Ang 1346 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੩੪੬)

ਪ੍ਰਭਾਤੀ ਮਹਲਾ ੩ ਬਿਭਾਸprabhaatee mahalaa teejaa bibhaasप्रभाती महला ३ बिभासپربھاتیِ مهلا ۳ ببھاس

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਵੇਖੁ ਤੂ ਹਰਿ ਮੰਦਰੁ ਤੇਰੈ ਨਾਲਿ ॥gur parasaadhee vekh too har ma(n)dhar terai naal ||गुर परसादी वेखु तू हरि मंदरु तेरै नालि ॥گُر پرسادیِ وےکھ تُو هر مںدر تےرَے نال ۔۔

ਹਰਿ ਮੰਦਰੁ ਸਬਦੇ ਖੋਜੀਐ ਹਰਿ ਨਾਮੋ ਲੇਹੁ ਸਮੑਾਲਿ ॥੧॥har ma(n)dhar sabadhe khojeeaai har naamo leh sam(h)aal ||1||हरि मंदरु सबदे खोजीऐ हरि नामो लेहु सम्मालि ॥१॥هر مںدر سبدے کھوجیِاَے هرِ نامو لےهُ سمھال ۔۔۱۔۔

ਮਨ ਮੇਰੇ ਸਬਦਿ ਰਪੈ ਰੰਗੁ ਹੋਇ ॥man mere sabadh rapai ra(n)g hoi ||मन मेरे सबदि रपै रंगु होइ ॥من مےرے سبد رپَے رںگ هوا ۔۔

ਸਚੀ ਭਗਤਿ ਸਚਾ ਹਰਿ ਮੰਦਰੁ ਪ੍ਰਗਟੀ ਸਾਚੀ ਸੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥sachee bhagat sachaa har ma(n)dhar pragaTee saachee soi ||1|| rahaau ||सची भगति सचा हरि मंदरु प्रगटी साची सोइ ॥१॥ रहाउ ॥سچیِ بھگت سچا هر مںدر پرگٹیِ ساچیِ سوا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਹਰਿ ਮੰਦਰੁ ਏਹੁ ਸਰੀਰੁ ਹੈ ਗਿਆਨਿ ਰਤਨਿ ਪਰਗਟੁ ਹੋਇ ॥har ma(n)dhar eh sareer hai giaan ratan paragaT hoi ||हरि मंदरु एहु सरीरु है गिआनि रतनि परगटु होइ ॥هر مںدر اےهُ سریِر هَے گآن رتن پرگٹ هوِا ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਮੂਲੁ ਨ ਜਾਣਨੀ ਮਾਣਸਿ ਹਰਿ ਮੰਦਰੁ ਨ ਹੋਇ ॥੨॥manmukh mool na jaananee maanas har ma(n)dhar na hoi ||2||मनमुख मूलु न जाणनी माणसि हरि मंदरु न होइ ॥२॥منمکھ مُول ن جاݨنیِ ماݨس هر مںدر ن هوا ۔۔۲۔۔

ਹਰਿ ਮੰਦਰੁ ਹਰਿ ਜੀਉ ਸਾਜਿਆ ਰਖਿਆ ਹੁਕਮਿ ਸਵਾਰਿ ॥har ma(n)dhar har jeeau saajiaa rakhiaa hukam savaar ||हरि मंदरु हरि जीउ साजिआ रखिआ हुकमि सवारि ॥هر مںدر هرِ جیِا ساجآ رکھِآ هُکم سوار ۔۔

ਧੁਰਿ ਲੇਖੁ ਲਿਖਿਆ ਸੁ ਕਮਾਵਣਾ ਕੋਇ ਨ ਮੇਟਣਹਾਰੁ ॥੩॥dhur lekh likhiaa su kamaavanaa koi na meTanahaar ||3||धुरि लेखु लिखिआ सु कमावणा कोइ न मेटणहारु ॥३॥دھُر لےکھ لکھآ سُ کماوݨا کوا ن مےٹݨهار ۔۔۳۔۔

ਸਬਦੁ ਚੀਨਿੑ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਸਚੈ ਨਾਇ ਪਿਆਰ ॥sabadh cheeni(h) sukh paiaa sachai nai piaar ||सबदु चीनि्ि सुखु पाइआ सचै नाइ पिआर ॥سبد چیٍنھ سُکھ پاایا سچَے ناا پآر ۔۔

ਹਰਿ ਮੰਦਰੁ ਸਬਦੇ ਸੋਹਣਾ ਕੰਚਨੁ ਕੋਟੁ ਅਪਾਰ ॥੪॥har ma(n)dhar sabadhe sohanaa ka(n)chan koT apaar ||4||हरि मंदरु सबदे सोहणा कंचनु कोटु अपार ॥४॥هر مںدر سبدے سوهݨا کںچن کوٹ اپار ۔۔۴۔۔

ਹਰਿ ਮੰਦਰੁ ਏਹੁ ਜਗਤੁ ਹੈ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਘੋਰੰਧਾਰ ॥har ma(n)dhar eh jagat hai gur bin ghora(n)dhaar ||हरि मंदरु एहु जगतु है गुर बिनु घोरंधार ॥هر مںدر اےهُ جگت هَے گُر بن گھورںدھار ۔۔

ਦੂਜਾ ਭਾਉ ਕਰਿ ਪੂਜਦੇ ਮਨਮੁਖ ਅੰਧ ਗਵਾਰ ॥੫॥dhoojaa bhaau kar poojadhe manmukh a(n)dh gavaar ||5||दूजा भाउ करि पूजदे मनमुख अंध गवार ॥५॥دُوجا بھاا کر پُوجدے منمکھ اںدھ گوار ۔۔۵۔۔

ਜਿਥੈ ਲੇਖਾ ਮੰਗੀਐ ਤਿਥੈ ਦੇਹ ਜਾਤਿ ਨ ਜਾਇ ॥jithai lekhaa ma(n)geeaai tithai dheh jaat na jai ||जिथै लेखा मंगीऐ तिथै देह जाति न जाइ ॥جِتھَے لےکھا مںگیِاَے تتھَے دےه جات ن جاا ۔۔

ਸਾਚਿ ਰਤੇ ਸੇ ਉਬਰੇ ਦੁਖੀਏ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥੬॥saach rate se ubare dhukhe'ee dhoojai bhai ||6||साचि रते से उबरे दुखीए दूजै भाइ ॥६॥ساچ رتے سے اُبرے دُکھیِاے دُوجَے بھاا ۔۔۶۔۔

ਹਰਿ ਮੰਦਰ ਮਹਿ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਨਾ ਬੂਝਹਿ ਮੁਗਧ ਗਵਾਰ ॥har ma(n)dhar meh naam nidhaan hai naa boojheh mugadh gavaar ||हरि मंदर महि नामु निधानु है ना बूझहि मुगध गवार ॥هر مںدر مهِ نام ندھان هَے نا بُوجھه مُگدھ گوار ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਚੀਨਿੑਆ ਹਰਿ ਰਾਖਿਆ ਉਰਿ ਧਾਰਿ ॥੭॥gur parasaadhee cheeni(h)aa har raakhiaa ur dhaar ||7||गुर परसादी चीनि्िआ हरि राखिआ उरि धारि ॥७॥گُر پرسادیِ چیٍنھآ هر راکھآ اُر دھار ۔۔۷۔۔

ਗੁਰ ਕੀ ਬਾਣੀ ਗੁਰ ਤੇ ਜਾਤੀ ਜਿ ਸਬਦਿ ਰਤੇ ਰੰਗੁ ਲਾਇ ॥gur kee baanee gur te jaatee j sabadh rate ra(n)g lai ||गुर की बाणी गुर ते जाती जि सबदि रते रंगु लाइ ॥گُر کیِ باݨیِ گُر تے جاتیِ ج سبد رتے رںگ لاا ۔۔

ਪਵਿਤੁ ਪਾਵਨ ਸੇ ਜਨ ਨਿਰਮਲ ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇ ॥੮॥pavit paavan se jan niramal har kai naam samai ||8||पवितु पावन से जन निरमल हरि कै नामि समाइ ॥८॥پوت پاون سے جن نرمل هرِ کَے نام سماا ۔۔۸۔۔

ਹਰਿ ਮੰਦਰੁ ਹਰਿ ਕਾ ਹਾਟੁ ਹੈ ਰਖਿਆ ਸਬਦਿ ਸਵਾਰਿ ॥har ma(n)dhar har kaa haaT hai rakhiaa sabadh savaar ||हरि मंदरु हरि का हाटु है रखिआ सबदि सवारि ॥هر مںدر هرِ کا هاٹ هَے رکھِآ سبد سوار ۔۔

ਤਿਸੁ ਵਿਚਿ ਸਉਦਾ ਏਕੁ ਨਾਮੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਲੈਨਿ ਸਵਾਰਿ ॥੯॥tis vich saudhaa ek naam gurmukh lain savaar ||9||तिसु विचि सउदा एकु नामु गुरमुखि लैनि सवारि ॥९॥تِس وچ سادا اےک نام گُرمکھ لَےن سوار ۔۔۹۔۔

ਹਰਿ ਮੰਦਰ ਮਹਿ ਮਨੁ ਲੋਹਟੁ ਹੈ ਮੋਹਿਆ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥har ma(n)dhar meh man lohaT hai mohiaa dhoojai bhai ||हरि मंदर महि मनु लोहटु है मोहिआ दूजै भाइ ॥هر مںدر مهِ من لوهٹ هَے موهآ دُوجَے بھاا ۔۔

ਪਾਰਸਿ ਭੇਟਿਐ ਕੰਚਨੁ ਭਇਆ ਕੀਮਤਿ ਕਹੀ ਨ ਜਾਇ ॥੧੦॥paaras bheTiaai ka(n)chan bhiaa keemat kahee na jai ||10||पारसि भेटिऐ कंचनु भइआ कीमति कही न जाइ ॥१०॥پارس بھےٹاَے کںچن بھایا کیِمت کهیِ ن جاا ۔۔۱۰۔۔

ਹਰਿ ਮੰਦਰ ਮਹਿ ਹਰਿ ਵਸੈ ਸਰਬ ਨਿਰੰਤਰਿ ਸੋਇ ॥har ma(n)dhar meh har vasai sarab nira(n)tar soi ||हरि मंदर महि हरि वसै सरब निरंतरि सोइ ॥هر مںدر مهِ هرِ وسَے سرب نرںتر سوا ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਣਜੀਐ ਸਚਾ ਸਉਦਾ ਹੋਇ ॥੧੧॥੧॥naanak gurmukh vanajeeaai sachaa saudhaa hoi ||11||1||नानक गुरमुखि वणजीऐ सचा सउदा होइ ॥११॥१॥نانک گُرمکھ وݨجیِاَے سچا سادا هوا ۔۔۱۱۔۔۱۔۔

ਪ੍ਰਭਾਤੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥prabhaatee mahalaa teejaa ||प्रभाती महला ३ ॥پربھاتیِ مهلا ۳ ۔۔

ਭੈ ਭਾਇ ਜਾਗੇ ਸੇ ਜਨ ਜਾਗ੍ਰਣ ਕਰਹਿ ਹਉਮੈ ਮੈਲੁ ਉਤਾਰਿ ॥bhai bhai jaage se jan jaagran kareh haumai mail utaar ||भै भाइ जागे से जन जाग्रण करहि हउमै मैलु उतारि ॥بھَے بھاا جاگے سے جن جاگرݨ کره هامَے مَےل اُتار ۔۔

ਸਦਾ ਜਾਗਹਿ ਘਰੁ ਅਪਣਾ ਰਾਖਹਿ ਪੰਚ ਤਸਕਰ ਕਾਢਹਿ ਮਾਰਿ ॥੧॥sadhaa jaageh ghar apanaa raakheh pa(n)ch tasakar kaaddeh maar ||1||सदा जागहि घरु अपणा राखहि पंच तसकर काढहि मारि ॥१॥سدا جاگه گھر اپݨا راکھه پںچ تسکر کاڈھه مار ۔۔۱۔۔

ਮਨ ਮੇਰੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ॥man mere gurmukh naam dhiaai ||मन मेरे गुरमुखि नामु धिआइ ॥من مےرے گُرمکھ نام دھآا ۔۔

ਜਿਤੁ ਮਾਰਗਿ ਹਰਿ ਪਾਈਐ ਮਨ ਸੇਈ ਕਰਮ ਕਮਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jit maarag har paieeaai man seiee karam kamai ||1|| rahaau ||जितु मारगि हरि पाईऐ मन सेई करम कमाइ ॥१॥ रहाउ ॥جِت مارگ هر پاایاَے من سےای کرم کماا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਹਜ ਧੁਨਿ ਊਪਜੈ ਦੁਖੁ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ॥gurmukh sahaj dhun uoopajai dhukh haumai vichahu jai ||गुरमुखि सहज धुनि ऊपजै दुखु हउमै विचहु जाइ ॥گُرمکھ سهج دھُن اُوپجَے دُکھ هامَے وچهُ جاِا ۔۔

ਹਰਿ ਨਾਮਾ ਹਰਿ ਮਨਿ ਵਸੈ ਸਹਜੇ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇ ॥੨॥har naamaa har man vasai sahaje har gun gai ||2||हरि नामा हरि मनि वसै सहजे हरि गुण गाइ ॥२॥هر ناما هرِ منِ وسَے سهجے هرِ گُݨ گاا ۔۔۲۔۔

ਗੁਰਮਤੀ ਮੁਖ ਸੋਹਣੇ ਹਰਿ ਰਾਖਿਆ ਉਰਿ ਧਾਰਿ ॥gurmatee mukh sohane har raakhiaa ur dhaar ||गुरमती मुख सोहणे हरि राखिआ उरि धारि ॥گُرمتیِ مُکھ سوهݨے هر راکھآ اُر دھار ۔۔

ਐਥੈ ਓਥੈ ਸੁਖੁ ਘਣਾ ਜਪਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਉਤਰੇ ਪਾਰਿ ॥੩॥aaithai othai sukh ghanaa jap har har utare paar ||3||ऐथै ओथै सुखु घणा जपि हरि हरि उतरे पारि ॥३॥اَےتھَے اوتھَے سُکھ گھݨا جپ هرِ هرِ اُترے پار ۔۔۳۔۔