Ang 132 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੩੨)

ਅੰਧ ਕੂਪ ਤੇ ਕੰਢੈ ਚਾੜੇ ॥a(n)dh koop te ka(n)ddai chaaRe ||अंध कूप ते कंढै चाड़े ॥اںدھ کُوپ تے کںڈھَے چاڑے ۔۔

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਦਾਸ ਨਦਰਿ ਨਿਹਾਲੇ ॥kar kirapaa dhaas nadhar nihaale ||करि किरपा दास नदरि निहाले ॥کر کرپا داس ندر نهالے ۔۔

ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ਪੂਰਨ ਅਬਿਨਾਸੀ ਕਹਿ ਸੁਣਿ ਤੋਟਿ ਨ ਆਵਣਿਆ ॥੪॥gun gaaveh pooran abinaasee keh sun toT na aavaniaa ||4||गुण गावहि पूरन अबिनासी कहि सुणि तोटि न आवणिआ ॥४॥گُݨ گاوه پُورن ابناسیِ کهِ سُݨ توٹ ن آوݨآ ۔۔۴۔۔

ਐਥੈ ਓਥੈ ਤੂੰਹੈ ਰਖਵਾਲਾ ॥aaithai othai too(n)hai rakhavaalaa ||ऐथै ओथै तूँहै रखवाला ॥اَےتھَے اوتھَے تُوںهَے رکھوالا ۔۔

ਮਾਤ ਗਰਭ ਮਹਿ ਤੁਮ ਹੀ ਪਾਲਾ ॥maat garabh meh tum hee paalaa ||मात गरभ महि तुम ही पाला ॥مات گربھ مهِ تُم هیِ پالا ۔۔

ਮਾਇਆ ਅਗਨਿ ਨ ਪੋਹੈ ਤਿਨ ਕਉ ਰੰਗਿ ਰਤੇ ਗੁਣ ਗਾਵਣਿਆ ॥੫॥maiaa agan na pohai tin kau ra(n)g rate gun gaavaniaa ||5||माइआ अगनि न पोहै तिन कउ रंगि रते गुण गावणिआ ॥५॥مااآ اگن ن پوهَے تن کا رںگ رتے گُݨ گاوݨآ ۔۔۵۔۔

ਕਿਆ ਗੁਣ ਤੇਰੇ ਆਖਿ ਸਮਾਲੀ ॥kiaa gun tere aakh samaalee ||किआ गुण तेरे आखि समाली ॥کِآ گُݨ تےرے آکھ سمالیِ ۔۔

ਮਨ ਤਨ ਅੰਤਰਿ ਤੁਧੁ ਨਦਰਿ ਨਿਹਾਲੀ ॥man tan a(n)tar tudh nadhar nihaalee ||मन तन अंतरि तुधु नदरि निहाली ॥من تن اںتر تُدھ ندر نهالیِ ۔۔

ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਮੀਤੁ ਸਾਜਨੁ ਮੇਰਾ ਸੁਆਮੀ ਤੁਧੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਜਾਨਣਿਆ ॥੬॥too(n) meraa meet saajan meraa suaamee tudh bin avar na jaananiaa ||6||तूँ मेरा मीतु साजनु मेरा सुआमी तुधु बिनु अवरु न जानणिआ ॥६॥تُوں مےرا میِت ساجن مےرا سُآمیِ تُدھ بن اور ن جانݨآ ۔۔۶۔۔

ਜਿਸ ਕਉ ਤੂੰ ਪ੍ਰਭ ਭਇਆ ਸਹਾਈ ॥jis kau too(n) prabh bhiaa sahaiee ||जिस कउ तूँ प्रभ भइआ सहाई ॥جِس کا تُوں پربھ بھایا سهاای ۔۔

ਤਿਸੁ ਤਤੀ ਵਾਉ ਨ ਲਗੈ ਕਾਈ ॥tis tatee vaau na lagai kaiee ||तिसु तती वाउ न लगै काई ॥تِس تتیِ واا ن لگَے کاای ۔۔

ਤੂ ਸਾਹਿਬੁ ਸਰਣਿ ਸੁਖਦਾਤਾ ਸਤਸੰਗਤਿ ਜਪਿ ਪ੍ਰਗਟਾਵਣਿਆ ॥੭॥too saahib saran sukhadhaataa satasa(n)gat jap pragaTaavaniaa ||7||तू साहिबु सरणि सुखदाता सतसंगति जपि प्रगटावणिआ ॥७॥تُو ساهب سرݨ سُکھداتا ستسںگت جپ پرگٹاوݨآ ۔۔۷۔۔

ਤੂੰ ਊਚ ਅਥਾਹੁ ਅਪਾਰੁ ਅਮੋਲਾ ॥too(n) uooch athaahu apaar amolaa ||तूँ ऊच अथाहु अपारु अमोला ॥تُوں اُوچ اتھاهُ اپار امولا ۔۔

ਤੂੰ ਸਾਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਦਾਸੁ ਤੇਰਾ ਗੋਲਾ ॥too(n) saachaa saahib dhaas teraa golaa ||तूँ साचा साहिबु दासु तेरा गोला ॥تُوں ساچا ساهب داس تےرا گولا ۔۔

ਤੂੰ ਮੀਰਾ ਸਾਚੀ ਠਕੁਰਾਈ ਨਾਨਕ ਬਲਿ ਬਲਿ ਜਾਵਣਿਆ ॥੮॥੩॥੩੭॥too(n) meeraa saachee Thakuraiee naanak bal bal jaavaniaa ||8||3||37||तूँ मीरा साची ठकुराई नानक बलि बलि जावणिआ ॥८॥३॥३७॥تُوں میِرا ساچیِ ٹھکراای نانک بل بلِ جاوݨآ ۔۔۸۔۔۳۔۔۳۷۔۔

ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੨ ॥maajh mahalaa panjavaa ghar doojaa ||माझ महला ५ घरु २ ॥ماجھ مهلا ۵ گھر ۲ ۔۔

ਨਿਤ ਨਿਤ ਦਯੁ ਸਮਾਲੀਐ ॥nit nit dhay samaaleeaai ||नित नित दयु समालीऐ ॥نِت نت دے سمالیِاَے ۔۔

ਮੂਲਿ ਨ ਮਨਹੁ ਵਿਸਾਰੀਐ ॥ ਰਹਾਉ ॥mool na manahu visaareeaai || rahaau ||मूलि न मनहु विसारीऐ ॥ रहाउ ॥مُول ن منهُ وساریِاَے ۔۔ رهاا ۔۔

ਸੰਤਾ ਸੰਗਤਿ ਪਾਈਐ ॥sa(n)taa sa(n)gat paieeaai ||संता संगति पाईऐ ॥سںتا سںگت پاایاَے ۔۔

ਜਿਤੁ ਜਮ ਕੈ ਪੰਥਿ ਨ ਜਾਈਐ ॥jit jam kai pa(n)th na jaieeaai ||जितु जम कै पंथि न जाईऐ ॥جِت جم کَے پںتھ ن جاایاَے ۔۔

ਤੋਸਾ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਲੈ ਤੇਰੇ ਕੁਲਹਿ ਨ ਲਾਗੈ ਗਾਲਿ ਜੀਉ ॥੧॥tosaa har kaa naam lai tere kuleh na laagai gaal jeeau ||1||तोसा हरि का नामु लै तेरे कुलहि न लागै गालि जीउ ॥१॥توسا هر کا نام لَے تےرے کُله ن لاگَے گال جیِا ۔۔۱۔۔

ਜੋ ਸਿਮਰੰਦੇ ਸਾਂਈਐ ॥jo simara(n)dhe saa(n)ieeaai ||जो सिमरंदे साँईऐ ॥جو سمرںدے ساںایاَے ۔۔

ਨਰਕਿ ਨ ਸੇਈ ਪਾਈਐ ॥narak na seiee paieeaai ||नरकि न सेई पाईऐ ॥نرک ن سےای پاایاَے ۔۔

ਤਤੀ ਵਾਉ ਨ ਲਗਈ ਜਿਨ ਮਨਿ ਵੁਠਾ ਆਇ ਜੀਉ ॥੨॥tatee vaau na lagiee jin man vuThaa aai jeeau ||2||तती वाउ न लगई जिन मनि वुठा आइ जीउ ॥२॥تتیِ واا ن لگای جن من وُٹھا آا جیِا ۔۔۲۔۔

ਸੇਈ ਸੁੰਦਰ ਸੋਹਣੇ ॥seiee su(n)dhar sohane ||सेई सुँदर सोहणे ॥سےای سُںدر سوهݨے ۔۔

ਸਾਧਸੰਗਿ ਜਿਨ ਬੈਹਣੇ ॥saadhasa(n)g jin baihane ||साधसंगि जिन बैहणे ॥سادھسںگ جن بَےهݨے ۔۔

ਹਰਿ ਧਨੁ ਜਿਨੀ ਸੰਜਿਆ ਸੇਈ ਗੰਭੀਰ ਅਪਾਰ ਜੀਉ ॥੩॥har dhan jinee sa(n)jiaa seiee ga(n)bheer apaar jeeau ||3||हरि धनु जिनी संजिआ सेई गंभीर अपार जीउ ॥३॥هر دھن جنیِ سںجآ سےای گںبھیِر اپار جیِا ۔۔۳۔۔

ਹਰਿ ਅਮਿਉ ਰਸਾਇਣੁ ਪੀਵੀਐ ॥har amiau rasain peeveeaai ||हरि अमिउ रसाइणु पीवीऐ ॥هر امِا رسااݨ پیِویِاَے ۔۔

ਮੁਹਿ ਡਿਠੈ ਜਨ ਕੈ ਜੀਵੀਐ ॥muh ddiThai jan kai jeeveeaai ||मुहि डिठै जन कै जीवीऐ ॥مُه ڈٹھَے جن کَے جیِویِاَے ۔۔

ਕਾਰਜ ਸਭਿ ਸਵਾਰਿ ਲੈ ਨਿਤ ਪੂਜਹੁ ਗੁਰ ਕੇ ਪਾਵ ਜੀਉ ॥੪॥kaaraj sabh savaar lai nit poojahu gur ke paav jeeau ||4||कारज सभि सवारि लै नित पूजहु गुर के पाव जीउ ॥४॥کارج سبھ سوار لَے نت پُوجهُ گُر کے پاو جیِا ۔۔۴۔۔

ਜੋ ਹਰਿ ਕੀਤਾ ਆਪਣਾ ॥ ਤਿਨਹਿ ਗੁਸਾਈ ਜਾਪਣਾ ॥jo har keetaa aapanaa || tineh gusaiee jaapanaa ||जो हरि कीता आपणा ॥ तिनहि गुसाई जापणा ॥جو هر کیِتا آپݨا ۔۔ تنه گُساای جاپݨا ۔۔

ਸੋ ਸੂਰਾ ਪਰਧਾਨੁ ਸੋ ਮਸਤਕਿ ਜਿਸ ਦੈ ਭਾਗੁ ਜੀਉ ॥੫॥so sooraa paradhaan so masatak jis dhai bhaag jeeau ||5||सो सूरा परधानु सो मसतकि जिस दै भागु जीउ ॥५॥سو سُورا پردھان سو مستک جس دَے بھاگ جیِا ۔۔۵۔۔

ਮਨ ਮੰਧੇ ਪ੍ਰਭੁ ਅਵਗਾਹੀਆ ॥man ma(n)dhe prabh avagaaheeaa ||मन मंधे प्रभु अवगाहीआ ॥من مںدھے پربھ اوگاهیِآ ۔۔

ਏਹਿ ਰਸ ਭੋਗਣ ਪਾਤਿਸਾਹੀਆ ॥eh ras bhogan paatisaaheeaa ||एहि रस भोगण पातिसाहीआ ॥اےه رس بھوگݨ پاتساهیِآ ۔۔

ਮੰਦਾ ਮੂਲਿ ਨ ਉਪਜਿਓ ਤਰੇ ਸਚੀ ਕਾਰੈ ਲਾਗਿ ਜੀਉ ॥੬॥ma(n)dhaa mool na upajio tare sachee kaarai laag jeeau ||6||मंदा मूलि न उपजिओ तरे सची कारै लागि जीउ ॥६॥مںدا مُول ن اُپجاو ترے سچیِ کارَے لاگ جیِا ۔۔۶۔۔

ਕਰਤਾ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਆ ॥karataa ma(n)n vasaiaa ||करता मंनि वसाइआ ॥کرتا منّ وساایا ۔۔

ਜਨਮੈ ਕਾ ਫਲੁ ਪਾਇਆ ॥janamai kaa fal paiaa ||जनमै का फलु पाइआ ॥جنمَے کا پھل پاایا ۔۔

ਮਨਿ ਭਾਵੰਦਾ ਕੰਤੁ ਹਰਿ ਤੇਰਾ ਥਿਰੁ ਹੋਆ ਸੋਹਾਗੁ ਜੀਉ ॥੭॥man bhaava(n)dhaa ka(n)t har teraa thir hoaa sohaag jeeau ||7||मनि भावंदा कंतु हरि तेरा थिरु होआ सोहागु जीउ ॥७॥من بھاوںدا کںت هرِ تےرا تھر هوآ سوهاگ جیِا ۔۔۷۔۔

ਅਟਲ ਪਦਾਰਥੁ ਪਾਇਆ ॥aTal padhaarath paiaa ||अटल पदारथु पाइआ ॥اٹل پدارتھ پاایا ۔۔

ਭੈ ਭੰਜਨ ਕੀ ਸਰਣਾਇਆ ॥bhai bha(n)jan kee saranaiaa ||भै भंजन की सरणाइआ ॥بھَے بھںجن کیِ سرݨااآ ۔۔

ਲਾਇ ਅੰਚਲਿ ਨਾਨਕ ਤਾਰਿਅਨੁ ਜਿਤਾ ਜਨਮੁ ਅਪਾਰ ਜੀਉ ॥੮॥੪॥੩੮॥lai a(n)chal naanak taarian jitaa janam apaar jeeau ||8||4||38||लाइ अंचलि नानक तारिअनु जिता जनमु अपार जीउ ॥८॥४॥३८॥لاا اںچل نانک تاران جتا جنم اپار جیِا ۔۔۸۔۔۴۔۔۳۸۔۔

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੩ ॥maajh mahalaa panjavaa ghar teejaa ||माझ महला ५ घरु ३ ॥ماجھ مهلا ۵ گھر ۳ ۔۔

ਹਰਿ ਜਪਿ ਜਪੇ ਮਨੁ ਧੀਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥har jap jape man dheere ||1|| rahaau ||हरि जपि जपे मनु धीरे ॥१॥ रहाउ ॥هر جپِ جپے من دھیِرے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਿਮਰਿ ਸਿਮਰਿ ਗੁਰਦੇਉ ਮਿਟਿ ਗਏ ਭੈ ਦੂਰੇ ॥੧॥simar simar gurdheau miT ge bhai dhoore ||1||सिमरि सिमरि गुरदेउ मिटि गए भै दूरे ॥१॥سِمر سمر گُردےا مٹ گاے بھَے دُورے ۔۔۱۔۔

ਸਰਨਿ ਆਵੈ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਕੀ ਤਾ ਫਿਰਿ ਕਾਹੇ ਝੂਰੇ ॥੨॥saran aavai paarabraham kee taa fir kaahe jhoore ||2||सरनि आवै पारब्रहम की ता फिरि काहे झूरे ॥२॥سرن آوَے پاربرهم کیِ تا پھر کاهے جھُورے ۔۔۲۔۔