Ang 1351 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੩੫੧)

ਸਭੋ ਹੁਕਮੁ ਹੁਕਮੁ ਹੈ ਆਪੇ ਨਿਰਭਉ ਸਮਤੁ ਬੀਚਾਰੀ ॥੩॥sabho hukam hukam hai aape nirabhau samat beechaaree ||3||सभो हुकमु हुकमु है आपे निरभउ समतु बीचारी ॥३॥سبھو هُکم هُکم هَے آپے نربھا سمت بیِچاریِ ۔۔۳۔۔

ਜੋ ਜਨ ਜਾਨਿ ਭਜਹਿ ਪੁਰਖੋਤਮੁ ਤਾ ਚੀ ਅਬਿਗਤੁ ਬਾਣੀ ॥jo jan jaan bhajeh purakhotam taa chee abigat baanee ||जो जन जानि भजहि पुरखोतमु ता ची अबिगतु बाणी ॥جو جن جان بھجه پُرکھوتم تا چیِ ابگت باݨیِ ۔۔

ਨਾਮਾ ਕਹੈ ਜਗਜੀਵਨੁ ਪਾਇਆ ਹਿਰਦੈ ਅਲਖ ਬਿਡਾਣੀ ॥੪॥੧॥naamaa kahai jagajeevan paiaa hiradhai alakh biddaanee ||4||1||नामा कहै जगजीवनु पाइआ हिरदै अलख बिडाणी ॥४॥१॥ناما کهَے جگجیِون پاایا هردَے الکھ بڈاݨیِ ۔۔۴۔۔۱۔۔

ਪ੍ਰਭਾਤੀ ॥prabhaatee ||प्रभाती ॥پربھاتیِ ۔۔

ਆਦਿ ਜੁਗਾਦਿ ਜੁਗਾਦਿ ਜੁਗੋ ਜੁਗੁ ਤਾ ਕਾ ਅੰਤੁ ਨ ਜਾਨਿਆ ॥aadh jugaadh jugaadh jugo jug taa kaa a(n)t na jaaniaa ||आदि जुगादि जुगादि जुगो जुगु ता का अंतु न जानिआ ॥آد جُگاد جُگاد جُگو جُگ تا کا اںت ن جانآ ۔۔

ਸਰਬ ਨਿਰੰਤਰਿ ਰਾਮੁ ਰਹਿਆ ਰਵਿ ਐਸਾ ਰੂਪੁ ਬਖਾਨਿਆ ॥੧॥sarab nira(n)tar raam rahiaa rav aaisaa roop bakhaaniaa ||1||सरब निरंतरि रामु रहिआ रवि ऐसा रूपु बखानिआ ॥१॥سرب نرںتر رام رهِآ رو اَےسا رُوپ بکھانآ ۔۔۱۔۔

ਗੋਬਿਦੁ ਗਾਜੈ ਸਬਦੁ ਬਾਜੈ ॥gobidh gaajai sabadh baajai ||गोबिदु गाजै सबदु बाजै ॥گوبد گاجَے سبد باجَے ۔۔

ਆਨਦ ਰੂਪੀ ਮੇਰੋ ਰਾਮਈਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥aanadh roopee mero raamieeaa ||1|| rahaau ||आनद रूपी मेरो रामईआ ॥१॥ रहाउ ॥آند رُوپیِ مےرو رامایآ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਬਾਵਨ ਬੀਖੂ ਬਾਨੈ ਬੀਖੇ ਬਾਸੁ ਤੇ ਸੁਖ ਲਾਗਿਲਾ ॥baavan beekhoo baanai beekhe baas te sukh laagilaa ||बावन बीखू बानै बीखे बासु ते सुख लागिला ॥باون بیِکھُو بانَے بیِکھے باس تے سُکھ لاگلا ۔۔

ਸਰਬੇ ਆਦਿ ਪਰਮਲਾਦਿ ਕਾਸਟ ਚੰਦਨੁ ਭੈਇਲਾ ॥੨॥sarabe aadh paramalaadh kaasaT cha(n)dhan bhaiilaa ||2||सरबे आदि परमलादि कासट चंदनु भैइला ॥२॥سربے آد پرملاد کاسٹ چںدن بھَےالا ۔۔۲۔۔

ਤੁਮੑ ਚੇ ਪਾਰਸੁ ਹਮ ਚੇ ਲੋਹਾ ਸੰਗੇ ਕੰਚਨੁ ਭੈਇਲਾ ॥tum(h) che paaras ham che lohaa sa(n)ge ka(n)chan bhaiilaa ||तुम्म चे पारसु हम चे लोहा संगे कंचनु भैइला ॥تُمھ چے پارس هم چے لوها سںگے کںچن بھَےالا ۔۔

ਤੂ ਦਇਆਲੁ ਰਤਨੁ ਲਾਲੁ ਨਾਮਾ ਸਾਚਿ ਸਮਾਇਲਾ ॥੩॥੨॥too dhiaal ratan laal naamaa saach samailaa ||3||2||तू दइआलु रतनु लालु नामा साचि समाइला ॥३॥२॥تُو دایال رتن لال ناما ساچ سماالا ۔۔۳۔۔۲۔۔

ਪ੍ਰਭਾਤੀ ॥prabhaatee ||प्रभाती ॥پربھاتیِ ۔۔

ਅਕੁਲ ਪੁਰਖ ਇਕੁ ਚਲਿਤੁ ਉਪਾਇਆ ॥akul purakh ik chalit upaiaa ||अकुल पुरख इकु चलितु उपाइआ ॥اکل پُرکھ اک چلت اُپاایا ۔۔

ਘਟਿ ਘਟਿ ਅੰਤਰਿ ਬ੍ਰਹਮੁ ਲੁਕਾਇਆ ॥੧॥ghaT ghaT a(n)tar braham lukaiaa ||1||घटि घटि अंतरि ब्रहमु लुकाइआ ॥१॥گھٹ گھٹِ اںتر برهم لُکاایا ۔۔۱۔۔

ਜੀਅ ਕੀ ਜੋਤਿ ਨ ਜਾਨੈ ਕੋਈ ॥jeea kee jot na jaanai koiee ||जीअ की जोति न जानै कोई ॥جیِا کیِ جوت ن جانَے کوای ۔۔

ਤੈ ਮੈ ਕੀਆ ਸੁ ਮਾਲੂਮੁ ਹੋਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥tai mai keeaa su maaloom hoiee ||1|| rahaau ||तै मै कीआ सु मालूमु होई ॥१॥ रहाउ ॥تَے مَے کیِآ سُ مالُوم هوای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਿਉ ਪ੍ਰਗਾਸਿਆ ਮਾਟੀ ਕੁੰਭੇਉ ॥jiau pragaasiaa maaTee ku(n)bheau ||जिउ प्रगासिआ माटी कुँभेउ ॥جِا پرگاسآ ماٹیِ کُںبھےا ۔۔

ਆਪ ਹੀ ਕਰਤਾ ਬੀਠੁਲੁ ਦੇਉ ॥੨॥aap hee karataa beeThul dheau ||2||आप ही करता बीठुलु देउ ॥२॥آپ هیِ کرتا بیِٹھل دےا ۔۔۲۔۔

ਜੀਅ ਕਾ ਬੰਧਨੁ ਕਰਮੁ ਬਿਆਪੈ ॥jeea kaa ba(n)dhan karam biaapai ||जीअ का बंधनु करमु बिआपै ॥جیِا کا بںدھن کرم بآپَے ۔۔

ਜੋ ਕਿਛੁ ਕੀਆ ਸੁ ਆਪੈ ਆਪੈ ॥੩॥jo kichh keeaa su aapai aapai ||3||जो किछु कीआ सु आपै आपै ॥३॥جو کچھ کیِآ سُ آپَے آپَے ۔۔۳۔۔

ਪ੍ਰਣਵਤਿ ਨਾਮਦੇਉ ਇਹੁ ਜੀਉ ਚਿਤਵੈ ਸੁ ਲਹੈ ॥pranavat naamadheau ih jeeau chitavai su lahai ||प्रणवति नामदेउ इहु जीउ चितवै सु लहै ॥پرݨوت نامدےا اهُ جیِا چتوَے سُ لهَے ۔۔

ਅਮਰੁ ਹੋਇ ਸਦ ਆਕੁਲ ਰਹੈ ॥੪॥੩॥amar hoi sadh aakul rahai ||4||3||अमरु होइ सद आकुल रहै ॥४॥३॥امر هوا سد آکل رهَے ۔۔۴۔۔۳۔۔

ਪ੍ਰਭਾਤੀ ਭਗਤ ਬੇਣੀ ਜੀ ਕੀprabhaatee bhagat benee jee keeप्रभाती भगत बेणी जी कीپربھاتیِ بھگت بےݨیِ جیِ کیِ

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਤਨਿ ਚੰਦਨੁ ਮਸਤਕਿ ਪਾਤੀ ॥tan cha(n)dhan masatak paatee ||तनि चंदनु मसतकि पाती ॥تن چںدن مستک پاتیِ ۔۔

ਰਿਦ ਅੰਤਰਿ ਕਰ ਤਲ ਕਾਤੀ ॥ridh a(n)tar kar tal kaatee ||रिद अंतरि कर तल काती ॥رِد اںتر کر تل کاتیِ ۔۔

ਠਗ ਦਿਸਟਿ ਬਗਾ ਲਿਵ ਲਾਗਾ ॥Thag dhisaT bagaa liv laagaa ||ठग दिसटि बगा लिव लागा ॥ٹھگ دسٹ بگا لو لاگا ۔۔

ਦੇਖਿ ਬੈਸਨੋ ਪ੍ਰਾਨ ਮੁਖ ਭਾਗਾ ॥੧॥dhekh baisano praan mukh bhaagaa ||1||देखि बैसनो प्रान मुख भागा ॥१॥دےکھ بَےسنو پران مُکھ بھاگا ۔۔۱۔۔

ਕਲਿ ਭਗਵਤ ਬੰਦ ਚਿਰਾਂਮੰ ॥kal bhagavat ba(n)dh chiraa(n)ma(n) ||कलि भगवत बंद चिराँमं ॥کل بھگوت بںد چراںمں ۔۔

ਕ੍ਰੂਰ ਦਿਸਟਿ ਰਤਾ ਨਿਸਿ ਬਾਦੰ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥karaoor dhisaT rataa nis baadha(n) ||1|| rahaau ||क्रूर दिसटि रता निसि बादं ॥१॥ रहाउ ॥ک®¨ر دسٹ رتا نس بادں ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਨਿਤਪ੍ਰਤਿ ਇਸਨਾਨੁ ਸਰੀਰੰ ॥nitaprat isanaan sareera(n) ||नितप्रति इसनानु सरीरं ॥نِتپرت اسنان سریِرں ۔۔

ਦੁਇ ਧੋਤੀ ਕਰਮ ਮੁਖਿ ਖੀਰੰ ॥dhui dhotee karam mukh kheera(n) ||दुइ धोती करम मुखि खीरं ॥دُا دھوتیِ کرم مُکھ کھیِرں ۔۔

ਰਿਦੈ ਛੁਰੀ ਸੰਧਿਆਨੀ ॥ridhai chhuree sa(n)dhiaanee ||रिदै छुरी संधिआनी ॥رِدَے چھُریِ سںدھآنیِ ۔۔

ਪਰ ਦਰਬੁ ਹਿਰਨ ਕੀ ਬਾਨੀ ॥੨॥par dharab hiran kee baanee ||2||पर दरबु हिरन की बानी ॥२॥پر درب هرن کیِ بانیِ ۔۔۲۔۔

ਸਿਲ ਪੂਜਸਿ ਚਕ੍ਰ ਗਣੇਸੰ ॥sil poojas chakar ganesa(n) ||सिल पूजसि चक्र गणेसं ॥سِل پُوجس چک® گݨےسں ۔۔

ਨਿਸਿ ਜਾਗਸਿ ਭਗਤਿ ਪ੍ਰਵੇਸੰ ॥nis jaagas bhagat pravesa(n) ||निसि जागसि भगति प्रवेसं ॥نِس جاگس بھگت پروےسں ۔۔

ਪਗ ਨਾਚਸਿ ਚਿਤੁ ਅਕਰਮੰ ॥pag naachas chit akarama(n) ||पग नाचसि चितु अकरमं ॥پگ ناچس چت اکرمں ۔۔

ਏ ਲੰਪਟ ਨਾਚ ਅਧਰਮੰ ॥੩॥e la(n)paT naach adharama(n) ||3||ए लंपट नाच अधरमं ॥३॥اے لµپٹ ناچ ادھرمں ۔۔۳۔۔

ਮ੍ਰਿਗ ਆਸਣੁ ਤੁਲਸੀ ਮਾਲਾ ॥mirag aasan tulasee maalaa ||मृग आसणु तुलसी माला ॥مِرگ آسݨ تُلسیِ مالا ۔۔

ਕਰ ਊਜਲ ਤਿਲਕੁ ਕਪਾਲਾ ॥kar uoojal tilak kapaalaa ||कर ऊजल तिलकु कपाला ॥کر اُوجل تلک کپالا ۔۔

ਰਿਦੈ ਕੂੜੁ ਕੰਠਿ ਰੁਦ੍ਰਾਖੰ ॥ridhai kooR ka(n)Th rudhraakha(n) ||रिदै कूड़ु कंठि रुद्राखं ॥رِدَے کُوڑ کںٹھ رُدراکھں ۔۔

ਰੇ ਲੰਪਟ ਕ੍ਰਿਸਨੁ ਅਭਾਖੰ ॥੪॥re la(n)paT kirasan abhaakha(n) ||4||रे लंपट कृसनु अभाखं ॥४॥رے لµپٹ ک®سن ابھاکھں ۔۔۴۔۔

ਜਿਨਿ ਆਤਮ ਤਤੁ ਨ ਚੀਨਿੑਆ ॥jin aatam tat na cheeni(h)aa ||जिनि आतम ततु न चीनि्िआ ॥جٍن آتم تت ن چیٍنھآ ۔۔

ਸਭ ਫੋਕਟ ਧਰਮ ਅਬੀਨਿਆ ॥sabh fokaT dharam abeeniaa ||सभ फोकट धरम अबीनिआ ॥سبھ پھوکٹ دھرم ابیٍنآ ۔۔

ਕਹੁ ਬੇਣੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਧਿਆਵੈ ॥kahu benee gurmukh dhiaavai ||कहु बेणी गुरमुखि धिआवै ॥کهُ بےݨیِ گُرمکھ دھآوَے ۔۔

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਬਾਟ ਨ ਪਾਵੈ ॥੫॥੧॥bin satigur baaT na paavai ||5||1||बिनु सतिगुर बाट न पावै ॥५॥१॥بٍن ستگر باٹ ن پاوَے ۔۔۵۔۔۱۔۔