Ang 1362 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੩੬੨)

ਆਸਾ ਇਤੀ ਆਸ ਕਿ ਆਸ ਪੁਰਾਈਐ ॥aasaa itee aas k aas puraieeaai ||आसा इती आस कि आस पुराईऐ ॥آسا اتیِ آس ک آس پُراایاَے ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਭਏ ਦਇਆਲ ਤ ਪੂਰਾ ਪਾਈਐ ॥satigur bhe dhiaal ta pooraa paieeaai ||सतिगुर भए दइआल त पूरा पाईऐ ॥ستگر بھاے دایال ت پُورا پاایاَے ۔۔

ਮੈ ਤਨਿ ਅਵਗਣ ਬਹੁਤੁ ਕਿ ਅਵਗਣ ਛਾਇਆ ॥mai tan avagan bahut k avagan chhaiaa ||मै तनि अवगण बहुतु कि अवगण छाइआ ॥مَے تن اوگݨ بهُت ک اوگݨ چھاایا ۔۔

ਹਰਿਹਾਂ ਸਤਿਗੁਰ ਭਏ ਦਇਆਲ ਤ ਮਨੁ ਠਹਰਾਇਆ ॥੫॥harihaa(n) satigur bhe dhiaal ta man Thaharaiaa ||5||हरिहाँ सतिगुर भए दइआल त मनु ठहराइआ ॥५॥هرهاں ستِگر بھاے دایال ت من ٹھهراایا ۔۔۵۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਬੇਅੰਤੁ ਬੇਅੰਤੁ ਧਿਆਇਆ ॥kahu naanak bea(n)t bea(n)t dhiaaiaa ||कहु नानक बेअंतु बेअंतु धिआइआ ॥کهُ نانک بےاںت بےاںت دھآایا ۔۔

ਦੁਤਰੁ ਇਹੁ ਸੰਸਾਰੁ ਸਤਿਗੁਰੂ ਤਰਾਇਆ ॥dhutar ih sa(n)saar satiguroo taraiaa ||दुतरु इहु संसारु सतिगुरू तराइआ ॥دُتر اهُ سںسار ستگرُو تراایا ۔۔

ਮਿਟਿਆ ਆਵਾ ਗਉਣੁ ਜਾਂ ਪੂਰਾ ਪਾਇਆ ॥miTiaa aavaa gaun jaa(n) pooraa paiaa ||मिटिआ आवा गउणु जाँ पूरा पाइआ ॥مِٹآ آوا گاݨ جاں پُورا پاایا ۔۔

ਹਰਿਹਾਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਪਾਇਆ ॥੬॥harihaa(n) a(n)mrit har kaa naam satigur te paiaa ||6||हरिहाँ अंमृतु हरि का नामु सतिगुर ते पाइआ ॥६॥هرهاں اںمرت هرِ کا نام ستِگر تے پاایا ۔۔۶۔۔

ਮੇਰੈ ਹਾਥਿ ਪਦਮੁ ਆਗਨਿ ਸੁਖ ਬਾਸਨਾ ॥merai haath padham aagan sukh baasanaa ||मेरै हाथि पदमु आगनि सुख बासना ॥مےرَے هاتھ پدم آگن سُکھ باسنا ۔۔

ਸਖੀ ਮੋਰੈ ਕੰਠਿ ਰਤੰਨੁ ਪੇਖਿ ਦੁਖੁ ਨਾਸਨਾ ॥sakhee morai ka(n)Th rata(n)n pekh dhukh naasanaa ||सखी मोरै कंठि रतंनु पेखि दुखु नासना ॥سکھیِ مورَے کںٹھ رتنّ پےکھ دُکھ ناسنا ۔۔

ਬਾਸਉ ਸੰਗਿ ਗੁਪਾਲ ਸਗਲ ਸੁਖ ਰਾਸਿ ਹਰਿ ॥baasau sa(n)g gupaal sagal sukh raas har ||बासउ संगि गुपाल सगल सुख रासि हरि ॥باسا سںگ گُپال سگل سُکھ راس هر ۔۔

ਹਰਿਹਾਂ ਰਿਧਿ ਸਿਧਿ ਨਵ ਨਿਧਿ ਬਸਹਿ ਜਿਸੁ ਸਦਾ ਕਰਿ ॥੭॥harihaa(n) ridh sidh nav nidh baseh jis sadhaa kar ||7||हरिहाँ रिधि सिधि नव निधि बसहि जिसु सदा करि ॥७॥هرهاں ردھِ سدھِ نو ندھِ بسه جس سدا کرِ ۔۔۷۔۔

ਪਰ ਤ੍ਰਿਅ ਰਾਵਣਿ ਜਾਹਿ ਸੇਈ ਤਾ ਲਾਜੀਅਹਿ ॥par tria raavan jaeh seiee taa laaje'eeh ||पर तृअ रावणि जाहि सेई ता लाजीअहि ॥پر ترا راوݨ جاه سےای تا لاجیِاه ۔۔

ਨਿਤਪ੍ਰਤਿ ਹਿਰਹਿ ਪਰ ਦਰਬੁ ਛਿਦ੍ਰ ਕਤ ਢਾਕੀਅਹਿ ॥nitaprat hireh par dharab chhidhr kat ddaake'eeh ||नितप्रति हिरहि पर दरबु छिद्र कत ढाकीअहि ॥نِتپرت هره پر درب چھدر کت ڈھاکیِاه ۔۔

ਹਰਿ ਗੁਣ ਰਮਤ ਪਵਿਤ੍ਰ ਸਗਲ ਕੁਲ ਤਾਰਈ ॥har gun ramat pavitr sagal kul taariee ||हरि गुण रमत पवित्र सगल कुल तारई ॥هر گُݨ رمت پوِتر سگل کُل تارای ۔۔

ਹਰਿਹਾਂ ਸੁਨਤੇ ਭਏ ਪੁਨੀਤ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਬੀਚਾਰਈ ॥੮॥harihaa(n) sunate bhe puneet paarabraham beechaariee ||8||हरिहाँ सुनते भए पुनीत पारब्रहमु बीचारई ॥८॥هرهاں سُنتے بھاے پُنیِت پاربرهم بیِچارای ۔۔۸۔۔

ਊਪਰਿ ਬਨੈ ਅਕਾਸੁ ਤਲੈ ਧਰ ਸੋਹਤੀ ॥uoopar banai akaas talai dhar sohatee ||ऊपरि बनै अकासु तलै धर सोहती ॥اُوپر بنَے اکاس تلَے دھر سوهتیِ ۔۔

ਦਹ ਦਿਸ ਚਮਕੈ ਬੀਜੁਲਿ ਮੁਖ ਕਉ ਜੋਹਤੀ ॥dheh dhis chamakai beejul mukh kau johatee ||दह दिस चमकै बीजुलि मुख कउ जोहती ॥ده دس چمکَے بیِجل مُکھ کا جوهتیِ ۔۔

ਖੋਜਤ ਫਿਰਉ ਬਿਦੇਸਿ ਪੀਉ ਕਤ ਪਾਈਐ ॥khojat firau bidhes peeau kat paieeaai ||खोजत फिरउ बिदेसि पीउ कत पाईऐ ॥کھوجت پھرا بدےس پیِا کت پاایاَے ۔۔

ਹਰਿਹਾਂ ਜੇ ਮਸਤਕਿ ਹੋਵੈ ਭਾਗੁ ਤ ਦਰਸਿ ਸਮਾਈਐ ॥੯॥harihaa(n) je masatak hovai bhaag ta dharas samaieeaai ||9||हरिहाँ जे मसतकि होवै भागु त दरसि समाईऐ ॥९॥هرهاں جے مستک هووَے بھاگ ت درس سماایاَے ۔۔۹۔۔

ਡਿਠੇ ਸਭੇ ਥਾਵ ਨਹੀ ਤੁਧੁ ਜੇਹਿਆ ॥ddiThe sabhe thaav nahee tudh jehiaa ||डिठे सभे थाव नही तुधु जेहिआ ॥ڈِٹھے سبھے تھاو نهیِ تُدھ جےهآ ۔۔

ਬਧੋਹੁ ਪੁਰਖਿ ਬਿਧਾਤੈ ਤਾਂ ਤੂ ਸੋਹਿਆ ॥badhoh purakh bidhaatai taa(n) too sohiaa ||बधोहु पुरखि बिधातै ताँ तू सोहिआ ॥بدھوهُ پُرکھ بدھاتَے تاں تُو سوهآ ۔۔

ਵਸਦੀ ਸਘਨ ਅਪਾਰ ਅਨੂਪ ਰਾਮਦਾਸ ਪੁਰ ॥vasadhee saghan apaar anoop raamadhaas pur ||वसदी सघन अपार अनूप रामदास पुर ॥وسدیِ سگھن اپار انُوپ رامداس پُر ۔۔

ਹਰਿਹਾਂ ਨਾਨਕ ਕਸਮਲ ਜਾਹਿ ਨਾਇਐ ਰਾਮਦਾਸ ਸਰ ॥੧੦॥harihaa(n) naanak kasamal jaeh naiaai raamadhaas sar ||10||हरिहाँ नानक कसमल जाहि नाइऐ रामदास सर ॥१०॥هرهاں نانک کسمل جاه ناااَے رامداس سر ۔۔۱۰۔۔

ਚਾਤ੍ਰਿਕ ਚਿਤ ਸੁਚਿਤ ਸੁ ਸਾਜਨੁ ਚਾਹੀਐ ॥chaatirak chit suchit su saajan chaaheeaai ||चातृक चित सुचित सु साजनु चाहीऐ ॥چاترک چت سُچت سُ ساجن چاهیِاَے ۔۔

ਜਿਸੁ ਸੰਗਿ ਲਾਗੇ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਸੈ ਕਉ ਆਹੀਐ ॥jis sa(n)g laage praan tisai kau aaheeaai ||जिसु संगि लागे प्राण तिसै कउ आहीऐ ॥جِس سںگ لاگے پراݨ تسَے کا آهیِاَے ۔۔

ਬਨੁ ਬਨੁ ਫਿਰਤ ਉਦਾਸ ਬੂੰਦ ਜਲ ਕਾਰਣੇ ॥ban ban firat udhaas boo(n)dh jal kaarane ||बनु बनु फिरत उदास बूँद जल कारणे ॥بن بن پھرت اُداس بُوںد جل کارݨے ۔۔

ਹਰਿਹਾਂ ਤਿਉ ਹਰਿ ਜਨੁ ਮਾਂਗੈ ਨਾਮੁ ਨਾਨਕ ਬਲਿਹਾਰਣੇ ॥੧੧॥harihaa(n) tiau har jan maa(n)gai naam naanak balihaarane ||11||हरिहाँ तिउ हरि जनु माँगै नामु नानक बलिहारणे ॥११॥هرهاں تا هرِ جن ماںگَے نام نانک بلِهارݨے ۔۔۱۱۔۔

ਮਿਤ ਕਾ ਚਿਤੁ ਅਨੂਪੁ ਮਰੰਮੁ ਨ ਜਾਨੀਐ ॥mit kaa chit anoop mara(n)m na jaaneeaai ||मित का चितु अनूपु मरंमु न जानीऐ ॥مِت کا چت انُوپ مرںم ن جانیِاَے ۔۔

ਗਾਹਕ ਗੁਨੀ ਅਪਾਰ ਸੁ ਤਤੁ ਪਛਾਨੀਐ ॥gaahak gunee apaar su tat pachhaaneeaai ||गाहक गुनी अपार सु ततु पछानीऐ ॥گاهک گُنیِ اپار سُ تت پچھانیِاَے ۔۔

ਚਿਤਹਿ ਚਿਤੁ ਸਮਾਇ ਤ ਹੋਵੈ ਰੰਗੁ ਘਨਾ ॥chiteh chit samai ta hovai ra(n)g ghanaa ||चितहि चितु समाइ त होवै रंगु घना ॥چِته چت سماا ت هووَے رںگ گھنا ۔۔

ਹਰਿਹਾਂ ਚੰਚਲ ਚੋਰਹਿ ਮਾਰਿ ਤ ਪਾਵਹਿ ਸਚੁ ਧਨਾ ॥੧੨॥harihaa(n) cha(n)chal choreh maar ta paaveh sach dhanaa ||12||हरिहाँ चंचल चोरहि मारि त पावहि सचु धना ॥१२॥هرهاں چںچل چوره مار ت پاوه سچ دھنا ۔۔۱۲۔۔

ਸੁਪਨੈ ਊਭੀ ਭਈ ਗਹਿਓ ਕੀ ਨ ਅੰਚਲਾ ॥supanai uoobhee bhiee gahio kee na a(n)chalaa ||सुपनै ऊभी भई गहिओ की न अंचला ॥سُپنَے اُوبھیِ بھای گهِاو کیِ ن اںچلا ۔۔

ਸੁੰਦਰ ਪੁਰਖ ਬਿਰਾਜਿਤ ਪੇਖਿ ਮਨੁ ਬੰਚਲਾ ॥su(n)dhar purakh biraajit pekh man ba(n)chalaa ||सुँदर पुरख बिराजित पेखि मनु बंचला ॥سُںدر پُرکھ براجت پےکھ من بںچلا ۔۔

ਖੋਜਉ ਤਾ ਕੇ ਚਰਣ ਕਹਹੁ ਕਤ ਪਾਈਐ ॥khojau taa ke charan kahahu kat paieeaai ||खोजउ ता के चरण कहहु कत पाईऐ ॥کھوجا تا کے چرݨ کههُ کت پاایاَے ۔۔

ਹਰਿਹਾਂ ਸੋਈ ਜਤੰਨੁ ਬਤਾਇ ਸਖੀ ਪ੍ਰਿਉ ਪਾਈਐ ॥੧੩॥harihaa(n) soiee jata(n)n batai sakhee priau paieeaai ||13||हरिहाँ सोई जतंनु बताइ सखी पृउ पाईऐ ॥१३॥هرهاں سوای جتنّ بتاا سکھیِ پرا پاایاَے ۔۔۱۳۔۔

ਨੈਣ ਨ ਦੇਖਹਿ ਸਾਧ ਸਿ ਨੈਣ ਬਿਹਾਲਿਆ ॥nain na dhekheh saadh s nain bihaaliaa ||नैण न देखहि साध सि नैण बिहालिआ ॥نَےݨ ن دےکھه سادھ س نَےݨ بهالآ ۔۔

ਕਰਨ ਨ ਸੁਨਹੀ ਨਾਦੁ ਕਰਨ ਮੁੰਦਿ ਘਾਲਿਆ ॥karan na sunahee naadh karan mu(n)dh ghaaliaa ||करन न सुनही नादु करन मुँदि घालिआ ॥کرن ن سُنهیِ ناد کرن مُںد گھالآ ۔۔

ਰਸਨਾ ਜਪੈ ਨ ਨਾਮੁ ਤਿਲੁ ਤਿਲੁ ਕਰਿ ਕਟੀਐ ॥rasanaa japai na naam til til kar kaTeeaai ||रसना जपै न नामु तिलु तिलु करि कटीऐ ॥رسنا جپَے ن نام تل تل کر کٹیِاَے ۔۔

ਹਰਿਹਾਂ ਜਬ ਬਿਸਰੈ ਗੋਬਿਦ ਰਾਇ ਦਿਨੋ ਦਿਨੁ ਘਟੀਐ ॥੧੪॥harihaa(n) jab bisarai gobidh rai dhino dhin ghaTeeaai ||14||हरिहाँ जब बिसरै गोबिद राइ दिनो दिनु घटीऐ ॥१४॥هرهاں جب بسرَے گوبد راا دنو دن گھٹیِاَے ۔۔۱۴۔۔

ਪੰਕਜ ਫਾਥੇ ਪੰਕ ਮਹਾ ਮਦ ਗੁੰਫਿਆ ॥pa(n)kaj faathe pa(n)k mahaa madh gu(n)fiaa ||पंकज फाथे पंक महा मद गुँफिआ ॥پںکج پھاتھے پںک مها مد گُںپھآ ۔۔

ਅੰਗ ਸੰਗ ਉਰਝਾਇ ਬਿਸਰਤੇ ਸੁੰਫਿਆ ॥a(n)g sa(n)g urajhai bisarate su(n)fiaa ||अंग संग उरझाइ बिसरते सुँफिआ ॥اںگ سںگ اُرجھاا بسرتے سُںپھآ ۔۔