Ang 1330 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੩੩੦)

ਆਪੇ ਖੇਲ ਕਰੇ ਸਭ ਕਰਤਾ ਐਸਾ ਬੂਝੈ ਕੋਈ ॥੩॥aape khel kare sabh karataa aaisaa boojhai koiee ||3||आपे खेल करे सभ करता ऐसा बूझै कोई ॥३॥آپے کھےل کرے سبھ کرتا اَےسا بُوجھَے کوای ۔۔۳۔۔

ਨਾਉ ਪ੍ਰਭਾਤੈ ਸਬਦਿ ਧਿਆਈਐ ਛੋਡਹੁ ਦੁਨੀ ਪਰੀਤਾ ॥naau prabhaatai sabadh dhiaaieeaai chhoddahu dhunee pareetaa ||नाउ प्रभातै सबदि धिआईऐ छोडहु दुनी परीता ॥ناا پربھاتَے سبد دھآایاَے چھوڈهُ دُنیِ پریِتا ۔۔

ਪ੍ਰਣਵਤਿ ਨਾਨਕ ਦਾਸਨਿ ਦਾਸਾ ਜਗਿ ਹਾਰਿਆ ਤਿਨਿ ਜੀਤਾ ॥੪॥੯॥pranavat naanak dhaasan dhaasaa jag haariaa tin jeetaa ||4||9||प्रणवति नानक दासनि दासा जगि हारिआ तिनि जीता ॥४॥९॥پرݨوت نانک داسن داسا جگ هارآ تنِ جیِتا ۔۔۴۔۔۹۔۔

ਪ੍ਰਭਾਤੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥prabhaatee mahalaa pehilaa ||प्रभाती महला १ ॥پربھاتیِ مهلا ۱ ۔۔

ਮਨੁ ਮਾਇਆ ਮਨੁ ਧਾਇਆ ਮਨੁ ਪੰਖੀ ਆਕਾਸਿ ॥man maiaa man dhaiaa man pa(n)khee aakaas ||मनु माइआ मनु धाइआ मनु पंखी आकासि ॥من ماایا من دھاایا من پںکھیِ آکاس ۔۔

ਤਸਕਰ ਸਬਦਿ ਨਿਵਾਰਿਆ ਨਗਰੁ ਵੁਠਾ ਸਾਬਾਸਿ ॥tasakar sabadh nivaariaa nagar vuThaa saabaas ||तसकर सबदि निवारिआ नगरु वुठा साबासि ॥تسکر سبد نوارآ نگر وُٹھا ساباس ۔۔

ਜਾ ਤੂ ਰਾਖਹਿ ਰਾਖਿ ਲੈਹਿ ਸਾਬਤੁ ਹੋਵੈ ਰਾਸਿ ॥੧॥jaa too raakheh raakh laih saabat hovai raas ||1||जा तू राखहि राखि लैहि साबतु होवै रासि ॥१॥جا تُو راکھه راکھ لَےه سابت هووَے راس ۔۔۱۔۔

ਐਸਾ ਨਾਮੁ ਰਤਨੁ ਨਿਧਿ ਮੇਰੈ ॥aaisaa naam ratan nidh merai ||ऐसा नामु रतनु निधि मेरै ॥اَےسا نام رتن ندھ مےرَے ۔۔

ਗੁਰਮਤਿ ਦੇਹਿ ਲਗਉ ਪਗਿ ਤੇਰੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥gurmat dheh lagau pag terai ||1|| rahaau ||गुरमति देहि लगउ पगि तेरै ॥१॥ रहाउ ॥گُرمت دےه لگا پگ تےرَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਮਨੁ ਜੋਗੀ ਮਨੁ ਭੋਗੀਆ ਮਨੁ ਮੂਰਖੁ ਗਾਵਾਰੁ ॥man jogee man bhogeeaa man moorakh gaavaar ||मनु जोगी मनु भोगीआ मनु मूरखु गावारु ॥من جوگیِ من بھوگیِآ من مُورکھ گاوار ۔۔

ਮਨੁ ਦਾਤਾ ਮਨੁ ਮੰਗਤਾ ਮਨ ਸਿਰਿ ਗੁਰੁ ਕਰਤਾਰੁ ॥man dhaataa man ma(n)gataa man sir gur karataar ||मनु दाता मनु मंगता मन सिरि गुरु करतारु ॥من داتا من مںگتا من سر گُر کرتار ۔۔

ਪੰਚ ਮਾਰਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਐਸਾ ਬ੍ਰਹਮੁ ਵੀਚਾਰੁ ॥੨॥pa(n)ch maar sukh paiaa aaisaa braham veechaar ||2||पंच मारि सुखु पाइआ ऐसा ब्रहमु वीचारु ॥२॥پںچ مار سُکھ پاایا اَےسا برهم ویِچار ۔۔۲۔۔

ਘਟਿ ਘਟਿ ਏਕੁ ਵਖਾਣੀਐ ਕਹਉ ਨ ਦੇਖਿਆ ਜਾਇ ॥ghaT ghaT ek vakhaaneeaai kahau na dhekhiaa jai ||घटि घटि एकु वखाणीऐ कहउ न देखिआ जाइ ॥گھٹ گھٹِ اےک وکھاݨیِاَے کها ن دےکھآ جاا ۔۔

ਖੋਟੋ ਪੂਠੋ ਰਾਲੀਐ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਪਤਿ ਜਾਇ ॥khoTo pooTho raaleeaai bin naavai pat jai ||खोटो पूठो रालीऐ बिनु नावै पति जाइ ॥کھوٹو پُوٹھو رالیِاَے بن ناوَے پت جاا ۔۔

ਜਾ ਤੂ ਮੇਲਹਿ ਤਾ ਮਿਲਿ ਰਹਾਂ ਜਾਂ ਤੇਰੀ ਹੋਇ ਰਜਾਇ ॥੩॥jaa too meleh taa mil rahaa(n) jaa(n) teree hoi rajai ||3||जा तू मेलहि ता मिलि रहाँ जाँ तेरी होइ रजाइ ॥३॥جا تُو مےله تا مل رهاں جاں تےریِ هوا رجاا ۔۔۳۔۔

ਜਾਤਿ ਜਨਮੁ ਨਹ ਪੂਛੀਐ ਸਚ ਘਰੁ ਲੇਹੁ ਬਤਾਇ ॥jaat janam neh poochheeaai sach ghar leh batai ||जाति जनमु नह पूछीऐ सच घरु लेहु बताइ ॥جات جنم نه پُوچھیِاَے سچ گھر لےهُ بتاا ۔۔

ਸਾ ਜਾਤਿ ਸਾ ਪਤਿ ਹੈ ਜੇਹੇ ਕਰਮ ਕਮਾਇ ॥saa jaat saa pat hai jehe karam kamai ||सा जाति सा पति है जेहे करम कमाइ ॥سا جات سا پت هَے جےهے کرم کماا ۔۔

ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੁਖੁ ਕਾਟੀਐ ਨਾਨਕ ਛੂਟਸਿ ਨਾਇ ॥੪॥੧੦॥janam maran dhukh kaaTeeaai naanak chhooTas nai ||4||10||जनम मरन दुखु काटीऐ नानक छूटसि नाइ ॥४॥१०॥جنم مرن دُکھ کاٹیِاَے نانک چھُوٹس ناا ۔۔۴۔۔۱۰۔۔

ਪ੍ਰਭਾਤੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥prabhaatee mahalaa pehilaa ||प्रभाती महला १ ॥پربھاتیِ مهلا ۱ ۔۔

ਜਾਗਤੁ ਬਿਗਸੈ ਮੂਠੋ ਅੰਧਾ ॥jaagat bigasai mooTho a(n)dhaa ||जागतु बिगसै मूठो अंधा ॥جاگت بگسَے مُوٹھو اںدھا ۔۔

ਗਲਿ ਫਾਹੀ ਸਿਰਿ ਮਾਰੇ ਧੰਧਾ ॥gal faahee sir maare dha(n)dhaa ||गलि फाही सिरि मारे धंधा ॥گل پھاهیِ سرِ مارے دھںدھا ۔۔

ਆਸਾ ਆਵੈ ਮਨਸਾ ਜਾਇ ॥aasaa aavai manasaa jai ||आसा आवै मनसा जाइ ॥آسا آوَے منسا جاا ۔۔

ਉਰਝੀ ਤਾਣੀ ਕਿਛੁ ਨ ਬਸਾਇ ॥੧॥aurajhee taanee kichh na basai ||1||उरझी ताणी किछु न बसाइ ॥१॥اُرجھیِ تاݨیِ کچھ ن بساا ۔۔۱۔۔

ਜਾਗਸਿ ਜੀਵਣ ਜਾਗਣਹਾਰਾ ॥jaagas jeevan jaaganahaaraa ||जागसि जीवण जागणहारा ॥جاگس جیِوݨ جاگݨهارا ۔۔

ਸੁਖ ਸਾਗਰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਭੰਡਾਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥sukh saagar a(n)mirat bha(n)ddaaraa ||1|| rahaau ||सुख सागर अंमृत भंडारा ॥१॥ रहाउ ॥سُکھ ساگر اںمرت بھںڈارا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਹਿਓ ਨ ਬੂਝੈ ਅੰਧੁ ਨ ਸੂਝੈ ਭੋਂਡੀ ਕਾਰ ਕਮਾਈ ॥kahio na boojhai a(n)dh na soojhai bho(n)ddee kaar kamaiee ||कहिओ न बूझै अंधु न सूझै भोंडी कार कमाई ॥کهِاو ن بُوجھَے اںدھ ن سُوجھَے بھوںڈیِ کار کماای ۔۔

ਆਪੇ ਪ੍ਰੀਤਿ ਪ੍ਰੇਮ ਪਰਮੇਸੁਰੁ ਕਰਮੀ ਮਿਲੈ ਵਡਾਈ ॥੨॥aape preet prem paramesur karamee milai vaddaiee ||2||आपे प्रीति प्रेम परमेसुरु करमी मिलै वडाई ॥२॥آپے پریِت پرےم پرمےسر کرمیِ ملَے وڈاای ۔۔۲۔۔

ਦਿਨੁ ਦਿਨੁ ਆਵੈ ਤਿਲੁ ਤਿਲੁ ਛੀਜੈ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਘਟਾਈ ॥dhin dhin aavai til til chheejai maiaa moh ghaTaiee ||दिनु दिनु आवै तिलु तिलु छीजै माइआ मोहु घटाई ॥دٍن دن آوَے تل تل چھیِجَے ماایا موهُ گھٹاای ۔۔

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਬੂਡੋ ਠਉਰ ਨ ਪਾਵੈ ਜਬ ਲਗ ਦੂਜੀ ਰਾਈ ॥੩॥bin gur booddo Thaur na paavai jab lag dhoojee raiee ||3||बिनु गुर बूडो ठउर न पावै जब लग दूजी राई ॥३॥بٍن گُر بُوڈو ٹھار ن پاوَے جب لگ دُوجیِ راای ۔۔۳۔۔

ਅਹਿਨਿਸਿ ਜੀਆ ਦੇਖਿ ਸਮੑਾਲੈ ਸੁਖੁ ਦੁਖੁ ਪੁਰਬਿ ਕਮਾਈ ॥ahinis jeeaa dhekh sam(h)aalai sukh dhukh purab kamaiee ||अहिनिसि जीआ देखि सम्मालै सुखु दुखु पुरबि कमाई ॥اهٍنس جیِآ دےکھ سمھالَے سُکھ دُکھ پُرب کماای ۔۔

ਕਰਮਹੀਣੁ ਸਚੁ ਭੀਖਿਆ ਮਾਂਗੈ ਨਾਨਕ ਮਿਲੈ ਵਡਾਈ ॥੪॥੧੧॥karamaheen sach bheekhiaa maa(n)gai naanak milai vaddaiee ||4||11||करमहीणु सचु भीखिआ माँगै नानक मिलै वडाई ॥४॥११॥کرمهیِݨ سچ بھیِکھآ ماںگَے نانک ملَے وڈاای ۔۔۴۔۔۱۱۔۔

ਪ੍ਰਭਾਤੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥prabhaatee mahalaa pehilaa ||प्रभाती महला १ ॥پربھاتیِ مهلا ۱ ۔۔

ਮਸਟਿ ਕਰਉ ਮੂਰਖੁ ਜਗਿ ਕਹੀਆ ॥masaT karau moorakh jag kaheeaa ||मसटि करउ मूरखु जगि कहीआ ॥مسٹ کرا مُورکھ جگ کهیِآ ۔۔

ਅਧਿਕ ਬਕਉ ਤੇਰੀ ਲਿਵ ਰਹੀਆ ॥adhik bakau teree liv raheeaa ||अधिक बकउ तेरी लिव रहीआ ॥ادھک بکا تےریِ لو رهیِآ ۔۔

ਭੂਲ ਚੂਕ ਤੇਰੈ ਦਰਬਾਰਿ ॥bhool chook terai dharabaar ||भूल चूक तेरै दरबारि ॥بھُول چُوک تےرَے دربار ۔۔

ਨਾਮ ਬਿਨਾ ਕੈਸੇ ਆਚਾਰ ॥੧॥naam binaa kaise aachaar ||1||नाम बिना कैसे आचार ॥१॥نام بنا کَےسے آچار ۔۔۱۔۔

ਐਸੇ ਝੂਠਿ ਮੁਠੇ ਸੰਸਾਰਾ ॥aaise jhooTh muThe sa(n)saaraa ||ऐसे झूठि मुठे संसारा ॥اَےسے جھُوٹھ مُٹھے سںسارا ۔۔

ਨਿੰਦਕੁ ਨਿੰਦੈ ਮੁਝੈ ਪਿਆਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ni(n)dhak ni(n)dhai mujhai piaaraa ||1|| rahaau ||निंदकु निंदै मुझै पिआरा ॥१॥ रहाउ ॥نِںدک نںدَے مُجھَے پآرا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਿਸੁ ਨਿੰਦਹਿ ਸੋਈ ਬਿਧਿ ਜਾਣੈ ॥jis ni(n)dheh soiee bidh jaanai ||जिसु निंदहि सोई बिधि जाणै ॥جِس نںده سوای بدھ جاݨَے ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦੇ ਦਰਿ ਨੀਸਾਣੈ ॥gur kai sabadhe dhar neesaanai ||गुर कै सबदे दरि नीसाणै ॥گُر کَے سبدے در نیِساݨَے ۔۔

ਕਾਰਣ ਨਾਮੁ ਅੰਤਰਗਤਿ ਜਾਣੈ ॥kaaran naam a(n)taragat jaanai ||कारण नामु अंतरगति जाणै ॥کارݨ نام اںترگت جاݨَے ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸੋਈ ਬਿਧਿ ਜਾਣੈ ॥੨॥jis no nadhar kare soiee bidh jaanai ||2||जिस नो नदरि करे सोई बिधि जाणै ॥२॥جِس نو ندر کرے سوای بدھ جاݨَے ۔۔۲۔۔

ਮੈ ਮੈਲੌ ਊਜਲੁ ਸਚੁ ਸੋਇ ॥mai mailau uoojal sach soi ||मै मैलौ ऊजलु सचु सोइ ॥مَے مَےلَو اُوجل سچ سوا ۔۔

ਊਤਮੁ ਆਖਿ ਨ ਊਚਾ ਹੋਇ ॥uootam aakh na uoochaa hoi ||ऊतमु आखि न ऊचा होइ ॥اُوتم آکھ ن اُوچا هوا ۔۔

ਮਨਮੁਖੁ ਖੂਲਿੑ ਮਹਾ ਬਿਖੁ ਖਾਇ ॥manmukh khooli(h) mahaa bikh khai ||मनमुखु खूलि्ि महा बिखु खाइ ॥منمکھ کھُولھ مها بکھ کھاا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਇ ਸੁ ਰਾਚੈ ਨਾਇ ॥੩॥gurmukh hoi su raachai nai ||3||गुरमुखि होइ सु राचै नाइ ॥३॥گُرمکھ هوا سُ راچَے ناا ۔۔۳۔۔

ਅੰਧੌ ਬੋਲੌ ਮੁਗਧੁ ਗਵਾਰੁ ॥a(n)dhau bolau mugadh gavaar ||अंधौ बोलौ मुगधु गवारु ॥اںدھَو بولَو مُگدھ گوار ۔۔