगु काजल की कोठरी अंध परे तिस माहि ॥کبیِر جگ کاجل کیِ کوٹھریِ اںدھ پرے تس ماه ۔۔

ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ਤਿਨ ਕਉ ਪੈਸਿ ਜੁ ਨੀਕਸਿ ਜਾਹਿ ॥੨੬॥hau balihaaree tin kau pais ju neekas jaeh ||26||हउ बलिहारी तिन कउ पैसि जु नीकसि जाहि ॥२६॥ها بلهاریِ تن کا پَےس جُ نیِکس جاه ۔۔۲۶۔۔

ਕਬੀਰ ਇਹੁ ਤਨੁ ਜਾਇਗਾ ਸਕਹੁ ਤ ਲੇਹੁ ਬਹੋਰਿ ॥kabeer ih tan jaigaa sakahu ta leh bahor ||कबीर इहु तनु जाइगा सकहु त लेहु बहोरि ॥کبیِر اهُ تن جااگا سکهُ ت لےهُ بهور ۔۔

ਨਾਂਗੇ ਪਾਵਹੁ ਤੇ ਗਏ ਜਿਨ ਕੇ ਲਾਖ ਕਰੋਰਿ ॥੨੭॥naa(n)ge paavahu te ge jin ke laakh karor ||27||नाँगे पावहु ते गए जिन के लाख करोरि ॥२७॥ناںگے پاوهُ تے گاے جن کے لاکھ کرور ۔۔۲۷۔۔

ਕਬੀਰ ਇਹੁ ਤਨੁ ਜਾਇਗਾ ਕਵਨੈ ਮਾਰਗਿ ਲਾਇ ॥kabeer ih tan jaigaa kavanai maarag lai ||कबीर इहु तनु जाइगा कवनै मारगि लाइ ॥کبیِر اهُ تن جااگا کونَے مارگ لاا ۔۔

ਕੈ ਸੰਗਤਿ ਕਰਿ ਸਾਧ ਕੀ ਕੈ ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਨ ਗਾਇ ॥੨੮॥kai sa(n)gat kar saadh kee kai har ke gun gai ||28||कै संगति करि साध की कै हरि के गुन गाइ ॥२८॥کَے سںگت کر سادھ کیِ کَے هرِ کے گُن گاا ۔۔۲۸۔۔

ਕਬੀਰ ਮਰਤਾ ਮਰਤਾ ਜਗੁ ਮੂਆ ਮਰਿ ਭੀ ਨ ਜਾਨਿਆ ਕੋਇ ॥kabeer marataa marataa jag mooaa mar bhee na jaaniaa koi ||कबीर मरता मरता जगु मूआ मरि भी न जानिआ कोइ ॥کبیِر مرتا مرتا جگ مُوآ مر بھیِ ن جانآ کوا ۔۔