Ang 1364 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੩੬੪)

ਸਾਗਰ ਮੇਰ ਉਦਿਆਨ ਬਨ ਨਵ ਖੰਡ ਬਸੁਧਾ ਭਰਮ ॥ ਮੂਸਨ ਪ੍ਰੇਮ ਪਿਰੰਮ ਕੈ ਗਨਉ ਏਕ ਕਰਿ ਕਰਮ ॥੩॥saagar mer udhiaan ban nav kha(n)dd basudhaa bharam || moosan prem pira(n)m kai ganau ek kar karam ||3||सागर मेर उदिआन बन नव खंड बसुधा भरम ॥ मूसन प्रेम पिरंम कै गनउ एक करि करम ॥३॥ساگر مےر اُدآن بن نو کھںڈ بسدھا بھرم ۔۔ مُوسن پرےم پرںم کَے گنا اےک کر کرم ۔۔۳۔۔

ਮੂਸਨ ਮਸਕਰ ਪ੍ਰੇਮ ਕੀ ਰਹੀ ਜੁ ਅੰਬਰੁ ਛਾਇ ॥moosan masakar prem kee rahee ju a(n)bar chhai ||मूसन मसकर प्रेम की रही जु अंबरु छाइ ॥مُوسن مسکر پرےم کیِ رهیِ جُ اںبر چھاا ۔۔

ਬੀਧੇ ਬਾਂਧੇ ਕਮਲ ਮਹਿ ਭਵਰ ਰਹੇ ਲਪਟਾਇ ॥੪॥beedhe baa(n)dhe kamal meh bhavar rahe lapaTai ||4||बीधे बाँधे कमल महि भवर रहे लपटाइ ॥४॥بیِدھے باںدھے کمل مهِ بھور رهے لپٹاا ۔۔۴۔۔

ਜਪ ਤਪ ਸੰਜਮ ਹਰਖ ਸੁਖ ਮਾਨ ਮਹਤ ਅਰੁ ਗਰਬ ॥jap tap sa(n)jam harakh sukh maan mahat ar garab ||जप तप संजम हरख सुख मान महत अरु गरब ॥جپ تپ سںجم هرکھ سُکھ مان مهت ار گرب ۔۔

ਮੂਸਨ ਨਿਮਖਕ ਪ੍ਰੇਮ ਪਰਿ ਵਾਰਿ ਵਾਰਿ ਦੇਂਉ ਸਰਬ ॥੫॥moosan nimakhak prem par vaar vaar dhe(n)au sarab ||5||मूसन निमखक प्रेम परि वारि वारि देंउ सरब ॥५॥مُوسن نمکھک پرےم پر وار وار دےںا سرب ۔۔۵۔۔

ਮੂਸਨ ਮਰਮੁ ਨ ਜਾਨਈ ਮਰਤ ਹਿਰਤ ਸੰਸਾਰ ॥moosan maram na jaaniee marat hirat sa(n)saar ||मूसन मरमु न जानई मरत हिरत संसार ॥مُوسن مرم ن جانای مرت هرت سںسار ۔۔

ਪ੍ਰੇਮ ਪਿਰੰਮ ਨ ਬੇਧਿਓ ਉਰਝਿਓ ਮਿਥ ਬਿਉਹਾਰ ॥੬॥prem pira(n)m na bedhio urajhio mith biauhaar ||6||प्रेम पिरंम न बेधिओ उरझिओ मिथ बिउहार ॥६॥پرےم پرںم ن بےدھاو اُرجھاو متھ باهار ۔۔۶۔۔

ਘਬੁ ਦਬੁ ਜਬ ਜਾਰੀਐ ਬਿਛੁਰਤ ਪ੍ਰੇਮ ਬਿਹਾਲ ॥ghab dhab jab jaareeaai bichhurat prem bihaal ||घबु दबु जब जारीऐ बिछुरत प्रेम बिहाल ॥گھب دب جب جاریِاَے بچھرت پرےم بهال ۔۔

ਮੂਸਨ ਤਬ ਹੀ ਮੂਸੀਐ ਬਿਸਰਤ ਪੁਰਖ ਦਇਆਲ ॥੭॥moosan tab hee mooseeaai bisarat purakh dhiaal ||7||मूसन तब ही मूसीऐ बिसरत पुरख दइआल ॥७॥مُوسن تب هیِ مُوسیِاَے بسرت پُرکھ دایال ۔۔۷۔۔

ਜਾ ਕੋ ਪ੍ਰੇਮ ਸੁਆਉ ਹੈ ਚਰਨ ਚਿਤਵ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥jaa ko prem suaau hai charan chitav man maeh ||जा को प्रेम सुआउ है चरन चितव मन माहि ॥جا کو پرےم سُآا هَے چرن چتو من ماه ۔۔

ਨਾਨਕ ਬਿਰਹੀ ਬ੍ਰਹਮ ਕੇ ਆਨ ਨ ਕਤਹੂ ਜਾਹਿ ॥੮॥naanak birahee braham ke aan na katahoo jaeh ||8||नानक बिरही ब्रहम के आन न कतहू जाहि ॥८॥نانک برهیِ برهم کے آن ن کتهُو جاه ۔۔۸۔۔

ਲਖ ਘਾਟੀਂ ਊਂਚੌ ਘਨੋ ਚੰਚਲ ਚੀਤ ਬਿਹਾਲ ॥lakh ghaaTee(n) uoo(n)chau ghano cha(n)chal cheet bihaal ||लख घाटीं ऊंचौ घनो चंचल चीत बिहाल ॥لکھ گھاٹیِں اُوںچَو گھنو چںچل چیِت بهال ۔۔

ਨੀਚ ਕੀਚ ਨਿਮ੍ਰਿਤ ਘਨੀ ਕਰਨੀ ਕਮਲ ਜਮਾਲ ॥੯॥neech keech nimirat ghanee karanee kamal jamaal ||9||नीच कीच निमृत घनी करनी कमल जमाल ॥९॥نیِچ کیِچ نمرت گھنیِ کرنیِ کمل جمال ۔۔۹۔۔

ਕਮਲ ਨੈਨ ਅੰਜਨ ਸਿਆਮ ਚੰਦ੍ਰ ਬਦਨ ਚਿਤ ਚਾਰ ॥kamal nain a(n)jan siaam cha(n)dhr badhan chit chaar ||कमल नैन अंजन सिआम चंद्र बदन चित चार ॥کمل نَےن اںجن سآم چںدر بدن چت چار ۔۔

ਮੂਸਨ ਮਗਨ ਮਰੰਮ ਸਿਉ ਖੰਡ ਖੰਡ ਕਰਿ ਹਾਰ ॥੧੦॥moosan magan mara(n)m siau kha(n)dd kha(n)dd kar haar ||10||मूसन मगन मरंम सिउ खंड खंड करि हार ॥१०॥مُوسن مگن مرںم سا کھںڈ کھںڈ کر هار ۔۔۱۰۔۔

ਮਗਨੁ ਭਇਓ ਪ੍ਰਿਅ ਪ੍ਰੇਮ ਸਿਉ ਸੂਧ ਨ ਸਿਮਰਤ ਅੰਗ ॥magan bhio pria prem siau soodh na simarat a(n)g ||मगनु भइओ पृअ प्रेम सिउ सूध न सिमरत अंग ॥مگن بھِااو پرا پرےم سا سُودھ ن سمرت اںگ ۔۔

ਪ੍ਰਗਟਿ ਭਇਓ ਸਭ ਲੋਅ ਮਹਿ ਨਾਨਕ ਅਧਮ ਪਤੰਗ ॥੧੧॥pragaT bhio sabh loa meh naanak adham pata(n)g ||11||प्रगटि भइओ सभ लोअ महि नानक अधम पतंग ॥११॥پرگٹ بھِااو سبھ لوا مهِ نانک ادھم پتںگ ۔۔۱۱۔۔

ਸਲੋਕ ਭਗਤ ਕਬੀਰ ਜੀਉ ਕੇsalok bhagat kabeer jeeau keसलोक भगत कबीर जीउ केسلوک بھگت کبیِر جیِا کے

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਕਬੀਰ ਮੇਰੀ ਸਿਮਰਨੀ ਰਸਨਾ ਊਪਰਿ ਰਾਮੁ ॥kabeer meree simaranee rasanaa uoopar raam ||कबीर मेरी सिमरनी रसना ऊपरि रामु ॥کبیِر مےریِ سمرنیِ رسنا اُوپر رام ۔۔

ਆਦਿ ਜੁਗਾਦੀ ਸਗਲ ਭਗਤ ਤਾ ਕੋ ਸੁਖੁ ਬਿਸ੍ਰਾਮੁ ॥੧॥aadh jugaadhee sagal bhagat taa ko sukh bisraam ||1||आदि जुगादी सगल भगत ता को सुखु बिस्रामु ॥१॥آد جُگادیِ سگل بھگت تا کو سُکھ بسرام ۔۔۱۔۔

ਕਬੀਰ ਮੇਰੀ ਜਾਤਿ ਕਉ ਸਭੁ ਕੋ ਹਸਨੇਹਾਰੁ ॥kabeer meree jaat kau sabh ko hasanehaar ||कबीर मेरी जाति कउ सभु को हसनेहारु ॥کبیِر مےریِ جات کا سبھ کو هسنےهار ۔۔

ਬਲਿਹਾਰੀ ਇਸ ਜਾਤਿ ਕਉ ਜਿਹ ਜਪਿਓ ਸਿਰਜਨਹਾਰੁ ॥੨॥balihaaree is jaat kau jeh japio sirajanahaar ||2||बलिहारी इस जाति कउ जिह जपिओ सिरजनहारु ॥२॥بلهاریِ اس جات کا جه جپِاو سرجنهار ۔۔۲۔۔

ਕਬੀਰ ਡਗਮਗ ਕਿਆ ਕਰਹਿ ਕਹਾ ਡੁਲਾਵਹਿ ਜੀਉ ॥kabeer ddagamag kiaa kareh kahaa ddulaaveh jeeau ||कबीर डगमग किआ करहि कहा डुलावहि जीउ ॥کبیِر ڈگمگ کآ کره کها ڈُلاوه جیِا ۔۔

ਸਰਬ ਸੂਖ ਕੋ ਨਾਇਕੋ ਰਾਮ ਨਾਮ ਰਸੁ ਪੀਉ ॥੩॥sarab sookh ko naiko raam naam ras peeau ||3||सरब सूख को नाइको राम नाम रसु पीउ ॥३॥سرب سُوکھ کو نااکو رام نام رس پیِا ۔۔۳۔۔

ਕਬੀਰ ਕੰਚਨ ਕੇ ਕੁੰਡਲ ਬਨੇ ਊਪਰਿ ਲਾਲ ਜੜਾਉ ॥kabeer ka(n)chan ke ku(n)ddal bane uoopar laal jaRaau ||कबीर कंचन के कुँडल बने ऊपरि लाल जड़ाउ ॥کبیِر کںچن کے کُںڈل بنے اُوپر لال جڑاا ۔۔

ਦੀਸਹਿ ਦਾਧੇ ਕਾਨ ਜਿਉ ਜਿਨੑ ਮਨਿ ਨਾਹੀ ਨਾਉ ॥੪॥dheeseh dhaadhe kaan jiau jin(h) man naahee naau ||4||दीसहि दाधे कान जिउ जिन्न मनि नाही नाउ ॥४॥دیِسه دادھے کان جا جنھ من ناهیِ ناا ۔۔۴۔۔

ਕਬੀਰ ਐਸਾ ਏਕੁ ਆਧੁ ਜੋ ਜੀਵਤ ਮਿਰਤਕੁ ਹੋਇ ॥kabeer aaisaa ek aadh jo jeevat mritak hoi ||कबीर ऐसा एकु आधु जो जीवत मिरतकु होइ ॥کبیِر اَےسا اےک آدھ جو جیِوت مرتک هوا ۔۔

ਨਿਰਭੈ ਹੋਇ ਕੈ ਗੁਨ ਰਵੈ ਜਤ ਪੇਖਉ ਤਤ ਸੋਇ ॥੫॥nirabhai hoi kai gun ravai jat pekhau tat soi ||5||निरभै होइ कै गुन रवै जत पेखउ तत सोइ ॥५॥نِربھَے هوا کَے گُن روَے جت پےکھا تت سوا ۔۔۵۔۔

ਕਬੀਰ ਜਾ ਦਿਨ ਹਉ ਮੂਆ ਪਾਛੈ ਭਇਆ ਅਨੰਦੁ ॥kabeer jaa dhin hau mooaa paachhai bhiaa ana(n)dh ||कबीर जा दिन हउ मूआ पाछै भइआ अनंदु ॥کبیِر جا دن ها مُوآ پاچھَے بھایا انµد ۔۔

ਮੋਹਿ ਮਿਲਿਓ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪਨਾ ਸੰਗੀ ਭਜਹਿ ਗੋੁਬਿੰਦੁ ॥੬॥moh milio prabh aapanaa sa(n)gee bhajeh guobi(n)dh ||6||मोहि मिलिओ प्रभु आपना संगी भजहि गुोबिंदु ॥६॥موه ملاو پربھ آپنا سںگیِ بھجه گُوبںد ۔۔۶۔۔

ਕਬੀਰ ਸਭ ਤੇ ਹਮ ਬੁਰੇ ਹਮ ਤਜਿ ਭਲੋ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥kabeer sabh te ham bure ham taj bhalo sabh koi ||कबीर सभ ते हम बुरे हम तजि भलो सभु कोइ ॥کبیِر سبھ تے هم بُرے هم تج بھلو سبھ کوا ۔۔

ਜਿਨਿ ਐਸਾ ਕਰਿ ਬੂਝਿਆ ਮੀਤੁ ਹਮਾਰਾ ਸੋਇ ॥੭॥jin aaisaa kar boojhiaa meet hamaaraa soi ||7||जिनि ऐसा करि बूझिआ मीतु हमारा सोइ ॥७॥جٍن اَےسا کر بُوجھآ میِت همارا سوا ۔۔۷۔۔

ਕਬੀਰ ਆਈ ਮੁਝਹਿ ਪਹਿ ਅਨਿਕ ਕਰੇ ਕਰਿ ਭੇਸ ॥kabeer aaiee mujheh peh anik kare kar bhes ||कबीर आई मुझहि पहि अनिक करे करि भेस ॥کبیِر آای مُجھه پهِ انک کرے کرِ بھےس ۔۔

ਹਮ ਰਾਖੇ ਗੁਰ ਆਪਨੇ ਉਨਿ ਕੀਨੋ ਆਦੇਸੁ ॥੮॥ham raakhe gur aapane un keeno aadhes ||8||हम राखे गुर आपने उनि कीनो आदेसु ॥८॥هم راکھے گُر آپنے اُن کیٍنو آدےس ۔۔۸۔۔

ਕਬੀਰ ਸੋਈ ਮਾਰੀਐ ਜਿਹ ਮੂਐ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥kabeer soiee maareeaai jeh mooaai sukh hoi ||कबीर सोई मारीऐ जिह मूऐ सुखु होइ ॥کبیِر سوای ماریِاَے جه مُواَے سُکھ هوا ۔۔

ਭਲੋ ਭਲੋ ਸਭੁ ਕੋ ਕਹੈ ਬੁਰੋ ਨ ਮਾਨੈ ਕੋਇ ॥੯॥bhalo bhalo sabh ko kahai buro na maanai koi ||9||भलो भलो सभु को कहै बुरो न मानै कोइ ॥९॥بھلو بھلو سبھ کو کهَے بُرو ن مانَے کوا ۔۔۹۔۔

ਕਬੀਰ ਰਾਤੀ ਹੋਵਹਿ ਕਾਰੀਆ ਕਾਰੇ ਊਭੇ ਜੰਤ ॥kabeer raatee hoveh kaareeaa kaare uoobhe ja(n)t ||कबीर राती होवहि कारीआ कारे ऊभे जंत ॥کبیِر راتیِ هووه کاریِآ کارے اُوبھے جںت ۔۔