Ang 1329 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੩੨੯)

ਗੁਰੁ ਦਰੀਆਉ ਸਦਾ ਜਲੁ ਨਿਰਮਲੁ ਮਿਲਿਆ ਦੁਰਮਤਿ ਮੈਲੁ ਹਰੈ ॥gur dhareeaau sadhaa jal niramal miliaa dhuramat mail harai ||गुरु दरीआउ सदा जलु निरमलु मिलिआ दुरमति मैलु हरै ॥گُر دریِآا سدا جل نرمل ملآ دُرمت مَےل هرَے ۔۔

ਸਤਿਗੁਰਿ ਪਾਇਐ ਪੂਰਾ ਨਾਵਣੁ ਪਸੂ ਪਰੇਤਹੁ ਦੇਵ ਕਰੈ ॥੨॥satigur paiaai pooraa naavan pasoo paretahu dhev karai ||2||सतिगुरि पाइऐ पूरा नावणु पसू परेतहु देव करै ॥२॥ستگر پاااَے پُورا ناوݨ پسُو پرےتهُ دےو کرَے ۔۔۲۔۔

ਰਤਾ ਸਚਿ ਨਾਮਿ ਤਲ ਹੀਅਲੁ ਸੋ ਗੁਰੁ ਪਰਮਲੁ ਕਹੀਐ ॥rataa sach naam tal heeal so gur paramal kaheeaai ||रता सचि नामि तल हीअलु सो गुरु परमलु कहीऐ ॥رتا سچ نام تل هیِال سو گُر پرمل کهیِاَے ۔۔

ਜਾ ਕੀ ਵਾਸੁ ਬਨਾਸਪਤਿ ਸਉਰੈ ਤਾਸੁ ਚਰਣ ਲਿਵ ਰਹੀਐ ॥੩॥jaa kee vaas banaasapat saurai taas charan liv raheeaai ||3||जा की वासु बनासपति सउरै तासु चरण लिव रहीऐ ॥३॥جا کیِ واس بناسپت سارَے تاس چرݨ لو رهیِاَے ۔۔۳۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜੀਅ ਪ੍ਰਾਨ ਉਪਜਹਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਿਵ ਘਰਿ ਜਾਈਐ ॥gurmukh jeea praan upajeh gurmukh siv ghar jaieeaai ||गुरमुखि जीअ प्रान उपजहि गुरमुखि सिव घरि जाईऐ ॥گُرمکھ جیِا پران اُپجه گُرمکھ سو گھر جاایاَے ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਨਕ ਸਚਿ ਸਮਾਈਐ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਿਜ ਪਦੁ ਪਾਈਐ ॥੪॥੬॥gurmukh naanak sach samaieeaai gurmukh nij padh paieeaai ||4||6||गुरमुखि नानक सचि समाईऐ गुरमुखि निज पदु पाईऐ ॥४॥६॥گُرمکھ نانک سچ سماایاَے گُرمکھ نج پد پاایاَے ۔۔۴۔۔۶۔۔

ਪ੍ਰਭਾਤੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥prabhaatee mahalaa pehilaa ||प्रभाती महला १ ॥پربھاتیِ مهلا ۱ ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਵਿਦਿਆ ਵੀਚਾਰੈ ਪੜਿ ਪੜਿ ਪਾਵੈ ਮਾਨੁ ॥gur parasaadhee vidhiaa veechaarai paR paR paavai maan ||गुर परसादी विदिआ वीचारै पड़ि पड़ि पावै मानु ॥گُر پرسادیِ ودآ ویِچارَے پڑِ پڑِ پاوَے مان ۔۔

ਆਪਾ ਮਧੇ ਆਪੁ ਪਰਗਾਸਿਆ ਪਾਇਆ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਨਾਮੁ ॥੧॥aapaa madhe aap paragaasiaa paiaa a(n)mrit naam ||1||आपा मधे आपु परगासिआ पाइआ अंमृतु नामु ॥१॥آپا مدھے آپ پرگاسآ پاایا اںمرت نام ۔۔۱۔۔

ਕਰਤਾ ਤੂ ਮੇਰਾ ਜਜਮਾਨੁ ॥karataa too meraa jajamaan ||करता तू मेरा जजमानु ॥کرتا تُو مےرا ججمان ۔۔

ਇਕ ਦਖਿਣਾ ਹਉ ਤੈ ਪਹਿ ਮਾਗਉ ਦੇਹਿ ਆਪਣਾ ਨਾਮੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥eik dhakhinaa hau tai peh maagau dheh aapanaa naam ||1|| rahaau ||इक दखिणा हउ तै पहि मागउ देहि आपणा नामु ॥१॥ रहाउ ॥ِاک دکھݨا ها تَے پهِ ماگا دےه آپݨا نام ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਪੰਚ ਤਸਕਰ ਧਾਵਤ ਰਾਖੇ ਚੂਕਾ ਮਨਿ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥pa(n)ch tasakar dhaavat raakhe chookaa man abhimaan ||पंच तसकर धावत राखे चूका मनि अभिमानु ॥پںچ تسکر دھاوت راکھے چُوکا من ابھِمان ۔۔

ਦਿਸਟਿ ਬਿਕਾਰੀ ਦੁਰਮਤਿ ਭਾਗੀ ਐਸਾ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੁ ॥੨॥dhisaT bikaaree dhuramat bhaagee aaisaa braham giaan ||2||दिसटि बिकारी दुरमति भागी ऐसा ब्रहम गिआनु ॥२॥دِسٹ بکاریِ دُرمت بھاگیِ اَےسا برهم گآن ۔۔۲۔۔

ਜਤੁ ਸਤੁ ਚਾਵਲ ਦਇਆ ਕਣਕ ਕਰਿ ਪ੍ਰਾਪਤਿ ਪਾਤੀ ਧਾਨੁ ॥jat sat chaaval dhiaa kanak kar praapat paatee dhaan ||जतु सतु चावल दइआ कणक करि प्रापति पाती धानु ॥جت ست چاول دایا کݨک کر پراپت پاتیِ دھان ۔۔

ਦੂਧੁ ਕਰਮੁ ਸੰਤੋਖੁ ਘੀਉ ਕਰਿ ਐਸਾ ਮਾਂਗਉ ਦਾਨੁ ॥੩॥dhoodh karam sa(n)tokh gheeau kar aaisaa maa(n)gau dhaan ||3||दूधु करमु संतोखु घीउ करि ऐसा माँगउ दानु ॥३॥دُودھ کرم سںتوکھ گھیِا کر اَےسا ماںگا دان ۔۔۳۔۔

ਖਿਮਾ ਧੀਰਜੁ ਕਰਿ ਗਊ ਲਵੇਰੀ ਸਹਜੇ ਬਛਰਾ ਖੀਰੁ ਪੀਐ ॥khimaa dheeraj kar guoo laveree sahaje bachharaa kheer peeaai ||खिमा धीरजु करि गऊ लवेरी सहजे बछरा खीरु पीऐ ॥کھِما دھیِرج کر گاُو لوےریِ سهجے بچھرا کھیِر پیِاَے ۔۔

ਸਿਫਤਿ ਸਰਮ ਕਾ ਕਪੜਾ ਮਾਂਗਉ ਹਰਿ ਗੁਣ ਨਾਨਕ ਰਵਤੁ ਰਹੈ ॥੪॥੭॥sifat saram kaa kapaRaa maa(n)gau har gun naanak ravat rahai ||4||7||सिफति सरम का कपड़ा माँगउ हरि गुण नानक रवतु रहै ॥४॥७॥سِپھت سرم کا کپڑا ماںگا هر گُݨ نانک روت رهَے ۔۔۴۔۔۷۔۔

ਪ੍ਰਭਾਤੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥prabhaatee mahalaa pehilaa ||प्रभाती महला १ ॥پربھاتیِ مهلا ۱ ۔۔

ਆਵਤੁ ਕਿਨੈ ਨ ਰਾਖਿਆ ਜਾਵਤੁ ਕਿਉ ਰਾਖਿਆ ਜਾਇ ॥aavat kinai na raakhiaa jaavat kiau raakhiaa jai ||आवतु किनै न राखिआ जावतु किउ राखिआ जाइ ॥آوت کنَے ن راکھآ جاوت کا راکھآ جاِا ۔۔

ਜਿਸ ਤੇ ਹੋਆ ਸੋਈ ਪਰੁ ਜਾਣੈ ਜਾਂ ਉਸ ਹੀ ਮਾਹਿ ਸਮਾਇ ॥੧॥jis te hoaa soiee par jaanai jaa(n) us hee maeh samai ||1||जिस ते होआ सोई परु जाणै जाँ उस ही माहि समाइ ॥१॥جِس تے هوآ سوای پر جاݨَے جاں اُس هیِ ماه سماا ۔۔۱۔۔

ਤੂਹੈ ਹੈ ਵਾਹੁ ਤੇਰੀ ਰਜਾਇ ॥toohai hai vaahu teree rajai ||तूहै है वाहु तेरी रजाइ ॥تُوهَے هَے واهُ تےریِ رجاا ۔۔

ਜੋ ਕਿਛੁ ਕਰਹਿ ਸੋਈ ਪਰੁ ਹੋਇਬਾ ਅਵਰੁ ਨ ਕਰਣਾ ਜਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jo kichh kareh soiee par hoibaa avar na karanaa jai ||1|| rahaau ||जो किछु करहि सोई परु होइबा अवरु न करणा जाइ ॥१॥ रहाउ ॥جو کچھ کره سوای پر هوابا اور ن کرݨا جاِا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜੈਸੇ ਹਰਹਟ ਕੀ ਮਾਲਾ ਟਿੰਡ ਲਗਤ ਹੈ ਇਕ ਸਖਨੀ ਹੋਰ ਫੇਰ ਭਰੀਅਤ ਹੈ ॥jaise harahaT kee maalaa Ti(n)dd lagat hai ik sakhanee hor fer bhareeat hai ||जैसे हरहट की माला टिंड लगत है इक सखनी होर फेर भरीअत है ॥جَےسے هرهٹ کیِ مالا ٹںڈ لگت هَے اک سکھنیِ هور پھےر بھریِات هَے ۔۔

ਤੈਸੋ ਹੀ ਇਹੁ ਖੇਲੁ ਖਸਮ ਕਾ ਜਿਉ ਉਸ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ॥੨॥taiso hee ih khel khasam kaa jiau us kee vaddiaaiee ||2||तैसो ही इहु खेलु खसम का जिउ उस की वडिआई ॥२॥تَےسو هیِ اهُ کھےل کھسم کا جا اُس کیِ وڈآای ۔۔۲۔۔

ਸੁਰਤੀ ਕੈ ਮਾਰਗਿ ਚਲਿ ਕੈ ਉਲਟੀ ਨਦਰਿ ਪ੍ਰਗਾਸੀ ॥suratee kai maarag chal kai ulaTee nadhar pragaasee ||सुरती कै मारगि चलि कै उलटी नदरि प्रगासी ॥سُرتیِ کَے مارگ چل کَے اُلٹیِ ندر پرگاسیِ ۔۔

ਮਨਿ ਵੀਚਾਰਿ ਦੇਖੁ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀ ਕਉਨੁ ਗਿਰਹੀ ਕਉਨੁ ਉਦਾਸੀ ॥੩॥man veechaar dhekh braham giaanee kaun girahee kaun udhaasee ||3||मनि वीचारि देखु ब्रहम गिआनी कउनु गिरही कउनु उदासी ॥३॥من ویِچار دےکھ برهم گآنیِ کان گرهیِ کان اُداسیِ ۔۔۳۔۔

ਜਿਸ ਕੀ ਆਸਾ ਤਿਸ ਹੀ ਸਉਪਿ ਕੈ ਏਹੁ ਰਹਿਆ ਨਿਰਬਾਣੁ ॥jis kee aasaa tis hee saup kai eh rahiaa nirabaan ||जिस की आसा तिस ही सउपि कै एहु रहिआ निरबाणु ॥جِس کیِ آسا تس هیِ ساپ کَے اےهُ رهِآ نرباݨ ۔۔

ਜਿਸ ਤੇ ਹੋਆ ਸੋਈ ਕਰਿ ਮਾਨਿਆ ਨਾਨਕ ਗਿਰਹੀ ਉਦਾਸੀ ਸੋ ਪਰਵਾਣੁ ॥੪॥੮॥jis te hoaa soiee kar maaniaa naanak girahee udhaasee so paravaan ||4||8||जिस ते होआ सोई करि मानिआ नानक गिरही उदासी सो परवाणु ॥४॥८॥جِس تے هوآ سوای کر مانآ نانک گرهیِ اُداسیِ سو پرواݨ ۔۔۴۔۔۸۔۔

ਪ੍ਰਭਾਤੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥prabhaatee mahalaa pehilaa ||प्रभाती महला १ ॥پربھاتیِ مهلا ۱ ۔۔

ਦਿਸਟਿ ਬਿਕਾਰੀ ਬੰਧਨਿ ਬਾਂਧੈ ਹਉ ਤਿਸ ਕੈ ਬਲਿ ਜਾਈ ॥dhisaT bikaaree ba(n)dhan baa(n)dhai hau tis kai bal jaiee ||दिसटि बिकारी बंधनि बाँधै हउ तिस कै बलि जाई ॥دِسٹ بکاریِ بںدھن باںدھَے ها تس کَے بل جاای ۔۔

ਪਾਪ ਪੁੰਨ ਕੀ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣੈ ਭੂਲਾ ਫਿਰੈ ਅਜਾਈ ॥੧॥paap pu(n)n kee saar na jaanai bhoolaa firai ajaiee ||1||पाप पुँन की सार न जाणै भूला फिरै अजाई ॥१॥پاپ پُنّ کیِ سار ن جاݨَے بھُولا پھرَے اجاای ۔۔۱۔۔

ਬੋਲਹੁ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਕਰਤਾਰ ॥bolahu sach naam karataar ||बोलहु सचु नामु करतार ॥بولهُ سچ نام کرتار ۔۔

ਫੁਨਿ ਬਹੁੜਿ ਨ ਆਵਣ ਵਾਰ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥fun bahuR na aavan vaar ||1|| rahaau ||फुनि बहुड़ि न आवण वार ॥१॥ रहाउ ॥پھُن بهُڑ ن آوݨ وار ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਊਚਾ ਤੇ ਫੁਨਿ ਨੀਚੁ ਕਰਤੁ ਹੈ ਨੀਚ ਕਰੈ ਸੁਲਤਾਨੁ ॥uoochaa te fun neech karat hai neech karai sulataan ||ऊचा ते फुनि नीचु करतु है नीच करै सुलतानु ॥اُوچا تے پھُن نیِچ کرت هَے نیِچ کرَے سُلتان ۔۔

ਜਿਨੀ ਜਾਣੁ ਸੁਜਾਣਿਆ ਜਗਿ ਤੇ ਪੂਰੇ ਪਰਵਾਣੁ ॥੨॥jinee jaan sujaaniaa jag te poore paravaan ||2||जिनी जाणु सुजाणिआ जगि ते पूरे परवाणु ॥२॥جٍنیِ جاݨ سُجاݨآ جگ تے پُورے پرواݨ ۔۔۲۔۔

ਤਾ ਕਉ ਸਮਝਾਵਣ ਜਾਈਐ ਜੇ ਕੋ ਭੂਲਾ ਹੋਈ ॥taa kau samajhaavan jaieeaai je ko bhoolaa hoiee ||ता कउ समझावण जाईऐ जे को भूला होई ॥تا کا سمجھاوݨ جاایاَے جے کو بھُولا هوای ۔۔