Ang 1345 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੩੪੫)

ਭਉ ਖਾਣਾ ਪੀਣਾ ਸੁਖੁ ਸਾਰੁ ॥bhau khaanaa peenaa sukh saar ||भउ खाणा पीणा सुखु सारु ॥بھا کھاݨا پیِݨا سُکھ سار ۔۔

ਹਰਿ ਜਨ ਸੰਗਤਿ ਪਾਵੈ ਪਾਰੁ ॥har jan sa(n)gat paavai paar ||हरि जन संगति पावै पारु ॥هر جن سںگت پاوَے پار ۔۔

ਸਚੁ ਬੋਲੈ ਬੋਲਾਵੈ ਪਿਆਰੁ ॥sach bolai bolaavai piaar ||सचु बोलै बोलावै पिआरु ॥سچ بولَے بولاوَے پآر ۔۔

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਕਰਣੀ ਹੈ ਸਾਰੁ ॥੭॥gur kaa sabadh karanee hai saar ||7||गुर का सबदु करणी है सारु ॥७॥گُر کا سبد کرݨیِ هَے سار ۔۔۷۔۔

ਹਰਿ ਜਸੁ ਕਰਮੁ ਧਰਮੁ ਪਤਿ ਪੂਜਾ ॥har jas karam dharam pat poojaa ||हरि जसु करमु धरमु पति पूजा ॥هر جس کرم دھرم پتِ پُوجا ۔۔

ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਅਗਨੀ ਮਹਿ ਭੂੰਜਾ ॥kaam karodh aganee meh bhoo(n)jaa ||काम क्रोध अगनी महि भूँजा ॥کام ک®ودھ اگنیِ مهِ بھُوںجا ۔۔

ਹਰਿ ਰਸੁ ਚਾਖਿਆ ਤਉ ਮਨੁ ਭੀਜਾ ॥har ras chaakhiaa tau man bheejaa ||हरि रसु चाखिआ तउ मनु भीजा ॥هر رس چاکھآ تا من بھیِجا ۔۔

ਪ੍ਰਣਵਤਿ ਨਾਨਕੁ ਅਵਰੁ ਨ ਦੂਜਾ ॥੮॥੫॥pranavat naanak avar na dhoojaa ||8||5||प्रणवति नानकु अवरु न दूजा ॥८॥५॥پرݨوت نانک اور ن دُوجا ۔۔۸۔۔۵۔۔

ਪ੍ਰਭਾਤੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥prabhaatee mahalaa pehilaa ||प्रभाती महला १ ॥پربھاتیِ مهلا ۱ ۔۔

ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਜਪਿ ਅੰਤਰਿ ਪੂਜਾ ॥raam naam jap a(n)tar poojaa ||राम नामु जपि अंतरि पूजा ॥رام نام جپ اںتر پُوجا ۔۔

ਗੁਰ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ਅਵਰੁ ਨਹੀ ਦੂਜਾ ॥੧॥gur sabadh veechaar avar nahee dhoojaa ||1||गुर सबदु वीचारि अवरु नही दूजा ॥१॥گُر سبد ویِچار اور نهیِ دُوجا ۔۔۱۔۔

ਏਕੋ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸਭ ਠਾਈ ॥eko rav rahiaa sabh Thaiee ||एको रवि रहिआ सभ ठाई ॥اےکو رو رهِآ سبھ ٹھاای ۔۔

ਅਵਰੁ ਨ ਦੀਸੈ ਕਿਸੁ ਪੂਜ ਚੜਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥avar na dheesai kis pooj chaRaiee ||1|| rahaau ||अवरु न दीसै किसु पूज चड़ाई ॥१॥ रहाउ ॥اور ن دیِسَے کس پُوج چڑاای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਮਨੁ ਤਨੁ ਆਗੈ ਜੀਅੜਾ ਤੁਝ ਪਾਸਿ ॥man tan aagai jeeaRaa tujh paas ||मनु तनु आगै जीअड़ा तुझ पासि ॥من تن آگَے جیِاڑا تُجھ پاس ۔۔

ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਉ ਰਖਹੁ ਅਰਦਾਸਿ ॥੨॥jiau bhaavai tiau rakhahu aradhaas ||2||जिउ भावै तिउ रखहु अरदासि ॥२॥جِا بھاوَے تا رکھهُ ارداس ۔۔۲۔۔

ਸਚੁ ਜਿਹਵਾ ਹਰਿ ਰਸਨ ਰਸਾਈ ॥sach jihavaa har rasan rasaiee ||सचु जिहवा हरि रसन रसाई ॥سچ جهوا هر رسن رساای ۔۔

ਗੁਰਮਤਿ ਛੂਟਸਿ ਪ੍ਰਭ ਸਰਣਾਈ ॥੩॥gurmat chhooTas prabh saranaiee ||3||गुरमति छूटसि प्रभ सरणाई ॥३॥گُرمت چھُوٹس پربھ سرݨاای ۔۔۳۔۔

ਕਰਮ ਧਰਮ ਪ੍ਰਭਿ ਮੇਰੈ ਕੀਏ ॥karam dharam prabh merai ke'ee ||करम धरम प्रभि मेरै कीए ॥کرم دھرم پربھ مےرَے کیِاے ۔۔

ਨਾਮੁ ਵਡਾਈ ਸਿਰਿ ਕਰਮਾਂ ਕੀਏ ॥੪॥naam vaddaiee sir karamaa(n) ke'ee ||4||नामु वडाई सिरि करमाँ कीए ॥४॥نام وڈاای سر کرماں کیِاے ۔۔۴۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਵਸਿ ਚਾਰਿ ਪਦਾਰਥ ॥satigur kai vas chaar padhaarath ||सतिगुर कै वसि चारि पदारथ ॥ستگر کَے وسِ چار پدارتھ ۔۔

ਤੀਨਿ ਸਮਾਏ ਏਕ ਕ੍ਰਿਤਾਰਥ ॥੫॥teen samaae ek kirataarath ||5||तीनि समाए एक कृतारथ ॥५॥تیٍن سمااے اےک ک®تارتھ ۔۔۵۔۔

ਸਤਿਗੁਰਿ ਦੀਏ ਮੁਕਤਿ ਧਿਆਨਾਂ ॥satigur dhe'ee mukat dhiaanaa(n) ||सतिगुरि दीए मुकति धिआनाँ ॥ستگر دیِاے مُکت دھآناں ۔۔

ਹਰਿ ਪਦੁ ਚੀਨਿੑ ਭਏ ਪਰਧਾਨਾ ॥੬॥har padh cheeni(h) bhe paradhaanaa ||6||हरि पदु चीनि्ि भए परधाना ॥६॥هر پد چیٍنھ بھاے پردھانا ۔۔۶۔۔

ਮਨੁ ਤਨੁ ਸੀਤਲੁ ਗੁਰਿ ਬੂਝ ਬੁਝਾਈ ॥man tan seetal gur boojh bujhaiee ||मनु तनु सीतलु गुरि बूझ बुझाई ॥من تن سیِتل گُر بُوجھ بُجھاای ۔۔

ਪ੍ਰਭੁ ਨਿਵਾਜੇ ਕਿਨਿ ਕੀਮਤਿ ਪਾਈ ॥੭॥prabh nivaaje kin keemat paiee ||7||प्रभु निवाजे किनि कीमति पाई ॥७॥پربھ نواجے کن کیِمت پاای ۔۔۷۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਗੁਰਿ ਬੂਝ ਬੁਝਾਈ ॥kahu naanak gur boojh bujhaiee ||कहु नानक गुरि बूझ बुझाई ॥کهُ نانک گُر بُوجھ بُجھاای ۔۔

ਨਾਮ ਬਿਨਾ ਗਤਿ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਈ ॥੮॥੬॥naam binaa gat kinai na paiee ||8||6||नाम बिना गति किनै न पाई ॥८॥६॥نام بنا گت کنَے ن پاای ۔۔۸۔۔۶۔۔

ਪ੍ਰਭਾਤੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥prabhaatee mahalaa pehilaa ||प्रभाती महला १ ॥پربھاتیِ مهلا ۱ ۔۔

ਇਕਿ ਧੁਰਿ ਬਖਸਿ ਲਏ ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਸਚੀ ਬਣਤ ਬਣਾਈ ॥eik dhur bakhas le gur poorai sachee banat banaiee ||इकि धुरि बखसि लए गुरि पूरै सची बणत बणाई ॥ِاک دھُر بکھس لاے گُر پُورَے سچیِ بݨت بݨاای ۔۔

ਹਰਿ ਰੰਗ ਰਾਤੇ ਸਦਾ ਰੰਗੁ ਸਾਚਾ ਦੁਖ ਬਿਸਰੇ ਪਤਿ ਪਾਈ ॥੧॥har ra(n)g raate sadhaa ra(n)g saachaa dhukh bisare pat paiee ||1||हरि रंग राते सदा रंगु साचा दुख बिसरे पति पाई ॥१॥هر رںگ راتے سدا رںگ ساچا دُکھ بسرے پتِ پاای ۔۔۱۔۔

ਝੂਠੀ ਦੁਰਮਤਿ ਕੀ ਚਤੁਰਾਈ ॥jhooThee dhuramat kee chaturaiee ||झूठी दुरमति की चतुराई ॥جھُوٹھیِ دُرمت کیِ چتراای ۔۔

ਬਿਨਸਤ ਬਾਰ ਨ ਲਾਗੈ ਕਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥binasat baar na laagai kaiee ||1|| rahaau ||बिनसत बार न लागै काई ॥१॥ रहाउ ॥بٍنست بار ن لاگَے کاای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਕਉ ਦੁਖੁ ਦਰਦੁ ਵਿਆਪਸਿ ਮਨਮੁਖਿ ਦੁਖੁ ਨ ਜਾਈ ॥manmukh kau dhukh dharadh viaapas manmukh dhukh na jaiee ||मनमुख कउ दुखु दरदु विआपसि मनमुखि दुखु न जाई ॥منمکھ کا دُکھ درد وآپس منمکھ دُکھ ن جاای ۔۔

ਸੁਖ ਦੁਖ ਦਾਤਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਤਾ ਮੇਲਿ ਲਏ ਸਰਣਾਈ ॥੨॥sukh dhukh dhaataa gurmukh jaataa mel le saranaiee ||2||सुख दुख दाता गुरमुखि जाता मेलि लए सरणाई ॥२॥سُکھ دُکھ داتا گُرمکھ جاتا مےل لاے سرݨاای ۔۔۲۔۔

ਮਨਮੁਖ ਤੇ ਅਭ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਵਸਿ ਹਉਮੈ ਪਚਹਿ ਦਿਵਾਨੇ ॥manmukh te abh bhagat na hovas haumai pacheh dhivaane ||मनमुख ते अभ भगति न होवसि हउमै पचहि दिवाने ॥منمکھ تے ابھ بھگت ن هووس هامَے پچه دوانے ۔۔

ਇਹੁ ਮਨੂਆ ਖਿਨੁ ਊਭਿ ਪਇਆਲੀ ਜਬ ਲਗਿ ਸਬਦ ਨ ਜਾਨੇ ॥੩॥eih manooaa khin uoobh piaalee jab lag sabadh na jaane ||3||इहु मनूआ खिनु ऊभि पइआली जब लगि सबद न जाने ॥३॥ِاهُ منُوآ کھن اُوبھ پایالیِ جب لگ سبد ن جانے ۔۔۳۔۔

ਭੂਖ ਪਿਆਸਾ ਜਗੁ ਭਇਆ ਤਿਪਤਿ ਨਹੀ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਪਾਏ ॥bhookh piaasaa jag bhiaa tipat nahee bin satigur paae ||भूख पिआसा जगु भइआ तिपति नही बिनु सतिगुर पाए ॥بھُوکھ پآسا جگ بھایا تپت نهیِ بن ستگر پااے ۔۔

ਸਹਜੈ ਸਹਜੁ ਮਿਲੈ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਦਰਗਹ ਪੈਧਾ ਜਾਏ ॥੪॥sahajai sahaj milai sukh paieeaai dharageh paidhaa jaae ||4||सहजै सहजु मिलै सुखु पाईऐ दरगह पैधा जाए ॥४॥سهجَے سهج ملَے سُکھ پاایاَے درگه پَےدھا جااے ۔۔۴۔۔

ਦਰਗਹ ਦਾਨਾ ਬੀਨਾ ਇਕੁ ਆਪੇ ਨਿਰਮਲ ਗੁਰ ਕੀ ਬਾਣੀ ॥dharageh dhaanaa beenaa ik aape niramal gur kee baanee ||दरगह दाना बीना इकु आपे निरमल गुर की बाणी ॥درگه دانا بیٍنا اک آپے نرمل گُر کیِ باݨیِ ۔۔

ਆਪੇ ਸੁਰਤਾ ਸਚੁ ਵੀਚਾਰਸਿ ਆਪੇ ਬੂਝੈ ਪਦੁ ਨਿਰਬਾਣੀ ॥੫॥aape surataa sach veechaaras aape boojhai padh nirabaanee ||5||आपे सुरता सचु वीचारसि आपे बूझै पदु निरबाणी ॥५॥آپے سُرتا سچ ویِچارس آپے بُوجھَے پد نرباݨیِ ۔۔۵۔۔

ਜਲੁ ਤਰੰਗ ਅਗਨੀ ਪਵਨੈ ਫੁਨਿ ਤ੍ਰੈ ਮਿਲਿ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇਆ ॥jal tara(n)g aganee pavanai fun trai mil jagat upaiaa ||जलु तरंग अगनी पवनै फुनि त्रै मिलि जगतु उपाइआ ॥جل ترںگ اگنیِ پونَے پھُن ترَے مل جگت اُپاایا ۔۔

ਐਸਾ ਬਲੁ ਛਲੁ ਤਿਨ ਕਉ ਦੀਆ ਹੁਕਮੀ ਠਾਕਿ ਰਹਾਇਆ ॥੬॥aaisaa bal chhal tin kau dheeaa hukamee Thaak rahaiaa ||6||ऐसा बलु छलु तिन कउ दीआ हुकमी ठाकि रहाइआ ॥६॥اَےسا بل چھل تن کا دیِآ هُکمیِ ٹھاک رهاایا ۔۔۶۔۔

ਐਸੇ ਜਨ ਵਿਰਲੇ ਜਗ ਅੰਦਰਿ ਪਰਖਿ ਖਜਾਨੈ ਪਾਇਆ ॥aaise jan virale jag a(n)dhar parakh khajaanai paiaa ||ऐसे जन विरले जग अंदरि परखि खजानै पाइआ ॥اَےسے جن ورلے جگ اںدر پرکھ کھجانَے پاایا ۔۔

ਜਾਤਿ ਵਰਨ ਤੇ ਭਏ ਅਤੀਤਾ ਮਮਤਾ ਲੋਭੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥੭॥jaat varan te bhe ateetaa mamataa lobh chukaiaa ||7||जाति वरन ते भए अतीता ममता लोभु चुकाइआ ॥७॥جات ورن تے بھاے اتیِتا ممتا لوبھ چُکاایا ۔۔۷۔۔

ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਤੀਰਥ ਸੇ ਨਿਰਮਲ ਦੁਖੁ ਹਉਮੈ ਮੈਲੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥naam rate teerath se niramal dhukh haumai mail chukaiaa ||नामि रते तीरथ से निरमल दुखु हउमै मैलु चुकाइआ ॥نام رتے تیِرتھ سے نرمل دُکھ هامَے مَےل چُکاایا ۔۔

ਨਾਨਕੁ ਤਿਨ ਕੇ ਚਰਨ ਪਖਾਲੈ ਜਿਨਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਚਾ ਭਾਇਆ ॥੮॥੭॥naanak tin ke charan pakhaalai jinaa gurmukh saachaa bhaiaa ||8||7||नानकु तिन के चरन पखालै जिना गुरमुखि साचा भाइआ ॥८॥७॥نانک تن کے چرن پکھالَے جنا گُرمکھ ساچا بھاایا ۔۔۸۔۔۷۔۔