Ang 135 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੩੫)

ਮਨਿ ਤਨਿ ਪਿਆਸ ਦਰਸਨ ਘਣੀ ਕੋਈ ਆਣਿ ਮਿਲਾਵੈ ਮਾਇ ॥man tan piaas dharasan ghanee koiee aan milaavai mai ||मनि तनि पिआस दरसन घणी कोई आणि मिलावै माइ ॥من تنِ پآس درسن گھݨیِ کوای آݨ ملاوَے ماا ۔۔

ਸੰਤ ਸਹਾਈ ਪ੍ਰੇਮ ਕੇ ਹਉ ਤਿਨ ਕੈ ਲਾਗਾ ਪਾਇ ॥sa(n)t sahaiee prem ke hau tin kai laagaa pai ||संत सहाई प्रेम के हउ तिन कै लागा पाइ ॥سںت سهاای پرےم کے ها تن کَے لاگا پاا ۔۔

ਵਿਣੁ ਪ੍ਰਭ ਕਿਉ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਦੂਜੀ ਨਾਹੀ ਜਾਇ ॥vin prabh kiau sukh paieeaai dhoojee naahee jai ||विणु प्रभ किउ सुखु पाईऐ दूजी नाही जाइ ॥وِݨ پربھ کا سُکھ پاایاَے دُوجیِ ناهیِ جاا ۔۔

ਜਿੰਨੑੀ ਚਾਖਿਆ ਪ੍ਰੇਮ ਰਸੁ ਸੇ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਰਹੇ ਆਘਾਇ ॥ji(n)n(h)ee chaakhiaa prem ras se tirapat rahe aaghai ||जिंन्नी चाखिआ प्रेम रसु से तृपति रहे आघाइ ॥جٍنّھیِ چاکھآ پرےم رس سے ترپت رهے آگھاا ۔۔

ਆਪੁ ਤਿਆਗਿ ਬਿਨਤੀ ਕਰਹਿ ਲੇਹੁ ਪ੍ਰਭੂ ਲੜਿ ਲਾਇ ॥aap tiaag binatee kareh leh prabhoo laR lai ||आपु तिआगि बिनती करहि लेहु प्रभू लड़ि लाइ ॥آپ تآگ بنتیِ کره لےهُ پربھُو لڑ لاا ۔۔

ਜੋ ਹਰਿ ਕੰਤਿ ਮਿਲਾਈਆ ਸਿ ਵਿਛੁੜਿ ਕਤਹਿ ਨ ਜਾਇ ॥jo har ka(n)t milaieeaa s vichhuR kateh na jai ||जो हरि कंति मिलाईआ सि विछुड़ि कतहि न जाइ ॥جو هر کںت ملاایآ س وچھڑ کته ن جاِا ۔۔

ਪ੍ਰਭ ਵਿਣੁ ਦੂਜਾ ਕੋ ਨਹੀ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਸਰਣਾਇ ॥prabh vin dhoojaa ko nahee naanak har saranai ||प्रभ विणु दूजा को नही नानक हरि सरणाइ ॥پربھ وݨ دُوجا کو نهیِ نانک هر سرݨاا ۔۔

ਅਸੂ ਸੁਖੀ ਵਸੰਦੀਆ ਜਿਨਾ ਮਇਆ ਹਰਿ ਰਾਇ ॥੮॥asoo sukhee vasa(n)dheeaa jinaa miaa har rai ||8||असू सुखी वसंदीआ जिना मइआ हरि राइ ॥८॥اسُو سُکھیِ وسںدیِآ جنا مایا هر راا ۔۔۸۔۔

ਕਤਿਕਿ ਕਰਮ ਕਮਾਵਣੇ ਦੋਸੁ ਨ ਕਾਹੂ ਜੋਗੁ ॥katik karam kamaavane dhos na kaahoo jog ||कतिकि करम कमावणे दोसु न काहू जोगु ॥کتک کرم کماوݨے دوس ن کاهُو جوگ ۔۔

ਪਰਮੇਸਰ ਤੇ ਭੁਲਿਆਂ ਵਿਆਪਨਿ ਸਭੇ ਰੋਗ ॥paramesar te bhuliaa(n) viaapan sabhe rog ||परमेसर ते भुलिआँ विआपनि सभे रोग ॥پرمےسر تے بھُلآں وآپن سبھے روگ ۔۔

ਵੇਮੁਖ ਹੋਏ ਰਾਮ ਤੇ ਲਗਨਿ ਜਨਮ ਵਿਜੋਗ ॥vemukh hoe raam te lagan janam vijog ||वेमुख होए राम ते लगनि जनम विजोग ॥وےمکھ هواے رام تے لگن جنم وجوگ ۔۔

ਖਿਨ ਮਹਿ ਕਉੜੇ ਹੋਇ ਗਏ ਜਿਤੜੇ ਮਾਇਆ ਭੋਗ ॥khin meh kauRe hoi ge jitaRe maiaa bhog ||खिन महि कउड़े होइ गए जितड़े माइआ भोग ॥کھٍن مهِ کاڑے هوا گاے جتڑے ماایا بھوگ ۔۔

ਵਿਚੁ ਨ ਕੋਈ ਕਰਿ ਸਕੈ ਕਿਸ ਥੈ ਰੋਵਹਿ ਰੋਜ ॥vich na koiee kar sakai kis thai roveh roj ||विचु न कोई करि सकै किस थै रोवहि रोज ॥وِچ ن کوای کر سکَے کس تھَے رووه روج ۔۔

ਕੀਤਾ ਕਿਛੂ ਨ ਹੋਵਈ ਲਿਖਿਆ ਧੁਰਿ ਸੰਜੋਗ ॥keetaa kichhoo na hoviee likhiaa dhur sa(n)jog ||कीता किछू न होवई लिखिआ धुरि संजोग ॥کیِتا کچھُو ن هووای لکھآ دھُر سںجوگ ۔۔

ਵਡਭਾਗੀ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਮਿਲੈ ਤਾਂ ਉਤਰਹਿ ਸਭਿ ਬਿਓਗ ॥vaddabhaagee meraa prabh milai taa(n) utareh sabh biog ||वडभागी मेरा प्रभु मिलै ताँ उतरहि सभि बिओग ॥وڈبھاگیِ مےرا پربھ ملَے تاں اُتره سبھ باوگ ۔۔

ਨਾਨਕ ਕਉ ਪ੍ਰਭ ਰਾਖਿ ਲੇਹਿ ਮੇਰੇ ਸਾਹਿਬ ਬੰਦੀ ਮੋਚ ॥naanak kau prabh raakh leh mere saahib ba(n)dhee moch ||नानक कउ प्रभ राखि लेहि मेरे साहिब बंदी मोच ॥نانک کا پربھ راکھ لےه مےرے ساهب بںدیِ موچ ۔۔

ਕਤਿਕ ਹੋਵੈ ਸਾਧਸੰਗੁ ਬਿਨਸਹਿ ਸਭੇ ਸੋਚ ॥੯॥katik hovai saadhasa(n)g binaseh sabhe soch ||9||कतिक होवै साधसंगु बिनसहि सभे सोच ॥९॥کتک هووَے سادھسںگ بنسه سبھے سوچ ۔۔۹۔۔

ਮੰਘਿਰਿ ਮਾਹਿ ਸੋਹੰਦੀਆ ਹਰਿ ਪਿਰ ਸੰਗਿ ਬੈਠੜੀਆਹ ॥ma(n)ghir maeh soha(n)dheeaa har pir sa(n)g baiThaReeaaeh ||मंघिरि माहि सोहंदीआ हरि पिर संगि बैठड़ीआह ॥مںگھر ماه سوهںدیِآ هر پر سںگ بَےٹھڑیِآه ۔۔

ਤਿਨ ਕੀ ਸੋਭਾ ਕਿਆ ਗਣੀ ਜਿ ਸਾਹਿਬਿ ਮੇਲੜੀਆਹ ॥tin kee sobhaa kiaa ganee j saahib melaReeaaeh ||तिन की सोभा किआ गणी जि साहिबि मेलड़ीआह ॥تٍن کیِ سوبھا کآ گݨیِ ج ساهب مےلڑیِآه ۔۔

ਤਨੁ ਮਨੁ ਮਉਲਿਆ ਰਾਮ ਸਿਉ ਸੰਗਿ ਸਾਧ ਸਹੇਲੜੀਆਹ ॥tan man mauliaa raam siau sa(n)g saadh sahelaReeaaeh ||तनु मनु मउलिआ राम सिउ संगि साध सहेलड़ीआह ॥تن من مالآ رام سا سںگ سادھ سهےلڑیِآه ۔۔

ਸਾਧ ਜਨਾ ਤੇ ਬਾਹਰੀ ਸੇ ਰਹਨਿ ਇਕੇਲੜੀਆਹ ॥saadh janaa te baaharee se rahan ikelaReeaaeh ||साध जना ते बाहरी से रहनि इकेलड़ीआह ॥سادھ جنا تے باهریِ سے رهن اکےلڑیِآه ۔۔

ਤਿਨ ਦੁਖੁ ਨ ਕਬਹੂ ਉਤਰੈ ਸੇ ਜਮ ਕੈ ਵਸਿ ਪੜੀਆਹ ॥tin dhukh na kabahoo utarai se jam kai vas paReeaaeh ||तिन दुखु न कबहू उतरै से जम कै वसि पड़ीआह ॥تٍن دُکھ ن کبهُو اُترَے سے جم کَے وس پڑیِآه ۔۔

ਜਿਨੀ ਰਾਵਿਆ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪਣਾ ਸੇ ਦਿਸਨਿ ਨਿਤ ਖੜੀਆਹ ॥jinee raaviaa prabh aapanaa se dhisan nit khaReeaaeh ||जिनी राविआ प्रभु आपणा से दिसनि नित खड़ीआह ॥جٍنیِ راوآ پربھ آپݨا سے دسن نت کھڑیِآه ۔۔

ਰਤਨ ਜਵੇਹਰ ਲਾਲ ਹਰਿ ਕੰਠਿ ਤਿਨਾ ਜੜੀਆਹ ॥ratan javehar laal har ka(n)Th tinaa jaReeaaeh ||रतन जवेहर लाल हरि कंठि तिना जड़ीआह ॥رتن جوےهر لال هر کںٹھ تنا جڑیِآه ۔۔

ਨਾਨਕ ਬਾਂਛੈ ਧੂੜਿ ਤਿਨ ਪ੍ਰਭ ਸਰਣੀ ਦਰਿ ਪੜੀਆਹ ॥naanak baa(n)chhai dhooR tin prabh saranee dhar paReeaaeh ||नानक बाँछै धूड़ि तिन प्रभ सरणी दरि पड़ीआह ॥نانک باںچھَے دھُوڑ تن پربھ سرݨیِ در پڑیِآه ۔۔

ਮੰਘਿਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਆਰਾਧਣਾ ਬਹੁੜਿ ਨ ਜਨਮੜੀਆਹ ॥੧੦॥ma(n)ghir prabh aaraadhanaa bahuR na janamaReeaaeh ||10||मंघिरि प्रभु आराधणा बहुड़ि न जनमड़ीआह ॥१०॥مںگھر پربھ آرادھݨا بهُڑ ن جنمڑیِآه ۔۔۱۰۔۔

ਪੋਖਿ ਤੁਖਾਰੁ ਨ ਵਿਆਪਈ ਕੰਠਿ ਮਿਲਿਆ ਹਰਿ ਨਾਹੁ ॥pokh tukhaar na viaapiee ka(n)Th miliaa har naahu ||पोखि तुखारु न विआपई कंठि मिलिआ हरि नाहु ॥پوکھ تُکھار ن وآپای کںٹھ ملآ هرِ ناهُ ۔۔

ਮਨੁ ਬੇਧਿਆ ਚਰਨਾਰਬਿੰਦ ਦਰਸਨਿ ਲਗੜਾ ਸਾਹੁ ॥man bedhiaa charanaarabi(n)dh dharasan lagaRaa saahu ||मनु बेधिआ चरनारबिंद दरसनि लगड़ा साहु ॥من بےدھآ چرناربںد درسن لگڑا ساهُ ۔۔

ਓਟ ਗੋਵਿੰਦ ਗੋਪਾਲ ਰਾਇ ਸੇਵਾ ਸੁਆਮੀ ਲਾਹੁ ॥oT govi(n)dh gopaal rai sevaa suaamee laahu ||ओट गोविंद गोपाल राइ सेवा सुआमी लाहु ॥اوٹ گووںد گوپال راا سےوا سُآمیِ لاهُ ۔۔

ਬਿਖਿਆ ਪੋਹਿ ਨ ਸਕਈ ਮਿਲਿ ਸਾਧੂ ਗੁਣ ਗਾਹੁ ॥bikhiaa poh na sakiee mil saadhoo gun gaahu ||बिखिआ पोहि न सकई मिलि साधू गुण गाहु ॥بِکھآ پوه ن سکای مل سادھُو گُݨ گاهُ ۔۔

ਜਹ ਤੇ ਉਪਜੀ ਤਹ ਮਿਲੀ ਸਚੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਸਮਾਹੁ ॥jeh te upajee teh milee sachee preet samaahu ||जह ते उपजी तह मिली सची प्रीति समाहु ॥جه تے اُپجیِ ته ملیِ سچیِ پریِت سماهُ ۔۔

ਕਰੁ ਗਹਿ ਲੀਨੀ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮਿ ਬਹੁੜਿ ਨ ਵਿਛੁੜੀਆਹੁ ॥kar geh leenee paarabraham bahuR na vichhuReeaahu ||करु गहि लीनी पारब्रहमि बहुड़ि न विछुड़ीआहु ॥کر گهِ لیٍنیِ پاربرهم بهُڑ ن وچھڑیِآهُ ۔۔

ਬਾਰਿ ਜਾਉ ਲਖ ਬੇਰੀਆ ਹਰਿ ਸਜਣੁ ਅਗਮ ਅਗਾਹੁ ॥baar jaau lakh bereeaa har sajan agam agaahu ||बारि जाउ लख बेरीआ हरि सजणु अगम अगाहु ॥بار جاا لکھ بےریِآ هر سجݨ اگم اگاهُ ۔۔

ਸਰਮ ਪਈ ਨਾਰਾਇਣੈ ਨਾਨਕ ਦਰਿ ਪਈਆਹੁ ॥saram piee naarainai naanak dhar pieeaahu ||सरम पई नाराइणै नानक दरि पईआहु ॥سرم پای نارااݨَے نانک در پایآهُ ۔۔

ਪੋਖੁ ਸੋੁਹੰਦਾ ਸਰਬ ਸੁਖ ਜਿਸੁ ਬਖਸੇ ਵੇਪਰਵਾਹੁ ॥੧੧॥pokh suoha(n)dhaa sarab sukh jis bakhase veparavaahu ||11||पोखु सुोहंदा सरब सुख जिसु बखसे वेपरवाहु ॥११॥پوکھ سُوهںدا سرب سُکھ جس بکھسے وےپرواهُ ۔۔۱۱۔۔

ਮਾਘਿ ਮਜਨੁ ਸੰਗਿ ਸਾਧੂਆ ਧੂੜੀ ਕਰਿ ਇਸਨਾਨੁ ॥maagh majan sa(n)g saadhooaa dhooRee kar isanaan ||माघि मजनु संगि साधूआ धूड़ी करि इसनानु ॥ماگھ مجن سںگ سادھُوآ دھُوڑیِ کر اسنان ۔۔

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ਸੁਣਿ ਸਭਨਾ ਨੋ ਕਰਿ ਦਾਨੁ ॥har kaa naam dhiaai sun sabhanaa no kar dhaan ||हरि का नामु धिआइ सुणि सभना नो करि दानु ॥هر کا نام دھآا سُݨ سبھنا نو کرِ دان ۔۔

ਜਨਮ ਕਰਮ ਮਲੁ ਉਤਰੈ ਮਨ ਤੇ ਜਾਇ ਗੁਮਾਨੁ ॥janam karam mal utarai man te jai gumaan ||जनम करम मलु उतरै मन ते जाइ गुमानु ॥جنم کرم مل اُترَے من تے جاا گُمان ۔۔