Ang 133 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੩੩)

ਚਰਨ ਸੇਵ ਸੰਤ ਸਾਧ ਕੇ ਸਗਲ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ॥੩॥charan sev sa(n)t saadh ke sagal manorath poore ||3||चरन सेव संत साध के सगल मनोरथ पूरे ॥३॥چرن سےو سںت سادھ کے سگل منورتھ پُورے ۔۔۳۔۔

ਘਟਿ ਘਟਿ ਏਕੁ ਵਰਤਦਾ ਜਲਿ ਥਲਿ ਮਹੀਅਲਿ ਪੂਰੇ ॥੪॥ghaT ghaT ek varatadhaa jal thal maheeal poore ||4||घटि घटि एकु वरतदा जलि थलि महीअलि पूरे ॥४॥گھٹ گھٹِ اےک ورتدا جلِ تھلِ مهیِال پُورے ۔۔۴۔۔

ਪਾਪ ਬਿਨਾਸਨੁ ਸੇਵਿਆ ਪਵਿਤ੍ਰ ਸੰਤਨ ਕੀ ਧੂਰੇ ॥੫॥paap binaasan seviaa pavitr sa(n)tan kee dhoore ||5||पाप बिनासनु सेविआ पवित्र संतन की धूरे ॥५॥پاپ بناسن سےوآ پوتر سںتن کیِ دھُورے ۔۔۵۔۔

ਸਭ ਛਡਾਈ ਖਸਮਿ ਆਪਿ ਹਰਿ ਜਪਿ ਭਈ ਠਰੂਰੇ ॥੬॥sabh chhaddaiee khasam aap har jap bhiee Tharoore ||6||सभ छडाई खसमि आपि हरि जपि भई ठरूरे ॥६॥سبھ چھڈاای کھسم آپ هر جپِ بھای ٹھرُورے ۔۔۶۔۔

ਕਰਤੈ ਕੀਆ ਤਪਾਵਸੋ ਦੁਸਟ ਮੁਏ ਹੋਇ ਮੂਰੇ ॥੭॥karatai keeaa tapaavaso dhusaT mue hoi moore ||7||करतै कीआ तपावसो दुसट मुए होइ मूरे ॥७॥کرتَے کیِآ تپاوسو دُسٹ مُاے هوا مُورے ۔۔۷۔۔

ਨਾਨਕ ਰਤਾ ਸਚਿ ਨਾਇ ਹਰਿ ਵੇਖੈ ਸਦਾ ਹਜੂਰੇ ॥੮॥੫॥੩੯॥੧॥੩੨॥੧॥੫॥੩੯॥naanak rataa sach nai har vekhai sadhaa hajoore ||8||5||39||1||32||1||5||39||नानक रता सचि नाइ हरि वेखै सदा हजूरे ॥८॥५॥३९॥१॥३२॥१॥५॥३९॥نانک رتا سچ ناا هرِ وےکھَے سدا هجُورے ۔۔۸۔۔۵۔۔۳۹۔۔۱۔۔۳۲۔۔۱۔۔۵۔۔۳۹۔۔

ਬਾਰਹ ਮਾਹਾ ਮਾਂਝ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੪baareh maahaa maa(n)jh mahalaa panjavaa ghar chauthhaaबारह माहा माँझ महला ५ घरु ४باره ماها ماںجھ مهلا ۵ گھر ۴

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਕਿਰਤਿ ਕਰਮ ਕੇ ਵੀਛੁੜੇ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਮੇਲਹੁ ਰਾਮ ॥kirat karam ke veechhuRe kar kirapaa melahu raam ||किरति करम के वीछुड़े करि किरपा मेलहु राम ॥کِرت کرم کے ویِچھڑے کر کرپا مےلهُ رام ۔۔

ਚਾਰਿ ਕੁੰਟ ਦਹ ਦਿਸ ਭ੍ਰਮੇ ਥਕਿ ਆਏ ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਸਾਮ ॥chaar ku(n)T dheh dhis bhrame thak aae prabh kee saam ||चारि कुँट दह दिस भ्रमे थकि आए प्रभ की साम ॥چار کُںٹ ده دس بھرمے تھک آاے پربھ کیِ سام ۔۔

ਧੇਨੁ ਦੁਧੈ ਤੇ ਬਾਹਰੀ ਕਿਤੈ ਨ ਆਵੈ ਕਾਮ ॥dhen dhudhai te baaharee kitai na aavai kaam ||धेनु दुधै ते बाहरी कितै न आवै काम ॥دھےن دُدھَے تے باهریِ کتَے ن آوَے کام ۔۔

ਜਲ ਬਿਨੁ ਸਾਖ ਕੁਮਲਾਵਤੀ ਉਪਜਹਿ ਨਾਹੀ ਦਾਮ ॥jal bin saakh kumalaavatee upajeh naahee dhaam ||जल बिनु साख कुमलावती उपजहि नाही दाम ॥جل بن ساکھ کُملاوتیِ اُپجه ناهیِ دام ۔۔

ਹਰਿ ਨਾਹ ਨ ਮਿਲੀਐ ਸਾਜਨੈ ਕਤ ਪਾਈਐ ਬਿਸਰਾਮ ॥har naeh na mileeaai saajanai kat paieeaai bisaraam ||हरि नाह न मिलीऐ साजनै कत पाईऐ बिसराम ॥هر ناه ن ملیِاَے ساجنَے کت پاایاَے بسرام ۔۔

ਜਿਤੁ ਘਰਿ ਹਰਿ ਕੰਤੁ ਨ ਪ੍ਰਗਟਈ ਭਠਿ ਨਗਰ ਸੇ ਗ੍ਰਾਮ ॥jit ghar har ka(n)t na pragaTiee bhaTh nagar se graam ||जितु घरि हरि कंतु न प्रगटई भठि नगर से ग्राम ॥جِت گھر هرِ کںت ن پرگٹای بھٹھِ نگر سے گرام ۔۔

ਸ੍ਰਬ ਸੀਗਾਰ ਤੰਬੋਲ ਰਸ ਸਣੁ ਦੇਹੀ ਸਭ ਖਾਮ ॥srab seegaar ta(n)bol ras san dhehee sabh khaam ||स्रब सीगार तंबोल रस सणु देही सभ खाम ॥سرب سیِگار تںبول رس سݨ دےهیِ سبھ کھام ۔۔

ਪ੍ਰਭ ਸੁਆਮੀ ਕੰਤ ਵਿਹੂਣੀਆ ਮੀਤ ਸਜਣ ਸਭਿ ਜਾਮ ॥prabh suaamee ka(n)t vihooneeaa meet sajan sabh jaam ||प्रभ सुआमी कंत विहूणीआ मीत सजण सभि जाम ॥پربھ سُآمیِ کںت وهُوݨیِآ میِت سجݨ سبھ جام ۔۔

ਨਾਨਕ ਕੀ ਬੇਨੰਤੀਆ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਦੀਜੈ ਨਾਮੁ ॥naanak kee bena(n)teeaa kar kirapaa dheejai naam ||नानक की बेनंतीआ करि किरपा दीजै नामु ॥نانک کیِ بےنµتیِآ کر کرپا دیِجَے نام ۔۔

ਹਰਿ ਮੇਲਹੁ ਸੁਆਮੀ ਸੰਗਿ ਪ੍ਰਭ ਜਿਸ ਕਾ ਨਿਹਚਲ ਧਾਮ ॥੧॥har melahu suaamee sa(n)g prabh jis kaa nihachal dhaam ||1||हरि मेलहु सुआमी संगि प्रभ जिस का निहचल धाम ॥१॥هر مےلهُ سُآمیِ سںگ پربھ جس کا نهچل دھام ۔۔۱۔۔

ਚੇਤਿ ਗੋਵਿੰਦੁ ਅਰਾਧੀਐ ਹੋਵੈ ਅਨੰਦੁ ਘਣਾ ॥chet govi(n)dh araadheeaai hovai ana(n)dh ghanaa ||चेति गोविंदु अराधीऐ होवै अनंदु घणा ॥چےت گووںد ارادھیِاَے هووَے انµد گھݨا ۔۔

ਸੰਤ ਜਨਾ ਮਿਲਿ ਪਾਈਐ ਰਸਨਾ ਨਾਮੁ ਭਣਾ ॥sa(n)t janaa mil paieeaai rasanaa naam bhanaa ||संत जना मिलि पाईऐ रसना नामु भणा ॥سںت جنا مل پاایاَے رسنا نام بھݨا ۔۔

ਜਿਨਿ ਪਾਇਆ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪਣਾ ਆਏ ਤਿਸਹਿ ਗਣਾ ॥jin paiaa prabh aapanaa aae tiseh ganaa ||जिनि पाइआ प्रभु आपणा आए तिसहि गणा ॥جٍن پاایا پربھ آپݨا آاے تسه گݨا ۔۔

ਇਕੁ ਖਿਨੁ ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਜੀਵਣਾ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਜਣਾ ॥eik khin tis bin jeevanaa birathaa janam janaa ||इकु खिनु तिसु बिनु जीवणा बिरथा जनमु जणा ॥ِاک کھن تس بن جیِوݨا برتھا جنم جݨا ۔۔

ਜਲਿ ਥਲਿ ਮਹੀਅਲਿ ਪੂਰਿਆ ਰਵਿਆ ਵਿਚਿ ਵਣਾ ॥jal thal maheeal pooriaa raviaa vich vanaa ||जलि थलि महीअलि पूरिआ रविआ विचि वणा ॥جل تھلِ مهیِال پُورآ روِآ وچِ وݨا ۔۔

ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵਈ ਕਿਤੜਾ ਦੁਖੁ ਗਣਾ ॥so prabh chit na aaviee kitaRaa dhukh ganaa ||सो प्रभु चिति न आवई कितड़ा दुखु गणा ॥سو پربھ چت ن آوای کتڑا دُکھ گݨا ۔۔

ਜਿਨੀ ਰਾਵਿਆ ਸੋ ਪ੍ਰਭੂ ਤਿੰਨਾ ਭਾਗੁ ਮਣਾ ॥jinee raaviaa so prabhoo ti(n)naa bhaag manaa ||जिनी राविआ सो प्रभू तिंना भागु मणा ॥جٍنیِ راوآ سو پربھُو تنّا بھاگ مݨا ۔۔

ਹਰਿ ਦਰਸਨ ਕੰਉ ਮਨੁ ਲੋਚਦਾ ਨਾਨਕ ਪਿਆਸ ਮਨਾ ॥har dharasan ka(n)au man lochadhaa naanak piaas manaa ||हरि दरसन कंउ मनु लोचदा नानक पिआस मना ॥هر درسن کںا من لوچدا نانک پآس منا ۔۔

ਚੇਤਿ ਮਿਲਾਏ ਸੋ ਪ੍ਰਭੂ ਤਿਸ ਕੈ ਪਾਇ ਲਗਾ ॥੨॥chet milaae so prabhoo tis kai pai lagaa ||2||चेति मिलाए सो प्रभू तिस कै पाइ लगा ॥२॥چےت ملااے سو پربھُو تس کَے پاا لگا ۔۔۲۔۔

ਵੈਸਾਖਿ ਧੀਰਨਿ ਕਿਉ ਵਾਢੀਆ ਜਿਨਾ ਪ੍ਰੇਮ ਬਿਛੋਹੁ ॥vaisaakh dheeran kiau vaaddeeaa jinaa prem bichhoh ||वैसाखि धीरनि किउ वाढीआ जिना प्रेम बिछोहु ॥وَےساکھ دھیِرن کا واڈھیِآ جنا پرےم بچھوهُ ۔۔

ਹਰਿ ਸਾਜਨੁ ਪੁਰਖੁ ਵਿਸਾਰਿ ਕੈ ਲਗੀ ਮਾਇਆ ਧੋਹੁ ॥har saajan purakh visaar kai lagee maiaa dhoh ||हरि साजनु पुरखु विसारि कै लगी माइआ धोहु ॥هر ساجن پُرکھ وسار کَے لگیِ ماایا دھوهُ ۔۔

ਪੁਤ੍ਰ ਕਲਤ੍ਰ ਨ ਸੰਗਿ ਧਨਾ ਹਰਿ ਅਵਿਨਾਸੀ ਓਹੁ ॥putr kalatr na sa(n)g dhanaa har avinaasee oh ||पुत्र कलत्र न संगि धना हरि अविनासी ओहु ॥پُتر کلتر ن سںگ دھنا هر اوٍناسیِ اوهُ ۔۔

ਪਲਚਿ ਪਲਚਿ ਸਗਲੀ ਮੁਈ ਝੂਠੈ ਧੰਧੈ ਮੋਹੁ ॥palach palach sagalee muiee jhooThai dha(n)dhai moh ||पलचि पलचि सगली मुई झूठै धंधै मोहु ॥پلچ پلچ سگلیِ مُای جھُوٹھَے دھںدھَے موهُ ۔۔

ਇਕਸੁ ਹਰਿ ਕੇ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਅਗੈ ਲਈਅਹਿ ਖੋਹਿ ॥eikas har ke naam bin agai lie'eeh khoh ||इकसु हरि के नाम बिनु अगै लईअहि खोहि ॥ِاکس هر کے نام بن اگَے لایاه کھوه ۔۔

ਦਯੁ ਵਿਸਾਰਿ ਵਿਗੁਚਣਾ ਪ੍ਰਭ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥dhay visaar viguchanaa prabh bin avar na koi ||दयु विसारि विगुचणा प्रभ बिनु अवरु न कोइ ॥دے وسار وگچݨا پربھ بن اور ن کوِا ۔۔

ਪ੍ਰੀਤਮ ਚਰਣੀ ਜੋ ਲਗੇ ਤਿਨ ਕੀ ਨਿਰਮਲ ਸੋਇ ॥preetam charanee jo lage tin kee niramal soi ||प्रीतम चरणी जो लगे तिन की निरमल सोइ ॥پریِتم چرݨیِ جو لگے تن کیِ نرمل سوا ۔۔