Ang 1331 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੩੩੧)

ਹੀਣੌ ਨੀਚੁ ਬੁਰੌ ਬੁਰਿਆਰੁ ॥heenau neech burau buriaar ||हीणौ नीचु बुरौ बुरिआरु ॥هیِݨَو نیِچ بُرَو بُرآر ۔۔

ਨੀਧਨ ਕੌ ਧਨੁ ਨਾਮੁ ਪਿਆਰੁ ॥needhan kau dhan naam piaar ||नीधन कौ धनु नामु पिआरु ॥نیِدھن کَو دھن نام پآر ۔۔

ਇਹੁ ਧਨੁ ਸਾਰੁ ਹੋਰੁ ਬਿਖਿਆ ਛਾਰੁ ॥੪॥eih dhan saar hor bikhiaa chhaar ||4||इहु धनु सारु होरु बिखिआ छारु ॥४॥ِاهُ دھن سار هور بکھآ چھار ۔۔۴۔۔

ਉਸਤਤਿ ਨਿੰਦਾ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰੁ ॥ausatat ni(n)dhaa sabadh veechaar ||उसतति निंदा सबदु वीचारु ॥اُستت نںدا سبد ویِچار ۔۔

ਜੋ ਦੇਵੈ ਤਿਸ ਕਉ ਜੈਕਾਰੁ ॥jo dhevai tis kau jaikaar ||जो देवै तिस कउ जैकारु ॥جو دےوَے تس کا جَےکار ۔۔

ਤੂ ਬਖਸਹਿ ਜਾਤਿ ਪਤਿ ਹੋਇ ॥too bakhaseh jaat pat hoi ||तू बखसहि जाति पति होइ ॥تُو بکھسه جات پت هوا ۔۔

ਨਾਨਕੁ ਕਹੈ ਕਹਾਵੈ ਸੋਇ ॥੫॥੧੨॥naanak kahai kahaavai soi ||5||12||नानकु कहै कहावै सोइ ॥५॥१२॥نانک کهَے کهاوَے سوا ۔۔۵۔۔۱۲۔۔

ਪ੍ਰਭਾਤੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥prabhaatee mahalaa pehilaa ||प्रभाती महला १ ॥پربھاتیِ مهلا ۱ ۔۔

ਖਾਇਆ ਮੈਲੁ ਵਧਾਇਆ ਪੈਧੈ ਘਰ ਕੀ ਹਾਣਿ ॥khaiaa mail vadhaiaa paidhai ghar kee haan ||खाइआ मैलु वधाइआ पैधै घर की हाणि ॥کھااآ مَےل ودھاایا پَےدھَے گھر کیِ هاݨ ۔۔

ਬਕਿ ਬਕਿ ਵਾਦੁ ਚਲਾਇਆ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਬਿਖੁ ਜਾਣਿ ॥੧॥bak bak vaadh chalaiaa bin naavai bikh jaan ||1||बकि बकि वादु चलाइआ बिनु नावै बिखु जाणि ॥१॥بک بکِ واد چلاایا بن ناوَے بکھ جاݨ ۔۔۱۔۔

ਬਾਬਾ ਐਸਾ ਬਿਖਮ ਜਾਲਿ ਮਨੁ ਵਾਸਿਆ ॥baabaa aaisaa bikham jaal man vaasiaa ||बाबा ऐसा बिखम जालि मनु वासिआ ॥بابا اَےسا بکھم جال من واسآ ۔۔

ਬਿਬਲੁ ਝਾਗਿ ਸਹਜਿ ਪਰਗਾਸਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥bibal jhaag sahaj paragaasiaa ||1|| rahaau ||बिबलु झागि सहजि परगासिआ ॥१॥ रहाउ ॥بِبل جھاگ سهج پرگاسآ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਬਿਖੁ ਖਾਣਾ ਬਿਖੁ ਬੋਲਣਾ ਬਿਖੁ ਕੀ ਕਾਰ ਕਮਾਇ ॥bikh khaanaa bikh bolanaa bikh kee kaar kamai ||बिखु खाणा बिखु बोलणा बिखु की कार कमाइ ॥بِکھ کھاݨا بکھ بولݨا بکھ کیِ کار کماا ۔۔

ਜਮ ਦਰਿ ਬਾਧੇ ਮਾਰੀਅਹਿ ਛੂਟਸਿ ਸਾਚੈ ਨਾਇ ॥੨॥jam dhar baadhe maare'eh chhooTas saachai nai ||2||जम दरि बाधे मारीअहि छूटसि साचै नाइ ॥२॥جم در بادھے ماریِاه چھُوٹس ساچَے ناا ۔۔۲۔۔

ਜਿਵ ਆਇਆ ਤਿਵ ਜਾਇਸੀ ਕੀਆ ਲਿਖਿ ਲੈ ਜਾਇ ॥jiv aaiaa tiv jaisee keeaa likh lai jai ||जिव आइआ तिव जाइसी कीआ लिखि लै जाइ ॥جِو آاآ تو جااسیِ کیِآ لکھ لَے جاا ۔۔

ਮਨਮੁਖਿ ਮੂਲੁ ਗਵਾਇਆ ਦਰਗਹ ਮਿਲੈ ਸਜਾਇ ॥੩॥manmukh mool gavaiaa dharageh milai sajai ||3||मनमुखि मूलु गवाइआ दरगह मिलै सजाइ ॥३॥منمکھ مُول گواایا درگه ملَے سجاا ۔۔۳۔۔

ਜਗੁ ਖੋਟੌ ਸਚੁ ਨਿਰਮਲੌ ਗੁਰ ਸਬਦੀਂ ਵੀਚਾਰਿ ॥jag khoTau sach niramalau gur sabadhee(n) veechaar ||जगु खोटौ सचु निरमलौ गुर सबदीं वीचारि ॥جگ کھوٹَو سچ نرملَو گُر سبدیِں ویِچار ۔۔

ਤੇ ਨਰ ਵਿਰਲੇ ਜਾਣੀਅਹਿ ਜਿਨ ਅੰਤਰਿ ਗਿਆਨੁ ਮੁਰਾਰਿ ॥੪॥te nar virale jaane'eeh jin a(n)tar giaan muraar ||4||ते नर विरले जाणीअहि जिन अंतरि गिआनु मुरारि ॥४॥تے نر ورلے جاݨیِاه جن اںتر گآن مُرار ۔۔۴۔۔

ਅਜਰੁ ਜਰੈ ਨੀਝਰੁ ਝਰੈ ਅਮਰ ਅਨੰਦ ਸਰੂਪ ॥ajar jarai neejhar jharai amar ana(n)dh saroop ||अजरु जरै नीझरु झरै अमर अनंद सरूप ॥اجر جرَے نیِجھر جھرَے امر انµد سرُوپ ۔۔

ਨਾਨਕੁ ਜਲ ਕੌ ਮੀਨੁ ਸੈ ਥੇ ਭਾਵੈ ਰਾਖਹੁ ਪ੍ਰੀਤਿ ॥੫॥੧੩॥naanak jal kau meen sai the bhaavai raakhahu preet ||5||13||नानकु जल कौ मीनु सै थे भावै राखहु प्रीति ॥५॥१३॥نانک جل کَو میٍن سَے تھے بھاوَے راکھهُ پریِت ۔۔۵۔۔۱۳۔۔

ਪ੍ਰਭਾਤੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥prabhaatee mahalaa pehilaa ||प्रभाती महला १ ॥پربھاتیِ مهلا ۱ ۔۔

ਗੀਤ ਨਾਦ ਹਰਖ ਚਤੁਰਾਈ ॥geet naadh harakh chaturaiee ||गीत नाद हरख चतुराई ॥گیِت ناد هرکھ چتراای ۔۔

ਰਹਸ ਰੰਗ ਫੁਰਮਾਇਸਿ ਕਾਈ ॥rahas ra(n)g furamais kaiee ||रहस रंग फुरमाइसि काई ॥رهس رںگ پھُرمااس کاای ۔۔

ਪੈਨੑਣੁ ਖਾਣਾ ਚੀਤਿ ਨ ਪਾਈ ॥pain(h)n khaanaa cheet na paiee ||पैन्नणु खाणा चीति न पाई ॥پَےنھݨ کھاݨا چیِت ن پاای ۔۔

ਸਾਚੁ ਸਹਜੁ ਸੁਖੁ ਨਾਮਿ ਵਸਾਈ ॥੧॥saach sahaj sukh naam vasaiee ||1||साचु सहजु सुखु नामि वसाई ॥१॥ساچ سهج سُکھ نام وساای ۔۔۱۔۔

ਕਿਆ ਜਾਨਾਂ ਕਿਆ ਕਰੈ ਕਰਾਵੈ ॥kiaa jaanaa(n) kiaa karai karaavai ||किआ जानाँ किआ करै करावै ॥کِآ جاناں کآ کرَے کراوَے ۔۔

ਨਾਮ ਬਿਨਾ ਤਨਿ ਕਿਛੁ ਨ ਸੁਖਾਵੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥naam binaa tan kichh na sukhaavai ||1|| rahaau ||नाम बिना तनि किछु न सुखावै ॥१॥ रहाउ ॥نام بنا تن کچھ ن سُکھاوَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜੋਗ ਬਿਨੋਦ ਸ੍ਵਾਦ ਆਨੰਦਾ ॥jog binodh savaiaadh aana(n)dhaa ||जोग बिनोद स्वाद आनंदा ॥جوگ بنود سواد آنµدا ۔۔

ਮਤਿ ਸਤ ਭਾਇ ਭਗਤਿ ਗੋਬਿੰਦਾ ॥mat sat bhai bhagat gobi(n)dhaa ||मति सत भाइ भगति गोबिंदा ॥مت ست بھاا بھگت گوبںدا ۔۔

ਕੀਰਤਿ ਕਰਮ ਕਾਰ ਨਿਜ ਸੰਦਾ ॥keerat karam kaar nij sa(n)dhaa ||कीरति करम कार निज संदा ॥کیِرت کرم کار نج سںدا ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਰਵਤੌ ਰਾਜ ਰਵਿੰਦਾ ॥੨॥a(n)tar ravatau raaj ravi(n)dhaa ||2||अंतरि रवतौ राज रविंदा ॥२॥اںتر روتَو راج روںدا ۔۔۲۔۔

ਪ੍ਰਿਉ ਪ੍ਰਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਪ੍ਰੇਮਿ ਉਰ ਧਾਰੀ ॥priau priau preet prem ur dhaaree ||पृउ पृउ प्रीति प्रेमि उर धारी ॥پِرا پرا پریِت پرےم اُر دھاریِ ۔۔

ਦੀਨਾ ਨਾਥੁ ਪੀਉ ਬਨਵਾਰੀ ॥dheenaa naath peeau banavaaree ||दीना नाथु पीउ बनवारी ॥دیٍنا ناتھ پیِا بنواریِ ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਦਾਨੁ ਬ੍ਰਤਕਾਰੀ ॥anadhin naam dhaan bratakaaree ||अनदिनु नामु दानु ब्रतकारी ॥اندن نام دان برتکاریِ ۔۔

ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਤਰੰਗ ਤਤੁ ਬੀਚਾਰੀ ॥੩॥tirapat tara(n)g tat beechaaree ||3||तृपति तरंग ततु बीचारी ॥३॥تِرپت ترںگ تت بیِچاریِ ۔۔۳۔۔

ਅਕਥੌ ਕਥਉ ਕਿਆ ਮੈ ਜੋਰੁ ॥akathau kathau kiaa mai jor ||अकथौ कथउ किआ मै जोरु ॥اکتھَو کتھا کآ مَے جور ۔۔

ਭਗਤਿ ਕਰੀ ਕਰਾਇਹਿ ਮੋਰ ॥bhagat karee karaieh mor ||भगति करी कराइहि मोर ॥بھگت کریِ کرااه مور ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਵਸੈ ਚੂਕੈ ਮੈ ਮੋਰ ॥a(n)tar vasai chookai mai mor ||अंतरि वसै चूकै मै मोर ॥اںتر وسَے چُوکَے مَے مور ۔۔

ਕਿਸੁ ਸੇਵੀ ਦੂਜਾ ਨਹੀ ਹੋਰੁ ॥੪॥kis sevee dhoojaa nahee hor ||4||किसु सेवी दूजा नही होरु ॥४॥کِس سےویِ دُوجا نهیِ هور ۔۔۴۔۔

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਮਹਾ ਰਸੁ ਮੀਠਾ ॥gur kaa sabadh mahaa ras meeThaa ||गुर का सबदु महा रसु मीठा ॥گُر کا سبد مها رس میِٹھا ۔۔

ਐਸਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਅੰਤਰਿ ਡੀਠਾ ॥aaisaa a(n)mrit a(n)tar ddeeThaa ||ऐसा अंमृतु अंतरि डीठा ॥اَےسا اںمرت اںتر ڈیِٹھا ۔۔

ਜਿਨਿ ਚਾਖਿਆ ਪੂਰਾ ਪਦੁ ਹੋਇ ॥jin chaakhiaa pooraa padh hoi ||जिनि चाखिआ पूरा पदु होइ ॥جٍن چاکھآ پُورا پد هوا ۔۔

ਨਾਨਕ ਧ੍ਰਾਪਿਓ ਤਨਿ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥੫॥੧੪॥naanak dhraapio tan sukh hoi ||5||14||नानक ध्रापिओ तनि सुखु होइ ॥५॥१४॥نانک دھراپاو تن سُکھ هوا ۔۔۵۔۔۱۴۔۔

ਪ੍ਰਭਾਤੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥prabhaatee mahalaa pehilaa ||प्रभाती महला १ ॥پربھاتیِ مهلا ۱ ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਦੇਖਿ ਸਬਦਿ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਅਵਰੁ ਨ ਰਾਂਗਨਹਾਰਾ ॥a(n)tar dhekh sabadh man maaniaa avar na raa(n)ganahaaraa ||अंतरि देखि सबदि मनु मानिआ अवरु न राँगनहारा ॥اںتر دےکھ سبد من مانآ اور ن راںگنهارا ۔۔

ਅਹਿਨਿਸਿ ਜੀਆ ਦੇਖਿ ਸਮਾਲੇ ਤਿਸ ਹੀ ਕੀ ਸਰਕਾਰਾ ॥੧॥ahinis jeeaa dhekh samaale tis hee kee sarakaaraa ||1||अहिनिसि जीआ देखि समाले तिस ही की सरकारा ॥१॥اهٍنس جیِآ دےکھ سمالے تس هیِ کیِ سرکارا ۔۔۱۔۔

ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਰਾਂਗਿ ਘਣੌ ਅਤਿ ਰੂੜੌ ॥meraa prabh raa(n)g ghanau at rooRau ||मेरा प्रभु राँगि घणौ अति रूड़ौ ॥مےرا پربھ راںگ گھݨَو ات رُوڑَو ۔۔

ਦੀਨ ਦਇਆਲੁ ਪ੍ਰੀਤਮ ਮਨਮੋਹਨੁ ਅਤਿ ਰਸ ਲਾਲ ਸਗੂੜੌ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥dheen dhiaal preetam manmohan at ras laal sagooRau ||1|| rahaau ||दीन दइआलु प्रीतम मनमोहनु अति रस लाल सगूड़ौ ॥१॥ रहाउ ॥دیٍن دایال پریِتم منموهن ات رس لال سگُوڑَو ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਊਪਰਿ ਕੂਪੁ ਗਗਨ ਪਨਿਹਾਰੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਵਣਹਾਰਾ ॥uoopar koop gagan panihaaree a(n)mrit peevanahaaraa ||ऊपरि कूपु गगन पनिहारी अंमृतु पीवणहारा ॥اُوپر کُوپ گگن پنهاریِ اںمرت پیِوݨهارا ۔۔

ਜਿਸ ਕੀ ਰਚਨਾ ਸੋ ਬਿਧਿ ਜਾਣੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਗਿਆਨੁ ਵੀਚਾਰਾ ॥੨॥jis kee rachanaa so bidh jaanai gurmukh giaan veechaaraa ||2||जिस की रचना सो बिधि जाणै गुरमुखि गिआनु वीचारा ॥२॥جِس کیِ رچنا سو بدھ جاݨَے گُرمکھ گآن ویِچارا ۔۔۲۔۔